All Chapters of Leo: Chapter 61 - Chapter 70

เลโอฉวยจังหวะที่หล่อนไม่ทันระวังตัวปัดมือบางออก ดึงรั้งเสื้อยืดขึ้นมากองไว้เหนือเนินอก มืออีกข้างเลื่อนไปปลดตะขอบราเซียร์ออก มองทรวงอกอิ่มสวยที่เปิดเผยต่อสายตา จุกนมเล็กสีหวานทำเอาเขาอดใจไม่ไหวโน้มใบหน้าลงไปหา ริมฝีปากประกบดูดดึงหยอกล้อมันเล่น“ อื้ออ.. ยะอย่า วันนี้คุณทำเยอะแล้ว ให้บัวได้พักหน่อยได้ไหม ”“ ชดเชยที่ไม่ได้ทำตั้งหลายเดือน”“ คราวหน้าแล้วกันนะคะ ”“ รอบเดียว นะบัว ”ใบบัวพยักหน้ารับอย่างจำใจ ถึงขนาดนี้แล้วเขาคงยอมหยุดหรอกมือหนากอบกุมเคล้นคลึง ปลายนิ้วสากสะกิดยอดอกที่เริ่มแข็งชูชัน “ถอดสิ ” เลโอมองใบบัวที่ถอดเสื้อผ้าบนร่างกายออกอย่างว่าง่าย มือทั้งสองถอดเสื้อผ้าบนร่างกายของตัวเองอย่างรวดเร็ว นัยน์ตาคมมองอีกฝ่ายที่กำลังถอดชั้นในเนื้อบางออกจากเรียวขาทั้งสองข้าง ขยับตัวลงนั่งคุกเข้าตรงกลางเรียวขาทั้งสองข้างส่วนฝ่ามือก็จับมันแยกกว้างออกจากกัน ใบหน้าขยับเข้าไปหากลีบเนื้อสีแดงฉ่ำวาว ใบบัวเอนหลังพิงกับพนักโซฟาขณะสายตาจับจ้องริมฝีปากและลิ้นร้อนที่ตวัดลิ้มเลียตรงนั้นของตัวเองอยู่ ชอบที่เขาใช้ปากทำให้ ทั้งร่างสั่นระริกด้วยความเสียวสยิว เสียงครางหวานดังแว่วออ

ปราชญ์ถอนหายใจออกมาเบาๆ สบตาเจ้านายหนุ่มก่อนพูดสิ่งที่กังวลออกมา“ เอ่อ ที่จริงผมก็ไม่อยากยุ่งเรื่องส่วนตัวของคุณเลโอ แต่คุณบัญชาสั่งห้ามเด็ดขาดไม่ให้คุณไปยุ่งเกี่ยวกับเธออีกไม่ใช่เหรอครับ คุณคงไม่ได้คิดจริงจังอะไรกับเด็กแบบนั้นใช่ไหม ”“ แบบนั้น แบบไหนเหรอครับ?”“ คุณเลโอเข้าใจดีว่าผมหมายถึงอะไร ”“ ผมไม่ชอบและไม่อยากให้อาปราชญ์พูดถึงเธอในแง่ไม่ดีอีก ”“ ผมคงทำไม่ได้ครับ ผมต้องทำตามคำสั่งของคุณบัญชา ”เมื่อเห็นเจ้านายหนุ่มเงียบไป ปราชญ์กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ขณะเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้านายหนุ่มรูปงาม รับรู้ถึงความไม่พอใจทั้งจากน้ำเสียงและสายตาคมกริบที่จ้องมา เขายอมรับเรื่องความฉลาดเป็นกรดของเลโอแต่เสียดายดันมาพลาดเพราะเรื่องของผู้หญิงคนนั้นหล่อนเด็กเกินไป ไม่มีสกุลรุนชาติ ไม่มีอะไรเหมาะสมคู่ควรกับเจ้านายหนุ่มของเขาเลยสักนิด“ เธอเป็นเด็กรับใช้ในคฤหาสน์ไม่ใช่เหรอครับ ถ้าคุณบัญชาทราบเรื่องต้องโกรธคุณอีกแน่ๆ ทางที่ดีอย่ายุ่งกับเธออีกจะดีกว่านะครับ ”“ ผมไม่สามารถทำตามที่คุณปู่ต้องการได้ทุกอย่างหรอกนะครับ ถ้าอาปราชญ์ไม่พูดมากคุณปู่ก็ไม่มีทางรู้หรอก ”“ ถึงไม่รู้จากผมก็รู้จากคนอื่นอ

