All Chapters of Matched My Mafia Billionaire Dad With His Hired Wrong Maid: Chapter 61 - Chapter 70

"Matteo, bitawan mo ako dahil kailangan kong lumabas para hanapin ang anak natin!" sigaw ko habang pilit kong kinakalas ang pagkakahawak niya sa braso ko sa gitna ng living room ng mansion na ngayon ay puno na ng mga armadong tauhan."Hinding hindi kita papayagang lumabas, Victoria, dahil masyadong delikado sa labas at hindi ko kayang mawala ka rin sa akin!" balik na sigaw niya, ang kaniyang mukha ay puno ng tensyon at ang kaniyang mga mata ay nagbabaga sa galit na may halong pagmamahal.Nagtutulakan kami habang ang mga bodyguard ay nakatingin lang sa amin, hindi alam kung sino ang susundin. Ang mansion ay nasa ilalim ng total lockdown, ang bawat bintana ay nakasara at ang bawat pintuan ay may guwardiya. Ang hangin ay mabigat, puno ng kaba at adrenaline."Charles ang pinag-uusapan natin dito! Anak mo siya, at anak ko na rin siya sa puso ko! Paano mo nasasabing delikado kung ikaw mismo ang boss ng underworld na ito?" sagot ko habang hinampas ko ang dibdib niya gamit ang a

"Iyan lang ba ang kaya ninyong gawin, mga duwag?" tanong ko habang nakatali ang aking mga kamay sa isang kalawanging poste sa gitna ng malawak at madilim na shipyard, ang bawat suntok ng tauhan ni Dante ay tumatama sa aking tagiliran at tiyan.Dura ako ng dugo sa sahig habang nakatawa ako nang bahagya, tinitingnan ko ang isa sa mga goons na halatang nabibigla sa aking reaksyon. Huminga ako nang malalim, ramdam ko ang bawat sugat sa aking balat pero mas nangingibabaw ang galit ko para kay Dante Montenegro. Lumapit si Dante sa akin, hawak ang isang basong whisky, at tumingin siya sa akin na parang ako ay isang insekto."Vee Santos, ang tapang mo talaga. Binugbog ka na ng mga tao ko pero parang wala ka lang nararamdaman," sabi niya habang nilapitan niya ang mukha ko at hinawakan ang aking baba nang mariin."Hindi niyo ako matitibag dahil ang sakit na nararanasan ko ngayon ay wala pa sa kalingkingan ng mga pangarap ninyong sirain," sagot ko habang tumingin ako sa kaniya, ang

"Ihanda ninyo ang lahat ng sasakyan at siguraduhing hindi makakalapit ang mga Montenegro sa shipyard nang hindi tayo nakakakita," utos ko sa aking mga tauhan habang hawak ko ang aking baril, ang bawat galaw ko ay puno ng determinasyon at galit na hindi ko pa naramdaman sa buong buhay ko.Nakikita ko ang bawat detalye ng plano ni Dante Montenegro sa aking monitor, ang kaniyang mga guwardiya ay nakakalat sa buong shipyard, naghihintay ng aking susunod na hakbang. Hindi niya alam na hindi na ako naglalaro, na ang pagkuha niya kay Charles at kay Victoria ay ang huling pagkakamaling gagawin niya."Sir, handa na ang team A at team B sa magkabilang gilid ng pantalan," report ng isa sa aking mga pinagkakatiwalaang kapitan, ang kaniyang boses ay seryoso."Magaling. Huwag kayong titigil hangga't hindi natin nababawi ang mag-ina ko. Kung kailangang gibain ang bawat istraktura doon, gawin ninyo," sagot ko habang sumakay ako sa aking bulletproof SUV, ang kaba sa aking dibdib ay pinal

"Vee, sa likod kita, huwag kang mag-alala dahil hindi ko sila hahayaang madikitan ka kahit isang pulgada," sigaw ko habang nakatayo kami ni Victoria sa gitna ng nagkakagulong bodega, ang aming mga likod ay magkadikit, isang posisyong alam naming pareho ang magliligtas sa aming mga buhay.Nakapalibot sa amin ang mga natitirang tauhan ni Dante, hawak ang kanilang mga baril, pero wala sa amin ang takot dahil ang tanging nararamdaman ko ay ang lakas at tiwala na ibinibigay sa akin ng babaeng kasama ko. Nagsimulang sumugod ang mga tauhan, pero bago pa sila makalapit, humakbang si Victoria nang mabilis, ang kaniyang mga kamay ay mabilis na gumalaw, ang mga kadena ng motor na hawak niya ay umiikot na parang isang whirlwind, tumatama sa mga braso at binti ng sinumang susubok na humarang sa amin."Matteo, sa kanan!" sigaw niya, at nang hindi man lang lumingon, alam ko na kung saan ang direksyon ng banta, kaya nagpaputok ako nang sunod sunod, tinitiyak na walang makakalapit sa kaniya.

"Wait, kung matagal na pala akong malaya, bakit mo ako pinanatili sa mansion at hinayaang maging alipin sa ilalim ng kontrata mo?" tanong ko habang nakatingin ako nang diretso sa mga mata ni Matteo, ang bawat salita ay may halong gulat at pagtataka habang pinapanood ko siyang nakatayo roon na puno ng benda, mukhang pagod pero may kakaibang liwanag sa kaniyang mga mata.Matteo took a step closer, not minding the bandages wrapped around his chest and arms, his expression softening into something I had never seen before: pure, unadulterated vulnerability. "Because I hoped one day you'd stay without needing a reason... natakot ako na kapag binigyan kita ng pagkakataong umalis, hinding hindi ka na babalik sa mundong puno ng gulo na meron ako.""Matteo, akala ko ba mafia king ka na walang pakialam sa emosyon?" tanong ko habang hindi ko mapigilan ang pagtulo ng aking mga luha, ang pagiging totoo niya ay mas nakakatakot kaysa sa kahit anong baril na nakatutok sa akin noon."I wa