All Chapters of The Billionaire's heir: Chapter 11 - Chapter 20

KENZO’S POVMula noong araw na nakita ko ang batang si Kael at muling kinausap si Catriona, tila nawalan na ng kapayapaan ang aking isipan at puso. Ang mga tanong na paulit-ulit kong ibinato sa kanya ay sinagot niya nang maayos, maingat, at tila walang bahid ng pagdududa. Ngunit sa kabila ng kanyang mga salita, may isang malakas na tinig sa loob ng aking dibdib na nagsasabing may malaking bagay siyang itinatago. Ang pagkakahawig ng bata sa akin, ang pamilyar na ugali ni Catriona, ang mga petsa na tumutugma nang eksakto—lahat ng ito ay tila mga piraso ng palaisipan na unti-unting nabubuo, kahit na pilit kong itinatanggi ito sa aking sarili.Hindi ko na kayang manatiling nakatingin lamang at maghintay ng mga sagot na maaaring hindi niya ibigay nang kusa. Kailangan kong malaman ang katotohanan, kahit na ang matuklasan ko ay maaaring magpabago ng lahat ng aking pinaniniwalaan sa loob ng limang mahabang taon.Isang gabi, pagkatapos ng mahabang oras ng pag-iisip, tinawag ko ang aking pinak

CATRIONA’S POVMatapos ang matinding pag-uusap namin ni Kenzo, tila humupa ang bigat sa aking balikat, ngunit alam kong ito ay panandalian lamang. Ang kanyang pagpayag na itigil ang pagsisiyasat ay hindi nangangahulugang nawala na ang kanyang pagdududa; sa kabaligtaran, nararamdaman kong lalo lamang itong lumalalim sa kanyang isipan. At parang hindi sapat ang mga pangyayaring iyon, pumasok pa sa eksena ang isa pang lalaking may malasakit sa akin—si Leo Varela—na hindi rin nagtagal upang mapansin ang mga pagbabago at ang kakaibang tensyon sa paligid.Sa loob ng mahabang panahon, ang pakikipag-ugnayan nina Kenzo at Leo ay laging puno ng diin at kumpetisyon. Pareho silang matagumpay, mayaman, at makapangyarihan, at pareho silang nahuhumaling sa akin—bagama’t magkaiba ang kanilang mga dahilan at paraan ng paglapit. Si Kenzo ay hinihimok ng mga alaala, hinala, at isang matinding pagnanais na alamin ang katotohanan; si Leo naman ay gumagalaw dahil sa tunay na paghanga, paggalang, at ang pag

KENZO’S POVKahit sinabi ko kay Catriona na ititigil ko muna ang pagsisiyasat, sa totoo lang ay hindi ko talaga mapigilan ang sarili ko. Ang mga alaala na bumabalik, ang mukha ni Kael, at ang kakaibang pakiramdam ko tuwing kasama ko siya—lahat ito ay parang hinihila ako palapit sa katotohanan na ayaw kong harapin noon. Kaya kahit paunti-unti lang, ipinag-utos ko pa rin kay Roberto na mag-ingat at huwag magpahalata, pero ipagpatuloy ang paghahanap ng anumang impormasyon na makakatulong sa amin.Isang hapon, tinawag ako ni Roberto sa aking pribadong opisina. Seryoso ang mukha niya, at alam ko agad na may mahalaga siyang ibabalita. Isinara niya ang pinto nang maayos bago lumapit sa mesa ko.“Sir Kenzo,” panimula niya habang inilalagay ang isang makapal na folder sa harap ko. “May nakita kaming bagong impormasyon. Hindi pa ito sapat para makasiguro tayo, pero may mga bagay dito na tumutugma sa mga hinala natin.”Kinuha ko ang folder at binuksan ito. May mga kopya ng mga rekord ng tirahan,

KENZO’S POVDahil nanatili si Catriona at hindi pumayag umalis, lalo lang tumibay ang desisyon ko na alamin ang buong katotohanan. Ang mga pahiwatig, ang mga alaala, at kahit ang desisyon niyang huwag tumakas—lahat ito ay parang nagsasabing tama ang hinala ko. Kaya sa pagkakataong ito, hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. Hindi na ako magtatanong ng pahiwatig lang. Gusto ko ng direktang sagot, kahit pa mapilitan ko siyang magsalita.Isang hapon, nang matapos na ang lahat ng trabaho at wala nang ibang tao sa buong palapag, tinawag ko siya sa aking opisina. Sinara ko ang pinto at ikinandado nang bahagya para siguradong walang makakarinig o makasagabal sa amin.Tumingin siya sa akin nang may pagtataka nang makita ang ginawa ko. “Sir Kenzo, may mahalaga po ba kayong kailangan? Bakit ninyo ikinandado ang pinto?”Umupo ako sa gilid ng mesa at tumingin sa kanya nang diretso, walang pag-iwas. “Upang walang makagambala sa atin. May mga tanong akong gustong itanong, Catriona—mga tanong na mataga

CATRIONA’S POVLumipas ang ilang araw, pero tila lalong gumugulo ang lahat sa loob ng opisina. Ang dating maayos at pormal na pakikitungo sa amin ni Kenzo ay napalitan ng magkahalong emosyon na mahirap intindihin. Isang araw ay parang walang nangyayari, tapos sa susunod ay biglang magiging matigas ang pananalita, tapos ay magbabago ulit at magpapakita ng kakaibang lambing.Dahil dito, lalo akong nalilito at kinakabahan. Paano ko ba haharapin ang taong ito? Sa isang paningin ko sa kanya, naaalala ko ang sakit, ang galit, at ang takot na ibinigay niya sa akin limang taon na ang nakalipas. Pero sa ibang pagkakataon, nararamdaman ko rin ang pagsisisi, ang pangungulila, at ang matinding pagnanais na bumawi—mga bagay na nagpapaalala sa akin ng lalaking minahal ko noon.Isang hapon, pumasok ako sa kanyang opisina para ipasa ang mga ulat. Inilapag ko ang mga papel sa mesa at handa nang umalis nang bigla siyang magsalita nang matalim.“Bakit parang laging nagmamadali kang umalis? May tinatago