جميع فصول : الفصل -الفصل 50

"Tumigil kayong lahat at makinig sa akin ngayon din!" sigaw ko sa gitna ng katahimikang bumalot sa Forbes Park.Binitiwan ko ang braso ni Vee pero nanatili siyang nakatayo sa likod ko. Ramdam ko ang mainit na presensya niya. Ang mga matang nakatingin sa amin ay puno ng pagkamangha at takot. Ang mga bodyguard ko ay hindi natinag sa kanilang pwesto. Hinarap ko ang mga bisitang kanina lamang ay mapanghusga ang mga titig."Si Victoria Santos ay nasa ilalim ng aking proteksyon," wika ko habang hinigpitan ko ang pagkakahawak sa kabilang kamay ni Vee. "Ang sinumang hahawak o hahalik sa kaniya nang walang pahintulot ko ay ituturing kong deklarasyon ng digmaan laban sa pamilyang Zubiri."Naramdaman ko ang paghigpit ng hawak ni Vee sa kamay ko. Tumingin ako sa gilid at nakita ko ang kaniyang mukha na tila nawalan ng kulay. Ang kaniyang mga mata ay nanlalaki sa gulat. Hindi ko na inintindi kung anong iniisip ng mga tao sa paligid. Ang mahalaga ay alam na nila ang hangganan ng kanil

"Marco, gusto kong malaman ang bawat detalye ng nakaraan ni Victoria Santos bago pa siya tumapak sa mansyong ito," utos ko habang tinititigan ko ang basong may lamang matapang na kape sa aking mesa."Sir, medyo sensitibo ang mga impormasyon. Maraming nakabaon na masakit na alaala ang babaeng iyon sa Maynila," sagot ni Marco habang nakayuko ang kaniyang ulo sa harap ko."Wala akong pakialam sa hirap ng paghukay, gawin mo ang trabaho mo," matigas kong sagot habang inilapag ko ang baso na halos mabasag sa lakas ng pagkakadapo nito sa lamesa.Hindi ko mapigilan ang pagkairita. Ang bawat pag iwas ni Vee sa mga titig ko ay parang kutsilyong tumutusok sa balat ko. Mula nung gabing iyon sa Forbes Park, parang bumalik siya sa kaniyang matigas na shell. Ayaw niyang magbukas. Ayaw niyang magtiwala. Pero hindi ko siya hahayaang manatiling ganun. Kailangan kong malaman kung ano ang sumira sa pagkatao ng babaeng nagpabago sa buhay ko at ng anak ko."Sir, heto po ang report mula sa

l"Huwag ka nang lumaban pa, Victoria, dahil hindi mo na kailangang magtago sa likod ng mga kamao mo habang nandito ako," sabi ko habang ang bawat salita ko ay tila nababasag sa loob ng tahimik na study room.Nakita ko ang paggalaw ng kaniyang panga. Gusto niyang sumagot ng pabalang gaya ng nakasanayan niya, pero nakita ko ang paghina ng kaniyang tindig. Ang kaniyang mga kamay na nakakuyom kanina ay unti-unting bumibigay. Ang bawat tattoo niya sa braso ay tila nagkukuwento ng lahat ng sakit na kinailangan niyang tiisin mag-isa sa mga nakaraang taon. Hinaplos ko ang kaniyang pisngi, ramdam ko ang init ng balat niya sa ilalim ng aking palad."Hindi mo naiintindihan, Matteo. Kapag nagpakita ako ng kahinaan, mas lalo akong magiging target sa mundong kinalakihan ko," sagot niya habang ang kaniyang mga mata ay naghahanap ng pwedeng pagtuunan ng pansin maliban sa akin."Nasa loob ka na ng Zubiri Estate, Vee. Ang mundong kinalakihan mo ay wala na rito. Dito, ang tanging kailangan

"Mama, gising na! Sabi ni Senior Juan, ang tagal mo raw bumangon, eh ang haba na ng pila ng almusal!" rinig kong sigaw ni Charles habang pilit na kinakalampag ang pinto ng kwarto ko.Napamulat ako nang wala sa oras. Ramdam ko ang bigat ng katawan ko, hindi dahil sa kulang sa tulog kundi dahil sa dami ng nangyari kagabi sa study room ni Matteo. Agad kong naalala ang lahat... ang pag-iyak ko, ang pagyakap niya sa akin, at yung mga pangakong binitiwan niya sa gitna ng kadiliman. Napahawak ako sa dibdib ko. Kakaiba ang pintig nito. Hindi ito yung bilis na nararamdaman ko tuwing nasa loob ako ng boxing ring. Iba ito. Mas malambot. Mas nakakatakot."Oo na, Charles, heto na, bababa na ako!" sagot ko habang pilit akong bumangon. Pagtingin ko sa salamin, nakita ko ang mga mata kong medyo maga pa. Napangisi ako. Sino ba ang mag-aakalang ang isang "Lesbian Queen" na katulad ko ay mag-iiyak sa harap ng isang bilyonaryong mafia king? Nakakadiri ang pagiging sentimental ko, pero sa totoo

"Hoy, bumaba ka diyan at sumakay sa kotse ko, hindi mo kailangang sumakay sa kahit anong trak na galing sa kung saan!" sigaw ni Matteo habang hinarang niya ang dinadaanan ko patungo sa luma kong truck.Hindi ko napigilan ang mapangisi kahit naiinis ako. Nakatayo siya sa harap ko, suot ang pormal niyang suit na parang galing siya sa isang board meeting, pero ang mga mata niya ay parang nakikipagbakbakan sa boxing ring. Napatingin ako sa paligid. Ang mga miyembro ko sa gym ay nakatayo sa labas, nanonood sa eksenang ito na parang teleserye. Nakakahiya."Matteo, may sarili akong sasakyan. Hindi ko kailangan ng escort mo. Kaya ko ang sarili ko!" sagot ko habang hinawakan ko nang mahigpit ang susi ng truck ko."Hindi mo naiintindihan, Victoria. Hindi na lang ito tungkol sa iyo. Ang buhay mo ay pag aari na rin ng pamilyang Zubiri. Hindi ako papayag na maglakbay ka nang mag isa habang alam nating may mga Montenegro na nagmamanman sa bawat galaw mo," madiin niyang sabi habang hin