THE CLEANING LADY OF MR. MILLIONAIRE 의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

FIONA ANGELYN PEREZ POVParang ice candy na nanigas ang buong katawan ko habang nakatitig sa bawat hakbang ni Miles palapit sa amin. Ang kanyang itim na trench coat ay bahagyang humahampas sa hangin, at ang kanyang mukha ay may bakas ng jet lag mula sa biyahe pero mas nangingibabaw ang isang pamilyar at nakakatakot na bagsik. Kung kanina ay sinasabi ni Brix na may problema ang kumpanya niya sa Japan, mukhang tama siya. At kung titingnan ang mukha ng amo ko ngayon, handa na siyang pumatay ng tao gamit lang ang kanyang tingin."Sir Miles" bulong ko, habang awtomatikong napahawak sa suot kong apron. Ang kaba sa dibdib ko ay parang tambol na mabilis na pinapalo.Hindi ako tinignan ni Miles. Ang kanyang mga mata, na parang dalawang nagbabagang uling, ay nakapako lang kay Brix. Huminto siya sa gitna naming dalawa, at ramdam ko ang matinding tensyon, parang may kuryenteng dumadaloy sa hangin."Hindi ko alam na naging tambayan na pala ng mga talunan ang labas ng gate ko," ang lamig ng boses n

FIONA ANGELYN PEREZ POVNang makalabas ako ng library, pakiramdam ko ay naiwan ko ang kalahati ng aking kaluluwa sa loob ng kwartong iyon napasandal ako sa malamig na pader ng hallway at mariing ipinikit ang aking mga mata, habang hinahawakan ang aking dibdib na hanggang ngayon ay mabilis pa rin ang pagkabog.“Fiona...”Para pa ring sirang plaka na nagpapakaba sa akin ang paraan ng pagbigkas ni Miles sa pangalan ko kanina iyon ang kauna-unahang pagkakataon na tinawag niya ako sa pangalan ko, hindi bilang 'Perez' o 'katulong lang', ang boses niya nung mga sandaling iyon ay walang kasamang lason o galit, kundi isang malalim na pagod at kalituhan na hindi ko inasahang makikita sa isang tulad niyang makapangyarihan.At ang pagpahid niya sa aking luhaMabilis kong itinaas ang aking kamay upang hawakan ang aking pisngi parang naroon pa rin ang init at gaspang ng kanyang hinlalaki naguguluhan ako, natatakot ako sa kakaibang pagbabago sa ikot ng pakikitungo niya mas madali para sa akin ang ha

FIONA ANGELYN PEREZ POVBuong hapon akong hindi mapakali habang naglilinis ng mga bintana sa ikalawang palapag. Ang bawat hagod ng basahan sa salamin ay tila sinasabayan ng paulit-ulit na pag-ikot ng eksena kaninang umaga sa aking isipan. Ang kanyang salamin sa mata, ang pagkaubos ng galit sa kanyang boses, at ang paraan ng pagtatanggol niya sa akin laban sa sarili niyang kasintahan lahat ng iyon ay tila mga banyagang piraso ng puzzle na pilit kong ipinapasok sa kilala kong imahe ni Miles Lawrence Martinez.“You are not just a 'hamak na katulong'.”Bakit ba kung magsalita siya ay tila may iba pang kahulugan? Pilit kong pinapagalitan ang sarili ko. Ayokong maging isa sa mga babaeng nag-aasam ng mga bagay na hindi para sa kanila. Alam ko ang lugar ko. Pumasok ako sa mansyong ito para magtrabaho, para may panustos sa sakit ni Ferlyn at sa pag-aaral ni Piolo. Ang kahit anong emosyon na labas doon ay isang malaking kasalanan na ako rin ang magbabayad sa huli."Fiona! Nakahanda na ba ang su

FIONA ANGELYN PEREZ'S POVParang naging isang mahabang panaginip ang buong magdamag matapos iwanan ni Miles ang utos na iyon. Pag-uwi ko sa aming maliit na paupahang bahay kagabi, hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanag kay Piolo at sa aking may-sakit na kapatid na si Ferlyn ang biglaang desisyon ng aking amo. Ang tanging nasabi ko na lang sa kanila ay kailangan kong maging stay-in na katulong sa mansyon dahil mas dumami ang trabaho at para na rin mas maasikaso ko ang mga pangangailangan ni Sir Miles."Sigurado ka ba rito, Ate?" nag-aalalang tanong ni Piolo habang tinutulungan akong mag-impake ng ilang piraso ng aking mga damit sa isang lumang backpack. "Baka naman masyado ka nang pinahihirapan ng amo mo riyan. Kung gusto mo, hihinto muna ako sa pag-aaral para makapagtatrabaho rin ako—""Huwag, Piolo," mabilis kong pigil sa kanya sabay hawak sa kanyang mga balikat. "Ang pag-aaral mo ang pinakamahalaga sa atin ngayon. Huwag mong isipin si Ate. Ligtas ako roon. Mabait si Aling Marites,

FIONA ANGELYN PEREZ POVHindi ko alam kung ilang oras akong nakatitig sa kisame ng maliit kong kwarto bago tuluyang dinalaw ng antok. Ang pakiramdam ng labi ni Miles sa aking noo kagabi ay tila ba naging isang permanenteng marka na nag-iiwan ng kakaibang init sa aking balat. Sa tuwing ipikit ko ang aking mga mata, ang kanyang boses na puno ng pag-angkin ang naririnarig ko.“Fiona, I tried to keep my distance. But the moment I saw you with Brix again, I realized something. I don't like other people touching what is mine.”Kinabahan ako. Natatakot ako hindi dahil sa galit siya, kundi dahil sa kakaibang tibok ng puso ko na hindi ko na kayang pigilan. Paano kung tuluyan na akong mahulog sa kanya? Paano kung ang pansamantalang silong na ibinigay niya sa akin sa mansyong ito ay maging simula ng isang sunog na tutupok sa natitirang dignidad ko?Alas-singko pa lang ng umaga ay bumangon na ako. Gusto kong unahan ang gising ng lahat para maituon ko ang aking pansin sa trabaho at hindi sa mga is