Leo의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

“ ถ้ารู้ล่วงหน้าได้ หนูคงไม่หยิบมันไปวางไว้ที่ห้องนั่งเล่นหรอก ” ใบบัวเถียงคอเป็นเอ็น “ เถียงเก่งขึ้นนะ ไม่กลัวแล้วเหรอ ”“ คุณจะลุกออกไปได้หรือยัง หนูต้องไปทำความสะอาดห้องอื่นต่ออีก ” ยิ่งเข้าใกล้กันมากขึ้นใบบัวยิ่งได้กลิ่นหอมจากตัวเขา เธอรู้ว่ามันเป็นกลิ่นน้ำหอมราคาแพงแล้วมันก็หอมมากจริงๆ ต่างกับตัวเธอตอนนี้ลิบลับ ช่วยงานในครัวตั้งแต่เช้า เหงื่อเอย กลิ่นอาหารเอย รู้สึกอายตัวเองจนไม่อยากให้อีกฝ่ายเข้าใกล้มากไปกว่านี้“ หายเจ็บหรือยัง ” ลีโอเลื่อนฝ่ามือลงแตะขอบกางเกงผ้าฝ้ายที่เด็กสาวสวมใส่ ลอบสังเกตปฏิกิริยาของอีกฝ่ายไปด้วย แล้วก็เป็นแบบที่คิดไม่มีผิด เด็กนั่นหน้าแดงแจ๋แถมยังทำตาโตเท่าไข่ห่าน ตลกดีชะมัด..“ อย่านะ จะทำอะไร ” ใบบัวขยับตัวไปไหนไม่ได้จริงๆ รับรู้ถึงน้ำหนักตัวของอีกฝ่ายที่ทาบทับลงมาบนร่างของตัวเองอีกครั้ง ใบหน้าหล่อเรียบเฉยแต่ไม่มีแววล้อเล่นเลยสักนิด“ เซ็กซ์ ” “ ไม่เอา ”“ ทำไม ”“ หนูไม่อยากทำ อย่า! ” ใบบัวมองกางเกงผ้าฝ้ายของตัวเองที่ถูกดึงจนหลุดออกจากเรียวขาทั้งสองข้าง มือเล็กจะดึงมันขึ้นมาก็ติดตรงคนตัวโตกว่าคร่อมทับอยู่บนร่างเธอ มือแข

“ ชนขอบโต๊ะหรืออะไรนี่แหละ เอ้..แปลกๆ น่า ”น้ำฝนมองเด็กสาวตรงหน้าด้วยความแปลกใจเล็กๆ ปกติใบบัวไม่เคยสนใจเรื่องของเจ้านาย ไม่เคยพูดถึงหลานชายคนไหนของคุณท่าน แต่ก็ไม่แปลกที่จะสนใจเพราะสาวๆ ก็ชอบหนุ่มหล่อหน้าตาดีกันทั้งนั้น“ แปลกอะไร ”“ เพิ่งเคยเห็นบัวสนใจอยากรู้ขนาดนี้ ชอบคุณเลโอเหรอไง ”“ มะไม่ได้ชอบ แค่อยากรู้เพราะได้ยินพวกพี่ๆพูดกันเท่านั้นเอง ” ใบหน้าหวานเห่อร้อนด้วยความเขินอาย เธอไม่ได้ชอบ ไม่มีวันจะชอบ แค่อยากรู้เพราะรู้สึกผิดที่เป็นคนทำให้เขาเจ็บเท่านั้นเอง “ แซวเล่นเฉยๆ เอง ก็ปกติบัวไม่เคยสนใจผู้ชายคนไหนนี่ อ้อ แต่ก็ไม่แปลกหรอกคุณเลโอหล่อขนาดนั้น ไม่ว่าสาวที่ไหนเห็นก็ชอบทั้งนั้น พี่ยังชอบมากๆเลย ” ขณะนึกถึงใบหน้าหล่อเหลาของเจ้านายหนุ่ม ดวงตาของน้ำฝนก็เป็นประกายระยิบระยับ “ เฮ้อ แต่คงได้แค่ชอบ อย่างคุณเลโอคงไม่แลคนอย่างเราหรอก ” “ บัวไปทำความสะอาดก่อนนะ ” ใบบัวพูดตัดบทสั้นๆ พร้อมกับเดินหนีอีกฝ่าย ไม่อยากฟังน้ำฝนพร่ำเพ้ออะไรอีก ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก รู้ว่าเขาไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้ว “ เดี๋ยวสิ ห้องคุณเลโอบัวไม่ต้องทำนะ เดี๋ยวพี่ขึ้นไปทำความสะอาดเอง ”

