جميع فصول : الفصل -الفصل 30

SIENNA POV..“A-Azrael… b-bakit? May problema ba?” kinakabahang tanong ko dito habang pilit kong sinusubukang kumawala sa Mahigpit pa rin niyang pagkakahawak sa braso ko..“Azrael, Nasasaktan ako…” halos pabulong kong daing, napapapikit sa sakit.Parang natauhan naman ito. Bigla niya akong binitawan, at ako naman ay napaatras, agad hinimas ang braso kong may bahid na pamumula. Tahimik lang siyang nakatingin sa akin, malamig ang mga mata..ngunit may bahid ng emosyon na hindi ko mawari.Nauna na siyang umupo sa lamesa kung saan nakahain na ang mga plato at pagkain. Inihanda ko na iyon bago pa ako maligo, at ngayon marahan akong sumunod, naupo sa gilid ng pwesto niya. Tahimik akong napayuko, ramdam ang bigat ng katahimikan sa pagitan naming dalawa.Habang kumakain kami, hindi ko maiwasang mag-isip ganito na rin ba siya noon, bago pa ako maaksidente at mawalan ng alaala? Tahimik lang siyang kumakain. Walang imikan sa pagitan naming dalawa, tanging tunog lang ng kubyertos ang umaalingawng

Third POV... Tahimik lang si Azrael habang nagmamaneho. Suot niya ang simpleng dark polo at pants. Isang kamay niya ang nakahawak sa manibela, habang ang isa ay nakapatong lang sa gilid. Wala pa ring bakas ng emosyon sa mukha niya—parang sanay sa katahimikan, parang sanay na walang tanong.Sa tabi niya, si Sienna naman ay nakadungaw sa bintana. Kitang-kita ang excitement sa mukha niya, parang batang ngayon lang nakalabas ng bahay matapos ang mahabang pagkakakulong.Hindi pa rin siya makapaniwala na pumayag si Azrael na lumabas sila.Kaya kanina pa siya nagmamadali. Naligo agad siya at isinuot ang isa sa mga dress na dala nito para sa kanya. Dark blue iyon, simple lang ang design at hanggang bahagya lang sa itaas ng tuhod ang haba—hindi sobra, hindi rin kulang, sapat lang para maging komportable siya.Mas pinili niya iyon kaysa sa ibang mas bongga o mas marangyang damit. Tinernuhan niya ito ng three-inch heel sandals na kasama rin sa mga binili ni Azrael para sa kanya.Sa isip niya, m

THIRD POV...The VIP room was quiet, too quiet. Soft golden lights glowed against the dark marble walls, and tall windows showed the city lights shining in the distance. A single glass table sat between two leather chairs, a crystal decanter of whiskey resting in the center.Azrael sat calmly, one hand holding his glass, his face cold and unreadable. Across from him, Zephyr leaned back in his chair, legs crossed, a sly smile on his lips. Even with no one else in the room, the tension was heavy-two twin brothers who knew each other too well, sitting face to face.Azrael didn't look up. "What do you want, Zephyr?" Tanong niya nang kalmado pero may halong babala ang tono."Nothing. Just... curious," Zephyr replied with a shrug."Mind your own business," sabi ni Azrael at dahan-dahang sumimsim ng inumin nitong alak.Zephyr chuckled, leaning forward on the armrest. "Why? Won't you introduce me to the woman you keep calling your wife?"Maingat na inilapag ni Azrael ang baso sa mesa, tumuno

Tahimik ang gabi nang dumating si Zephyr sa driveway ng malawak na mansion. Ang liwanag mula sa poste ay tumatama sa makintab na hood ng itim na sports car na kanyang minaneho... Mabigat ang ekspresyon sa kanyang mukha.Pagbukas niya ng pinto ng sasakyan, sumalubong sa kanya ang malamig na simoy ng hangin.., mabilis niyang sinara ang pinto at nagsindi ng yosi habang naglakad papasok sana sa main entrance ng mansion...walang bahid ng emosyon.. malamig Lang ang tingin sa mga tauhan na bumabati sa kanya..Saglit siyang natigilan nang mapansin ang isa pang mamahaling sports car na nakaparada sa gilid ng driveway. Kumunot ang noo ni Zephyr at bahagyang huminto, pinakiramdaman ang paligid. Sa katahimikan ng gabi, mahihinang tinig ng mga bata ang umalingawngaw sa likod ng kotse. Napangisi siya, habang dahan-dahan siyang lumalapit."Hindi siya 'yon... Kuya," mahina at takot na bulong ni Leticia."Mas bad siya tignan kaysa sa isa..." dagdag pa nito, halos hindi na marinig sa sobrang pabulong.

Halos dalawampung minuto na kaming nakauwi, pero heto ako-tulala, nakaupo sa kama habang mahigpit na yakap-yakap ang stuffed toy na napanalunan ni Azrael sa amusement park kanina. Hindi ko na rin alam kung ilang minuto ko na din siyang tinititigan, pero isang bagay ang sigurado hindi ako papayag na hindi niya ikwento ang tungkol doon!!"Hello! Meron ba nun...? Kinasal nang walang ligawan? Parang imposibleng mangyari 'yon, 'di ba?... Sigurado Naman ako na Hindi ako kaladkaring BAbae, kahit wala akong maalala..! " Tiningnan ko siya nang matalim, sinusubukang basahin ang iniisip niya. Hanggang sa bigla siyang lumapit, walang pasabi, at marahas na pinisil ang ilong ko."Cut that stare out before I lose my temper." aniya bago umupo sa tabi ko.Mapapa-react na sana ako, pero nanlaki ang mata ko nang hilahin niya ang stuffed toy na yakap ko, saka basta na lang inihagis sa sofa. natigilan ako nang humiga siya sa kandungan ko..Huminga ako nang malalim, sinusubukang intindihin ang kilos niya.