บททั้งหมดของ Bad Engineer พิษรักนายมาเฟียวิศวะ (มาร์ตินxพราวฟ้า): บทที่ 31 - บทที่ 40

46

บทที่ 30 ความตายอยู่ใกล้แค่เอื้อม

ห้องลับ...ปึก! แอ๊ด~สองหนุ่มนักศึกษาชั้นปีที่สองคณะมนุษยศาสตร์ที่เป็นคนจับตัวพราวฟ้าส่งให้เรน่าซึ่งอยู่ในสภาพถูกมัดแขนไว้กับเก้าอี้หน้าตาสะบักสะบอมเล็กน้อยจากการถูกซ้อมก่อนมาถึงที่นี่ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองไปทางประตูห้องที่เป็นเหล็กแข็งแรงซึ่งกำลังถูกเปิดโดยใครบางคนจากด้านนอกร่างสูงร้อยแปดสิบเซนติเมตรกว่าก้าวขาเข้าไปด้านในห้องลับที่มืดสลัว เขาค่อยๆ เดินไปข้างหน้าตรงที่มีบุคคลสวมชุดนักศึกษาสองคนนั่งอยู่นักศึกษาหนุ่มสองคนมองหน้ากันหลังจากที่เห็นบุคคลร่างสูงตรงหน้าในชุดสีดำทั้งตัวสวมแว่นตาดำปกปิดใบหน้าไว้ และด้านหลังเขาก็ยังมีเพื่อนๆ เดินตามเข้ามาอีกสามคนแต่ที่ทำให้นักศึกษาหนุ่มสองคนนี้สะดุดตาและเริ่มหวาดกลัวขึ้นมา คงจะเป็นสองหนุ่มร่างสูงที่เข้ามาพร้อมกัน คนหนึ่งมีรอยสักงูที่ต้นคอด้านซ้ายส่วนอีกคนไม่มีรอยสักแต่กลับสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่กำลังแพร่กระจายออกมาอย่างน่ากลัวใบหน้าที่มองดูผ่านจากความมืดสลัวนี้ ถึงแม้ว่ามันอาจจะเห็นได้ไม่ชัด แต่ก็รับรู้ได้ว่าภายใต้ใบหน้าหล่อเหลาที่สวมแว่นตาสีดำนั้นคงจะดุดันไม่ธรรมดา และความนิ่งที่เห็นตอนนี้ก็ทำให้พวกเขาสองคนเริ่มอยู่ไม่เป็นสุขแล้วด้วย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 31 ทะนุถนอม

บนรถมาร์ติน..."เธอโอเคไหม?"หลังจากที่ขับรถมาได้ครึ่งทาง มาร์ตินที่ตั้งใจขับรถอยู่ก็หันไปมองพราวฟ้าที่นั่งเงียบมาสักพักแวบหนึ่งก่อนจะหันกลับไปมองถนนข้างหน้าต่อ แต่พอไม่ได้รับการตอบกลับมามันเลยเกิดความกังวลในใจขึ้นมาเนื่องจากสิ่งที่เขาเพิ่งทำให้พราวฟ้าเห็นไปก่อนหน้านี้มันก็ถือว่าโหดเหี้ยมสำหรับผู้หญิงคนหนึ่งเหมือนกันแต่จะให้เขาปล่อยไอ้ตัวเดรัจฉานอย่างไอ้โชแปงลอยหน้าลอยตาในสังคมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเขาก็คงทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะสิ่งที่มันทำกับพราวฟ้าแค่โดนลูกกระสุนเจาะกบาลมันยังน้อยไปด้วยซ้ำแต่พอมาเห็นท่าทางแบบนี้ของพราวฟ้าเขาเองก็เริ่มไม่สบายใจจนขับรถต่อไม่ได้เหมือนกัน สุดท้ายจึงต้องหันไปมองอีกรอบพร้อมกับตีไฟเลี้ยวรถเข้าจอดข้างทางในที่สุดก่อนที่มือใหญ่จะกดปุ่มขยับเบาะนั่งของตัวเองถอยไปด้านหลังเพื่อให้มีพื้นที่ข้างหน้ากว้างมากขึ้น จากนั้นก็จัดการอุ้มร่างกายของพราวฟ้าขึ้นมานั่งบนตักโดยที่ไม่บอกเจ้าตัวให้ทราบก่อนในเวลาต่อมา"ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย" พราวฟ้าตกใจเผลอต่อว่าเสียงเบาหวิวในช่วงหลังอย่างเลิ่กลั่กออกไปพร้อมกับทำท่าจะลงจากตักของมาร์ตินกลับไปนั่งที่เดิม แต่เจ้าของตักกลับรั้งบั้นท้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 32 "อยากรัก"

