جميع فصول : الفصل -الفصل 20

"Huwag mong sabihing ang puting tela na hawak mo ngayon ay ang iniingatan nating silk cloth mula sa France, Victoria!" nanginginig ang buong katawan ko habang nakaturo ang aking hintuturo sa dulo ng service area."Lolo Juan, relaks ka lang kaya sa buhay mo, masyado kang high blood dito sa basahang ito na wala namang ibang pakinabang kundi maging makintab," sagot sa akin ni Vee habang marahas na ipinupunas ang mamahaling tela sa kaniyang luma at kupas na leather boxing gloves.Halos lumabas ang aking dalawang mata sa aking mukha nung makita ko ang bawat haplos ng limited edition Hermès luxury silk towel... na nagkakahalaga ng animnapung libong piso kada piraso at personal na dinala ni Señor Matteo mula sa Paris... sa madungis, mabaho, at may mantsa pa ng dugong tuyo na kagamitan ng boksingerong ito. Naramdaman ko ang biglang pagtibok ng aking ugat sa sentido na tila ba sasabog ang aking utak sa matinding migraine. Ang mansyong ito na binuo ko sa loob ng tatlong dekada nang may perpekto

"Gutom na talaga ako, pakshet na training 'yan," bulong ko sa sarili ko habang dahan-dahang bumababa sa dambuhalang hagdanan ng mansyong ito.Basang-basa pa ng pawis ang suot kong itim na sando at oversized na jogging pants dahil galing ako sa halos walang humpay na sparring sa likod ng bahay. Grabe ang hila ng kalamnan ko, parang sumisigaw ang tiyan ko ng hustisya dahil ang huling nakain ko lang yata ay ang sunog na kanin kaninang umaga na pilit kong isinubo habang nakikipag-away kay Senior Juan. Ang dilim ng buong paligid, tanging ang liwanag lang ng buwan mula sa naglalakihang glass windows ang nagsisilbing gabay ko habang tinatahak ang daan patungo sa napakalaking kusina. Sinasabi ko na nga ba, ang marangyang buhay na ito ay unti-unting pumapatay sa akin sa gutom dahil sa bawat galaw ko ay may katumbas na banta ng danyos o demanda mula sa masungit kong amo."Sino ang naryan?" narinig kong parang may kaluskos sa may gilid ng dining table kaya mabilis akong tumigil at itin

"Pakshet na tatlong alarm clock 'yan, bakit walang tumunog sa inyo?!" bulyaw ko habang nagkukumahog na bumangon mula sa magulong kutson.Kinapa ko ang maliit na orasan sa gilid ng kama at literal na nanlaki ang mga mata ko nang makita ang oras. Tanghali na at tirik na tirik na ang araw sa labas ng bintana. Ang buong katawan ko ay parang binugbog ng isang batalyong tambay sa Tondo dahil sa tindi ng sparring ko kagabi. Wala na akong oras para magpalit ng maayos na maid uniform. Hinablot ko na lang ang paborito kong walis-tingting sa sulok ng kwarto para kunwari ay naglilinis ako. Mabilis kong sinuklay ang aking buhok gamit ang aking mga daliri habang tumatakbo palabas ng pinto. Suot ko pa rin ang aking lumang oversized band t-shirt at ang pinakapaborito kong butas na boksingerong shorts. Kailangan kong magmukhang abala bago pa ako mahuli ni Senior Juan at sermunan na naman ng walang katapusang French etiquette."Nasaan na ba ang kape ng bilyonaryong 'yon?" bulong ko sa sarili

"Isuot mo itong bagong uniporme kung ayaw mong hilahin ng mga tauhan ko ang mga bulldozer patungo sa Tondo ngayon din," seryosong utos ni Senior Juan habang ibinabagsak ang isang itim at puting tela sa ibabaw ng aking kama.Tinitigan ko ang matanda na may hawak na namang panibagong baso ng gamot sa migraine. Huminga ako nang malalim, pilit na pinipigilan ang sarili kong i-upper cut ang hangin dahil sa tindi ng inis na natira sa akin mula sa paninindak ng Bossy Billionaire na si Matteo kanina sa boardroom. Kinuha ko ang tela, isang tradisyunal na maid uniform na may lace sa gilid na mukhang masikip sa aking anim na talampakang katawan. Isinuot ko ito habang bumubulong ng mga sumpa sa may-ari ng mansyon, nararamdaman ang tela na sumasakal sa aking malalaking balikat na puno ng tattoo. Lumabas ako ng kwarto habang bitbit ang isang tray ng sariwang prutas, sinusundan ang direksyon ni Senior Juan patungo sa ikalawang palapag kung saan matatagpuan ang mga kwartong bawal kong lapitan n

"Hala, mali ka ng tingin, mukha ba akong nanay... hindi mo ako mama, bata!" sigaw ko habang pilit kong itinutulak ang maliit na ulo ni Charles palayo sa aking tuhod.Ang boses ko na sanay manggising ng mga lasenggong boksingero sa Tondo ay umalingawngaw sa buong marangyang kwarto na may kasamang malupit na echo. Biglang napatigil si Charles, ang kaniyang malalaking mata ay napuno ng luha bago siya nagpakawala ng isang napakalakas na hagulgol na tila sirena ng bumbero. Natataranta kong binuhat ang bata, ipinasok ko ang aking dalawang dambuhalang kamay sa ilalim ng kaniyang kilikili habang pilit ko siyang inilalayo sa aking katawan na parang isang sumasabog na bomba."Victoria, hinaluan mo ng paninindak ang paghawak sa kaniyang katawan, kaya mas lalo siyang natatakot sa iyo," malamig na bulyaw ni Matteo habang mabilis na humahakbang patungo sa aming direksyon."Hoy, Bossy Billionaire, hindi ko siya tinatakot, sadyang malakas lang talaga ang default volume ng boses ko kapag