บททั้งหมดของ Bad Engineer พิษรักนายมาเฟียวิศวะ (มาร์ตินxพราวฟ้า): บทที่ 21 - บทที่ 30

46

บทที่ 20 "ท้าทายผิดคนแล้วที่รัก"

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!ปึก แอ๊ด~"เสร็จหรือยัง ไปช้าเดี๋ยวรถติด" มาร์ตินยืนล้วงมือในกระเป๋ากางเกงเอ่ยถามเจ้าของห้องอย่างพราวฟ้าสีหน้าเรียบหลังจากที่ได้บอกไว้ก่อนหน้านี้ว่าเขาจะเป็นคนไปส่งพราวฟ้าไปเรียน ขณะที่พราวฟ้าเองก็แสดงสีหน้าราบเรียบกลับไปเช่นกัน"เสร็จแล้ว แต่ฉันจะขับรถไปเอง" มาร์ตินถอนหายใจเหนื่อยหน่ายทันทีที่ได้ยินพราวฟ้าปฏิเสธออกมาก่อนจะเบือนใบหน้าหล่อเหลาของตัวเองไปทางอื่นด้วยท่าทางเหนื่อยหน่ายแวบหนึ่งก่อนจะหันกลับมาจ้องใบหน้าสวยแสนดื้อรั้นของพราวฟ้าในวินาทีต่อมา"ดื้อว่ะฟ้า ฉันบอกว่าจะไปส่งไง นี่ความจำไม่ดีหรือหูหนวกวะ""ไม่ได้เป็นมันทั้งสองนั่นแหละ ฉันไม่อยากให้คนเห็นแล้วกระพือข่าวขึ้นมาอีก แค่เมื่อวานก็ปวดหัวพอแล้ว" พราวฟ้าว่าไปอย่างที่ตัวเองได้คิดไว้ เธอไม่อยากถูกเพจของมหาวิทยาลัยที่เขียนเรื่องของเธอกับมาร์ตินเมื่อวานนำเรื่องของเธอไปเขียนอีก เพราะยิ่งมีคนพูดถึงมากเท่าไหร่ ความวุ่นวายมันก็มากขึ้นเท่านั้นอีกอย่างก่อนหน้าที่จะมีข่าวเธอก็ใช้ชีวิตสงบสุขดีอยู่แล้ว ไม่เป็นจุดโฟกัสของใคร แต่หลังจากมีข่าวกับมาร์ตินก็รู้สึกว่าโดนเพ่งเล็งตลอดเวลายังไงไม่รู้ เพราะฉะนั้นวันนี้เธอจะไปเรีย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 21 "ยั่วโมโห"

"ฟ้า วันนี้ไปเดินตากแอร์ที่ห้างก่อนกลับห้องกันปะ ไหนๆ แกก็จะติดรถฉันกลับอยู่แล้วไปสักหน่อยไหม" ลูกพีชพูดขึ้นเมื่อสมองของเธอฉุกคิดขึ้นได้ว่าตอนที่กำลังนั่งเรียนอยู่เธอมีความอยากไปเดินเล่นที่ห้างก่อนกลับห้อง พอเรียนคาบสุดท้ายของวันเสร็จกำลังเดินออกจากคณะจึงได้หันไปชวนเพื่อนอย่างพราวฟ้าไปเดินเล่นด้วยกันซะเลยเพื่อเป็นการผ่อนคลายสมองหลังเรียนเสร็จ"เอาดิ อยากไปซื้อของพอดีเลยอะ" พราวฟ้าทำหน้านึกคิดแวบหนึ่งก่อนจะหันไปตอบด้วยรอยยิ้ม และใช่เธอไม่ต้องการรอให้มาร์ตินมารับอย่างที่ฝั่งนั้นได้บอกไว้ เพราะฉะนั้นการหนีไปเดินเที่ยวที่ห้างก่อนถือว่าเป็นความคิดที่ดี"งั้นก็โอเคเลยแล้วแกอะเฟิร์น ไปด้วยไหม""วันนี้ขอบายว่ะแก ฉันจะกลับไปนอนอะ ง่วงมาก""เออๆ ตั้งแต่มีคนคุยนี่รู้สึกว่าแกจะอดหลับอดนอนนะ""ก็อยู่ในช่วงโปรอะ เขาก็โทรมาคุยกับฉันตลอดเลย ไม่รู้จะคุยอะไรนักหนา""จ้ะ นี่บอกเล่าเฉยๆ หรือกำลังอวดคนไม่มีแฟนแบบฉันยะ""บอกเล่าเฉยๆ อวดอะไรกันละไม่มีอะไรให้อวดเลย จืดชืดไปหมด" ใบเฟิร์นว่าพร้อมกลอกตามองบนสีหน้าเฉื่อยชาอย่างคนเบื่อโลก หลังจากที่พูดถึงเรื่องผู้ชายที่เธอได้เจอที่ผับเมื่อหลายคืนก่อนจบ ก่อนจะโบกม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 22 "ทำโทษเบาๆ" Nc

