CATRIONA’S POVPagkatapos ng gabing iyon nang makita ni Kael ang litrato, hindi ko maalis ang bigat sa aking dibdib. Ang mga tanong ng aking anak ay tila salamin na nagpapakita sa akin ng katotohanang hindi ko na kayang itago nang matagal. Ang kanyang kuryosidad ay natural lamang, at bilang isang ina, alam kong may karapatan siyang malaman ang kanyang pinagmulan. Ngunit ang takot na baka ang katotohanan ay magdulot ng kapahamakan sa kanya ang laging pumipigil sa akin.Sa mga sumunod na araw, napansin ko ang pagbabago sa ugali ni Kael. Siya ay dati palaging masigla, tumatawa, at puno ng kwento tungkol sa kanyang mga ginagawa sa paaralan. Ngunit ngayon, madalas siyang tahimik, madalas na nakatulala sa malayo, at kapag nakikipag-usap, tila may ibang iniisip. Ang kanyang mga tanong ay hindi na humihinto, bagama’t hindi na niya ito tinatanong nang diretso tulad ng dati.Isang hapon, habang tinutulungan ko siyang gumawa ng kanyang takdang-aralin, bigla siyang huminto sa pagsusulat at tuming
Last Updated : 2026-07-12 Read more