Pregnant By Her Contract Billionaire Husband

Mahigpit na kinuyom ni Isabella ang kapirasong papel na hawak niya. Ramdam niya ang panlalamig at pamamasa ng sarili niyang palad dahil sa malapot na pawis. Tila ba pinipiga ang puso niya habang nakatitig sa papel na iyon—ang kanilang marriage certificate.

Basag ang katahimikan nang magsalita ang lalaking nakaupo sa kaniyang harapan. Ang boses nito ay kalmado, ngunit may diin na nagpataas ng balahibo niya.

“The paper has been issued. Sign the contract now,” malamig nitong utos.

Kasabay ng mga salitang iyon ay ang paglapag niya ng isang bagong print na kasunduan sa mismong harapan ni Isa. Amoy na amoy pa ang matapang na amoy ng tinta sa bawat pahina, na parang nagpapaalala kung gaano kasariwa at katotoo ang bangungot na pinapasok niya.

“The marriage will last for three years,” patuloy nito, nakatitig nang diretso sa kaniya. “As long as you give birth to a child within that time, the agreement ends.”

Napalunok si Isa nang matindi.

“During the contract period, our marriage remains a secret. Once we leave this room, we are strangers in the eyes of everyone else. Do you understand?” mariin nitong dagdag, tila nagbabala.

Dahan-dahang napayuko si Isa. 

Ang mahahaba at makakapal niyang pilik-mata ay lumikha ng anino sa kaniyang pisngi, itinatago ang anumang takot at sakit na nag-uumapaw sa kaniyang paningin. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi bago pilit na pinatatag ang boses.

“Naiintindihan ko, Mr. Del Rosario.”

Bahagyang lumambot ang tono ng lalaki, ngunit naroon pa rin ang awtoridad na hindi mabubuwag. “After the child is born, I'll give you a large sum of money. Sapat na para masiguradong hindi mo na poproblemahin ang pera habang buhay.”

Sandali itong tumigil. Humugot ng malalim na hininga bago muling naging yelo ang boses nito. “But there's one condition. Kailangan mong lisanin ang Maynila nang tuluyan. Can you do that?”

Saglit na tinitigan ni Isa ang kontrata, sinusuri ang mga salitang magtatakda ng kaniyang kapalaran. Pikit-matang humugot siya ng malalim na paghinga, at nang walang pag-aalinlangan, iginuhit niya ang kaniyang pangalan sa ibabang bahagi ng papel. Wala na siyang atrasan.

“Opo.” Dahan-dahan siyang tumayo, pilit na itinatago ang panginginig ng kaniyang mga tuhod. “Sir, gagamit lang po ako ng restroom.”

Tumango lang ang lalaki. Ngunit sandaling bumaba ang madilim nitong paningin sa basang-basang damit ni Isa.

Ang telang silk ay mahigpit na nakadikit sa kaniyang balat, mas lalong nagpapalitaw sa bawat kurba ng kaniyang katawan. Sa bawat paggalaw niya, sumisilip ang makinis at mapuputi niyang binti. Basa pa ang kalahati ng kaniyang buhok, ang mga maiitim na hibla nito ay nakadikit sa namumutla niyang leeg at balikat, nag-aakit ng atensyon sa mabilis na pagtaas at pagbaba ng kaniyang dibdib dahil sa kaba.

Ang ganitong tagpo ay sapat na para mag-iwan ng kakaibang init at pagnanasa sa sinumang lalaki. Ngunit pagkatapos ng isang matalim na sulyap, mabilis na nag-iwas ng tingin si Miguel.

“The restroom is the second door across the hall,” walang emosyong saad nito.

Agad na dinampot ni Isa ang kaniyang handbag, nanginginig ang mga daliri. “Salamat.”

Mabilis ang mga hakbang niya papasok, tila hinahabol ng kung anong halimaw.

Pagkasarang-pagkasara ng pinto ay awtomatiko siyang napasandal doon. Mariin siyang napapikit at humugot ng isang malalim na paghinga.

Siya 'yon!

Ang lalaking kaniyang nirehistrohan ng kasal ngayon lang. Ang lalaking pumirma sa kontratang magtali sa kanila! Totoong siya iyon!

Si Miguel Del Rosario!

Ang nag-iisang tagapagmana ng angkan ng Del Rosario. Ang kinatatakutang CEO ng Imperium Corporation. Ang pamilyang nakatayo sa pinakatuktok ng kapangyarihan sa buong Maynila. Isang pamilyang napakaimpluwensya na kahit ang media ay hindi nangangahas na banggitin ang pangalan nila.

Ang isang taong katulad nito ay hinding-hindi dapat magkukrus ang landas sa isang simpleng tulad niya. Imposible sa buhay na ito.

Ngunit nang gabing iyon bago ang kaniyang graduation... ang baliw at nag-aapoy na gabing pinagsaluhan nila…

Mabilis na umiling si Isa, pilit na iwinawaksi ang mga alaala ng maiinit na haplos na iyon. Pakiramdam niya ay sinalanta ng isang malakas na bagyo ang utak niya. Gulong-gulo ang lahat!

Sa isang iglap, nakaramdam siya ng matinding pagsisisi. Bakit pa ba siya pumayag sa kahibangan ng contract marriage na ito para lang makuha ang gusto niya?

Napahawak siya sa kaniyang dibdib. Kalma, Isa.

Mabuti na lamang, base sa naging reaksyon nito kanina, mukhang hindi siya nito namukhaan. Siguro ay hindi na nito natatandaan ang mga nangyari nang gabing iyon. Sa isiping iyon, ang matinding tensyon na kanina pa sumasakal sa puso niya ay unti-unting lumuwag. Nakahinga siya nang maluwag.

Ilang minuto ang lumipas, matapos ayusin ang sarili ay maingat na lumabas si Isa ng restroom. Bumungad sa kaniya si Miguel na nakatayo malapit sa malaking bintana. May kausap ito sa telepono.

Ang suot nitong tailored suit ay mas lalong nagpatingkad sa kakisigan at otoridad nito—para itong isang haring hindi pwedeng abutin. Kahit mula sa malayo, ramdam na ramdam ang nakakapangibabaw na presensya ng isang lalaking ipinanganak para mag-utos. At ang mukhang iyon... God, he's devastatingly handsome.

Nang marinig nito ang mahihinang yabag ng sapatos niya, kaswal itong lumingon sa gawi niya. Ang kaniyang matatalim at malalamig na mata ay may dalang kawalang-pakialam. Tila ba kailanman ay walang puwang ang init o emosyon sa mundo nito.

Nagtama ang kanilang mga paningin para sa isang buong segundo.

Mabilis siyang nag-iwas ng tingin at napayuko. Walang sa sariling mahigpit na napakapit ang mga nanginginig niyang daliri sa laylayan ng ngayon ay tuyo na niyang damit.

Ibinaba ni Miguel ang telepono. Ang madilim nitong paningin ay bumaba at nagtagal sa maamo at namumutlang mukha ni Isa. Unti-unting nagsalubong ang makakapal nitong kilay.

“Have we met somewhere before?” malamig at pamilyar na tanong nito, sapat para patigilin ang pag-ikot ng mundo ni Isa.