THE CLEANING LADY OF MR. MILLIONAIRE 의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

FIONA ANGELYN PEREZ POVNang lumabas ako sa likurang pinto ng mansyon, pakiramdam ko ay iniwan ko ang lahat ng proteksyon na natitira sa aking buhay. Ang malamig na hangin ng hapon ay sumampal sa aking mukha, na tila ba isang babala ng kamaliang ginagawa ko. Ngunit wala na akong balikan. Ang mga salita sa sulat ni Brix at ang mga lihim na itinatago ni Miles ay paulit-ulit na nagpapasikip sa aking dibdib. Kailangan ko ng mga sagot mga sagot na ako mismo ang makahahanap at hindi lang idididikta sa akin ng dalawang lalaking naglalaban sa tuktok.Mabilis akong naglakad palayo sa Forbes Park, pilit na iniiwasan ang mga CCTV camera at ang mga guwardiya sa gate. Bitbit ang maliit kong bag at ang matinding takot sa aking puso, sumakay ako ng dyip patungo sa lumang bodega na tinukoy ni Brix sa kanyang sulat.Pagkarating ko sa gilid ng industriyal na kalsada sa labas ng subdivision, naramdaman ko ang kakaibang katahimikan ng paligid. Ang lumang warehouse ay nakatayo sa gitna ng matataas na damo

MILES LAWRENCE MARTINEZ POVNang tuluyang makatutog si Fiona sa ibabaw ng aking kama dahil sa matinding pagod at emosyon, dahan-dahan kong inayos ang kumot sa kanyang balikat. Tinitigan ko ang kanyang payapang mukha. Nawala na ang panginginig sa kanyang mga labi, at wala na rin ang mga luhang walang patid sa pag-agos kanina sa bodega.Kinuha ko ang paborito niyang mamahaling silk blanket at ibinalot sa kanya nang maigi bago ako dahan-dahang tumayo at lumabas ng silid.Nang maisara ko ang pinto, agad na bumalik ang lamig sa aking mukha. Naglakad ako pababa sa ikalawang palapag patungo sa aking library, kung saan naghihintay na si Arthur kasama ang dalawa ko pang legal advisers at security heads."Sir Miles," mabilis na bati ni Arthur habang napaayos ng tayo mula sa sofa. May bitbit siyang makapal na leather briefcase. "Nakaayos na po ang lahat ng affidavit para sa Korte Suprema at ang press release kit para sa mga pangunahing news networks bukas ng umaga."Naupo ako sa aking executive

FIONA ANGELYN PEREZ POVMatapos ang marahas na pagbaba ni Miles ng telepono sa kanyang ama, nanatili ang mabigat na katahimikan sa loob ng master bedroom. Bagamat ramdam ko ang seguridad sa mga halik at pangako niya, hindi ko pa rin maiwasang makaramdam ng matinding kaba. Ang mga salita ng ama ni Miles ay patuloy na nag-iiwan ng sugat sa aking pagkatao.“Para sa isang dukhang katulong?! You are a Martinez! You are supposed to marry someone from our class, not a nobody!”Tama siya. Sa mata ng mundo ng mga mayayaman, isa lang akong katulong. Isang babaeng walang maipagmamalaking pangalan o yaman. At ngayon, dahil sa akin, nakatayo si Miles sa gitna ng dalawang malaking apoy ang galit ng kanyang sariling pamilya at ang paparating na kaso laban sa mga Sanchez."Fiona, stop thinking too much," marahang bulong ni Miles habang itinataas ang aking baba gamit ang kanyang mga daliri. "I can see your brain overworking from here. Huwag mong isipin ang mga sinabi ni Dad.""Hindi ko po maiwasan, Mi

FIONA ANGELYN PEREZ POVNakatikom ang aking mga palad sa paligid ng mga balikat nina Ferlyn at Piolo habang nakadapa kami sa ilalim ng mababang mesa sa aming maliit na sala. Naramdaman ko ang mabilis at hindi pantay na paghinga ni Ferlyn. Nanginginig ang kanyang buong katawan, at ang kanyang maliit na kamay ay nakakapit nang napakahigpit sa aking damit, nakabaon ang kanyang mukha sa aking dibdib."Ate... natatakot ako..." pabulong at nanginginig na daing ni Ferlyn."Shh... huwag kang mag-alala, nandito si Ate. Pumikit ka lang, Ferlyn. Huwag kang titingin," bulong ko habang pinipigilan ang sarili kong mapahagulgol. Sa kaibuturan ng puso ko, nadarama ko ang matinding pangamba na baka umatake na naman ang kanyang sakit sa puso dahil sa matinding sindak.Sumabog ang pintuan sa kusina.Isang marahas na kalabog ang umalingawngaw, kasunod ng mabibigat at walang kaayusang hakbang. Lumabas mula sa dilim ng eskinita si Brix Sanchez. Nawala na ang dating malinis, pormal, at respetadong imahe ng

MILES LAWRENCE MARTINEZ POVLimang buwan ang mabilis na lumipas mula noong araw na dinala si Ferlyn sa emergency room ng Asian Hospital. Limang buwan mula noong araw na tuluyang napasok sa rehas si Brix Sanchez at ang kanyang ama, habang ang kanilang kumpanya ay tuluyang lumubog sa ilalim ng napakaraming demanda at pampublikong galit.Ngayong umaga, habang nakatayo ako sa malawak na glass window ng aking corner office sa Martinez Global Tower, hindi ang mga chart ng stocks o ang mga bagong kontrata sa mesa ko ang pinagmamasdan ko. Ang pinagmamasdan ko ay ang maliit na kulay pilak na kwadro na nakapatong sa gilid ng aking desk.Litrato iyon nina Fiona, Ferlyn, at Piolo na kuha sa bakuran ng aking pribadong rest house sa Tagaytay noong nakaraang buwan matapos ang matagumpay na operasyon sa puso ni Ferlyn. Nakatitig si Fiona sa camera habang nakangiti nang napakabangis at napakatamis, malayo sa basang-basa, matatakutin, at laging umiiyak na babaeng pumasok sa aking mansyon bilang isang s