@อาร์โน คอนโดตุบ!"อ๊ะ!"พราวฟ้าร้องเสียงหลงหลังจากที่ถูกโยนลงบนเตียงขนาดใหญ่อย่างรุนแรงและไร้ความอ่อนโยนจนแผ่นหลังบางๆ ของเธอกระแทกเข้าอย่างจังกับฟูกเตียงจนมีสีหน้าเหยเกเล็กน้อย"วางลงดีๆ ก็ได้ปะ ไม่เห็นต้องโยนลงมาเลย""สำออย?""ฉันไม่ได้สำออยแต่มันเจ็บจริง จุกอะนายเข้าใจปะ""เหรอ แล้วอยากจุกมากกว่านี้ปะ" พราวฟ้าค่อยๆ กระเถิบหนีทันทีที่เห็นมาร์ตินค่อยๆ คืบคลานเข้ามาหาเธออย่างช้าๆ ด้วยสีหน้าที่ไม่น่าไว้ใจเท่าไหร่ "นายจะทำอะไรอะมาร์ติน ยะ...อย่านะ ออกไปไกลๆ ฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ!" ทันทีที่มือหนาดึงข้อเท้าของเธอลงไปอยู่จุดเดิมก่อนหน้านี้อีกครั้งเสียงสั่นเทาอย่างหวาดกลัวของเธอก็ตะเบ็งเสียงออกไปทันทีพร้อมกับพยายามสะบัดข้อเท้าของตัวเองให้หลุดพ้นจากพันธนาการของมาร์ตินที่อยู่ตรงปลายเตียง"ฉันบอกให้ปล่อยไง หูหนวกเหรอ!""ฉันไม่ปล่อยคนที่ติดคดีหลายกระทงอย่างเธอไปง่ายๆ หรอกฟ้า""นายจะบ้าเหรอ คดงคดีอะไรของนายอีก""คดีแรกเธอหนีฉันไปเที่ยวไม่รอฉันไปรับ คดีที่สองเธอพูดว่าอยู่กับผัว คำว่าผัวที่พิมพ์ส่งมามันทำให้ฉันหงุดหงิดจนต้องถ่อไปหาเธอ ซึ่งแม่งก็ทำให้ฉันเสียเวลาไปเปล่าๆ เพราะฉะนั้นคนที่มันกล้าลองของแ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 23 "รวบหัวรวบหาง"

