Bad Engineer พิษรักนายมาเฟียวิศวะ (มาร์ตินxพราวฟ้า)

Bad Engineer พิษรักนายมาเฟียวิศวะ (มาร์ตินxพราวฟ้า)

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-03
โดย:  Duck.bellจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
46บท
837views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

"ฉันจะไม่ข้ามสถานะเพื่อนของเราเด็ดขาด" ______________ มาร์ติน อายุ 21 ปี นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ เอกเครื่องกล ปีที่ 3 ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลา นิ่งขรึมแต่แฝงไปด้วยความสุภาพ เขา…ไม่ชอบเล่นกับความรู้สึกของใคร และก็ไม่ชอบให้ใครมาเล่นกับความรู้สึกของตัวเอง __________________ พราวฟ้า อายุ 21 ปี นักศึกษาคณะบริหารชั้นปีที่3 หญิงสาวผู้มีใบหน้าสวยงามเป็นที่สะกดใจของหนุ่มๆ กริยาอ่อนหวานแต่ไม่ใช่คนอ่อนแอ _________________

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทนำ

“ไอ้ไคกับพราวฟ้าคบกันเหรอวะไอ้ติน กูเห็นสองคนนั้นยืนจู๋จี๋กันที่ระเบียงห้องตอนออกไปสูบบุหรี่เมื่อกี้”

พระพายหนุ่มหล่อมาดกวนอารมณ์ดีที่สุดในกลุ่มเอ่ยขึ้นหลังจากที่ก่อนหน้านี้เดินออกไปสูบบุหรี่ข้างนอกห้องตรงระเบียง แต่ดันเหลือบไปเห็นเพื่อนสนิทอย่างไคโรยืนคุยกะหนุงกะหนิงกับเพื่อนผู้หญิงรุ่นเดียวกันแต่เรียนคนละคณะกันอย่างพราวฟ้า

ซึ่งเพื่อนผู้หญิงที่ว่าก็เป็นเพื่อนของไคโร มาร์ตินและนักรบที่นั่งมองหน้าเขาอยู่ตอนนี้ด้วย

และใช่...พวกเขาโตมาด้วยกัน

“กูไม่รู้” มาร์ตินเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาเอ่ยตอบเสียงห้วน ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มเงียบๆซ่อนความรู้สึกร้อนรุ่มที่แทบจะนั่งต่อไม่ติดไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่งไว้

ทำให้นักรบที่นั่งอยู่บนโซฟาอีกตัวเหลือบมองเขาแวบหนึ่งก่อนจะนั่งเงียบไปอีกคนโดยที่ไม่แสดงออกความคิดเห็นใดๆ ออกมา

พระพายที่เห็นเพื่อนทั้งสองคนเงียบไปแบบนั้น ก็ถอนหายใจกระแทกแผ่นหลังพิงโซฟาสีหน้าเซ็งทันที

“อะไรของพวกมึงวะ โว๊ะ!” หลังจากที่พระพายออกอาการเซ็งเพราะไม่ได้รับคำตอบที่สมเหตุสมผลจากเพื่อนในกลุ่ม เขาก็เลือกที่จะหยิบโทรศัพท์ออกมาเล่นแทน

สวนทางกับเพื่อนสนิทอีกคนอย่างมาร์ติน ที่เริ่มเบื่อหน่ายกับการนั่งดื่มเหล้าจนอยากออกไปอัดบุหรี่เข้าปอดให้รู้สึกหายจากอาการบางอย่างที่มันซ่อนอยู่ในตัวของเขาตอนนี้

“กูออกไปสูบหรี่ก่อนนะ” ว่าจบร่างสูง187เซนติเมตรก็ลุกขึ้นออกจากโซฟาเดินไปทางระเบียงห้องที่เป็นจุดสำหรับสูบบุหรี่…

แต่จังหวะที่เขากำลังเดินไปถึงประตูระเบียง สายตาของเขาก็ปะทะเข้ากับภาพเพื่อนสนิททั้งสองคนกำลังยืนหันหน้าเข้าหากัน

และใช่ ทั้งสองคนกำลังจะจูบกัน!