@คอนโด อาร์โนรถหรูขับมาถึงคอนโด สองหนุ่มสาวลงจากรถโดยมีบอดี้การ์ดของมาร์ตินเปิดประตูรถให้และยืนอารักขาใกล้ๆ ตามด้วยรถอีกสองคันขับเข้ามาจอดเทียบหน้าประตูคอนโดตามมาติดๆ พอประตูรถเปิดออกก็เห็นขายาวๆ ก้าวลงจากรถเดินเข้ามาหาทั้งสองคนในเวลาต่อมา ซึ่งจะเป็นใครไม่ได้นอกจากกลุ่มเพื่อนของมาร์ตินอย่างไคโรพระพายและนักรบ"เธอโอเคใช่ไหมฟ้า" ไคโรเอ่ยถามพราวฟ้าที่ยืนอยู่ข้างๆ มาร์ตินด้วยสีหน้าเรียบแต่ในแววตาคู่นั้นกลับฉายแววอย่างเห็นได้ชัดว่ามีความเป็นห่วงเพื่อนไม่ต่างจากมาร์ตินที่เป็นคนรัก"อื้ม ฉันโอเค" พราวฟ้าตอบก่อนจะฉีกยิ้มบางๆ เป็นเส้นตรงส่งกลับไป ไคโรที่เห็นแบบนั้นจึงใช้มือหนาของตัวเองยีผมเพื่อนเบาๆ อย่างนึกเอ็นดูและรู้สึกทึ่งไม่เบาที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างพราวฟ้าจะเข้มแข็งได้ขนาดนี้"ดีแล้วละ เห็นเธอยิ้มได้และเข้มแข็งแบบนี้ฉันก็ดีใจด้วย อีกอย่างเข้มแข็งแบบนี้เหมาะเลยที่จะมาเป็นนายหญิงให้ไอ้ติน" ไคโรว่าพร้อมเหลือบมองมาร์ตินไปพลางๆ แถมเขายังว่าพร้อมกับแอบยิ้มเบาๆ ตอนพูดอีกด้วย"หยุดยิ้มแบบนั้นแล้วก็ช่วยเอามือมึงออกจากหัวเมียกูด้วย""อุ๊บ! เมียว่าซ่าน!" พระพายที่ยืนข้างๆ ไคโรว่าขึ้นอย่างมีจริต แ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 33 "อย่าเล่นกับระบบ"