เช้าวันต่อมา... พรึบ!พราวฟ้าเด้งตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยสภาพเปลือกตาที่ยังเปิดไม่ขึ้น เพราะยังง่วงนอนมากแต่เพราะสมองมันนึกถึงเรื่องบางอย่างขึ้นมาพอดี เธอนอนอยู่ดีๆ ก็เลยเด้งตัวขึ้นมาทั้งๆ ที่ตายังปิดอยู่ ทำให้สภาพของเธอตอนนี้ยุ่งเหยิงไม่เป็นท่านัก ผมเผ้าที่พันกันเหมือนหัวสิงโต ตาที่ยังลืมไม่ขึ้นแต่ก็ต้องตื่นเพราะ...ยาคุม! ใช่แล้วเธอต้องรีบไปซื้อยาคุมสิ เพราะเมื่อคืนมาร์ตินไม่ได้สวมถุงยางอนามัยนี่น่าคิดได้ดังนั้นเรียวขาสวยก็ก้าวขาลงบนพื้นก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปทางห้องน้ำ ทำธุระในห้องน้ำเสร็จเธอก็ยืนจ้องชุดที่อยู่บนร่างกายตัวเองผ่านกระจกนิ่ง ซึ่งเป็นชุดที่มาร์ตินเป็นคนเปลี่ยนให้เมื่อคืน คราวนี้ได้เห็นเสื้อผ้าของเจ้าของห้องอยู่บนร่างกายตัวเองผ่านกระจกเธอก็ไม่ได้ตกใจอะไรแล้ว จึงไม่ได้โวยวายแบบวันนั้นเพราะเรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้นเธอมีสติครบทุกอย่าง รู้และมีภาพในหัวทุกช็อตที่อีกฝ่ายทำกับร่างกายของเธอไว้ พอมานึกถึงตอนนี้ก็รู้สึกวูบวาบบริเวณท้องน้อยเหมือนกันแฮะบ้าเอ้ย! หยุดคิดถึงเรื่องเมื่อคืนเดี๋ยวนี้นะยัยฟ้า ไม่งั้นเธอจะตัดหัวตัวเองทิ้ง!"ยืนสะบัดหัวตัวเองแบบนั้นทำไม"ขวับ!พราวฟ้าช
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 24 "ห่วงใย"

12.15น.พราวฟ้า: วันนี้พวกฉันจะไปกินข้าวที่ศูนย์อาหารมาร์ติน: อืม เดี๋ยวไปหา"นั่นแกไลน์คุยกับใครอะฟ้า"หลังจากที่เรียนคาบตอนเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว พราวฟ้าก็ไม่ลืมที่จะหยิบโทรศัพท์ราคาแพงของตัวเองกดพิมพ์ข้อความส่งไปบอกมาร์ตินให้รับทราบถึงสถานที่ที่พวกเธอทั้งสามคนได้ตกลงกันไว้ตอนก่อนจะจบคาบไปก่อนหน้านี้ แต่เพราะเธอเดินไปพิมพ์ข้อความส่งไปบอกมาร์ตินไปเลยทำให้เธอเดินช้าลงกว่าเพื่อนทั้งสองคนที่เดินนำไปก่อน ลูกพีชที่รู้ตัวว่าเพื่อนไม่ได้เดินมาด้วยกันจึงหมุนตัวหันไปดูเพื่อน แต่เมื่อได้เห็นว่าเพื่อนกำลังพิมพ์ข้อความอยู่ จึงรีบเอ่ยแซวเพื่อนพร้อมทำท่าทางชะเง้อดูโทรศัพท์ของเพื่อนไปด้วย"อะไรเล่า เปล่าสักหน่อย ฉันไม่ได้ไลน์คุยกับใครสักหน่อย แค่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าไปดูข่าวสารในไอจีอะ" พราวฟ้ารีบเก็บโทรศัพท์ลงพร้อมกับปฏิเสธลูกพีชสีหน้าเฉไฉ ทำให้ลูกพีชที่เห็นอาการของเพื่อนที่แสดงออกมาอดยิ้มพร้อมเอ่ยแซวอย่างรู้ทันไม่ได้"เหรอ~ เออแต่ช่างมันเถอะ ฉันว่าเรารีบไปที่ศูนย์อาหารดีกว่า เดี๋ยวคนมันจะเยอะ""เออๆ รีบไปกันเถอะ" เมื่อได้ยินเพื่อนว่าดังนั้นแล้ว พราวฟ้าก็รีบเสริมทันทีก่อนจะรีบเดินผ่านเพื่อนสอง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่25 "กลิ่นความรัก"