“กูว่าพวกมึงเข้าไปทำในห้องกันไหม”

“ติน!/ไอ้ติน!” พราวฟ้ามองหน้านิ่งขรึมของมาร์ตินนิ่ง ดวงตากลมโตตกใจเล็กน้อยที่เห็นเพื่อนสนิทอีกคนเดินออกมาพอดี ขณะที่ไคโรแสดงสีหน้าเซ็งออกมาอย่างเปิดเผยที่เพื่อนเดินเข้ามาขัดจังหวะเขากับพราวฟ้ากำลังจะสานสัมพันธ์กันในแบบที่เพื่อนสนิทเขาไม่ทำกัน

"ไค เรากลับห้องก่อนนะ" ว่าจบพราวฟ้าก็ปล่อยมือจากไคโรเดินผ่านหน้ามาร์ตินกลับขึ้นไปที่ห้องของตัวเองซึ่งอยู่ชั้นบนสุดทันที...

"จะออกมาขัดจังหวะกูกับฟ้าทำไมวะ" ทันทีที่พราวฟ้าเดินออกไปจากห้อง ไคโรก็หันไปถามมาร์ตินสีหน้าเซ็งเจือความหงุดหงิดเล็กน้อยที่เพื่อนสนิทพ่วงด้วยตำแหน่งญาติเดินออกมาขัดจังหวะเขากับพราวฟ้า

เพราะถ้าหากว่ามาร์ตินไม่ออกมาขัดจังหวะก่อนหน้านี้ แผนบางอย่างที่เขาได้วางไว้ก็อาจจะสำเร็จ

"มึงไม่ได้ชอบยัยนั่นจริงๆ แล้วจะไปยุ่งกับยัยนั่นทำไมวะไอ้ไค" มาร์ตินว่าขึ้น มองใบหน้าของคนที่เป็นทั้งญาติและเพื่อนสนิทนิ่ง และใช่เขารู้มาตลอดว่าไคโรไม่ได้ชอบพราวฟ้าอย่างที่ชอบแสดงออกต่อหน้าเขาที่แม่งบังเอิญมาเห็นพอดี

และเขาก็รู้ว่าที่ไคโรเข้าหาพราวฟ้ามันเป็นเพราะอะไร

"มึงพูดแบบนี้ มึงยังชอบพราวฟ้าเหมือนตอนเด็กๆ อยู่ใช่ไหม ถ้ามึงไม่ปฏิเสธกูจะยอมหลีกทางให้"

"อย่าเหี้ยให้มาก กูขอ"

"หึ มึงรีบไปถามใจตัวเองนะไอ้ตินว่าจะเอายังไง ก่อนที่มันจะสายไป" ไคโรตะโกนไล่หลังมาร์ตินทันทีที่เห็นร่างสูงของเพื่อนเดินหนีออกไปหลังจากที่ด่าเขาจบ

เข้ามาขัดจังหวะทุกครั้งที่เกือบจะเข้าด้ายเข้าเข็ม ถ้าไม่ใช่เพราะหึงหวงแล้วจะเรียกว่าอะไร?

