“หลานสาวป้าวัลย์ ยิ่งโตก็ยิ่งสวย ว่าไหมเลโอ ”ชายหนุ่มปรายตามองเด็กสาววัยสิบแปดที่วิ่งกระหืดกระหอบไปด้านหน้าทางเข้าคฤหาสน์ ไม่ได้ใส่ใจกับความหมายแฝงเร้นในประโยคคำพูดของลูกพี่ลูกน้องของตนเอง“ วันนี้พี่ศิลาไม่เข้าบริษัทเหรอครับ ”เลโอปิดหนังสือในมือก่อนจะลุกขึ้นยืน เขาอุตส่าห์หามุมเงียบ ๆ เพื่ออ่านหนังสือ แต่กลับถูกขัดจังหวะจนหมดอารมณ์ไปในพริบตา“บ่ายแล้ว จะรีบไปไหน”ร่างสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเก้าเซนติเมตรหันมามองญาติผู้พี่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย“ผมเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระต้องไปทำ พี่มีอะไรหรือเปล่าครับ”“ไม่ออกไปเที่ยวไหนบ้างเหรอ คืนนี้ไปผับในเมืองกับพี่ไหม”ตะวันเดินเข้ามาใกล้ วางมือลงบนบ่ากว้างของเลโอ ระยะห่างที่ลดลงยิ่งขับให้เห็นความแตกต่างของส่วนสูงระหว่างพวกเขาชัดเจน“ไม่ดีกว่า ผมไม่ค่อยชอบสถานที่เสียงดัง มันหนวกหู”“พูดเหมือนคนแก่เลย นายเพิ่งยี่สิบสี่เองนะ ลองไปเที่ยวแบบคนวัยเดียวกันบ้างสิ”“ผับที่พี่จะพาไปน่ะ มีแต่สาว ๆ สวย ๆ นะ ไม่สนใจจริงเหรอ” ศิลาคะยั้นคะยอ“พี่ตะวันไปเถอะครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อน” ริมฝีปากบางได้รูปเอ่ยบอก ก่อนจะก้าวเท้าเดินจากไปศิลามองตามแผ่นหลังกว้างข
最終更新日 : 2026-07-04 続きを読む