2ชั่วโมงต่อมา... Rrrrครืดดด ครืดดดดติ๊ด.มาร์ตินรีบเอี่ยวตัวหันไปรับโทรศัพท์ทันทีที่มันดังอยู่บนโต๊ะหัวเตียง เนื่องจากกลัวว่าจะทำให้พราวฟ้าที่เพิ่งได้นอนหลับไปตื่นขึ้นมา ก่อนจะค่อยๆ ลุกออกจากเตียงเดินไปคุยตรงระเบียงห้อง"ว่าไง""ขออภัยที่โทรมารบกวนตอนนี้ครับนายน้อย พอดีว่าผู้หญิงที่ชื่อเรน่าเธอกำลังเคลื่อนไหวครับ เหมือนจะกำลังคิดจะหนีครับ""อืม ส่งคนตามไปส่วนนายกลับมารับฉันที่คอนโด""ได้ครับนายน้อย"ติ๊ด.วางสายลูกน้องคนสนิทเสร็จ ร่างสูงของมาร์ตินก็หมุนตัวเดินกลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง เดินผ่านเตียงที่พราวฟ้ากำลังนอนอยู่เข้าไปในห้องแต่งตัว เพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย หลังจากที่ทำกิจกรรมบนเตียงกับพราวฟ้าเสร็จร่างกายของเขาก็เต็มไปด้วยน้ำเหงื่ออย่างกับคนที่เพิ่งออกกำลังกายเสร็จมาหมาดๆมาร์ตินใช้เวลาอาบน้ำไม่ถึงสิบห้านาทีเขาก็เดินออกมาจากห้องน้ำ เดินไปทางตู้เสื้อผ้าหยิบเสื้อยืดสีดำออกมาสวมใส่ตามด้วยกางเกงยีนทรงกระบอกสีดำเท่ๆ ตัวโปรดจากนั้นก็ตามด้วยเสื้อแจ็คเก็ตหนังตัวโคร่งสีดำมีขนนุ่มสีครีมตรงปกเสื้อขึ้นมาสวมทับเสื้อยืดอีกทีเมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้วร่างสูงของมาร์ตินก็เดินออกไปที่เตียงซึ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 34 สายตาของคนรัก

หลายวันต่อมา...@มหาวิทยาลัย"อากาศวันนี้เหมือนซ้อมตกนรกเลยนะว่าไหม โคตรร้อนเลยอะ" ใบเฟิร์นว่าขึ้นขณะที่ยกมือบังแดดให้กับหน้าสวยๆของตัวเองไปด้วยวันนี้เป็นวันงานประเพณีสัมพันธ์ของทางมหาวิทยาลัย จากบทสนทนาก่อนหน้านี้ของใบเฟิร์นที่พูดถึงอากาศร้อนก็เพราะว่าตอนนี้พวกเธอกำลังยืนตั้งแถวถือป้ายผ้าในสนามตรงพื้นที่สำหรับใช้วิ่งแข่งเพื่อเดินขบวนที่ทางมหาวิทยาลัยได้มีคำสั่งให้จัดขึ้น แต่เนื่องด้วยแดดมันส่องหน้าและร้อนมากจึงทำให้ใบเฟิร์นอดที่จะไม่บ่นไม่ได้"เออจริง นี่ฉันโบกกันแดดหนาแล้วน่ะยิ่งกว่าสองข้อมือมั้ง ไม่รู้จะเอาแดดประเทศไทยอยู่ไหม" ลูกพีชว่าขึ้นหน้าเหวี่ยงบ้าง"ร้อนไหม นี่น้ำ" สองสาวด้านหลังพราวฟ้ารีบหันหน้ามองตากันแล้วยิ้มทันทีที่จู่ๆมาร์ตินซึ่งไม่รู้ว่ามาจากไหนก็เดินเข้าไปหาพราวฟ้าพร้อมกับยื่นขวดน้ำให้ แถมยังช่วยเช็ดเหงื่อตามกรอบหน้าให้พราวฟ้าที่ยืนถือป้ายคณะให้ด้วยแล้วความที่เป็นคนชัดเจนของมาร์ติน การใส่เสื้อช็อปสีแดงเดินเข้ามาหาสาวที่คณะบริหารในขณะที่ทั้งสองคณะไม่ค่อยกินเส้นกันก็ไม่ได้ทำให้คนอย่างเขาต้องแคร์อะไร ไม่แคร์สายตาคนอื่นๆที่มองด้วย หนุ่มๆคณะบริหารอาจจะมองด้วยความไม่พอใจเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 35 เทคแคร์แบบ3000000%

