Leo의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

*******“ บัว ” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยพร้อมกับฝ่ามือหนาที่เขย่าไหล่บอบบางเบาๆ ก่อนขยับมือขึ้นไปจับแก้มนุ่มบีบเบาๆ “ อือ ” มือเล็กปัดฝ่ามือตรงพวงแก้มออกด้วยความรำคาญ ปรือตาขึ้นมองคนที่ยืนมองเธออยู่ เลโอในชุดสูทแบรนด์หรูสีดำสนิท ดูดีเสียจนใบบัวเผลอไผลจ้องมองอยู่นาน“ วันนี้มีเรียนเช้าไม่ใช่เหรอ”“...” ใบหน้าหวานเห่อร้อนเมื่อเห็นรอยยิ้มตรงมุมปากของอีกฝ่าย ทันทีที่ก้าวเท้าลงจากเตียงแข้งขาก็อ่อนแรงเกือบทรุดลงกับพื้นห้อง รู้สึกปวดเมื่อยจากช่วงเอวลงมาจนถึงช่วงล่างวันก่อนเพิ่งเจอศึกหนักแล้วเมื่อคืนก็ไม่ได้พักผ่อนอีกไม่แปลกที่ร่างกายจะมีอาการแบบนี้ หลังจากตั้งหลักได้ใบบัวก็พยุงตัวให้ยืนอย่างมั่นคงได้อีกครั้ง “เป็นอะไร ” เท้าที่กำลังก้าวไปหาหยุดนิ่งกับที่เมื่อถูกอีกฝ่ายยกมือขึ้นห้ามไว้ก่อนจะเดินหนีเข้าห้องน้ำไปกลับออกมาจากห้องน้ำก็ไม่เห็นเขาอยู่ในห้องแล้ว สองเท้ารีบก้าวเดินไปยังห้องรับแขกถึงพบเขายืนคุยโทรศัพท์อยู่ พลันนึกขึ้นได้เรื่องรูปภาพโป๊เปลือยของตนเอง รอจนกระทั่งอีกฝ่ายวางสายถึงเอ่ยเรื่องร้อนใจออกมา“ ลบภาพนั้นออกได้ไหมคะ” ใบบัวกลั้นใจพูดออกไป เห็นเขานิ่งเงียบไปก็เริ่มใจคอไม่ดีขึ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา..เซทท์พาใบบัวมารับประทานอาหารที่ร้านอาหารไทยแห่งหนึ่งซึ่งร้านอาหารที่นี่ก็เป็นหนึ่งในธุรกิจของครอบครัว โซนวีไอพีที่พวกเขานั่งรับประทานอาหารก็เป็นโซนส่วนตัวแยกจากลูกค้าคนอื่นๆเธอเป็นเด็กรับใช้ในคฤหาสน์เลยเห็นคนรวยระดับมหาเศรษฐีมามากเลยไม่ได้สนใจหรือรู้สึกตื่นเต้นกับความร่ำรวยของหนุ่มรุ่นพี่ หลังจากเริ่มรับประทานอาหารไปได้สักพักใหญ่เขาก็เอ่ยถามออกมา“ ผู้ชายคนนั้นเป็นแฟนบัวหรือเปล่า ”“ ไม่ใช่ค่ะ ”“ แล้วทำไมถึงบอกว่าเป็นแฟนบัวแถมบอกว่าบัวนอนหลับอยู่ที่ห้องของมันล่ะ ”“ บัวติดรถญาติมาจากบ้านที่โคราชค่ะ ตอนนั้นบัวง่วงมากก็เลยเผลอหลับไป เขาคงเห็นเป็นผู้ชายโทรมาเลยบอกไปแบบนั้นมั้งคะ ”“ อ่อ อย่างนี้นี่เอง ” เซทท์เผลอหลุดยิ้มบางๆ ออกมาด้วยความโล่งใจ ความพึงพอใจในคำตอบระบายผ่านทางสีหน้าและแววตา“ ที่จริงบัวก็มีเรื่องอยากพูดกับพี่เซทท์ให้เข้าใจเหมือนกันค่ะ ”เมื่อเห็นอีกฝ่ายจ้องเธอนิ่ง ใบบัวลังเลเล็กน้อยก่อนตัดสินใจเอ่ยประโยคต่อไป“ บัวเห็นพี่เซทท์เป็นแค่พี่ชายคนหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้คิดเป็นแบบอื่นเลย บัวคงตอบรับความรู้สึกพี่ไม่ได้จริงๆ ขอโทษนะคะ ”พอได้พูดสิ่งที่อ

