All Chapters of สอนรักลูกสาวท่านประธาน: Chapter 51 - Chapter 60

วาทีได้อารมณ์อย่างบอกไม่ถูกกับเสียงครางเครือ ขณะสะโพกอวบผายแอ่นกระดกขึ้นลงตามจังหวะตวัดลิ้นสอดซุก วนรอบๆ ดุดันรัวเร็ว เพียงแค่เขาดูดติ่งยื่นสีเนื้อสดไปสามที เสียงร้องวี้ดก็ดังขึ้น ร่างขาวโพลนเกร็งค้าง บอกให้รู้ว่าเจ้าตัวพบจุดสุดยอดแล้วเรียบร้อยชายผู้เก็บประสบการณ์บนเตียงมามากกว่าสามสิบปี ไม่รอให้หญิงสาวกลับคืนสู่ภาวะปกติทางอารมณ์ เขารีบยกขาเรียวพาดบ่าซ้ายขวา มือหนึ่งกุมแก่กายเหยียดตรงจ่อเป้าหมาย อีกมือเกลี่ยปากทางถ้ำฉ่ำเยิ้ม หญิงสาวที่ยังอ้อยอิ่งอยู่กับความรู้สึกจากการทะยานสู่จุดยอดความสุขสม ถึงกับร้อง “อ๊ายซซซ!” เมื่อจู่ๆ ถูกท่อนลำเขื่องเติมเต็มในจังหวะเดียวฝ่ายบุกเองก็ใช่ว่าจะไม่มีปฏิกิริยาวาจา“อูยยย...เสียว!”ใบหน้าที่เคยขรึมเฉยบัดนี้เหยเกผิดรูป ยิ่งหญิงสาวเด้งรับในจังหวะที่เขาสอดเสย วาทีก็ถึงกับสูดปากเสียงดัง“จิรางค์จ๋า...อูว์!” เสียงครางของเขาแหบพร่า เสียงเรียกชื่อเลขาสาวกระเส่าเร่าร้อนพลอยกระชากอารมณ์หญิงสาวให้ร้อนเร่าขึ้นมาในระดับเดียวกัน“ซี้ดดด! อูยยยยสส ผมจะ....ไม่ไหวละนะ ของคุณช่าง...แน่นแล้วก็ตอดดีเหลือเกิน”เชื่อว่าถ้าหากไม่กำลังลุกเป็นไฟไปกับแรงขยับแทบเป็นกระ

เป็นความต้องการของวาทีในการแต่งเขยเข้าบ้าน ไม่ยอมให้ว่าที่ลูกเขยซึ่งไม่มีบ้านในเมืองไทย ไปซื้อบ้านหรือคอนโดแยกไปอยู่ต่างหาก แม้ชายหนุ่มจะมีกำลังทรัพย์ สามารถซื้อคฤหาสน์หลังโต ได้โดยไม่เดือดร้อนก็ตาม“บ้านเราออกกว้างขวาง ต่อให้มีสมาชิกเพิ่มอีกเป็นสิบก็ยังอยู่ได้สบายๆ ไม่แออัด แล้วจะไปซื้อบ้านเพิ่มอีกทำไมให้เป็นภาระในการดูแล อีกอย่างภาเองก็คงต้องไปๆ มาๆ ระหว่างเมืองไทยกับเมกา เพราะยังไงก็ต้องกลับไปดูแลธุรกิจทางโน้นบ้างหลังจากพ่อของภาเกษียณ อยู่ด้วยกันนี้แหละ เดี๋ยวอาจัดการทำห้องชุดให้อยู่กันสบายๆ เป็นส่วนตัว”ภานนท์ไม่เห็นเป็นเรื่องเสื่อมเสียเกียรติแต่อย่างใด ที่จะอยู่ในบ้านพ่อตา เขาจึงตกลงแต่โดยดี คิดด้วยว่าทิราภาก็คงจะอยากอยู่ใกล้ๆ บิดา ถึงแม้ว่าเวลานี้ บิดาของหล่อนจะมีจิรางค์ดูแลในฐานะภรรยาอยู่แล้วก็ตามหลังจากญาติผู้ใหญ่พากันออกจากห้องไปแล้ว ภานนท์ก็หันเข้าหาเจ้าสาวหนึ่งเดือนเต็มที่เขาต้องกลับไปเคลียร์งานที่ดีทรอยต์ เป็นหนึ่งเดือนที่เขาต้องห่างไกลหญิงสาวที่เขารัก เป็นหนึ่งเดือนที่เขาอดอยากปากแห้ง ไม่ได้เสพสิ่งที่ร่างกายและหัวใจเรียกร้องเขายอมรับว่ามีทั้งความรักใคร่และความหลงใหลใน

