" เอ้าชนนนน...." เสียงแก้วจากมือของใครหลายคนกระทบกันดัง ปาลิตากระดกแก้วไวน์ที่พึ่งยื่นไปชนกับแก้วของคนอื่นๆขึ้นดื่ม" ขอให้หัวหน้าหวางของเรามีความสุขมากๆนะครับ ร่ำรวยเงินทองยิ่งๆขึ้นไปและก็เมตตาพวกเราให้มากๆนะครับ " เสียงพนักงานคนหนึ่งในแผนกพูดขึ้นฮิ้วววววววว.....จบประโยคนั้นเสียงคนอื่นๆก็ขานรับทันทีทุกคนต่างตั้งหน้าตั้งตาดื่มต่อ...ปาลิตามองดูลูกน้องแต่ละคนที่หัวเราะสนุกสนานไปกับพนักงานคนอื่นๆแล้วเธอก็สบายใจขึ้น ก่อนหน้าที่มาที่นี่ใหม่ๆลูกน้องแต่ละคนยังพากันกังวลเรื่องภาษาอยู่...ถึงจะพูดได้แต่ก็ไม่ได้ดีมากชนิดที่รู้ความหมายของคำทุกคำ อย่างว่าทุกอย่างต้องอาศัยเวลา ข้อดีก็คือลูกน้องของเธอแต่ละคนเป็นคนเรียบง่ายสามารถปรับตัวเข้ากับผู้อื่นได้ดี พนักงานที่นี่จึงให้ความเป็นกันเองด้วย" พี่จะไปไหนอ่ะ " ปาลิตาหันมาหาคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ขณะที่เธอกำลังจะลุกขึ้น" ไปห้องน้ำ "" ให้แจนมันไปเป็นเพื่อนมั้ย " ปาลิตามองไปยังหญิงสาวที่ลูกน้องหนุ่มเอ่ยถึงแล้วเธอจึงส่ายหน้า" สภาพนี้พี่ว่าไม่ไหวแน่ๆ " หญิงสาวเอ่ยด้วยรอยยิ้ม เธอมองดูใบหน้าของลูกน้องสาวที่ตอนนี้มีนัยน์ตาหวานฉ่ำ พวงแก้มขึ้นสีแดงระเรื่อเพรา
Terakhir Diperbarui : 2026-07-27 Baca selengkapnya