All Chapters of เล่ห์ประกาศิต: Chapter 101 - Chapter 110

คีรดายังไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกเขาดึงเข้าไปจูบรวดเร็ว เรียวปากร้อนๆ บดเบียดกลีบปากนุ่มชนิดที่ว่าไม่ให้เธอได้หายใจหายคอกันเลยทีเดียว สองมือใหญ่ก็ประคองศีรษะเล็กไม่ให้เธอถอยหนี ในเมื่อทำอะไรไม่ได้หญิงสาวก็จำต้องยอมพ่ายแพ้ในที่สุด อีกอย่าง ถึงอย่างไรคืนนี้เธอก็ไม่รอดมือเขาไปได้หรอก และปัญหาคาใจทั้งหลายแหล่เขาก็ช่วยขจัดปัดเป่าให้จนหมดสิ้น เธอไม่จำเป็นต้องกังกลอะไรอีกต่อไป คิดได้แบบนั้นกลีบปากอิ่มก็เผยอออกต้อนรับเรียวลิ้นอุ่นระคาย ปล่อยให้เข้าไปพลิกพลิ้วพัวพันกับปลายลิ้นอ่อนนุ่ม พร้อมๆ กับเริ่มตอบสนองจูบเร่าร้อนของเขาอย่างเต็มใจเมื่อปลายนิ้วแข็งแรงสอดเข้าไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกช้าๆ เธอก็ไม่คิดจะขัดขืน กลับขยับร่างเปิดทางให้เขาดึงๆ รั้งๆ จนเสื้อเชิ้ตตัวหลวมโพรกหลุดออกจากกายในเวลาต่อมา ก่อนที่ชายหนุ่มจะโยนมันทิ้งไปกองอยู่ข้างเตียง ก็เขาเพิ่งบอกอยู่หยกๆ ว่าถ้าเปรียบชีวิตคู่เป็นเมนูอาหาร ต้องคอยช่วยกันปรุ่งแต่งให้มีสีสันและรสชาติแปลกใหม่อยู่เสมอ และในเมื่อเธอก็ปรารถนาที่จะกินอาหารที่อร่อยเช่นเดียวกัน ดังนั้นเธอก็ควรที่จะช่วยเขาปรุงรสถึงจะถูกแม้ว่าวันนี้เธอจะยังทำอาหารได้ไม่เก่งนัก แต่ดูเขาก็ไ

กระทั่งเจ้าของความหวานปานจะกลืนหลุดหวีดร้องออกมาอย่างคนเก็บอาการเอาไว้ไม่ได้ กายสาวกระตุกน้อยๆ แล้วบิดเกร็งไปตลอดทั้งร่าง พร้อมขนอ่อนลุกพึ่บไปตลอดทั้งตัวจนชายหนุ่มสัมผัสได้ บ่งบอกให้รู้ว่าเธอถึงขีดสุดของความสุขสมอารมณ์หมายไปเป็นที่เรียบร้อย แต่เขานี่สิ ยังไปไม่ถึงไหนเลยเซบาสเตียนจูบดอกไม้ช่องามทิ้งท้ายหนึ่งที ก่อนจะเลื่อนกายกำยำขึ้นมาโอบกอดเรือนกายละมุนที่ขณะนี้ยังสั่นเทาไปตลอดทั้งตัว พลางโลมลูบฝ่ามือใหญ่ไปตามผิวกายนุ่มเนียนมืออย่างปลอบประโลม เขาจูบกลีบปากแดงช้ำซ้ำๆ อย่างรักใคร่หลงใหล ดวงตาคมกริบพร่าไปด้วยแรงพิศวาสที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อยจับจ้องใบหน้างดงามที่ตอนนี้แดงเรื่อไปทั้งหน้าแทบไม่ละสายตาและรู้สึกว่ายามที่เธอถูกอารมณ์รัญจวนใจเล่นงานอย่างเช่นเวลานี้ แม่น้องน้อยของเขาสวยจับใจขึ้นอีกมากโข ดวงตาคมซึ้งหรี่ปรือ บวกกับริมฝีปากอิ่มเต็มแดงจัดเจ่อน้อยๆ มันช่างดูเซ็กซี่สุดบรรยายจริงๆ ชายหนุ่มคิดพลางคลี่ยิ้มอ่อนโยน ก่อนยกปลายนิ้วไล้เกลี่ยไปทั่วผิวแก้มเรื่อตลอดจนกลีบปากบวมแดงเล่นแผ่วเบา พร้อมกับเอ่ยบอกเสียงนุ่มหู“จำเอาไว้นะครับว่าทั้งเนื้อทั้งตัวของน้องควีนเป็นของพี่คนเดียวเท่านั้น ห้า

