Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

ตอนที่ 2นี่ไงแฟนหนูเปอร์เซียเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อเช็ดรอยเปื้อนบนกางเกงอยู่นานพอสมควร เพราะกางเกงสีขาวของเธอที่เปื้อนคราบน้ำต้มยำมันเช็ดออกยาก เธอต้องพยายามซับเบา ๆ เพื่อไม่ให้รอยมันขยายใหญ่กว่าเดิม กว่าจะจัดการได้หมดเธอก็แทบหมดแรงหลักจากที่ทำความสะอาดเรียบร้อย เธอก็มองกางเกงที่ยังคงมีรอยของคราบน้ำต้มยำจาง ๆ พลางถอนหายใจออกมาแรง ๆ อย่างเสียดายชุดราคาแพงที่เพิ่งใส่ได้แค่ครั้งเดียว ก่อนจะเดินออกจากน้ำห้อง แต่เธอพอเธอก้าวพ้นห้องน้ำก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นลมยืนพิงกำแพงอยู่ตรงข้ามกับประตูห้องน้ำ“นายมายืนทำอะไรตรงนี้ มาเข้าห้องน้ำเหรอ” เปอร์เซียถามด้วยเสียงห้วน ก่อนจะหันกลับไปมองป้ายหน้าห้องน้ำ “แต่นี่มันห้องน้ำหญิงนะ”“ฉันมีตามองว่านั่นห้องน้ำหญิง” ลมตอบสั้น ๆ ก่อนจะจ้องมาที่เธอ “แล้วฉันก็ไม่ได้มาห้องน้ำ แต่ฉันมารอเธอ”“มารอฉัน?” เปอร์เซียเลิกคิ้วอย่างงง ๆ “มารอทำไม”ลมไม่ตอบคำถามนั้นของเธอ แต่เขากลับก้มสายตามองลงไปที่ขาเธอแทน “ขาเธอเป็นอะไรมั้ย โดนน้ำร้อนด้วยเหรอ”ยังไม่ทันที่เธอจะตอบ ลมก็เอื้อมมือมาทางขากางเกงเธอเหมือนจะเลิกขึ้นดู“เฮ้ย” เปอร์เซียร้องเบา ๆ ก่อนจะตีมือเขา พร้อมกลับถอยห

ตอนที่ 4ตลาดนัดหน้ามอที่หน้าตึกวิศวะช่วงเวลาเย็นหลังเลิกเรียน ลมนั่งอยู่ที่โต๊ะประจำกับเพื่อน ๆ ของของเขา วันนี้พวกเขาอยู่กันครบห้าคน ซึ่งนาน ๆ ทีที่พวกเขาจะอยู่กันครบแบบนี้ หลังจากที่กวินกับกั้งมีแฟน ทั้งสองคนก็มักจะรีบกลับห้อง“กั้ง นี้ห้าโมงกว่าแล้วนะ ทำไมไอ้ไผ่มันถึงยังไม่มารับมึงว่ะ” ดิว เพื่อนในกลุ่มถามขึ้น“เออนั่นดิ ปกติกูเห็นมึงเลิกเรียนปุ๊บมันก็มารอรับปั๊บไม่ใช่เหรอ หรือว่าหมดโปรแล้วว่ะ” โด้เองก็รีบเสริม“หมดโปรเชี่ยไร วันนี้ไผ่ต้องอยู่ช่วยงานอาจารย์ที่คณะมันเลยกลับช้า” กั้งตอบพร้อมกับมองหน้าโด้อย่างเอาเรื่อง ก่อนจะพูดต่อ “ตอนแรกมักก็บอกว่าจะมารับกูไปส่งห้องก่อน แล้วมันค่อยกลับมาช่วยงานอาจารย์ แต่กูไม่อยากกลับไปอยู่คนเดียว เลยบอกว่าจะนั่นเล่นกับพวกมึงรอมัน”“แหม่” ดิวทำเสียงล้อเลียน ก่อนจะพูดแซวกั้งต่อ “เดี๋ยวนี้ตั้งแต่มีผัว ก็อยู่ห้องคนเดียวไม่ได้แล้วนะมึง”“ไอ้เชี่ยดิว อยากโดนกูถีบมั้ย” กั้งถาม พร้อมกับชี้หน้าดิวแต่ดิวก็ไม่ได้จะดูกลัวเธอเลย แถมยังหันไปหัวเราะกับโด้อย่างสนุกสนานอีก ก่อนที่โด้จะหันมาหากวิน“ไอ้วิน แล้วมึงล่ะ ไม่ไปรับณิชาเหรอ หรือว่าน้องลำคาญมึงแล้วไล่มึงอ