16.00น.@ลานคณะบริหารหลังจากที่เรียนคาบสุดท้ายของวันเสร็จ รุ่นพี่ปีสามอย่างพราวฟ้าและคนอื่นๆ ก็ได้ทำการนัดรุ่นน้องปีหนึ่งและปีสองให้มารวมตัวกันที่ลานคณะ เพื่อที่จะได้แจ้งกิจกรรมที่จะจัดขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้าอย่างกิจกรรมเดินขบวนประเพณีของมหาวิทยาลัยที่มีการจัดขึ้นทุกๆ ปีและทุกปีรุ่นพี่ก็จะมีการนัดรุ่นน้องเพื่อมาพบปะพูดคุยและแจกแจงงานให้รับผิดชอบกันไป อย่างเช่นวันนี้ก็เช่นกัน ลูกพีชในฐานะที่เป็นตัวแทนรุ่นพี่ปีสามจึงเป็นคนอาสาถือกระดาษหนึ่งแผ่นออกไปยืนข้างหน้าน้องๆ ที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นเพื่อแจกงานให้รับผิดชอบให้ทั่วถึงทุกคน"ป้ายผ้าปีนี้รุ่นพี่ปีสี่จะช่วยออกแบบให้นะคะ ส่วนน้องปีสองคอยรับงานจากพี่เขามาปฏิบัตินะคะ ป้ายผ้าจะมีหลายผืนมากๆ ดังนั้นให้ปีสองกับปีหนึ่งที่มีความสามารถวาดเขียนและลงสีช่วยๆ กันนะคะ""ครับ/ค่ะ""ส่วนเรื่องเดินขบวนรุ่นพี่ปีสี่สั่งมาว่าให้ปีสามเป็นสตาฟดูแลน้องๆ ด้วยค่ะ เรื่องยาเรื่องน้ำให้เตรียมให้พร้อมห้ามปล่อยน้องๆ โดดเดี่ยวเด็ดขาด ใครไม่เข้ามาดูแลน้อง รุ่นพี่ทราบเรื่องจะลงมาจัดการเอง" ลูกพีชพูดพร้อมหันไปมองยังกลุ่มปีสามที่ยืนอยู่ด้านหลังรุ่นน้องและด้านหลังต
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่26 "คืนชวนหลงใหล"

@อาร์โน คอนโด"คณะนายนี่ดุดันสมชื่อมากเลยเนอะ ว้ากทีทำเอาฉันสะดุ้งหัวใจเกือบวายตลอดเลย"หลังจากกลับมาถึงคอนโด พราวฟ้าที่เดินตามหลังมาร์ตินขึ้นห้องก็พูดขึ้นทันทีถึงความโหดและดุดันอย่างเกรี้ยวกราดของคณะวิศวะ ตอนที่เธอนั่งอยู่ตรงม้าหินอ่อนไกลออกมาจากจุดที่นักศึกษาคณะของมาร์ตินกำลังว้ากน้องอยู่นั้น ตอนนั้นเธอแอบสะดุ้งกับเสียงของนักรบที่กำลังว้ากรุ่นน้องอยู่หลายครั้ง หัวใจเต้นแรงแทบจะออกมานอกอกอยู่หลายครั้งเลยทีเดียวบุญบาปมากโชคดีแค่ไหนแล้วที่ตอนนั้นเธอเลือกเข้าคณะบริหารแทนคณะวิศวะเหมือนพ่อเพราะไม่อยากอยู่คณะเดียวกันกับมาร์ติน ไม่งั้นหัวใจดวงน้อยๆ ของเธอคงได้ร้องไห้ทุกวันแน่กว่าจะผ่านปีหนึ่งมาได้"ก็ธรรมดานะ ที่ไอ้นักรบมันว้ากตอนเย็นไปอันนั้นเบาสุดแล้วไม่ดุดันเท่าอยู่ในห้องเชียร์หรอก อันนี้ว้ากสั่งสอนเฉยๆ เพราะรุ่นน้องมันไม่ค่อยอยากเอากิจกรรมเท่าไหร่ ก็เลยต้องจัดการสักหน่อย เดี๋ยววันกิจกรรมจะเละเทะเอา" มาร์ตินตอบกลับอย่างไม่ยี่หระ เพราะพวกเขามีหน้าที่คุมความประพฤติของน้องๆ ก็ทำตามหน้าที่ไป ถ้ารุ่นน้องมันคุยกันดีๆได้ ก็ไม่ต้องแหกปากคุยกันแบบนั้นหรอก โตๆ กันหมดแล้วอีกอย่างแหกปากคุยแบบนั้นเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่27 "เกิดเรื่องร้าย"

