All Chapters of The Billionaire's heir: Chapter 21 - Chapter 30

KENZO’S POVParang gumagabayan ng tadhana ang mga pangyayari nitong mga nakaraang linggo. Simula noong aksidenteng makita ni Kael ang aking pangalan at litrato sa dyaryo, tila dumami nang husto ang mga pagkakataong magkikita kami nang hindi inaasahan. Minsan ay sa tapat lang ng gusali ng aming kumpanya, madalas ay sa maliit na pampublikong parke malapit sa kanilang tinitirhan, at minsan naman ay sa mga tindahan o palengke kung saan madalas bumili ng mga pangangailangan si Catriona.Sa bawat pagkakataong ito, may kakaibang pakiramdam ang bumabalot sa aking dibdib. Sa tuwing nakikita ko ang mukha ng bata, lalong tumitibok nang mabilis at malakas ang aking puso—hindi lang basta kuryosidad o paghihinala, kundi isang damdaming tila matagal ko nang hinahanap ngunit hindi ko namamalayan noon. Ang bawat galaw niya, ang paraan ng kanyang pagngiti, ang pagkiling ng kanyang ulo kapag nag-iisip, at maging ang kanyang boses ay tila salamin ng kung sino ako noong ako ay kasing-edad pa lamang niya.

CATRIONA’S POVMatapos ang pangyayari tungkol sa regalo, naramdaman kong lalong tumindi ang pangangailangan kong maging maingat sa bawat salitang bibitawan ko. Alam kong hindi matatapos ang mga ganitong pangyayari, at alam kong ang madalas na pagtatagpo nila Kenzo at Kael ay magbubunga ng mga tanong na matagal ko nang kinatatakutan. At tama ang aking hinala—hindi nagtagal, muling nagsalita ang kuryosidad ng aking anak.Nang makauwi kami sa aming munting tahanan at makapagpahinga na, napansin kong malalim ang iniisip ni Kael. Nakaupo siya sa sulok ng sala at naglalaro sa kanyang mga daliri, paminsan-minsan ay sumisulyap sa akin na parang may mabigat na tanong na gustong ilabas.“Anak,” tawag ko nang malambing habang lumalapit sa kanya. “Mukhang may bumabagabag sa iyong isipan. May gusto ka bang itanong sa akin?”Tumingin siya sa akin nang diretso, at sa kanyang mga mata ay makikita ang seryosong pag-iisip ng isang batang unti-unting lumalaki at nagiging mapanuri. “Nay, gusto ko lang po

KENZO’S POVLalong lumalalim ang sitwasyon sa paglipas ng mga araw, at kasabay nito ay lalong tumitindi ang tensyon sa pagitan ko at ni Leo. Simula nang mapansin kong laging nasa tabi ni Catriona si Leo, laging handang humarang at magbigay ng payo, naramdaman kong may malaking pader na inilalagay niya sa pagitan ko at ng mga taong mahalaga sa akin. At sa huli, hindi naiwasan ang pagkakaroon ng matinding pagtatalo na magbubunyag ng tunay na damdamin ng bawat isa.Isang gabi, pagkatapos ng mahabang araw sa trabaho, nagpasya akong dumaan sa tapat ng kanilang bahay. Nais ko lamang na makausap si Catriona nang maayos at ipaliwanag ang aking tunay na hangarin. Ngunit bago pa man ako makalapit sa pinto, dumating si Leo mula sa kabilang dulo ng kalsada. Agad siyang lumapit sa akin nang mabilis at may matinding galit na makikita sa kanyang buong pagkatao.“Kenzo!” sigaw niya nang may diin, sapat na malakas upang marinig ko ngunit hindi pa umaabot sa loob ng bahay. “Ano pa ang ginagawa mo rito?

KENZO’S POVMula noong tumawag si Catriona upang ipaalam na hindi siya makakapasok dahil sa pagkakasakit ng kanyang anak, hindi ko maalis ang pakiramdam ng pagkabalisa sa aking sarili. Sa kabila ng pormal na sagot na ibinigay ko sa kanya, sa loob-loob ko ay puno ako ng pag-aalala. Ang bata ay ang aking dugo, ang aking laman, at ang balitang siya ay may sakit ay tila isang karayong tumusok sa aking puso.Kinabukasan, nang makita ko siyang pumasok sa opisina, agad kong napansin ang pagbabago sa kanyang itsura. Ang kanyang mga mata ay namumula at mapungay, tanda ng kawalan ng sapat na tulog. Ang kanyang balat ay maputla, at ang kanyang mga galaw ay mabagal at walang dating sigla. Sa bawat paglipas ng oras, makikita sa kanyang mukha ang patuloy na pag-aalala—paminsan-minsan ay tumitingin sa orasan, paminsan-minsan ay humahawak sa kanyang dibdib, at tila walang katinuan ang kanyang isipan.Sa buong maghapon, hindi ko maalis ang tingin sa kanya. Alam kong hindi siya makapagpokus sa kanyang

CATRIONA’S POVPagdating ko sa bahay galing sa trabaho, agad akong dumiretso sa kwarto ni Kael upang tingnan ang kanyang kalagayan. Ngunit bago pa man ako makapasok, napansin ko ang dalawang taong nakatayo sa tabi ng kanyang higaan—isang lalaking nakauniporme ng doktor at isang babaeng nars. Sa tabi nila ay may mga kahon ng gamot at kagamitang medikal na hindi ko karaniwang nakikita.Nanlaki ang aking mga mata sa gulat at takot. Mabilis akong lumapit sa kanila at hinawakan ang kamay ni Kael. Sa aking pagtataka, ang init ng kanyang katawan ay hindi na kasingtindi ng kanina. Ang kanyang mukha ay mas kalmado, at ang kanyang paghinga ay mas malalim at maayos.“Sino po kayo? Anong ginagawa ninyo rito?” tanong ko nang may pagbabantay, habang inilalagay ang aking sarili sa pagitan nila at ng aking anak.Ang doktor ay ngumiti nang mahinahon at yumuko nang bahagya bilang pagbati. “Magandang gabi po. Ako si Dr. Reyes, at ito ang aking katulong. May isang kaibigan po ninyo ang nagpadala sa amin