“ แกไม่ต้องเข้าไปก็ได้ให้พวกผู้ใหญ่คุยกันดีกว่านะ ”“ พี่ศิลาคงลืมไป ผมก็เป็นกรรมการบริษัทคนหนึ่งเหมือนกันทำไมจะเข้าไปฟังด้วยไม่ได้ ” ลีโอยกยิ้มมุมปากมองคนที่เป็นแค่CEOไม่ได้ถือหุ้นส่วนอะไรในบริษัทด้วยซ้ำศิลาหน้าเสียไปเล็กน้อย พยายามทำตัวเป็นปกติทั้งที่ในใจเดือดปุดๆ มองลูกพี่ลูกน้องด้วยความไม่พอใจ จะไม่ให้เขาเกลียดมันได้ยังไง เลโอมาทีหลังแต่กลับได้ครอบครองสิ่งที่ศิลาอยากได้มาตลอดไปอย่างง่ายดาย เขาพยายามแทบตายแต่มันกับคว้าไปได้ง่ายๆเพียงเพราะเป็นหลานรักของคุณปู่เลโอไม่ได้พูดอะไรอีก ก้าวเท้าเข้าไปในห้องทำงานโดยมีลูกพี่ลูกน้องอย่างศิลาเดินตามหลังเข้าไปติดๆระหว่างที่บรรดาญาติพูดคุยกัน เลโอก็นั่งฟังไปเงียบๆสลับกับมองดูเวลาบนหน้าปัดนาฬิกาไปพลางๆ ใจลอยคิดไปถึงคนที่กำลังรออยู่ที่ห้อง“ เรื่องเอ็นเตอร์เทนเมนต์ คอมเพล็กซ์ซิตี้ ผมไม่อยากให้เราพลาดเสียโอกาสดีๆไปเลยอยากเสนอเรื่องนี้ไปทางกลุ่มทุนต่างชาติที่เป็นพันธมิตรและหุ้นส่วนธุรกิจของเรา สองวันก่อนทางนั้นก็ตอบรับและมีความสนใจจะร่วมลงทุน ผมกับน้องๆ อยากฟังความคิดเห็นของคุณพ่อในเรื่องนี้ ถ้าคุณพ่อเห็นดีเห็นงามด้วยผมจะได้เสนอเรื่องนี

“ปวดท้องเหรอ”“ นิดหน่อยค่ะ บัวคงนอนมากไปเลยนอนไม่หลับ” ใบบัวมองคนที่เอื้อมมือออกไปกดสวิตซ์โคมไฟตรงหัวเตียง แสงไฟที่สว่างขึ้นทำให้พวกเขามองเห็นกันชัดเจนขึ้น “ ฉันอ่านเจอมา ไม่รู้จริงหรือเปล่าเลยอยากลองถามเธอดู ” เลโอขยับตัวขึ้นพิงพนักหัวเตียงนอน ดวงตาคมคู่สวยเป็นประกายวาวขณะมองคนที่นอนนิ่งฟังเขาอยู่“...”“ ผู้เหญิงก่อนมีประจำเดือนหรือระหว่างมีประจำเดือนจะมีอารมณ์ทางเพศสูง มีความรู้สึกไวกว่าปกติจริงไหม ”ใบบัวนิ่งอึ้ง มึนงงเป็นไก่ตาแตก รู้สึกเลือดลมสูบฉีดขึ้นหน้าจนร้อนวูบวาบไปหมดบะ..บ้า เขาจะอ่านเรื่องแบบนี้ไปทำไมกัน“ ไม่รู้เหมือนกัน คุณอยากรู้เรื่องพวกนี้ไปทำไม” ใบบัวรู้สึกแปลกๆ ที่จู่ๆ อีกฝ่ายก็เปิดประเด็นเรื่องนี้ขึ้นมา ทำให้เธออดคิดลึกไปถึงเรื่องนั้นไม่ได้“ การถึงจุดสุดยอดระหว่างมีเซ็กซ์จะช่วยบรรเทาอาการปวดประจำเดือนได้นะ ผลการวิจัยบอกแบบนั้น ฉันช่วยได้นะถ้าเธออยากลองดู”รอยยิ้มเจ้าเล่ห์บวกกับแววตามีเลศนัยที่มองมาทำเอาใบบัวหายเริ่มใจไม่ทั่วท้อง “ มะไม่ลองอะไรทั้งนั้นแหละค่ะ เอ่อ บัวเริ่มง่วงแล้ว ราตรีสวัสดิ์ ” ใบบัวพลิกตัวนอนหันหลังให้อีกฝ่ายทันที ใบหน้าเห่อร้อนล

“เอ่อ ที่จริงพี่เซทท์เป็นคนบอกให้วามาคุยกับบัวน่ะ วาก็แค่อยากรู้ว่าเจอกันหรือเปล่าแค่นั้นเอง ” สีหน้าวิกตกังวลรวมถึงอาการกระวนกระวายใจของแวววายิ่งเพิ่มความน่าสงสัยมากขึ้น หรือบางที แวววาอาจรู้เห็นเรื่องในวันนั้นด้วยหรือเปล่า “วาไม่รู้อะไรจริงๆ หรือแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นกันแน่ วาควรพูดความจริงออกมาให้หมดในตอนที่บัวยังให้โอกาสวาได้พูดนะ ถ้าบัวรู้ทีหลังว่าวามีส่วนรู้เห็นหรือมีส่วนเกี่ยวข้องกับสิ่งที่พี่เซทท์ทำ บัวคงไม่มีวันให้อภัยวาแน่ๆ” น้ำเสียงแข็งกร้าวทว่าจริงจังของเพื่อนทำให้ทำให้แวววานิ่งไปทันที เธอไม่เคยเห็นใบบัวในมุมนี้มาก่อนตั้งแต่รู้จักกัน แวววาไม่เคยเห็นใบบัวโกรธหรือแสดงอาการไม่พอใจอย่างในวันนี้“วาไม่เข้าใจ บัวพูดอย่างกับวาไปทำอะไรที่ไม่ดีกับบัวอย่างงั้นแหละ ” เสียงตอบแผ่วลงเล็กน้อย“ วันนั้น หลังจากที่เราคุยกันเสร็จ ตอนบัวกำลังจะกลับหอจู่ๆก็เจอพี่เซทท์เข้า มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่ไหม”“ใช่ วาบอกพี่เซทท์เอง วาเห็นรถพี่เซทท์มาจอดรับบัวที่หน้ามหาลัย ทั้งที่ไปด้วยกันแต่ทำไมบัวถึงโกหกว่าไม่ได้ไปกับพี่เซทท์ล่ะ”สรุปว่าวาเห็นเธอนั่งรถไปกับพี่เซทท์จริงๆ แล้วต่อจากนั้