“เหนื่อยมั้ยคุณ” วาทีถามภรรยาด้วยสุ้มเสียงรักใคร่ พอเห็นว่าภรรยาคนสวยและยังสาวของเขา หลบตาที่เผลอจ้องมองเขาพร้อมกับเนียนแก้มกลายเป็นสีระเรื่อ จากที่ตั้งใจจะเดินไปสวมใส่ชุดนอนที่ภรรยาจัดเตรียมไว้ให้ ก็เปลี่ยนทิศทางดื้อๆ ถึงเตียงที่ภรรยานั่งรออยู่ในชุดนอนเนียนเนื้อ แทบจะเห็นรูปร่างจะงอยยอดที่ประดับบนเนินเนื้อคู่อวบใหญ่ชัดเจน ก็ไม่พูดพล่ามทำเพลงผลักลงนอนทันที“อุ๊ย! อะไรคะเนี่ย”“จะข่มขืนเมีย”คำตอบฟังขู่ แต่นอกจากจะไม่สร้างความหวาดกลัวให้เกิดแก่คนเป็นภรรยา ยังเรียกเสียงหัวเราะคิกคักทว่าเพียงไม่กี่อึดใจเสียงหัวเราะคิกราวสาวรุ่น ก็เปลี่ยนเป็นเสียงครางกับบทรักที่มีทั้งความนุ่มนวล หนักแน่น และเร่าร้อนของสามีวัยดึกทันทีใบหน้าเข้มคมคายลดวูบลงที่กลางลำตัว ปากร้อนผ่าวดื่มกินอย่างหิวกระหาย สะโพกหนั่นแน่นแทบจะไม่สามารถอยู่นิ่งได้“คุณวาที...พะ....พอ....พอแล้ว สงสารจิบ้าง จิจะใจจะขาดแล้วทูนหัวขา!”เสียงครางสั่นเครือฟังน่าสงสาร ทว่าสะโพกอวบผายกลับร่อนรับจังหวะรัวลิ้นที่กระทำต่อแก่นกลางความเป็นอิสตรีไม่หยุดหย่อนเสียงความเปียกแฉะยามนิ้วแกร่งกระด้างขยับเข้าออก ทั้งที่ลิ้นแบกว้างเพิ่งกวาดต้อนดื่ม