หลายนาทีต่อมา…หลังจากที่เดินขบวนงานประเพณีสัมพันธ์ของทางมหาวิทยาลัยจัดขึ้นเสร็จเรียบร้อย ตอนนี้ทุกคณะก็ยืนตั้งแถวอยู่ในสนามหญ้าเป็นลำดับถัดมา เพื่อรออธิการบดีของทางมหาวิทยาลัยกล่าวเปิดพิธีจัดงานวันนี้มาร์ตินเห็นว่าอธิการบดียังไม่ขึ้นกล่าวเปิดงานจึงเดินไปหาพราวฟ้าที่แถวของคณะบริหารพร้อมกับรองเท้าผ้าใบในมือหนึ่งคู่ที่เขาได้แอบเตรียมไว้ใส่ในรถตอนออกมาเมื่อเช้าใช่ เขาเห็นว่าพราวฟ้าเดินด้วยรองเท้าส้นสูง และตอนนี้ก็ยังอยู่บนรองเท้าส้นสูง อีกอย่างกว่าอธิการบดีจะขึ้นกล่าวเปิดงานและพูดคุยจนจบ พราวฟ้าของเขาก็คงโดนรองเท้ากัดตายห่ากันไปก่อนที่สำคัญคนรักของเขาก็คงจะเมื่อยเท้าน่าดู เพราะฉะนั้น เขาจึงได้เตรียมรองเท้าคู่นี้ไว้ เพราะคิดไว้แล้วว่ามันต้องมาแนวนี้แน่นอน“เมื่อยไหมเหนื่อยหรือเปล่า ฉันเอารองเท้าผ้าใบมาเปลี่ยนให้เธอ” พราวฟ้าแทบชะงัก เมื่อจู่ๆแฟนหนุ่มที่เพิ่งเรียกได้เต็มปากเต็มคำเมื่อไม่กี่วันมานี้เดินมาหาแล้วนั่งลงตรงหน้าเธอพร้อมกับทำสิ่งที่เธอคาดไม่ถึงว่าคนอย่างเขาจะกล้าทำแบบนี้ต่อหน้าผู้คนมากมายแบบนี้ใช่ มาร์ตินกำลังเปลี่ยนรองเท้าให้เธอ และมันก็มีจังหวะหนึ่งที่เขานั่งลงแล้วเงยหน้าขึ้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 36 คนฮอตแห่งสนามกีฬา

“…”“…”สีหน้าของทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ชะงักนิ่งสายตาเลิ่กลั่กไปมากันหมด โดยเฉพาะพราวฟ้าคนที่ถูกชมโดยแฟนหนุ่มสุดหล่อของเธอในขณะที่คนอื่นๆก็นิ่งแทบจะทำอะไรไม่ถูกเช่นกันที่ได้ยินหนุ่มหล่อจอมเย็นชาผู้ไม่ค่อยได้แสดงด้านอ่อนโยนและความหวานเลี่ยนระดับรถน้ำตาลคว่ำให้ใครได้เห็นมาก่อนเอ่ยชมพร้อมมองตาแฟนสาวหวานฉ่ำขนาดนั้นอ้วก!!“เป็นเหี้ยไรวะไอ้พาย” นักรบเอ่ยถามพระพายสีหน้าสงสัยทันทีที่เพื่อนหนุ่มแสดงอาการคลื่นไส้ออกมาแบบนั้น ก่อนจะได้รับคำตอบที่ทำเอาเขาถึงบางอ้อ“ไม่รู้ว่ะ จู่ๆกาแฟกูมันก็หวานขึ้นมาได้ไงก็ไม่รู้แม่ง” พระพายตอบนักรบพร้อมกับยกแก้วกาแฟในมือขึ้นมาดูทำเป็นสงสัย เป็นการพูดแซวเพื่อนหลังจากที่เริ่มรู้สึกว่าบรรยากาศมันจะเลี่ยนเกินไปแล้ว ก็เลยเลียนเสียงอ้วกพร้อมสีหน้าเพื่อทำลายโลกสีชมพูของเพื่อนเป็นคนแรกไม่ชิน เขาโคตรไม่ชินเลยสักนิดที่เพื่อนระดับความเย็นชาเข้าเส้นเลือดอย่างมาร์ตินมันเปลี่ยนไปได้น่าสยดสยองขนาดนี้สายตานั่นที่มองแฟนสาว…เขาละอยากยกโทรศัพท์ถ่ายรูปแล้วเก็บไว้แบล็คเมล์ในภายภาคหน้าฉิบหายอะไรมันจะหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้าขนาดนั้น“อย่าว่าแต่กาแฟมึงเลยไอ้พาย ชาเย็นกูกูก็ว่าสั่งหว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 37 ผิดที่หล่อเกินไป

