Todos os capítulos de Bad Engineer พิษรักนายมาเฟียวิศวะ (มาร์ตินxพราวฟ้า): Capítulo 1 - Capítulo 10

“ไอ้ไคกับพราวฟ้าคบกันเหรอวะไอ้ติน กูเห็นสองคนนั้นยืนจู๋จี๋กันที่ระเบียงห้องตอนออกไปสูบบุหรี่เมื่อกี้”พระพายหนุ่มหล่อมาดกวนอารมณ์ดีที่สุดในกลุ่มเอ่ยขึ้นหลังจากที่ก่อนหน้านี้เดินออกไปสูบบุหรี่ข้างนอกห้องตรงระเบียง แต่ดันเหลือบไปเห็นเพื่อนสนิทอย่างไคโรยืนคุยกะหนุงกะหนิงกับเพื่อนผู้หญิงรุ่นเดียวกันแต่เรียนคนละคณะกันอย่างพราวฟ้าซึ่งเพื่อนผู้หญิงที่ว่าก็เป็นเพื่อนของไคโร มาร์ตินและนักรบที่นั่งมองหน้าเขาอยู่ตอนนี้ด้วยและใช่...พวกเขาโตมาด้วยกัน“กูไม่รู้” มาร์ตินเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาเอ่ยตอบเสียงห้วน ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มเงียบๆซ่อนความรู้สึกร้อนรุ่มที่แทบจะนั่งต่อไม่ติดไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่งไว้ทำให้นักรบที่นั่งอยู่บนโซฟาอีกตัวเหลือบมองเขาแวบหนึ่งก่อนจะนั่งเงียบไปอีกคนโดยที่ไม่แสดงออกความคิดเห็นใดๆ ออกมาพระพายที่เห็นเพื่อนทั้งสองคนเงียบไปแบบนั้น ก็ถอนหายใจกระแทกแผ่นหลังพิงโซฟาสีหน้าเซ็งทันที“อะไรของพวกมึงวะ โว๊ะ!” หลังจากที่พระพายออกอาการเซ็งเพราะไม่ได้รับคำตอบที่สมเหตุสมผลจากเพื่อนในกลุ่ม เขาก็เลือกที่จะหยิบโทรศัพท์ออกมาเล่นแทนสวนทางกับเพื่อนสนิทอีกคนอย่างมาร์ติน ที่เริ่มเบื่อหน

ฉันตกใจแทบจะตกเก้าอี้ตอนที่หันไปมองด้านหลังตัวเองแล้วพบกับจังหวะที่มาร์ตินดึงเสื้อคลุมที่คลุมหัวไว้ออกพอดี เราสองคนจึงได้สบตากันแบบปิ๊งๆ กันไปเลยแต่ด้วยความที่เป็นมาร์ตินผู้นิ่งขรึมและดุนิดๆ สายตาที่เขาจ้องฉันมันเลยดูดุไปหน่อย ทำให้ฉันที่นั่งอึ้งอยู่ทำตัวไม่ถูกกันเลยทีเดียวที่บังเอิญหันไปสบตาคมดุของเขาเข้า"นั่นใครอะ มาร์ตินเหรอ อ้าวมาร์ตินจริงด้วย หวัดดี" ยัยลูกพีชชะเง้อคอออกจากโต๊ะโบกมือทักทายมาร์ตินอย่างเป็นกันเอง คนถูกทักทายเลยละสายตาจากใบหน้าของฉันหันไปพยักหน้าทักทายกลับเบาๆ ให้ยัยลูกพีช ก่อนจะเลื่อนสายตากลับมาจ้องฉันอีกครั้ง"ว่าไง จะเปลี่ยนที่นั่งไหม" เหอะ หมอนี้ต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ ที่จู่ๆ ก็จะมาไล่ที่ฉันแบบนี้ ทำไมฉันต้องเปลี่ยนที่นั่งด้วย ฉันยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยเถอะ อีกอย่างในห้องเรียนแห่งนี้ทุกคนมีสิทธิ์เท่าเทียมกัน จะนั่งตรงไหนก็ได้และก็ไม่มีใครที่จะสามารถมาเบ่งอำนาจว่าพ่อแม่ฉันใหญ่แล้วจะทำอะไรกับใครในห้องนี้ก็ได้!"ทำไมฉันต้องไปด้วย ฉันจะนั่งตรงนี้ อีกอย่างทำไมพวกฉันถึงจะคุยในห้องนี้ไม่ได้ด้วย" ทันทีที่ฉันพูดจบ มุมปากบนใบหน้าหล่อเหลาของมาร์ตินก็ยกยิ้มร้ายกาจแบบเย้ยหยัน