“คุณป้าแก่แล้วนะคะคุณใหญ่ อย่ายัดเยียดงานให้ท่านเลย”หญิงสาวอดที่จะเห็นใจนางอันนาไม่ได้ คิดว่าวัยขนาดนั้นแล้ว ควรได้อยู่บ้านสบายๆ มากกว่าที่จะไปนั่งทำงานงกๆ เธอเลยทักท้วงอย่างไม่เห็นด้วย หากชายหนุ่มกับเอ่ยออกมายิ้มๆ ดูมีเลศนัยชอบกล“พี่ว่างานนี้คุณนายอันนาคงยินดีและเต็มใจที่จะทำมากกว่านะ แต่น้องควีนต้องให้ความร่วมมือกับพี่”“เกี่ยวกับควีนด้วยเหรอคะ”เธอทำหน้าตาเหลอหลา เพราะยังนึกไม่ออกว่ามีงานอะไรที่พอจะทำร่วมกับคุณป้าอันนาได้“เกี่ยวแบบเต็มๆ เลยละน้องควีน”“งานอะไรเหรอคะ” คีรดาเลิกคิ้วถามอย่างสงสัยเอาจริงๆ“ทำหลานให้ท่านเลี้ยงไง มีหลายๆ คนเลยยิ่งดี รับรองคุณนายอันนาได้หัวฟูวิ่งวุ่นทั้งวันไม่มีเวลามานั่งเล่นไพ่แน่นอน”“บ้า! คุณใหญ่”คีรดาหน้าแดงซ่านพลางทุบอกกว้างไปเบาๆ แก้เขิน แต่เซบาสเตียนสนที่ไหน ในเมื่อได้เกริ่นออกมาแล้ว เขาก็รีบจัดการสานต่อคำพูดอย่างไม่รีรอ“พี่ชวนทำลูกบ้าตรงไหน ว่าแล้วก็มาเริ่มปั๊มกันอีกสักรอบดีกว่านะ เอาให้ติดชัวร์ๆ มันคืนนี้นี่แหละ”จบประโยคปุ๊บเขาก็ดันร่างเธอลงกับที่นอนปั๊บรวดเร็วทันใจ คีรดาได้แต่เบิกตาโพลงอย่างตกใจ ก็คนจะปั๊มทายาทไม่ปรึกษาเธอเลยสักคำ พออ้าปาก