“ เธอเป็นของฉันตั้งแต่วันแรกที่มีอะไรกันแล้ว ”“ คนบ้า!! คิดเองเออเอง งั้นผู้หญิงที่นอนกับคุณก็เป็นของคุณไปหมดสิ ”“ ฉันไม่ได้รู้สึกกับผู้หญิงพวกนั้นเหมือนที่รู้สึกกับเธอ หลังจากเรามีอะไรกันฉันก็ไม่ได้นอนกับใครอีก”“ หนูไม่เชื่อหรอก ”ดวงตาคมเข้มเป็นประกายวาวโรจน์จ้องอีกฝ่ายเขม็ง ยิ่งหล่อนพูดมากก็มีแต่เพิ่มความโกรธให้เขาเปล่าๆ เลโอซุกใบหน้าลงกับซอกคอขาวริมฝีปากขบเม้มบนผิวบาง ไม่สนใจอาการต่อต้านของคนนั่งบนตักอีก“ ไม่ อย่านะ ” ใบบัวไม่ยอมให้ความร่วมมือเมื่ออีกฝ่ายเริ่มถอดเสื้อผ้าบนตัวของเธอออก รู้ทั้งรู้ถึงว่าขัดขืนไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร หลังจากถอดเสื้อผ้าออกไปพ้นร่างบางเสร็จก็จัดการผลักเธอนอนราบลงบนเตียง เลโอเปลี่ยนเป็นฝ่ายขึ้นมาคร่อมทับบนตัวเธอ เขาหยัดกายลุกขึ้นนั่ง มือทั้งสองจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนเหลือแต่เนื้อตัวเปลือยเปล่าเช่นเดียวกัน มือหนาชักรูดท่อนเนื้อส่วนสายตาก็สำรวจเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอไปด้วยใบบัวเหลือบมองแก่นกายที่แข็งขยายใหญ่อย่างลืมตัว “ อยากจับ ”“ ไม่ ”รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนเรียวปาก มือเล็กข้างหนึ่งถูกดึงไปกอบกุมท่อนเนื้อแข็งพร้อมทั้งช

มหาวิทยาลัยในสมองของเธอวนเวียนคิดถึงแต่เรื่องของผู้ชายคนนั้น เสียงพูดคุยดังมาจากโถงทางเดินดึงความสนใจของใบบัวให้มองตาม ทันทีที่เห็นร่างสูงในชุดสูทแบรนด์หรูคุ้นตาเธอรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว วันนี้เขามาในมาดนักธุรกิจไม่ใช่อาจารย์อย่างที่ทุกคนในมหาวิทยาลัยเคยเห็น ความสง่างามและออร่าที่แผ่ออกมาจากตัวเขาล้วนดึงดูดสายตาทุกคู่ให้จับจ้อง ใบบัวหลุบตาลงต่ำ หัวใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากอกข้างซ้าย สองเท้ากึ่งเดินกึ่งผ่านกลุ่มคนเหล่านั้นไปอย่างรวดเร็ว รู้สึกหูดับไปชั่วขณะไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงเรียกของเพื่อนๆ ที่เรียกตามหลังมาเขาก็เหมือนกับปีศาจร้ายที่ตามหลอกหลอนรังควาญเธอไม่หยุดหย่อน ข่าวที่รู้จากเพื่อนๆ ไม่ได้ทำให้ใบบัวรู้สึกประหลาดใจอะไรเพราะเท่าที่รู้มาคุณปู่ของเขาก็เป็นผู้บริจาคและผู้สนับสนุนรายใหญ่ของมหาวิทยาลัยหลายแห่งรวมถึงมหาวิทยาลัยที่เธอเรียนอยู่ การที่เขามาทำหน้าที่นี้แทนคุณปู่ของเขาก็ไม่เห็นแปลกอะไร สถานะทางสังคมรวมถึงฐานะของเลโอยิ่งตอกย้ำให้ใบบัวตระหนักถึงความแตกต่างระหว่างเขากับเธอ ไม่คู่ควรต่ำต้อย ไม่เหมาะสม เด็กอย่างเธอไม่มีวันยืนเคียงข้างผู้ชายคนนั้นได้อย่างแน่นอ

เขาคงไม่ได้ใส่อะไรแปลกๆ ให้เธอกินใช่ไหม “ มีอะไรหรือเปล่า ”“ จอดรถก่อนได้ไหมคะ บัวรู้สึกเวียนหัว ” ใบบัวพยายามฝืนตัวเองไว้อย่างสุดกำลัง เปลือกตาหนักอึ้งจนลืมตาแทบไม่ขึ้นเธอไม่ได้เวียนหัวแต่ง่วงมาก ไม่ไหว ขืนปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปต้องแย่แน่ๆ“ จอดตรงนี้ไม่ได้ เวียนหัวเพราะดื่มไวน์หรือเปล่า ” คิ้วเรียวขมวดมุ่นเข้าหากันเล็กน้อยขณะเหลือบมองคนนั่งข้างกันที่สะลึมสะลือแทบจะไม่รู้สึกตัวอยู่แล้ว “ บัว บัว ”เซทท์เอื้อมมือไปเขย่าตัวใบบัวเบาๆ ดูเหมือนอีกฝ่ายจะผล็อยหลับไปแล้ว รอยยิ้มผุดขึ้นมุมปากขณะที่นัยน์ตาวาววับจับจ้องใบหน้าหวานที่ไม่ได้สติอย่างใช้ความคิดเขาไม่เคยทำแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน ไม่มีความคิดเรื่องวางยานอนหลับหรืออะไรเลวๆ ในหัวเลยสักนิด ที่ทำลงไปก็เป็นความคิดชั่ววูบ ความรู้สึกอยากเอาชนะทำให้สามัญสำนึกต่างๆ ของเขาผิดเพี้ยนไปหมด ถ้ามีอะไรกันแล้วหลังจากนี้เธอคงปฎิเสธเขาได้ยาก คิดได้ดังนั้นเซทท์ก็ไม่ได้ลังเลใจอีก ขับรถเลี้ยวเข้าไปในโรงแรมม่านรูดข้างทางหลังจากได้ห้องและจ่ายเงินเสร็จเซทท์ก็เดินกลับมาเปิดประตูรถช้อนอุ้มคนหลับไหลไม่ได้สติขึ้นมา ใบบัวตัวเบาหวิวอย่างท