หนึ่งชั่วโมงต่อมา…หลังจากที่มาร์ตินแข่งขันกีฬาเสร็จ โดยที่ฝ่ายชนะเป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ ตอนนี้นักกีฬาทุกคนก็ทยอยเข้าห้องพักนักกีฬาเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดกิจกรรมที่ทางมหาวิทยาลัยจัดทำขึ้นมาให้พราวฟ้าที่เห็นว่ากีฬาจบแล้วและตอนนี้ก็เย็นมากแล้วด้วยจึงเดินลงจากอัฒจันทร์พร้อมเพื่อนๆ ไปหามาร์ตินที่ห้องนักกีฬา ใช้เวลายืนรอไม่นานร่างสูงของมาร์ตินและเพื่อนอีกสามคนอย่างไคโรนักรบและพระพายก็เดินออกมาพอดีพราวฟ้าเห็นว่ามาร์ตินเดินออกมาแล้ว เธอก็เริ่มยกมือกอดอกทำหน้ามู่ทู่เหมือนคนไม่พอใจทันที ทำให้มาร์ตินที่เดินมาแอบเห็นสีหน้าและท่าทางที่เปลี่ยนไปแปลกๆ ก็แอบขมวดคิ้วสงสัยขึ้นมา“เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมทำหน้าอย่างนั้น”“เป็น มันเป็นหนักด้วย” เป็นลูกพีชที่ตอบมาร์ตินแทนพราวฟ้า ส่งผลให้พราวฟ้าที่ยืนเงียบต้องหันไปถลึงตาใส่เพื่อนที่พูดแทนเธอออกไปแบบนั้น ในขณะที่มาร์ตินซึ่งยืนสะพายกระเป๋าเป้อยู่ข้างๆ พราวฟ้าก็ยังไม่เข้าใจในสิ่งที่ลูกพีชจะสื่ออยู่ดีเลยยังแสดงสีหน้างงงวยต่อไป สุดท้ายใบเฟิร์นที่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยก็ยืนเงียบต่อไปไม่ไหวจึงเป็นคนให้ความกระจ่างแก่มาร์ตินแทน เพราะอดสงสารสีหน้าที่ขมวดคิ้วไม่เข้าใ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 38 "ละมุนหัวใจ"

