All Chapters of Pregnant By Her Contract Billionaire Husband: Chapter 41 - Chapter 50

Naramdaman ni Miguel na may malaking mali sa kaniyang sarili.Sa buong buhay niya bilang isang makapangyarihang lalaki, kailanman ay hindi pa siya nagpadala o nagpalapit ng kahit sinong babae para apektuhan ang kaniyang emosyon nang ganito kalala. Siya ang laging nasa kontrol. Siya ang laging nagpapasya.Paulit-ulit niyang sinabi sa kaniyang sarili na ang lahat ng ito ay dahil lamang sa kasal.Siya ang kaniyang legal na asawa. May bawat karapatan siyang humingi ng katapatan mula rito. May karapatan siyang humingi ng responsibilidad. Normal lamang iyon para sa isang lalaki.Sa isiping iyon, malamig at walang emosyon siyang tumingin sa dalaga.“Isabella. If you want this marriage to end, then have the child first. Once the child is born, the marriage will automatically be dissolved. I will not keep you.”Sa mismong sandaling iyon, pumasok si Tan sa loob ng kwarto habang maingat na hawak ang isang hair dryer.Agad na ipinukol ni Miguel ang isang napalamig na sulyap sa kaniyang assistant,

Mahigpit na ibinaon ni Hector Villamor ang kaniyang mga nanginginig na daliri sa makapal at mamahaling carpet na nasa ilalim niya.Ramdam niya ang panlalamig ng sariling buong katawan. Bawat patak ng pawis na tumutulo mula sa kaniyang noo ay tila may kasamang matinding takot. Nakaluhod siya ngayon sa mismong harapan ng isang lalaking hawak ang buhay at kamatayan ng kaniyang pamilya.“Ako ang nagkamali. Ako ang nakasakit at naka-offend sa inyo, sir,” nanginginig at basag ang boses na pagmamakaawa ni Hector. Pilit siyang lumunok, kahit na pakiramdam niya ay may nakabara sa kaniyang lalamunan. “Alam kong hindi kulang sa pera ang pamilya Del Rosario… at ganoon din naman ang pamilya Villamor. Pero sir, nag-iisa lang ang anak ko. Kailangan kong gawin ang lahat para iligtas siya. Nagmamakaawa ako.”Isang nakakabinging katahimikan ang bumalot sa malawak na study room.Nakatayo lang si Miguel Del Rosario sa harap ng malaking bintana, ang kaniyang matangkad at malapad na bulto ay nag-uumapaw sa

Tuluyang binasag ni Miguel ang katahimikan. “You can go back first. I’ll take care of things here.”Kausap niya ang maid na kanina pa nakatayo sa gilid.Agad na yumuko ang maid, bakas ang matinding respeto. “Yes, sir.”Hindi nagtagal, narinig ni Isabella ang mahihinang yabag ng maid palabas, hanggang sa tuluyang sumara ang mabigat na pinto ng bahay. Blag.The moment the door closed, isang pamilyar na kaba ang muling gumapang sa buong sistema ni Isabella. Mabilis na naghuramentado ang tibok ng kaniyang puso.Wala na ang maid. Ngayon, silang dalawa na lang ni Miguel ang natira sa loob ng napakalaking bahay na ito.Awtomatikong napakagat siya sa kaniyang ibabang labi, pinipigilan ang sariling manginig. She was completely unfamiliar with this place. Wala siyang ideya kung gaano kalaki ang espasyo. Hindi niya makita kung saan ang mga gamit. Hindi niya nga alam kung nasaan ang banyo o kung saang direksyon ang kwarto nila.Paanong hindi siya kakabahan? Isa siyang bulag sa mga oras na ito. Ku

“Isa, may I?”She couldn’t see him because of her eyes.Pero ramdam niya ang nag-aalab na init na nanggagaling sa katawan nito. Of course it was okay. Asawa niya ito, at kahit pa sabihing kontrata lang ang lahat, hindi niya maipagkakailang unti-unti na siyang nahuhulog sa presensya nito.But before she could even utter a single word of consent, muling inangkin ng lalaki ang kaniyang mga labi.Isang matinding init ang mabilis na sumakop sa buong kwarto. Ang halik na kanina'y naghahanap lang ng permiso ay naging marahas at nag-uumapaw sa pagnanasa. Walang tigil na nilasap ni Miguel ang bawat sulok ng kaniyang bibig, ninanakaw ang bawat paghinga niya.Dahan-dahan siyang inihiga ni Miguel sa malambot na sofa. Naramdaman ni Isa ang pamilyar na bigat ng katawan nito sa ibabaw niya. His large, rough hands wasted no time exploring the curves of her body.Gamit ang isang kamay, sapilitang ipinako ni Miguel ang magkabilang pulso ni Isabella sa itaas ng ulo nito, iniiwang walang depensa ang kani

But she ended up waiting for two whole hours.Alas-otso na ng gabi. Ang pagkain sa mesa ay tuluyan nang lumamig. Ang mga kandila ay unti-unti nang nauupos. Isabella finally couldn’t take the suffocating silence anymore. Kinuha niya ang kaniyang cellphone at tinawagan si Miguel.Ring. Ring. Ring.No one answered. Walang sumasagot.Nakagat niya ang kaniyang ibabang labi. Isang mabigat na buntong-hininga ang kumawala sa kaniya bago niya pinilit na ngumiti at sinabihan ang naghihintay na waiter na mamaya na lang i-serve ang main courses.Alas-diyes ng gabi. Biglang umilaw ang screen ng kaniyang telepono. Tumatawag si Tan.Mabilis niya itong sinagot, umaasang nasa labas na ang lalaki. “Hello?”“Ms. Mendoza,” ang boses ni Tan sa kabilang linya ay may halong pag-aalangan at awa. “Sir still hasn’t finished dealing with his matters. He might be a little later.”Isabella looked at the elegantly decorated private dining room. Tumingala siya para pigilan ang nagbabadyang pag-init ng sulok ng kaniy