All Chapters of THE MAID I MARRIED: Chapter 11 - Chapter 20

DARIUS Naging magalaw ang mga mata ko sa buong paligid. Siraulong Damon, wala nang ginawa kundi habulin si Akhira. Ginagawa niyang katatawanan ang sarili kong pamamahay. It was not the noise that bothered me. It was the way Damon looked at her. Like she was some new prize he wanted to win. Like she was just another game to pass his time. Every time he reached for her, or blocked her path, or teased her until she snapped at him, something sharp and hot twisted deep inside my chest. I did not understand it. I could not explain it. I had never felt this way before—jealousy, raw and unguarded, coiling tight around my ribs until it became hard to breathe.Umikot ako sa upuan, naka-krus ang mga braso, at pilit na tumitingin sa direksiyon maliban sa kanilang dalawa na nagbabangayan sa baba ng hagdan. Nakasandal si Damon sa pader, hinaharangan ang daan ni Akhira habang may bitbit na maraming labahin. May sinabi siya na nagpairap sa dalaga, at kumunot ang noo nito sa matapang na paraan. Dapa

DARIUSI had never once set foot in an ordinary supermarket—the kind regular people shopped at, not the upscale markets where goods came perfectly wrapped and staff were always ready to serve. For as long as I could remember, everything we needed at home was arranged by my estate managers. Ingredients for dinner, household supplies, even the smallest things I never noticed were missing—they all just appeared before me, organized and ready to use.Kaya noong sinabi ni Akhira na wala nang laman ang ref ay naisipan ko na lang na papuntahin siya ng palengke at grocery store para mamili. Ngunit hindi ko inasahan na magiging ganito kabago at kakaiba ang lahat para sa akin.Nakatayo kami sa gitna ng pasukan ng supermarket, hawak ni Akhira ang isang mahabang listahan nang mga kailangang bilhin, habang ang ingay ng mga taong nagtutulakan ay walang mapaglagyan, ang tunog ng mga kariton na kumakalansing, at ang amoy ng sariwang gulay at karne ay tila nanunuot sa loob ng aking ilong. Napatingin ak

DARIUSKanina pa ako hindi mapakali habang nakaupo sa mahabang upuan kaharap ang mga taong wala naman akong pakialam. Hindi ako interesado sa kanila. Kung pwede lang umuwi ay ginawa ko na pero hindi, ayoko namang maging bastos sa paningin nilaWhere's Akhira? Kanina pa siya hindi bumabalik. Ganoon na ba kasakit ang tiyan niya para tumira sa cr? "So, you're my husband? It's nice to finally meet you. I know my mother has already introduced me to you,” walang-ganang sabi niya habang ang mga mata ay diretsong nakatingin sa akin. Para bang nahihiya siya sa presensya ko.She carried herself with confidence, judging by her attire and makeup, but it was obvious that she was nervous. I looked at her and did not smile. I thought she would hold my gaze, but in the end, she looked away and stared into the distance."Kailan mo balak na pakasalan ako sa simbahan?" tanong niya na ikinabigla ko. Muntik ko nang matapon ang tubig na iniinom ko. Hindi ko alam kung seryoso ba siya o nang-aasar lang dahi

DARIUS"Stop being so flirtatious, Damon. You’re clinging like a leech dipped in salt," I snapped, since he’d been trying so hard to get Akhira’s attention."Aminin mo na lang kasi na naiinggit ka," natatawang sagot niya kaya mas lalo ko siyang binato ng unan.Knock! knock!We both turned toward the door. I wasn’t expecting anyone at all today. I watched Akhira walk over and open it. I stood up the moment I saw who was there—even Damon’s eyes went wide."Aba! Magkasama ang dalawang kupal. Pwede bang pumasok?" nakangiting sabi ng babae kay Akhira, na para bang humihingi ng pahintulot.Si Reina Calistino—ang kapatid ko sa ama na nag-aaral sa Amerika."What are you doing here?" walang-ganang sabi ko."Grabeng pawelcome back yan, ang cold, amp."natatawang sabi niya. "At tiyaka, anong ginagawa niyan dito? Nag-adopt kana rin ng unggoy dito sa bahay?" walang pakundangan na sabi niya."Grabe ka naman Reina, parang hindi mo ako minahal noon," pilyong sabi ni Damon kaya agad ko siyang sinamaan n

DARIUSI have never looked forward to my birthday. Aside from the fact that I am growing older, this is also the day Amara disappeared."Dapat masaya ka kasi birthday mo," Napatingin ako kay Akhira nang tabihan niya ako at tumingin siya sa langit."Nakikita mo ba yon?" seryosong sabi niya habang itinuturo ang makapal na ulap."Anong meron sa ulap?" seryoso ring tanong ko sa kanya."Sabi nila, parang cotton candy daw yan," nakangiting sabi niya at tiningnan ako sa mata. Umiwas ako ng tingin, hindi ko alam kung bakit. Para kasi akong nahihipnotismo sa mga mata niya."Matamis? Natikman mo?" Natatawang sabi ko pero seryoso niya akong tiningnan."Gusto mong malaman kung totoo? Subukan mong umakyat," natatawang sabi niya kaya hindi ko alam kung mandidilim ba ang paningin ko o sasabayan na lang siyang tumawa. Baliw na babae!"Joke lang! Pinapatawa lang kita," nakangiting sabi niya. Tumingin ako ng seryoso sa kanya. Talagang si Amara ang nakikita ko sa kanya. Ngumiti siya nang pilit at maya