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
46
บทนำ
“ไอ้ไคกับพราวฟ้าคบกันเหรอวะไอ้ติน กูเห็นสองคนนั้นยืนจู๋จี๋กันที่ระเบียงห้องตอนออกไปสูบบุหรี่เมื่อกี้”พระพายหนุ่มหล่อมาดกวนอารมณ์ดีที่สุดในกลุ่มเอ่ยขึ้นหลังจากที่ก่อนหน้านี้เดินออกไปสูบบุหรี่ข้างนอกห้องตรงระเบียง แต่ดันเหลือบไปเห็นเพื่อนสนิทอย่างไคโรยืนคุยกะหนุงกะหนิงกับเพื่อนผู้หญิงรุ่นเดียวกันแต่เรียนคนละคณะกันอย่างพราวฟ้าซึ่งเพื่อนผู้หญิงที่ว่าก็เป็นเพื่อนของไคโร มาร์ตินและนักรบที่นั่งมองหน้าเขาอยู่ตอนนี้ด้วยและใช่...พวกเขาโตมาด้วยกัน“กูไม่รู้” มาร์ตินเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาเอ่ยตอบเสียงห้วน ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มเงียบๆซ่อนความรู้สึกร้อนรุ่มที่แทบจะนั่งต่อไม่ติดไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่งไว้ทำให้นักรบที่นั่งอยู่บนโซฟาอีกตัวเหลือบมองเขาแวบหนึ่งก่อนจะนั่งเงียบไปอีกคนโดยที่ไม่แสดงออกความคิดเห็นใดๆ ออกมาพระพายที่เห็นเพื่อนทั้งสองคนเงียบไปแบบนั้น ก็ถอนหายใจกระแทกแผ่นหลังพิงโซฟาสีหน้าเซ็งทันที“อะไรของพวกมึงวะ โว๊ะ!” หลังจากที่พระพายออกอาการเซ็งเพราะไม่ได้รับคำตอบที่สมเหตุสมผลจากเพื่อนในกลุ่ม เขาก็เลือกที่จะหยิบโทรศัพท์ออกมาเล่นแทนสวนทางกับเพื่อนสนิทอีกคนอย่างมาร์ติน ที่เริ่มเบื่อหน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1 "ไม่ชอบขี้หน้าแต่ก็ขยันเจอ"
หลายสัปดาห์ต่อมา...@มหาวิทยาลัยอ่า...กว่าจะขับรถมาถึงมหาวิทยาลัยได้แสนลำบากและยากเย็นมาก ฉันไม่ชอบประเทศที่ตัวเองอาศัยอยู่ที่สุดก็เรื่องรถติดนี่แหละ ติดดีติดเด่นจนขึ้นชาร์จอันดับรถติดของโลกแล้วมั้ง แต่ยังดีที่ถึงแม้ว่าจะรถติดแต่ฉันก็มาเรียนทันไม่สายแถมยังมีเวลาเหลืออยู่นิดหน่อยโอเค ฉันพร่ำเพ้อไร้สาระไปเยอะละ ทีนี้ก็ถึงเวลาที่ฉันต้องแนะนำตัวกันบ้างแล้ว ฉันชื่อพราวฟ้า เป็นลูกของพ่อเธียรกับแม่สวย มีน้องสาวหนึ่งคนชื่อแพรวา ตอนนี้ฉันเรียนอยู่ชั้นปีที่สามคณะบริหารธุรกิจ สถานะปัจจุบันก็คือโสด ที่ผ่านมาก็โสดเหมือนกัน ยังไม่เคยมีแฟนกับเขาสักครั้งเดียว ที่โสดเนี่ยไม่ใช่ว่าฉันไม่สวยนะ ฉันสวย สวยมากเลยด้วยแต่มันดันไปติดที่....ฉันมีเพื่อนสนิทเป็นผู้ชายที่โตมาด้วยกันเป็นตัวขัดขวางผู้ชายที่จะเข้ามาจีบฉันนี่ละ โดยเฉพาะเพื่อนสนิทที่ชื่อว่า มาร์ติน หนุ่มวิศวะชั้นปีที่สาม ลูกชายคนเดียวของอาแปลนกับอามาร์ลิน ทายาทมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลบ้าบอคอแตก นายนั่นเป็นเพื่อนสนิทฉันที่ขี้เก๊กสุดแล้วมั้งแถมยังเป็นเพื่อนสนิทที่ชอบขัดขวางเรื่องความรักของฉันด้วยมีผู้ชายเข้ามาจีบสมัยตอนเรียนมัธยมกี่คนๆ ก็โดนหมอนั่นสกัดไ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 "ฝากรอยไว้ที่คอ"
