All Chapters of สอนรักลูกสาวท่านประธาน: Chapter 71 - Chapter 80

“ไม่นึกไม่ฝันว่าจะมาเจอคุณที่นี่”สาวผมบลอนด์ หุ่นนางแบบ ซึ่งเป็นคนละคนกับแม่สาวหุ่นงาม ผมสีออกทองแดงที่จอมสุรางค์เห็นยืนอยู่กับเขาบริเวณทางเดินเมื่อช่วงบ่ายพูดติดต่อกัน ท่าทางสนอกใจใคร่รู้ยิ่งนักที่มาเจอชายหนุ่มบนเรือโดยสารข้ามมหาสมุทร“มาพักผ่อนหรือว่ามาทำอะไรคะ?  นานแค่ไหนแล้วนี่ที่เราได้เจอกันเลย  อุ๊ยตาย!  ขอโทษค่ะ นี่คงจะไม่ใช่ภรรยาของคุณหรอกใช่มั้ยคะ?”ภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกันพูดติดต่อกันฉอดๆ เริ่มมีแววไม่แน่ใจนัก“สวัสดี เฟย์รีน ผมก็ไม่นึกไม่ฝันเหมือนกันว่าจะ ‘บังเอิญ’ มาเจอคุณบนเรือลำนี้ ว่าแต่มากับใครล่ะ ได้ข่าวว่าคุณเลิกกับเศรษฐีชาวกรีกนานแล้วไม่ใช่หรือ”ชายหนุ่มทักตอบ แต่น้ำเสียงของเขา จอมสุรางค์อดรู้สึกไม่ได้ว่าแฝงนัยบางอย่าง และแม่สาวผมบลอนด์ นามเฟย์รีนก็ต้องรู้สึก เพราะเจ้าหล่อนมีสีหน้าเจื่อนลง แต่พริบตาเดียวก็สามารถยิ้มหวานออกมาได้ แต่ก่อนจะทันตอบคำถามฟังกระเซ้าเย้าแหย่ประสาคนเคยรู้จักของชายหนุ่ม ก็มีเสียงพูดหนักๆ แทรกขึ้น“เราต้องไปกันแล้วที่รัก”

“กลับเข้าข้างในกันเถอะค่ะ”หล่อนพูดพร้อมกับลุกขึ้น ร่างสูงลุกตามเงียบๆ พอกลับเข้าห้องเต้นรำ จอมสุรางค์ก็กล่าวขอตัวกับเขา“คุณไม่ว่าใช่มั้ยคะ ถ้าจุ๋มจะขอกลับห้องไปพักผ่อน”“ไม่ว่า ความจริงก็ดึกพอสมควร เลยเวลาเด็กเล็กกินนมอุ่นๆ สักแก้วก่อนนอนแล้วด้วยซ้ำ”หล่อนพยายามจะไม่ค้อนคนพูดล้ออย่างเห็นหล่อนเป็นเด็กเล็ก เพราะได้แสดงกิริยาดังกล่าวไปแล้วหลายครั้ง ทั้งที่ปกติหล่อนไม่ใช่ผู้หญิงแก่ค้อนควัก แทบจะไม่เคยทำด้วยซ้ำ“คุณไม่ต้องไปส่งหรอกค่ะ”   รีบบอก เมื่อเขาเดินตามมาข้างๆ“ได้ไง?”   เขาพูด    “ผมไปรับจากห้องก็ต้องไปส่งให้ถึงห้องสิ ถึงจะถูกต้องตามธรรมเนียม เอาล่ะ อย่าร่ำไร  มาเร็ว ตาชักจะปรือๆ แล้วนะนั่น”   แล้วเขาก็หัวเราะ ทำให้ตา ‘ชักจะปรือๆ’ เพราะเกิดจะง่วงขึ้นมาจริงๆ หลังออกไปรับอากาศสดข้างนอก ลืมกว้างขึ้นทันที“คุณขำอะไรคะ?”“ขำเด็ก พอหนังท้องตึงหนังตาก็เริ่มหย่อน”&ldq

