Semua Bab The Ruthless CEO's Forced Wife: Bab 81 - Bab 90

Inabala ko na lang ang sarili ko sa pag-aayos ng gamit ni Tyler at sa pagpapainom sa kaniya ng tubig para lang hindi ko maisip ang inis ko kay Raf. Mayamaya lang ay bumalik na nga siya. Mukhang natapos na ang tawag mula sa sinasabi niyang corporate secretary niya. Seryoso ang kaniyang mukha at tila malalim ang iniisip. Pagkaupo niya sa tabi ko ay awtomatiko niyang inabot ang kamay kong nakapatong sa aking kandungan. Subalit katulad kanina ay agad ko rin iyon iniwas sa kaniya. Muli't muli ay napabuga na naman siya ng hangin. Hindi ko na siya nilingon, pinanatili ko ang tingin ko sa entablado ng auditorium kung saan nakapwesto ang kanina pa nagsasalita na school principal.Ganoon lang ang posisyon ko kahit ramdam na ramdam ko ang paninitig niya sa akin. Sa natitirang oras ng orientation ay pilit kong itinuon ang pansin sa mga sinasabi ng speakers tungkol sa curriculum, mga alituntunin, at schedule ng mga bata. Ganoon pa rin at ramdam ko pa rin ang paminsan-minsang paninitig sa akin ni

"Shit! Kuya would definitely think I did something to you if he saw you standing right outside my door!" maingat at sobrang hina niyang sabi pagkasarado niya agad sa kaniyang pintuan. Ako nama'y tila bumalik ang trauma ko sa ginawa niya noon sa akin kaya mabilis ko siyang tinulak sa dibdib saka ko nilayo agad ang katawan sa kaniya. “Ano na naman ba'ng binabalak mo?!" kinakabahan kong asik. Mabilis pa sa kidlat niyang tinakpan ang bibig ko gamit ang kaniyang palad, kaya lalo ako kinabahan. "Bitiwan mo nga ako!" pilit kong tulak sa kaniya pero inilingan niya ako, lalo diniinan ang pagkakatakip niya sa bibig ko."Shh! Keep quiet, please!" tunog nakikiusap niyang tinig. "Kung nakita ka kanina ni Kuya, iisipin na naman niyang may ginawa ako sa'yo…” kinakabahan niyang dugtong at binitawan na ako. Napatitig ako sa kaniya, ngunit hindi pa man ako nakakapagsalita ulit ay narinig na naman namin ang boses ni Raf."Wifey, where are you? Nasa kusina ka ba?"Base sa lapit ng boses niya ay papa

Kinabukasan, nagising ako dahil sa mararahan pagtapik ni Raf sa pisngi ko. Ayaw ko pa talaga bumangon dahil late na kami natulog kagabi, pero kailangan dahil papasok si Tyler. Nang matapos kaming gumawa ng milagro kahapon, naghapunan na rin kami at nanood ng palabas sa TV. Totoong palabas, ha. Eh mahaba at maganda ang napili niyang palabas kaya hindi na namin namalayan ang oras. Mag-a-alas tres na ng madaling araw nang matulog kami. “Morning, wifey," bati niya sa akin pagmulat ko ng mata. Tamad akong bumangon saka nagkusot ng mata. Paglingon ko sa wall clock ay nakita kong mag-a-alas sais pa lang ng umaga. Bale, wala pang limang oras ang tinulog ko. "Morning,” mayamayang bati ko sa kaniya pabalik. Halatang katatapos niya lang maligo dahil basa pa ang kaniyang buhok. Fresh na fresh siyang tingnan. Medyo nahiya ako sa ayos ko kaya kahit tinatamad pa akong tumayo ay ginawa ko. Dumiretso ako sa banyo at doon na talaga hinanap ang wisyo ko. Nang matapos ako maligo at nakapagbihis na

Nakarating na kami sa basement ng penthouse pero hindi pa rin natanggal ang ngiti ko sa labi. Alam kong pansin niya pa rin iyon pero hindi niya pa rin talaga ako nililingon. Pagpasok namin sa malawak na living area ay parang temang siya kung pumauna sa paglalakad. Si Yaya ay sinalubong agad si Tyler at sinamahan ito sa kuwarto ng bata pero ang tingin ko ay na kay Raf pa rin na dumiretso na sa kusina. At dahil malaya ko siyang maaasar ngayon, sumunod ako sa kaniya. Palabas na siya ng kusina nang papasok na sana ako. Ngunit magsasalita pa lang ako nang iharang niya bigla sa harap ko ang katawan niya. "Where are you going?" tanong niya sa masungit na mukha. Kusang naningkit ang mata kong napatingin sa mukha niya. “Sa’yo? Saan ba dapat?” pang-aalaska ko agad. Pero ang reaksyon niya ay hindi nagbago. Inaasahan ko na mahihiya siya gayong nakatitig na ako sa mukha niya pero hindi iyon ang nangyari. "I'll get it for you, so what do you want?" mabilis niyang presinta habang nakaharang pa

"P-Paano mo naman 'yan nasabi?" nauutal kong tanong. Hawak-hawak pa rin ng isa niyang kamay ang tiyan ko.Ewan pero parang kinabahan ako bigla sa sinabi niya. Ngayon na narinig ko ito sa mismong bibig niya, napatanong ako sa sarili ko…Tutal posible naman talagang mabuntis niya ako kasi hindi kami kailanman gumamit ng proteksyon tuwing nagtāt*lik kami…Ang tanong, handa ba talaga ako? Handa na ba ako na magkaroon ng panibagong anak sa lalaking 'to na dati'y kinaiinisan ko lang, na halos isumpa ko sa loob ng maraming taon, pero ngayon ay unti-unti nang ginugulo ang buo kong sistema?Naramdaman ko ang mahinang paghalakhak niya sa bandang tainga ko kaya naapangat ang tingin ko sa mukha niya. Ang kamay niyang nasa tiyan ko pa rin ay marahan niyang pinagalaw-galaw doon. Pagkatapos ay bahagya siyang yumuko patungo sa mukha ko hanggang sa maglapat na nga ang mga labi namin. "Count the days, wifey," pabulong niyang sabi, ang kaniyang mababang boses ay parang musika na nagpataas ng lahat ng b