“หึ ๆ สมแล้วกับการเป็นพ่อบ้านสกุลแม่ทัพ หูตาว่องไว เฉลียวฉลาดและมากด้วยฝีมือ แต่คืนนี้...ข้าผู้น้อยทั้งสอง คงต้องล่วงเกินแล้ว” หนึ่งในชายชุดดำ แค่นเสียงหัวเราะน้อย ๆ พร้อมเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงอันเนิบช้า ในเมื่ออีกฝ่ายมิได้ใช้คำหยาบคาย จนระคายหู เขาก็จะตอบรับด้วยความนอบน้อมมิแพ้กัน แม้ว่าภายในใจนั้น กำลังขบขันกับท่าทีของอีกฝ่ายอยู่ก็ตาม “ผู้ใหญ่ย่อมไม่ถือสาผู้น้อย อย่าได้กังวลไปเลย ไม่สิตัวข้า แก่ชรามากพอ ที่จะไปคิดเล็กคิดน้อยกับผู้เยาว์” คำพูดที่ตอบโต้นั้น แม้จะดูเหมือนการพูดคุยพบปะกันทั่ว ๆ ไป ทว่าทั้งสองฝ่าย กลับเตรียมพร้อม สำหรับการต่อสู้อย่างเต็มที่ พ่อบ้านชราในมือ มีเพียงโคมไฟ เขามิได้พกพาอาวุธ เพราะนี่คือจวนแม่ทัพ บ้านที่เขาใช้ชีวิตอยู่ตั้งแต่ยังเล็ก ตั้งแต่เป็นแค่เพียงบ่าวติดตามนาย จนก้าวขึ้นมาสู่ตำแหน่งผู้ดูแลจวน เขาไม่เคยที่จะต้องใช้อาวุธในบ้านของตนเอง จึงไม่จำเป็นต้องพกพาอาวุธ “เช่นนั้น รับมือให้ดี ตาแก่!” ชายชุดดำทั้งคู่ พุ่งเข้าหาชายชราอย่างรวดเร็ว คนผู้นี้ในคราวแรก พวกเขาสบประมาทใน ความแก่ชรา แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่าย จะรับรู้ถึงการม
Last Updated : 2026-09-24
LOGIN