“ทำไมมาช้าจัง”คนสั่งให้ตามมาเร็วๆ ถามเสียงนุ่มราบเรียบ สีหน้าไม่รู้ไม่ชี้“ถ้ามาเร็ว คุณก็คงจะพูดธุระกับแม่สาวผมบรอนซ์ไม่ทันเรียบร้อยนะสิคะ”“แม่สาวผมบรอนซ์? อ๋อ....”จอมสุรางค์หมั่นไส้คนตีหน้าซื่อได้สนิทสนม แต่จะทำอะไรก็ไม่ถนัด ขืนทำไปเขาก็จะเข้าใจว่าหล่อนหึงเขาเข้าแล้วนะสิ“ผมคิดเข้าข้างตัวเองไปหรือเปล่าก็ไม่รู้ที่รู้สึกว่าเหมือนจุ๋มจะหึงผมกับ...เจน”“แน่นอนอยู่แล้วว่าคุณคิดเข้าข้างตัวเองแน่ๆ ถ้ารู้สึกอะไรบ้าๆ ที่ไม่มีมูลความจริงแม้แต่นิดเดียว!”   ตอบกลับไปเสียงปึ่งชา“น่าจะหึงสักนิดนะครับ ผมจะได้ดีใจว่าจุ๋มเริ่มจะมีใจตอบผมมั่งแล้วเหมือนกัน”“คุณ!”“ครับผม!“บ้า!”“อ้าว?”“ถ้าคุณยังขืนพูดบ้าๆ เข้าใจผิดบ้าๆ อย่างนี้ ฉันจะกลับห้อง เชิญคุณว่ายน้ำไปคนเดียวเถอะ แล้วคืนนี้ก็ไม่ต้องมาพาฉันไปไหนทั้งนั้น!”“โอเค. โอเค. ไม่พูดก็ได้ อย่าโกรธเลยน่าคนดี ผมก็แค่เย้

“ไม่ต้องอิจฉาแล้ว!”  คนน่าอิจฉาตอบเสียงบูด   “ถึงตอนนี้ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเขาจะแลฉันหรือเปล่าที่ไปหลอกเขาเอาไว้ ถ้าเขาไม่ยอมยกโทษให้ก็มีหวังกินแห้วคราวนี้ละ”“อะไรจะยอมแพ้ง่ายๆ ก็แค่เรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อยเท่านั้นเอง เอางี้มั้ยล่ะ เดี๋ยวฉันไปพูดกับคุณจอมสุรางค์ให้”“ไม่ต้องเลย ฉันเรียนผูกก็ขอเรียนแก้เองดีกว่า”“ตามใจ ยังไงฉันก็ขอเอาใจช่วยละกัน เออ ว่าแต่นึกยังไงถึงมากับเรือ ปกติเวลาเดินทางไปมาไหน ถ้าออกนอกเขตรัฐเห็นไปเครื่องบินตลอด”“ก็อยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้างสิ นายล่ะ ยังไงถึงมาโผล่บนเรือลำเดียวกันได้ ขึ้นมาตอนไหนทำไมฉันไม่เห็น”“คนออกเยอะแยะก็คงรอดหูรอดตาไปมั่งหรอก  กำลังเบื่อๆ อย่างที่บอก พอรู้ว่ามีเรือจากนิวยอร์กแล่นยาวไปถึงสิงคโปร์ในเส้นทางที่ยังไม่เคยไปก็เลยซื้อตั๋วขึ้นมาเล่นๆ งั้นเอง”“จะไปกับเรือถึงสิงคโปร์เลยหรือไง”“ยังไม่รู้เหมือนกัน ไปมันเรื่อยๆ ก่อน ไม่แน่อาจขึ้นฝั่งที่ปอร์

ก็มีหรอกสาวๆ รูปร่างใกล้เคียง แต่ก็ไม่ใช่คนที่เขามองหาอยู่หรือหล่อนจะอยู่ที่โรงภาพยนตร์?ไม่น่า... การเข้าในโรงฉายภาพยนตร์ตามลำพังออกจะอันตรายสำหรับหญิงสาว ไม่ว่าโรงภาพยนตร์นั้นจะอยู่บนบก หรือบนเรือคิดได้ดังนั้นจึงเก็บโรงภาพยนตร์ไว้เป็นตัวเลือกสุดท้ายที่จะแวะไปดู ด้วยการตัดสินใจออกไปที่สระน้ำไม่แน่ว่าหล่อนอาจจะลงมาว่ายน้ำเล่นนอกจากไม่ต้องกลัวแดดอย่างในตอนกลางวัน คนที่คิดจะลงสระในเวลากลางคืนยังมีจำนวนน้อยบริเวณสระน้ำเปิดไฟฟลัดเอาไว้สว่าง ชายหนุ่มแทบจะถอนหายใจโล่งอกออกมาดังๆ  หลังจากใช้เวลาเพียงสิบวินาทีกวาดตามองไปรอบๆ ก็พบคนที่ตามหาอยู่หล่อนกำลังจะขึ้นจากสระทางบันไดที่หย่อนลงไปในสระ ข้างๆ สปริงบอร์ดสำหรับยืนเพื่อโดดลงสระพอมองมาเห็นเขาเข้าก็ชะงัก กำลังจะเหนี่ยวตัวขึ้นบันได ก็ถอยกลับลงน้ำ ออกว่ายไปอีกด้านหนึ่งของขอบสระ ลอยตัวในท่านอนหงายตีกรรเชียงอย่างสบายอารมณ์อชิรวิศตัดสินใจถอดรองเท้า ถุงเท้า วางไว้ที่ขอบสระโดยให้ห่างออกมาหน่อย จากนั้นก็พุ่งตัวลงน้ำทั้งชุดดินเนอร์ ไม่สนใจคนผู้ที่อยู่กันแถวสระน้ำ และที่เล่นน้ำ