เลโอหยัดกายลุกขึ้นยืน จัดการถอดเข็มขัดหนังออกก่อนปลดขอบกางเกงลงมา บ็อกเซอร์ถูกดึงลงต่ำ ท่อนเอ็นแข็งถูกฝ่ามือหนาชักรูดเพื่อเตรียมความพร้อม ซองถุงยางถูกหยิบออกมาฉีกออก สวมใส่เสร็จสะโพกแกร่งก็ขยับดันมันเข้าไปในช่องทางที่พรั่งพร้อมด้วยน้ำหวานลื่นใสมันยังคับแน่นเหมือนกับวันแรกไม่มีผิด เข้าไปได้เพียงนิดสายตาคมก็เคลื่อนไปจับจ้องใบหน้าเล็กที่นิ่วหน้าเล็กน้อย“ อา อื้ออ ”ใบบัวมองช่องทางเชื่อมต่อที่ท่อนเนื้อใหญ่ค่อยๆ ผลุบหายเข้าไปจนสุดลำเอ็น มันไม่ได้เจ็บเหมือนครั้งแรกแต่กลับรู้สึกเสียวมากกว่า เรียวขาถูกฝ่ามือหนากดตรึงขณะโยกขยับเข้าออกเร็วแรงขึ้น มือเล็กทั้งสองจับยึดขอบโต๊ะไว้แน่น เสียงคำรามต่ำดังออกมาจากร่างสูง ใบหน้าหล่อเหลาเหยเก เหงื่อเม็ดเล็กซึมออกมาตามกรอบหน้าดูเซ็กซี่ชวนมองเสียจนใบบัวไม่อาจละสายตา “เจ็บอยู่หรือเปล่า ” น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยถามใบบัวส่ายหน้าตอบ จับเรียวขาทั้งสองข้างตวัดรัดรอบเอวหนาก่อนร่างสูงจะอุ้มยกตัวเธอลอยขึ้นจากโต๊ะ เพราะกลัวหล่นสองมือเล็กรีบโอบรอบลำตัวอีกฝ่ายไว้แน่น “ อ๊า คุณเลโอ เบาๆ อ๊าา.. ” ใบบัวกรีดร้องออกมาเบาๆ เมื่อร่างเธอถูกจับกระแทกขึ้นลงไม่หยุด

เลโอมองตามหลังลูกพี่ลูกน้องไปอยู่ครู่หนึ่ง เขาเปลี่ยนใจเดินตรงไปยังห้องครัวเพื่อหาอะไรกิน เมื่อครู่ใช้พลังงานไปมากเลยทำให้เขารู้สึกหิวเป็นพิเศษ พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นเด็กใบบัวกำลังเดินไปยังครัวหลังเล็กด้านหลังเข้าพอดี ในหัวก็พาลนึกถึงเหตุการณ์ในห้องหนังสือขึ้นมา ดวงตาคมเป็นประกายลุ่มลึกวูบไหวด้วยความปรารถนาบางอย่าง มองร่างเล็กผอมเพรียวใต้เสื้อยืดตัวหลวมที่คนมองรู้ดีว่าซ่อนรูปแค่ไหน กระทั่งอีกฝ่ายเดินหายลับไปจากสายตางานปาร์ตี้วันเกิดจัดขึ้นที่บ้านพักส่วนตัวของทิศเหนือซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของศิลาและก็เป็นพี่ชายของนัตตี้เจ้าของงานวันเกิดในค่ำคืนนี้ เลโอมาถึงเวลางานตามเวลานัดหลังจากเอาของขวัญให้เจ้าของงานวันเกิดเสร็จก็อยู่ร่วมงานอีกครู่ใหญ่ก่อนจะออกจากงานปาร์ตี้มาเงียบๆ ขณะขับรถเข้าไปจอดในโรงรถ ชายหนุ่มก็สังเกตเห็นเงาคนวูบไหวอยู่ตรงทางด้านคฤหาสน์ หลังลงจากรถสองเท้าก็ก้าวยาวๆ เข้าไปใกล้ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ตัว ร่างเล็กวิ่งหายลับไปท่ามกลางความมืดสลัวด้านหลังคฤหาสน์ รูปร่าง ส่วนสูงรวมถึงเสื้อผ้าที่สวมใส่ทำให้เขารู้ทันทีว่าเป็นใคร รอยยิ้มร้ายปรากฏบนริมฝีปากสวยได้รูป ใบบั

หลังจากเซ็กซ์เร่าร้อนในคืนนั้น ทั้งคู่ก็แอบมีความสัมพันธ์กันเรื่อยมา ทั้งในห้องนอนของเธอและในห้องนอนของเขา ในห้องหนังสือหรือแม้กระทั่งในที่ลับตาคน เงินหลายจำนวนถูกโอนเข้ามาในบัญชีของใบบัวอย่างสม่ำเสมอ ถึงเธอจะปฏิเสธอย่างเด็ดขาดและโอนเงินจำนวนนั้นคืนอีกฝ่ายไปหลายครั้ง แต่เขาก็ยังโอนคืนกลับมาทุกครั้งจนเธอต้องรับมันไว้อย่างจำใจความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างพวกเขาทั้งคู่ดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ จากสัปดาห์ผ่านไปเป็นเดือน ไม่มีการพูดถึงสถานะระหว่างกัน พวกเขาเป็นแค่คนในความลับของกันและกัน เกี่ยวข้องกันแค่ความสัมพันธ์ทางกายเท่านั้น นอกจากเรื่องบนเตียงเลโอก็ไม่เคยเข้าหาเธอในรูปแบบอื่น ห่างเหินและเย็นชาเหมือนกับคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จักกัน เป็นแค่เจ้านายกับคนรับใช้ในคฤหาสน์เท่านั้นหลังจากเลโอเข้าไปช่วยงานที่บริษัทเต็มตัว เขาก็เลือกอยู่ที่คอนโดส่วนตัวซึ่งอยู่ใกล้ที่ทำงานมากกว่ากลับมานอนที่คฤหาสน์เหมือนเดิม ในขณะที่ใบบัวต้องอ่านหนังสือเพื่อเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย ความสัมพันธ์ที่ห่างเหินออกไปเรื่อย ๆ โดยไม่รู้สาเหตุทำให้ใบบัวได้แต่เก็บงำความสงสัยระคนน้อยอกน้อยใจเอาไว้เงียบๆ เธอเข้าใจสถานะข