Pregnant By Her Contract Billionaire Husband의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

“Have we met somewhere before?” malamig at pamilyar na tanong nito, sapat para patigilin ang pag-ikot ng mundo ni Isa.Isang malakas na bagyo ang tila nag-aalburoto sa loob ng puso ni Isa. Nagwawala ang kaniyang emosyon, parang gustong kumawala ng kaniyang dibdib sa sobrang lakas ng kaba at sakit.Ngunit sa kabila ng lahat ng iyon, pilit niyang pinanatiling kalmado ang kaniyang mukha. Humugot siya ng malalim na paghinga, itinatago ang anumang bakas ng takot, pangungulila, o pag-aalinlangan.“I've never met you before, Mr. Del Rosario,” malamig at walang gatol na lumabas sa kaniyang mga labi.Paano kaming hindi magkakakilala? sigaw ng kaniyang isipan. Parang dinudurog ang kaniyang puso. Sa dinami-dami ng tao sa mundo, bakit sa kaniya pa? Ngunit sa tanang buhay niya, kailanman ay hindi niya inakala na muli niyang masisilayan ang mukha ng lalaking ito sa ganitong pagkakataon, sa ganitong sitwasyon.Dahan-dahan siyang napayuko, iniiwasan ang nakakapapasong titig ng lalaki. Kinagat niya an

“About that night, I've got another lead. The woman from that night may have been a student from another school. There were graduates from two other universities celebrating in the hotel ballroom. It's possible we've been heading in the wrong direction from the very beginning.”Malamig at walang emosyon ang mga mata ni Miguel habang tahimik na nakikinig sa kabilang linya. Mabilis niyang binuklat ang hawak na folder, scanning through Isa's file. Ang bawat pahina ay tila walang kawala sa matatalim niyang tingin.Hanggang sa huminto ang mga mata niya sa isang partikular na linya.Had a boyfriend of several years. Broke up one week ago.A faint twitch appeared between his brows. Bahagyang nagsalubong ang makakapal niyang kilay.A boyfriend of four years?Isang seryosong relasyon?Mahigpit niyang hinawakan ang cellphone niya, at sa isang iglap, mas lalong nagdilim at lumamig ang ekspresyon ng kaniyang mukha. Parang biglang bumagsak ang temperatura sa buong silid.“Keep digging,” matigas at

“Get in.”Luminga-linga muna si Isa sa paligid. Ang malamig na ihip ng hangin ay pilit na tumatagos sa manipis niyang suot, ngunit mas nangingibabaw ang kaba sa kaniyang dibdib. Nang makasigurong walang ibang tao o sinumang pamilyar na mukha mula sa ospital ang nakatingin sa gawi nila, humugot siya ng isang malalim na paghinga. Nanginginig ang mga daliring inabot niya ang malamig na handle ng pinto, dahan-dahang binuksan ang kotse, at mabilis na sumakay sa loob.Hindi nagtagal, umandar ang makintab na Maybach at maayos na nakisabay sa mabigat na daloy ng trapiko.Sa labas ng madilim na salamin, kapansin-pansin ang mabilis at marahas na pagbabago ng panahon. Ang kaninang maaliwalas na hapon ay biglang nilamon ng isang nakakapanghilakbot na karimlan. Tila ba bumagsak ang mabibigat at maiitim na storm clouds nang direkta sa ibabaw ng siyudad, nagbabadyang lalamunin nito nang buo ang buong Maynila anumang oras.Ang madilim at nakakasakal na atmospera sa labas ay tila dahan-dahang gumapan

Gumapang ang kamay nito paitaas, walang pag-aalinlangang kinulong ang kaniyang dibdib.“Ah!” napasinghap si Isa, napaiyak na nang bahagya nang madiin iyong piniga ni Miguel. Ang hinlalaki nito ay walang-awang pinaglaruan ang tumigas niyang u***g.“You're burning up, Isa,” malalim na usal nito, ang boses ay parang isang mabigat na cello na nag-echo sa madilim na kwarto. “But your body reacts so beautifully to me.”Kasabay ng mas lumalakas na ulan sa bintana, mas naging mapangahas ang mga kamay ng lalaki. Bumaba ito mula sa kaniyang dibdib, hinahagod ang makinis niyang tiyan, hanggang sa marating nito ang gitna ng kaniyang mga hita. Idiniin ni Miguel ang kaniyang daliri sa pinakasensitibong bahagi ng dalaga.Basa na siya. Ang manipis na lagnat at ang nakakabaliw na mga haplos nito ay nagtulungan para tuluyan siyang maging marupok.“Please…” bulong ni Isa, ang mga luha ay tuluyan nang umagos sa kaniyang pisngi. Hindi niya na kaya ang bitin na sensasyon, pero natatakot siya sa bigat ng atm

Was this really her first time? Natanong niya sa sarili. Wala siyang ibang naramdaman kundi ang matinding pagkagulat.Wala nang sinayang na salita si Miguel. Mabilis siyang yumuko, inilagay ang isang matipunong braso sa ilalim ng mga tuhod ni Isa, at ang isa ay sa likod nito. Walang kahirap-hirap na binuhat niya ang dalaga pabalik sa malambot na kama.“Let me see if you're hurt,” pormal at seryosong utos nito, sinusubukang silipin ang paa nito.Sa isang iglap, namula nang husto ang buong mukha ni Isa. Parang sasabog ang pisngi niya sa tindi ng hiya at kaba. Mabilis siyang nag-curl up, pinulupot ang katawan, at mahigpit na hinila ang kumot para takpan ang buo niyang pagkatao mula sa nagbabagang mga mata nito.“No!” mabilis niyang tanggi, halos magtago na sa loob ng kumot. “It's fine... okay lang ako.”Ngunit sa maikling sandali ng paghawak ni Miguel sa balat niya para buhatin siya, may iba pa itong napansin. Hindi lang ang sakit sa paa ang problema.Mabilis nitong idinampi ang malapad