เช้าวันต่อมา..."อื้ออออ" เสียงอืออาในลำคอขาวเปล่งเสียงออกมาอย่างงัวเงียในตอนเช้าของวัน หลังจากที่มีบางอย่างกำลังรบกวนการหลับนอนของเธอจนไม่สามารถทำให้หลับต่ออย่างสงบได้และใช่ ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกหงุดหงิดจนคิ้วเรียงสวยขมวดเข้าหากันหมดแล้ว!พรึบ!"ให้ตายเถอะนายไปมุดหน้าตรงหน้าท้องของฉันทำไมเนี่ย" หลังจากที่ผ้าห่มสีขาวผืนหนาถูกดึงออก พราวฟ้าก็ได้รับคำตอบจากสิ่งที่ทำให้เธอหงุดหงิดไปก่อนหน้านี้ทันที เมื่อได้เห็นใบหน้าหล่อเหลาของมาร์ตินกำลังใช้ปลายจมูกโด่งของตัวเองคลอเคลียตรงบริเวณท้องน้อยของเธอ ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอตื่น"ก็ใช้เสียงปลุกเธอให้ตื่นดีๆ แล้วแต่เธอไม่ยอมตื่นขึ้นมาเอง ฉันเลยต้องมุดผ้าห่มเข้ามาทำแบบนั้นไง" มาร์ตินผงกหัวขึ้นมองใบหน้าสวยที่กำลังทำหน้าขมวดคิ้วแล้วก็ยิ้มขึ้นมาก่อนจะย้ายตัวเองไปนั่งพิงหัวเตียงข้างๆ พราวฟ้าแล้วหันไปพูดเสียงทุ้มด้วยสายตาอ่อนโยน "เธอแม่งโคตรขี้เซาเลย" แล้วต่อด้วยประโยคต่อว่าแบบไม่จริงจังนักปิดท้ายไปอีกหนึ่งประโยค"ก็เมื่อคืนนายไม่ยอมปล่อยให้ฉันนอนเอง จะมาบ่นทำอะไรล่ะ" เธอผิดหรือไงที่วันนี้ขี้เซาไปหน่อย เธอก็ไม่ได้อยากขี้เซาหรอกแต่หนังตามันเปิดไม่ขึ้น
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่28 "กระตุกหนวดเสือ"