ฉันตกใจแทบจะตกเก้าอี้ตอนที่หันไปมองด้านหลังตัวเองแล้วพบกับจังหวะที่มาร์ตินดึงเสื้อคลุมที่คลุมหัวไว้ออกพอดี เราสองคนจึงได้สบตากันแบบปิ๊งๆ กันไปเลยแต่ด้วยความที่เป็นมาร์ตินผู้นิ่งขรึมและดุนิดๆ สายตาที่เขาจ้องฉันมันเลยดูดุไปหน่อย ทำให้ฉันที่นั่งอึ้งอยู่ทำตัวไม่ถูกกันเลยทีเดียวที่บังเอิญหันไปสบตาคมดุของเขาเข้า"นั่นใครอะ มาร์ตินเหรอ อ้าวมาร์ตินจริงด้วย หวัดดี" ยัยลูกพีชชะเง้อคอออกจากโต๊ะโบกมือทักทายมาร์ตินอย่างเป็นกันเอง คนถูกทักทายเลยละสายตาจากใบหน้าของฉันหันไปพยักหน้าทักทายกลับเบาๆ ให้ยัยลูกพีช ก่อนจะเลื่อนสายตากลับมาจ้องฉันอีกครั้ง"ว่าไง จะเปลี่ยนที่นั่งไหม" เหอะ หมอนี้ต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ ที่จู่ๆ ก็จะมาไล่ที่ฉันแบบนี้ ทำไมฉันต้องเปลี่ยนที่นั่งด้วย ฉันยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยเถอะ อีกอย่างในห้องเรียนแห่งนี้ทุกคนมีสิทธิ์เท่าเทียมกัน จะนั่งตรงไหนก็ได้และก็ไม่มีใครที่จะสามารถมาเบ่งอำนาจว่าพ่อแม่ฉันใหญ่แล้วจะทำอะไรกับใครในห้องนี้ก็ได้!"ทำไมฉันต้องไปด้วย ฉันจะนั่งตรงนี้ อีกอย่างทำไมพวกฉันถึงจะคุยในห้องนี้ไม่ได้ด้วย" ทันทีที่ฉันพูดจบ มุมปากบนใบหน้าหล่อเหลาของมาร์ตินก็ยกยิ้มร้ายกาจแบบเย้ยหยัน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม
บทที่3 "ไอ้คนปากร้าย"
@อาร์โน คอนโดหลังจากที่ขับรถกลับมาถึงคอนโด เข้าห้องตัวเองเสร็จฉันก็เดินตรงไปที่เตียงด้วยความรู้สึกอ่อนล้าแบบที่ร่างกายและดวงตาแทบฝืนอยู่บนโลกนี้ไม่ไหวแล้ว ฉันทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างเหนื่อยล้าจนร่างกายเด้งขึ้นเล็กน้อย หลับตาฟุบหน้ากับหมอนนุ่มๆ เตรียมเข้าสู่ห่วงนิทราอย่างฝันดีแต่...ติ๊งหน๋อง~จู่ๆ เสียงทำลายความฝันดีของฉันก็ดังขึ้นสร้างความหงุดหงิดแก่ฉัน และมันก็ไม่ใช่ว่าจะดังครั้งเดียวจบด้วยไง มันดังถี่ๆ แบบที่ว่าไอ้คนที่กดนะ มันกวนตีนฉัน และใช่ค่ะ ฉันทนทำเป็นไม่ได้ยินอีกต่อไปไม่ได้แล้ว ฉันก็เลยผงกหัวออกจากหมอนแล้วตวัดสายตาไปที่ประตูห้องตาขวางตอนนี้รู้สึกหัวร้อนมาก คนกำลังจะหลับแต่กลับมีมารผจญมารบกวนซะงั้น อย่าให้รู้นะว่าข้างนอกนั่นมันเป็นใคร แม่จะด่ากราดให้สำนึกแทบไม่ทันเลยคอยดูฟึบ!ปึก!"ที่บ้านไม่สอนเรื่องมารยาทการกดอ๊อดหรือไง ถึงได้กด...มาร์ติน!" ทันทีที่เปิดประตูห้องเมื่อกี้ฉันก็เล่นใส่อารมณ์ด่าแบบฟ้าแลบไม่ลืมหูลืมตาไม่ดูว่าใครมันยืนอยู่ตรงหน้าแบบจัดเต็มไปเลย แต่มีจังหวะหนึ่งที่สายตามันดันไปปะทะเข้ากับขากางเกงของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉัน ฉันเลยชะงักไปชั่วขณะก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนต
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม
บทที่4 "ท้าทาย"
หลายนาทีต่อมา…ฟุบ!ร่างสูงที่เพิ่งเดินกลับมาจากห้องฝั่งตรงข้ามซึ่งก็คือห้องของพราวฟ้าผู้หญิงที่ทำให้ต้นคอของเขาแปดเปื้อนลิปสติกโง่ๆ ทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาราคาแพงอย่างแรงด้วยอารมณ์ที่ยังไม่คงที่สักเท่าไหร่ ก่อนจะยกนิ้วโป้งขึ้นมาเช็ดคราบบริเวณมุมปากล่างที่ใช้บดจูบปากของอีกฝ่ายมาด้วยท่าทีนิ่งเรียบแต่แววตากลับไม่เรียบเหมือนสีหน้าสักนิดเพราะในสายตาเขากำลังมีภาพใบหน้าของพราวฟ้าโมโหเพราะโดนเขาจูบเมื่อกี้เล่นซ้ำไปซ้ำมาไม่หยุด จนทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา"หึ ทีไอ้ไคมันจะจูบเธอ เธอไม่แม้แต่จะขยับหนี แต่พอเป็นฉันเธอกลับทำท่าทางรังเกียจ โคตรสองมาตรฐานชะมัด""กลับมาแล้วเหรอคะ เมื่อกี้พี่ไปไหนมาเหรอ เรย์ออกมาจากห้องน้ำก็ไม่เห็นพี่แล้วอะ" เรน่ารุ่นน้องปีหนึ่งจากคณะวิศวะของมาร์ตินที่เพิ่งเดินออกมาจากมุมหนึ่งของห้องนั่งลงข้างๆ พร้อมขยับกายกอดแขนคนตัวสูงอย่างออดอ้อนแต่ก็โดนสะบัดแขนออกพร้อมกับมองค้อนกลับมาที่เธอบังอาจแตะเนื้อต้องตัวเขาอย่างถือวิสาสะ ซึ่งเรื่องการถูกตัวเป็นที่รู้กันว่ามาร์ตินนั้นหวงตัวที่สุดไม่ชอบให้ใครมาเกะกะด้วยเรน่าเธอคือสาวสวยดวงตากลมโตน่ารักแต่แอบมีบุคลิกที่เซ็กซี่ เธอมีความสนใจม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม
บทที่5 "เจ้าเล่ห์"
ฟุบ!"ไปเรียนรู้วิธีการพูดประชดประชันแบบนั้นมาจากที่ไหน เธอหึงฉันหรือไงถึงได้พูดแบบนั้นออกมา"หลังจากที่ลากคนตัวเล็กกว่าเข้ามาในห้องได้สำเร็จแล้ว เขาก็จัดการเหวี่ยงเธอให้นั่งลงบนโซฟาราคาแพงทันที ก่อนจะนั่งตามลงไปภายหลัง โดยที่ไม่ได้สนใจสีหน้าเหยเกของอีกฝ่ายที่บิดเบี้ยวเพราะแรงกระแทกลงบนโซฟาก่อนหน้านี้สักนิดทำให้พราวฟ้าที่นั่งทนเจ็บอยู่อยากใช้มือฟาดเจ้าของห้องที่นั่งจ้องหน้าเธอตอนนี้ชะมัด เธอก็ตัวเล็กน่าทะนุถนอมซะขนาดนี้ เหวี่ยงมาได้หลังแทบหัก"ฉันถามก็ตอบสิ จะนั่งจ้องหน้าฉันตาขวางแบบนั้นทำไม""แล้วก่อนที่จะตั้งคำถามนั้นออกมา นายใช้สมองคิดหรือยังล่ะ ฉันจะไปหึงนายทำไม นายมีอะไรที่ฉันต้องหึงเหรอ แฟนก็ไม่ใช่ ผัวก็ไม่ใช่ ก็แค่เพื่อนเฉยๆ" พราวฟ้าตอบสีหน้าเรียบ ก่อนจะเบือนหน้าหันไปทางอื่นที่ไม่ใช่หน้าหล่อๆ ของมาร์ตินเธอไม่เข้าใจการตั้งคำถามของมาร์ตินเลยสักนิดว่าทำไมต้องถามแบบนั้นออกมา ถามว่าเธอหึงเขางั้นเหรอ? เธอจะไปหึงเขาทำไมกันก็ในเมื่อเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันที่มันสามารถจะหึงกันได้นี่ก็แค่เพื่อน เพื่อนกันมันหึงกันได้เหรอ ก็ไม่ได้อยู่แล้ว แล้วจะถามเพื่อ?"แล้วอยากลองมาเป็นเมียฉันไหมล่ะ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม
บทที่6 "บุ่มบ่ามกว่าที่คิด"
เช้าวันต่อมา...@บ้านพราวฟ้า"ก็เอาเป็นว่าตามนั้นละกันนะ กูก็ไม่มีอะไรจะพูดให้เรื่องมันยาว เรามันคนกันเองอยู่แล้ว ใช่ไหมไอ้เธียร""ก็ถ้าลูกชายมึงจริงใจกับลูกสาวกูจริงๆ ก็ตามนั้น""หื้อ~ มึงไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนั้นหรอก มาร์ตินลูกกูนะอาการมันออกตั้งแต่เก้าขวบแล้วว่าชอบพราวฟ้า ใช่ไหมติน" มาร์ตินที่นั่งอยู่ข้างๆ คนเป็นพ่อไม่ตอบคำถามแต่คลี่ยิ้มบางๆ จนแทบมองว่ายิ้มไม่ออกออกไปแทนวันนี้เป็นวันหยุด หลังจากที่มาร์ตินได้โทรไปคุยกับบิดาของพราวฟ้าว่าจะให้ผู้ใหญ่ฝั่งตัวเองเข้าไปทาบถามคุยเรื่องหมั้นหมายกับพราวฟ้า หลังจากนั้นไม่นานเขาก็โทรไปคุยกับบิดาตัวเองให้ทราบเรื่องไว้ ซึ่งทางแปลนบิดาของมาร์ตินที่อยู่ในอาการงงงงวยหลังจากวางสายเพื่อนสนิทไปเมื่อคืนก็หายสงสัยทันทีแต่ไม่ได้มีอาการตกใจอะไรที่รู้เรื่องว่าลูกชายจะให้ไปสู่ขอหมั้นหมายลูกสาวเพื่อนที่ตัวเองเอ็นดูตั้งแต่เล็กๆ ให้เนื่องจากเขาเห็นและสัมผัสได้มาตั้งแต่ตอนนั้นแล้วว่าเจ้าลูกชายของตัวเองนั้น เหมือนจะแอบชอบเพื่อนสาวรุ่นเดียวกันอยู่ ถึงตอนนั้นจะยังอยู่ในวัยเด็ก แต่เขาก็เชื่อว่าถ้าโตไปต้องได้เกี่ยวดองกันแน่ๆ เพราะสายตาลูกชายตอนมองอีกฝ่ายมันบอกไว้แ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม
บทที่7 "เริ่มสงครามหัวใจ"
โอ๊ย อยากเป็นลม เธออยากเป็นลมมันตรงนี้ให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย เมื่อกี้นี้ไอ้คนตัวสูงตรงหน้าเธอเขาพูดว่ามาคุยเรื่องหมั้นกับเธอใช่ไหม ขอจูนสมองก่อนนะคือเรื่องมันเป็นมายังไง ทำไมอยู่ดีๆ ถึงได้มาคุยเรื่องหมั้นหมายกับเธอล่ะ เท่าที่เธอจำได้เราไม่ได้มีพันธสัญญาอะไรตอนเด็กๆ ว่าโตมาจะต้องมาหมั้นหรือแต่งงานกันอย่างที่เธอเคยไปอ่านเจอมาในนวนิยายน้ำเน่าพวกนั้นนี่ แล้วตอนนี้มันคืออะไร จะมาหมั้นกับเธอทำไมหรือว่าที่ไอ้คนบ้ามาร์ตินเขามาคุยเรื่องหมั้นเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานเหรอ? เพราะไอ้เรื่องจูบและไอ้เรื่องตีตราจองที่เขาพร่ำเพ้อออกมาเมื่อวานใช่ไหม นี่เขาเล่นแรงขนาดนี้เลยเหรอ"นายฟังฉันนะ ฉันจะไม่หมั้นกับนายเด็ดขาด" ใช่ เรื่องอะไรที่เธอต้องไปยอมหมั้นกับคนตรงหน้าด้วย"ไม่หมั้นกับฉันแล้วเธอจะไปหมั้นกับใคร กับไอ้ไคหรือไง" ร่างสูงว่าพร้อมค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้คนตัวเล็กกว่าตรงหน้าอย่างช้าๆ ทำให้พราวฟ้าที่ยืนทำหน้าขึงขังก่อนหน้านี้ต้องค่อยๆ ถอยหลังไปทีละก้าวอย่างช้าๆ เพราะความหวาดระแวงจากคนตรงหน้า จนสุดท้ายแผ่นหลังบางๆ ของเธอก็สัมผัสกับต้นไม้ด้านหลังหมดหนทางจะถอยหนีไปในที่สุดมาร์ตินที่เห็นว่าพราวฟ้าหมด
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม
บทที่8 "หัวจะปวดกับคนอย่างเธอ"
หลังจากที่ทานข้าวพร้อมกับผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเสร็จ ทางด้านครอบครัวของมาร์ตินก็ขอตัวกลับก่อน พราวฟ้าที่เห็นว่าครอบครัวอีกฝ่ายเดินทางกลับไปแล้ว เธอก็รีบไหว้พ่อแม่ของตัวเองแล้วขอตัวกลับคอนโดทันที เพราะเรื่องนี้เธอจะเก็บไว้คนเดียวในใจให้อกแตกตายไม่ได้!เธอต้องได้ระบาย และคนที่ได้รับความไว้วางใจให้มาเป็นผู้รับฟังเรื่องราวแสนบัดซบนี้ของเธอก็เป็นใครไม่ได้นอกจากเพื่อนสนิทของเธออย่างลูกพีชเท่านั้น@อาร์โน คอนโดติงหน๋อง~ ติงหน๋อง~ฟึบ!ผ้าห่มผืนหนาที่ใช้คลุมโปงไว้ทั้งร่างกายถูกดึงออกด้วยความรำคาญใจอย่างหงุดหงิดจากเจ้าของห้องทันทีที่ได้ยินเสียงกดออดดังขึ้นถี่ๆ มาจากหน้าห้องไม่ยอมหยุด จนมันรบกวนการนอนหลับที่แสนฝันดีในอุณหภูมิห้องยี่สิบห้าองศาของเธอจนหลับตาต่อไปไม่ได้และตราบใดที่เธอยังไม่ยอมพาร่างกายออกจากเตียงเดินไปเปิดประตูให้คนที่ยืนกดออดหน้าห้องดีๆ ละก็ ผู้อาศัยคนอื่นๆ และคนที่เป็นศัตรูคู่ปรับคู่แค้นอย่างไอ้คนที่ชื่อนักรบซึ่งอาศัยอยู่ห้องตรงข้ามกับเธอได้เปิดประตูออกมาด่ากราดจนสำนึกแทบไม่ทันอีกเป็นแน่ปึก!"กว่าจะลากสังขารเดินมาเปิดประตูให้เพื่อนได้ นิ้วฉันกดออดแทบไหม้" ทันทีที่ประตูห้องของเพื่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 "ซุ่มมองเธอ"
หลังจากที่ขับรถมาถึงห้างดังเรียบร้อย ทั้งสามสาวก็เริ่มเดินช็อปปิ้งกันอย่างไม่มีใครยอมใครทันที เข้าออกช็อปแบรนด์ดังๆ เป็นว่าเล่น รูดบัตรใช้กันอย่างมันมือ จนข้าวของที่ซื้อมาเต็มไม้เต็มมือภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงแต่ก็ยังไม่จบแค่นั้น พวกเธอยังสามารถถลุงเงินในบัตรที่ไม่จำกัดวงเงินได้อีก จับจ่ายซื้อของที่อยากได้จนกระทั่งที่คิดว่าเดินช็อปปิ้งจนเหนื่อยแทบขาลากและไม่มีนิ้วที่ว่างพอจะใช้หิ้วของได้แล้ว ทั้งสามสาวจึงพากันไปที่ร้านอาหารต่อ ไปนั่งเติมพลังด้วยชาบูแบบจุกๆ จนอิ่มแน่นท้องแล้วก็ไปต่อกันที่ร้านของหวานอย่างร้านไอศกรีมกันต่อ"อ่า~ อิ่มมากเลยอะ พออิ่มแล้วหันไปดูของที่ซื้อมาก็อยากมีแฟนให้มาช่วยถือของให้เลยอะ""อืม อยากมีคนช่วยถือของแบบนั้นอะ" ลูกพีชพูดจบไม่ถึงหนึ่งนาที ใบเฟิร์นก็เสริมต่อพร้อมโบ้ยหน้าไปทางคู่รักหนุ่มสาวนอกร้านที่เดินกะหนุงกะหนิงกันโดยที่ผู้ชายช่วยถือของให้อย่างน่าอิจฉาแต่ตัดภาพมาที่กลุ่มสาวโสดของพวกเธอตอนนี้สิ ซื้อของมาพะรุงพะรังนึกว่ารับหิ้วไปขายต่อซะอีก ซื้อของมาไม่ได้ดูสังขารตัวเองเลย ไม่ดูสังขารตัวเองไม่พอ ไม่ได้มีสติว่าตัวเองต้องถือเองด้วย"บางครั้งก็อยากมีแฟนเหมือนก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-02
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status