หลายนาทีต่อมา…ฟุบ!ร่างสูงที่เพิ่งเดินกลับมาจากห้องฝั่งตรงข้ามซึ่งก็คือห้องของพราวฟ้าผู้หญิงที่ทำให้ต้นคอของเขาแปดเปื้อนลิปสติกโง่ๆ ทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาราคาแพงอย่างแรงด้วยอารมณ์ที่ยังไม่คงที่สักเท่าไหร่ ก่อนจะยกนิ้วโป้งขึ้นมาเช็ดคราบบริเวณมุมปากล่างที่ใช้บดจูบปากของอีกฝ่ายมาด้วยท่าทีนิ่งเรียบแต่แววตากลับไม่เรียบเหมือนสีหน้าสักนิดเพราะในสายตาเขากำลังมีภาพใบหน้าของพราวฟ้าโมโหเพราะโดนเขาจูบเมื่อกี้เล่นซ้ำไปซ้ำมาไม่หยุด จนทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา"หึ ทีไอ้ไคมันจะจูบเธอ เธอไม่แม้แต่จะขยับหนี แต่พอเป็นฉันเธอกลับทำท่าทางรังเกียจ โคตรสองมาตรฐานชะมัด""กลับมาแล้วเหรอคะ เมื่อกี้พี่ไปไหนมาเหรอ เรย์ออกมาจากห้องน้ำก็ไม่เห็นพี่แล้วอะ" เรน่ารุ่นน้องปีหนึ่งจากคณะวิศวะของมาร์ตินที่เพิ่งเดินออกมาจากมุมหนึ่งของห้องนั่งลงข้างๆ พร้อมขยับกายกอดแขนคนตัวสูงอย่างออดอ้อนแต่ก็โดนสะบัดแขนออกพร้อมกับมองค้อนกลับมาที่เธอบังอาจแตะเนื้อต้องตัวเขาอย่างถือวิสาสะ ซึ่งเรื่องการถูกตัวเป็นที่รู้กันว่ามาร์ตินนั้นหวงตัวที่สุดไม่ชอบให้ใครมาเกะกะด้วยเรน่าเธอคือสาวสวยดวงตากลมโตน่ารักแต่แอบมีบุคลิกที่เซ็กซี่ เธอมีความสนใจม

เช้าวันต่อมา...@บ้านพราวฟ้า"ก็เอาเป็นว่าตามนั้นละกันนะ กูก็ไม่มีอะไรจะพูดให้เรื่องมันยาว เรามันคนกันเองอยู่แล้ว ใช่ไหมไอ้เธียร""ก็ถ้าลูกชายมึงจริงใจกับลูกสาวกูจริงๆ ก็ตามนั้น""หื้อ~ มึงไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนั้นหรอก มาร์ตินลูกกูนะอาการมันออกตั้งแต่เก้าขวบแล้วว่าชอบพราวฟ้า ใช่ไหมติน" มาร์ตินที่นั่งอยู่ข้างๆ คนเป็นพ่อไม่ตอบคำถามแต่คลี่ยิ้มบางๆ จนแทบมองว่ายิ้มไม่ออกออกไปแทนวันนี้เป็นวันหยุด หลังจากที่มาร์ตินได้โทรไปคุยกับบิดาของพราวฟ้าว่าจะให้ผู้ใหญ่ฝั่งตัวเองเข้าไปทาบถามคุยเรื่องหมั้นหมายกับพราวฟ้า หลังจากนั้นไม่นานเขาก็โทรไปคุยกับบิดาตัวเองให้ทราบเรื่องไว้ ซึ่งทางแปลนบิดาของมาร์ตินที่อยู่ในอาการงงงงวยหลังจากวางสายเพื่อนสนิทไปเมื่อคืนก็หายสงสัยทันทีแต่ไม่ได้มีอาการตกใจอะไรที่รู้เรื่องว่าลูกชายจะให้ไปสู่ขอหมั้นหมายลูกสาวเพื่อนที่ตัวเองเอ็นดูตั้งแต่เล็กๆ ให้เนื่องจากเขาเห็นและสัมผัสได้มาตั้งแต่ตอนนั้นแล้วว่าเจ้าลูกชายของตัวเองนั้น เหมือนจะแอบชอบเพื่อนสาวรุ่นเดียวกันอยู่ ถึงตอนนั้นจะยังอยู่ในวัยเด็ก แต่เขาก็เชื่อว่าถ้าโตไปต้องได้เกี่ยวดองกันแน่ๆ เพราะสายตาลูกชายตอนมองอีกฝ่ายมันบอกไว้แ

หลังจากที่ทานข้าวพร้อมกับผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเสร็จ ทางด้านครอบครัวของมาร์ตินก็ขอตัวกลับก่อน พราวฟ้าที่เห็นว่าครอบครัวอีกฝ่ายเดินทางกลับไปแล้ว เธอก็รีบไหว้พ่อแม่ของตัวเองแล้วขอตัวกลับคอนโดทันที เพราะเรื่องนี้เธอจะเก็บไว้คนเดียวในใจให้อกแตกตายไม่ได้!เธอต้องได้ระบาย และคนที่ได้รับความไว้วางใจให้มาเป็นผู้รับฟังเรื่องราวแสนบัดซบนี้ของเธอก็เป็นใครไม่ได้นอกจากเพื่อนสนิทของเธออย่างลูกพีชเท่านั้น@อาร์โน คอนโดติงหน๋อง~ ติงหน๋อง~ฟึบ!ผ้าห่มผืนหนาที่ใช้คลุมโปงไว้ทั้งร่างกายถูกดึงออกด้วยความรำคาญใจอย่างหงุดหงิดจากเจ้าของห้องทันทีที่ได้ยินเสียงกดออดดังขึ้นถี่ๆ มาจากหน้าห้องไม่ยอมหยุด จนมันรบกวนการนอนหลับที่แสนฝันดีในอุณหภูมิห้องยี่สิบห้าองศาของเธอจนหลับตาต่อไปไม่ได้และตราบใดที่เธอยังไม่ยอมพาร่างกายออกจากเตียงเดินไปเปิดประตูให้คนที่ยืนกดออดหน้าห้องดีๆ ละก็ ผู้อาศัยคนอื่นๆ และคนที่เป็นศัตรูคู่ปรับคู่แค้นอย่างไอ้คนที่ชื่อนักรบซึ่งอาศัยอยู่ห้องตรงข้ามกับเธอได้เปิดประตูออกมาด่ากราดจนสำนึกแทบไม่ทันอีกเป็นแน่ปึก!"กว่าจะลากสังขารเดินมาเปิดประตูให้เพื่อนได้ นิ้วฉันกดออดแทบไหม้" ทันทีที่ประตูห้องของเพื่