ศูนย์อาหาร..."เฟิร์น แกว่ายัยฟ้ามันตกส้วมไปแล้วหรือเปล่าวะ ทำไมมันยังไม่มาสักทีอะ เกือบครึ่งชั่วโมงแล้วนะ" ลูกพีชที่นั่งรอกินข้าวอยู่ที่โต๊ะพูดขึ้นกับใบเฟิร์นเพื่อนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพร้อมกับชะเง้อคอมองหาพราวฟ้าตรงทางเข้าของศูนย์อาหารไปพลางๆ แต่ชะเง้อคอมองดูจนคอเธอจะยาวสู้กับยีราฟได้อยู่แล้ว เธอก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของพราวฟ้าเข้ามาเลยจนตอนนี้เธอเริ่มเป็นห่วงเพื่อนขึ้นมาจนแทบจะนั่งไม่ติดแล้ว สุดท้ายจึงตัดสินใจเปิดกระเป๋าสะพายของตัวเองหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาเพื่อนสีหน้ากังวลทันที แต่สิ่งที่เธอได้ยินกลับมาตอนเอาโทรศัพท์แนบไว้ที่หูคือ 'หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้' และมันก็เป็นแบบนั้นอีกหลายครั้งตลอดเวลาที่เธอกดโทรออกซ้ำๆ จนใบเฟิร์นที่นั่งดูด้วยความเป็นห่วงเพื่อนอีกคนต้องเอ่ยถามออกไป"ว่าไงแก โทรไม่ติดเหรอ""อืม โทรไม่ติด ฉันว่าเรารีบไปหายัยฟ้าที่ห้องน้ำกันเถอะเผื่อมันเป็นลมอยู่ในห้องน้ำคนเดียว""เออๆ รีบไปกันเถอะ" ตกลงกันเสร็จทั้งสองสาวก็รีบสะพายกระเป๋าลุกออกจากโต๊ะกินข้าวเดินออกไปจากศูนย์อาหารทันที..."ฟ้า! ยัยฟ้า! แกอยู่ในห้องน้ำป่าวตอบพวกฉันหน่อย" หลังจากที่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่29 มาร์ตินโหมดโหด

"ลูกพีช" "มาร์ติน!" ลูกพีชตกใจเล็กน้อยที่เห็นมาร์ตินวิ่งมาถึงที่นี่ก่อนนักรบ และเธอก็เริ่มรู้สึกว่าขากับมือของตัวเองเริ่มสั่นอีกครั้งเมื่อได้เห็นใบหน้านิ่งๆ และสายตาดุๆ ของมาร์ตินมองมายังตัวเอง ใครๆ ก็รู้ว่ามาร์ตินเป็นพวกน่ากลัว เห็นเขาหน้านิ่งๆ แต่ถ้าโมโหขึ้นมาพลังทำลายล้างสูงมาก ไม่งั้นตอนสมัยเรียนมัธยมเขาคงไม่ได้รับฉายาว่าเจ้าชายน้ำแข็งที่น่ากลัวมาได้หรอก "พีช เราจะโดนมาร์ตินแดกหัวไหมอะ สายตาหมอนั่นน่ากลัวมากเลยแก" ใบเฟิร์นที่เห็นมาร์ตินเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ถึงกับต้องเกาะแขนเพื่อนสนิทเพื่อเป็นที่ยึดเหนียวจิตใจกันเลยทีเดียว เพราะบุคคลที่กำลังเดินเข้ามาหาตอนนี้เขามาพร้อมใบหน้าหล่อเหลาที่น่ากลัวมากๆ เลยละ"ไม่เป็นไรหรอก หมอนั่นเป็นคนนะไม่ใช่ผีดิบสักหน่อย" ลูกพีชตอบปลอบใจเพื่อนเบาๆ ขณะที่สายตาก็จ้องมองมาร์ตินที่กำลังจะเดินมาถึงตรงหน้าเธอไปด้วยคิดดูเอาเถอะว่าพวกเธอกลัวแฟนเพื่อนแค่ไหน ตอนนี้หัวใจทั้งดวงเต้นโครมครามยิ่งกว่าอยู่ใกล้ลำโพงรถแห่อะ ไหนจะริมฝีปากที่แห้งเผือดนี่อีกยัยพราวฟ้ามันหายไปไหนนะ"พราวฟ้าหายไปไหน" หลังจากที่เดินมาถึงตรงหน้าเพื่อนผู้หญิงสมัยเด็กอีกคนของกลุ่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12345
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status