“คุณรับมันไหวน่า สิ ทูนหัว อย่าทรมานผัวอีกเลย”ที่พอทำได้คือเร่งเร้าปลุกปลอบด้วยเสียง เขารู้นี่นา หล่อนเองก็ฉ่ำแฉะมากพอจะช่วยให้เขาเข้าสู่เรือนกายคับนุ่มได้ไม่ยากเย็นเกินไปนักดูจากสีหน้าหล่อน อารมณ์เสียวซ่านก็ไม่ได้ต่างจากเขากี่มากน้อยเปลือกตาประดับขนตางอนหรี่ปรือ ปากอิ่มชุ่มฉ่ำจากการตวัดลิ้นเลีย ล้วนบ่งบอว่าเจ้าตัวตกอยู่ภายใต้ความกำหนัดในระดับไม่ต่างจากเขามากนักให้ตายเถอะ!ถ้าเพียงแต่มือเขาเป็นอิสระ คงกอบกุมสะโพกหนั่นแน่นรั้งกระแทกลงมาให้สวมสอดลำรักตั้งชันของเขาในจังหวะเดียวแล้วแต่...การรอคอยก็มีค่าในตัวมันเอง ถึงจะทรมาน แต่ความซ่านสุขก็เพิ่มเป็นทวีคูณ“อ๊ะ!” เสียงครางสั้นๆ ดังมาจากกลีบปากอิ่มเผยอห่อนิดๆ“อ๊าซ์!” วาทีครางรับ ตาจ้องเป๋งที่จุดเชื่อมประสานของสองกายช่องลับเร้นร้อนผ่าวกำลังกลืนกินเขาอย่างช้าๆเขายกสะโพกหวังจะส่งตัวเองเข้าสู่เป้าหมายเร็วขึ้น แต่ภรรยาที่ดูเซ็กซี่มากๆ ยามนี้ของเขา ฉลาดเกินไป รู้ทันเขาเกินไป หล่อนโหย่งตัวหนีการทิ่มแทง และคงความเป็นผู้ควบคุมเกมรักร้อนอย่างไม่เร่งรีบตามใจเขา“ถ้าคุณไม่ยอมรีบๆ รับผมไว้ในตัวคุณทั้งหมดเร็วๆ ผมสัญญาณเลยทูนหัว ว่าจะทำให้

“พอแล้วว่ะ”คนที่นั่งเอกเขนกบนโซฟายาวโบกมือห้ามเพื่อน เมื่ออีกฝ่ายหยิบขวดแบล็ค เลเบิ้ลขึ้นมา ทำท่าจะรินเติมให้ “อะไรวะ เพิ่งจะสองแก้วเอง”“ดื่มเยอะไม่ได้ หลานสาวแกถ้ามาดมปากพ่อแล้วได้กลิ่นเหล้าจะงอนตุ๊บป่อง ไม่ยอมให้พ่อหอมไปหลายวัน”“กลัวลูกมากกว่ากลัวเมียว่างั้นเถอะ”“ไม่ได้กลัวใครทั้งนั้นแหละ”“จริงอะ?”“จริ๊ง คนอย่างนายภานนท์ไม่เคยกลัวใคร”เสียงสายเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือขัดจังหวะขึ้น พอเห็นว่าใครโทรมาก็กดรับกดรับทันที“ว่าไงคนดี”“คุณพ่อขา จะกลับหรือยังค้าาาาทุ่มหนึ่งแล้วน้า”“กลับจ้า กลับเดี๋ยวนี้แหละ”หลังจากคุยกับลูกสาวอีกสามคำก็ปิดโทรศัพท์ จากนั้นคนไม่กลัวลูก-เมีย ก็กลับมาพูดกับเจ้าของบ้าน“ต้องกลับแล้วว่ะ”ทรงพิชิตได้แต่ส่ายหน้า“เออ ไปเถอะ ฝากจุ๊บหลานด้วย ยายสาวนี่ฤทธิ์เดชเยอะเหมือนแม่ไม่มีผิด”“เมื่อไหร่นายจะมีเพิ่มอีกสักคนล่ะ”“แค่สองคนก็ป่วนไปทั้งบ้านทุกวันแล้วว่ะ”“ยายจุ๋มน่าจะอยากมีน้องสาวไว้คุยกันจุ๊กจิ๊กประสาสาวๆ ตอนโตบ้างนะ”“ยายจุ๋มมันไม่ค่อยจะเหมือนเด็กผู้หญิงทั่วไปเอาเสียเลยน่ะสิ รู้มั้ยว่ามันอยากเรียนวิชาการต่อสู้ไว้ป้องกันตัวเสียยิ่งกว่าเจ้าเพชรน้องชายมันอีก”“เ