เพราะความรู้สึกหมั่นไส้ที่คนตัวเล็กตรงหน้าออกอาการหึงหวงขนาดนี้แต่ก็ยังปากแข็งทำเป็นใส่อารมณ์กับเขาไม่หยุด สุดท้ายเลยต้องจัดการคนปากแข็งด้วยริมฝีปากของเขาอีกครั้งมาร์ตินค่อยๆ จูบริมฝีปากน่าจูบของพราวฟ้าอย่างช้าๆ ด้วยความเนิบนาบละมุน ก่อนจะหยุดจูบและผละออกจ้องตาพราวฟ้าในภายหลัง แต่มันก็แค่เสี้ยววินาทีเท่านั้นที่เขาหยุดมองตาเธอพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ แต่แอบทำให้คนถูกจ้องอย่างพราวฟ้าหัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำก่อนจะถูกจูบอีกครั้งในวินาทีถัดมาแขนเล็กที่ถูกตรึงไว้ที่ผนังก่อนหน้านี้ถูกปล่อยให้เป็นอิสระ เนื่องจากมือใหญ่ของมาร์ตินได้เปลี่ยนมาโอบรอบเอวพราวฟ้าแทน พราวฟ้าจึงยกแขนของตัวเองขึ้นโอบรอบคอของมาร์ตินไว้ ก่อนที่ร่างกายของพราวฟ้าจะถูกอุ้มเดินไปทางเตียงกลางห้องในขณะที่ริมฝีปากยังไม่ถอนออกจากกันฟุบ!"อื้ม~" เสียงทุ้มครางเบาๆ ในลำคอด้วยความพึงพอใจ หลังจากที่พาคนบนตักมานั่งลงปลายเตียงแล้วจัดการบดจูบริมฝีปากต่อ อ่า...ยิ่งจูบเขาก็ยิ่งรู้สึกต้องการยัยตัวแสบบนตักตอนนี้จังผู้หญิงบ้าอะไร ปากนุ่มไม่พอกลิ่นกายก็หอมแตะจมูกของเขาจนอดผละออกจากริมฝีปากแล้วซุกจมูกเข้าตรงซอกคอขาวไม่ได้ แถมผิวกายก็ยังนุ่มมือจนเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 39 จัดการให้เมีย

หลายนาทีต่อมา...“วงนักดนตรีคืนนี้มาจากคณะไหนบ้างอะแก”“เท่าที่ฉันทราบมาก็มาจากคณะศิลปกรรมเอกการดนตรีอะส่วนที่เหลือก็เป็นวงที่ทางมหาวิทยาลัยจ้างมา” ลูกพีชตอบพราวฟ้าที่กำลังยืนมองบรรยากาศในสนามกีฬาที่ตอนนี้เริ่มมีนักศึกษาจากหลายๆ คณะเดินเข้ามายืนออกันหน้าเวทีแล้ว“เหรอ”“อืม”“จะว่าไปคนแน่นเหมือนกันนะ แบบนี้พวกเราจะได้ยืนหน้าเวทีไหมอะ” หลังจากที่พวกเธอทั้งสามคนเดินเข้ามาในบริเวณที่จัดงานคอนเสิร์ตแล้ว ก็พบว่าในสนามตอนนี้มีนักศึกษาเริ่มเข้ามาจับจองพื้นที่กันแล้ว และบริเวณหน้าเวทีที่พวกเธอหมายตาเอาไว้ก็ดูเหมือนกับว่าจะไม่เหลือพื้นที่ให้แล้วด้วย เนื่องจากคนที่มาก่อนพวกเธอได้ยืนจองกันเต็มหมดแล้ว“ได้ดิ จะดูคอนเสิร์ตทั้งทีฉันไม่ยอมอยู่ข้างหลังหรอกนะต้องหน้าเวทีเท่านั้นจะได้เห็นหน้าคนร้องชัดๆ” ลูกพีชว่าขึ้น สายตามองตรงไปยังบริเวณหน้าเวทีอย่างแน่วแน่เธอคิดไว้มาแล้วว่าถ้าจะมาดูคอนเสิร์ตคืนนี้เธอต้องได้ยืนหน้าเวทีเท่านั้น เพราะเธอต้องการจับมือกับนักร้องไงล่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะอยากจับมือกับนักร้องเธอก็ไม่พยายามขนาดนี้หรอก แต่เพราะนักร้องที่ขึ้นเวทีคืนนี้นั้นระดับตัวฮอตแนวหน้าของประเทศทั้งนั้นแล้วเรื
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12345
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status