ตอนที่ 6ส้มตำปูปลาร้าทุกคนเดินข้ามมาฝั่งตรงข้ามของตลาด ก่อนจะมาหยุดที่ร้านส้มตำเจ้าประจำ ที่มีไผ่นั่งจองที่รออยู่ก่อนแล้ว“ไผ่” กั้งเรียกไผ่ ก่อนที่เธอจะรีบเดินเข้าไปหาเขาส่วนไผ่ พอเขาได้ยินเสียงกั้ง เขาก็เงยหน้าขึ้นมามองกั้งแล้วยิ้มให้เธอ ก่อนจะมองเลยไปที่เพื่อน ๆ แล้วก็เห็นใครบางคนที่เขาไม่คิดว่าเธอจะมาอยู่ที่นี่ด้วย“เปอร์เซีย เธอมาด้วยเหรอ” ไผ่ทักขึ้นด้วยน้ำเสียงแปลกใจเปอร์เซียถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะตอบไผ่ด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ “ก็ไม่ได้อยากมาหรอก แต่แฟนนายนะสิ ส่งคนไปลากฉันมา”พูดจบเธอก็หันไปมองลมกับกั้งพร้อมกัน ไผ่เลยหันไปมองกั้งพร้อมกับส่งสายตาถามว่าจริงเหรอ“ก็ฉันไม่อยากให้เปอร์เซียอยู่แต่ในห้องไง อยากให้เธอออกมาเที่ยวเล่นบ้าง จะได้มีเพื่อน เพราะนายเคยบอกว่าเปอร์เซียไม่ค่อยมีเพื่อนไม่ใช่เหรอ” กั้งตอบพร้อมกับนั่งลงข้างไผ่“แล้วเธอไม่ถามฉันหน่อยเหรอ ว่าอยากมีเพื่อนมั้ย” เปอร์เซียสวนกลับทันที ก่อนจะนั่งลงข้างกั้ง “ฉันนี่ไม่น่าหลวมตัวรับโทรศัพท์เธอตั้งแต่ครั้งแรกเลยจริง ๆ”“นายก็เหมือนกัน นายจะให้เบอร์ฉันกับยัยนี่ไปทำไมก็ไม่รู้ ตั้งแต่ฉันรู้จักแฟนนาย และได้รู้จักเพื่อน ๆ ของเธอ ชี

ตอนที่ 8โรงพยาบาลทันทีที่รถของแพนเธอร์จอดลงหน้าห้องฉุกเฉิน ประตูรถด้านฝั่งของเปอร์เซียก็ถูกเปิดออกอย่างแรงด้วยฝีมือของลมที่มารออยู่ก่อนแล้ว พร้อมกับเขาที่รีบก้มตัวเข้าไปหาเธอ“เปอร์เซีย” เขาเรียกชื่อเธอ เธอเองก็มองเขาแวบหนึ่งแต่ไม่ได้ตอบเสียงของเขาเต็มไปด้วยความตกใจและความร้อนรน พอเห็นใบหน้าซีดเผือดของเธอที่เต็มไปด้วยเหงื่อ เขาก็ไม่พูดอะไรอีก นอกจากรีบช้อนร่างเธอขึ้นอุ้มไว้ในอ้อมแขนแน่น แล้วตรงเข้าฉุบเฉินทันที“พยาบาลครับ” ทันที่ที่เข้ามาในห้อง เขาก็เรียกพยาบาลทันที ก่อนจะวางเปอร์เซียลงบนเตียงที่ว่างทางด้านพยาบาลก็รีบเข้ามาดูอาการของเธอทันที ก่อนจะถามออกมา “ปวดท้องเหรอคะ”เปอร์เซียพยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะตอบเสียงแผ่ว “ค่ะ ปวดมาก”“งั้นเดี๋ยวพี่เรียกคุณหมอให้นะคะ” พยาบาลพูดจบก็เดินออกไปอย่างรวดเร็ว “ทนหน่อยนะ เดี๋ยวหมอก็มาแล้ว” ลมพูดขึ้นมาเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกชัดเจนว่าเป็นห่วงเธอ ขณะที่ยืนอยู่ข้างเตียงรอหมอเป็นเพื่อนเธอแต่เปอร์เซียไม่ได้ตอบ เธอแค่หลับตาแน่น พยายามกลั้นความเจ็บที่แล่นขึ้นมาเป็นระลอกไม่กี่นาทีต่อมา พยาบาลคนเดิมก็กลับมา พร้อมกับหมอหนุ่มคนหนึ่ง หมอคนนั้นรูปร่างสู

ตอนที่ 10 คนที่เธอชอบมั้ง เช้าวันต่อมา เปอร์เซียมาเรียนตามปกติ เธอเดินเข้ามาในคณะด้วยสีหน้าเรียบ ๆ ถึงร่างกายจะยังอ่อนล้าจากเมื่อคืน แต่เธอก็ไม่อยากขายเรียนเลยฝืนมาเรียน แต่ขณะที่เธอกำลังก้าวขึ้นบันไดหน้าตึกเรียนก็มีเสียงแซวดังมาจากด้านข้าง “วันนี้มาสายนะครับคนสวย หรือว่าเช้านี้ตื่นสาย เพราะเมื่อคืนฝันถึงพวกพี่กันแน่” กลุ่มนักศึกษาชายกลุ่มหนึ่ง ที่ชอบมานั่งแซวนักศึกษาหญิงแถวนี้หันไปหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน หลังจากที่พวกเขาแซวเธอเสร็จ แต่เปอร์เซียก็ไม่ได้สนใจ เธอไม่แม้แต่จะหันไปมองด้วยซ้ำ ยังคงเดินต่อไปเหมือนไม่ได้ยินเสียงของนักศึกษาพวกนั้น แต่ทั้ง ๆ ที่เธอไม่สนใจ คนพวกนั้นก็ยังไม่หยุดที่จะแซวเธอ “ทำไมไม่ตอบล่ะคร๊าบ เงียบแบบนี้หรือว่าเขิน หรือว่าฝันถึงพวกพี่จริง ๆ” พอพวกเขาพูดจบเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นอีก แต่เปอร์เซียก็ยังไม่ตอบ เธอยังคงเดินผ่านพวกเขาอย่างไม่สนใจ แต่เสียงหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมาจากข้างหลังเธอ “แล้วพวกมึงเคยฝันว่าได้กินตีนกูมั้ย” พวกนักศึกษาชายที่กำลังหัวเราะถึงกับชะงัก พวกเขาหันไปมองต้นเสียง แล้วทันทีที่เห็นว่าเป็นใคร สีหน้าของทุกคนก็ซีดลง “เออพวกผมแค่แซวเล่นเฉย ๆ ครั