ชายหนุ่มไม่ได้ว่าอย่างไร ได้แต่แย้มยิ้มน้อยๆ พลางจูบหน้าผากเนียนเกลี้ยงเกลาหนึ่งที ก่อนเขาจะลูบฝ่ามืออุ่นไล้หน้าท้องแบนเรียบไปมาแผ่วเบา แล้วเอ่ยถามเสียงนุ่มหูน่าฟัง“ค่อยยังชั่วหรือยัง”คีรดาอมยิ้มน้อยๆ พร้อมกับพยักหน้าเบาๆ แล้วถึงถามออกมาอย่างสงสัย“คุณใหญ่ไปซื้อมาจากที่ไหนเหรอคะ เยอะมาก แล้วก็เร็วด้วย ควีนคิดว่าคุณใหญ่จะลงไปขอจากเด็กในบ้านเอามาให้ซะอีก”“จะไปรบกวนเวลานอนของพวกเขาทำไม ร้านสะดวกซื้อตรงหน้าปากซอยออกจะเยอะแยะ ขับมอเตอร์ไซค์ออกไปแป๊บเดียวก็ได้แล้ว แต่บอกตรงๆ ว่าพี่ซื้อไม่เป็น เพราะไม่เคยซื้อให้ใคร มีน้องควีนนี่แหละคนแรกก็เลยกวาดมาซะหมดแผงอย่างที่เราเห็นนั่นแหละ”“แค่นี้ควีนก็ขอบคุณอย่างสุดซึ้งแล้วละค่ะ”เสียงหวานเอ่ยบอก แล้วจรดเรียวปากอิ่มที่ลำคอแกร่งเบาๆ เป็นการยืนยันคำขอบคุณเสียอีกหนึ่งที ก่อนคีรดาจะเอ่ยถามต่ออย่างอยากรู้ ความจริงเธออยากรู้ว่าเขาอายหรือเปล่าที่ต้องไปซื้อของอะไรแบบนั้น แต่ไอ้ครั้นจะถามออกไปตรงๆ ก็กระไรอยู่ เธอจึงใช้วิธีอ้อมแอ้มเลียบเคียงเหมือนจะชวนคุย“แล้วพนักงานที่ร้านเขาไม่สงสัยหรือถามอะไรคุณใหญ่บ้างเหรอคะ”“ไม่นี่ เห็นเขามองหน้าพี่อยู่เหมือนกัน ก็คง

หลังจากที่เซบาสเตียนโดดงานมาเฝ้าเมียป่วยด้วยโรคของผู้หญิงอยู่หนึ่งวันเต็ม วันรุ่งขึ้นเมื่อเห็นว่าเธอไม่มีอาการอะไรน่าเป็นห่วง ชายหนุ่มถึงได้บินไปเคลียร์งานยังท่าเทียบเรือใหญ่ที่ภูเก็ตตามแผนการเดิม ทางด้านคีรดาก็อยู่กับแม่สามีที่คฤหาสน์อังกูรเศรษฐวิทย์ เธอกับคุณป้าอันนาเข้าขากันได้อย่างไม่มีปัญหา เนื่องจากต่างคุ้นเคยกันมานานจึงรักใคร่กลมเกลียว ไร้ปัญหาเรื่องแม่ผัวกับลูกใภ้ที่ส่วนใหญ่มักจะเจอข้อสำคัญตลอดเวลาที่ลูกชายทำงานอยู่ภูเก็ต นางอันนาไม่เปิดชั่วโมงคณิตคิดเร็วในบ้านให้คีรดาต้องยุ่งยากลำบากใจ เนื่องด้วยก่อนสามีทางพฤตินัยจะไปภูเก็ต เขากำชับเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าให้คอยเป็นหูเป็นตาให้เขาด้วย ถ้าเกิดคุณป้าอันนานัดแนะเพื่อนฝูงมาเล่นไพ่ขึ้นมาจริงๆ คีรดาก็ยังไม่รู้เลยว่าเธอจะกล้ารายงานชายหนุ่มตามจริงหรือเปล่า เพราะรู้ว่าเซบาสเตียนต้องจัดการกับคนเป็นแม่อย่างจริงจังตามที่ลั่นวาจาเอาไว้แน่ๆ ถึงเขาจะทำด้วยเพราะรักก็ตามเถอะ แต่คีรดาก็อดสงสารคนที่เธอเคารพรักอย่างนางอันนาไม่ได้อยู่ดี เมื่อคุณป้าอันนาทำตัวสงบเสงี่ยมเรียบร้อย นั่นจึงทำให้เธอโล่งใจเป็นที่สุดส่วนใหญ่นางอันนาจะชวนลูกสะใภ้วัยกระเตาะไปข