All Chapters of เล่ห์ประกาศิต: Chapter 111 - Chapter 120

พอช่วงค่ำคีรดาก็ลองโทรไปหาคนที่อยู่ภูเก็ตเพื่อจะคุยเรื่องออกไปเที่ยวกับเซมิรอน ทว่าเขาไม่รับโทรศัพท์ และเธอลองโทรอยู่อีกหลายหนแต่ก็ไร้ซึ่งเสียงตอบกลับใดๆ หากเธอก็คิดในแง่ดีเข้าไว้ว่าเขาคงจะยุ่งหรือลืมโทรศัพท์ทิ้งเอาไว้ที่ไหนสักที่ เอาไว้เธอค่อยลองโทรไปเป็นระยะก็ได้แต่จนแล้วจนรอดเขาก็ไม่รับสายสักที จนคีรดาชักเริ่มไม่สบายใจ ครั้นจะปรึกษาเซมิรอนก็เกรงว่าจะเป็นการทำลายความหวังของเพื่อนซี้ที่กำลังอยากเที่ยวเต็มที่เอาได้**********สองทุ่มกว่าๆ คีรดาก็ถูกเซมิรอนลากออกมายังไนต์คลับมีระดับแห่งหนึ่งจนได้ ทั้งที่เธอไม่มีกะจิตกะใจจะออกมาเที่ยวในครั้งนี้เลยสักนิด ชุดที่ใส่ออกมาก็เป็นแค่เสื้อยืดกับกางเกงยีนส์แสนจะธรรมดา เพราะคีรดาไม่สนใจจะมาพิถีพิถันในการเลือกชุดในการเที่ยวอย่างเช่นทุกครั้ง แต่เธอก็พยายามปั้นหน้าตาให้ยิ้มแย้มเข้าไว้ เนื่องจากไม่อยากให้เพื่อนหนุ่มหมดสนุกไปด้วยไนต์คลับแห่งนี้เซบาสเตียนเปิดเมมเบอร์ระดับวีไอพีเอาไว้ เพราะชายหนุ่มต้องพาคู่ค้าทางธุรกิจมาใช้บริการอยู่เป็นประจำ แน่นอนคืนนี้เซมิรอนกับเธอมาใช้บริการฟรีตลอดงาน แค่เซมิรอนแจ้งเลขที่สมาชิก พนักงานของไนต์คลับก็แทบจะจูงพาไปหาที

“พูดแบบนี้เราดูหมิ่นพี่มากเลยนะน้องควีน รู้ตัวบ้างหรือเปล่า”เมื่อเขาเริ่มใช้เสียงแข็งให้บ้าง คีรดาก็สะบัดหน้าหนี พลางขยับจะหนีลงจากตักแข็งแรง แต่ติดตรงแขนกำยำยังเหนี่ยวรั้งแน่นหนึบอยู่กับเอวคอดของเธอไม่ยอมคลาย“ปล่อยควีนคุณใหญ่”เขาหาได้ฟังเธอไม่ นอกจากไม่ปล่อยแล้ว ปลายนิ้วแข็งๆ ยังตามมาคว้าปลายคางเล็กบังคับให้เธอหันกลับไปเผชิญหน้ากับเขาอีกจนได้“คืนนี้พี่มีงานต้องทำ เรารอพี่อยู่ที่นี่แล้วกันนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่จะมารับ”คีรดาเริ่มน้ำตาเอ่อขอบตาขึ้นมาอีกครา ที่คิดว่าเขาตามมาง้อแล้วจะพากลับไปอยู่ที่คฤหาสน์อังกูรเศรษฐวิทย์มันผิดคาดไปหมด ผลสุดท้ายความน้อยใจและเจ็บใจที่ยังสุมอยู่ในอกก็ถูกกลั่นออกมาเป็นน้ำใสๆ หลั่งรินจากดวงตาคู่สวยอย่างที่เธอไม่รู้จะกลั้นมันเอาไว้ได้อย่างไร“น้องควีน...อย่าร้องสิครับ พี่ไปทำงานจริงๆ นะ”ชายหนุ่มครางออกมาอย่างอ่อนอกอ่อนใจ ไม่รู้จะทำอย่างไรกับคนบนตักดี จะพูดหรืออธิบายอะไรออกไปก็ไม่ได้ด้วย รู้สึกอึดอัดจนต้องกัดกรามเอาไว้แน่น หากสองแขนแข็งแรงยังโอบร่างคนร้องไห้น่าเอ็นดูเอาไว้กับแผงอกแน่นหนา ทว่ายังไม่ทันที่ใครจะได้เอ่ยอะไรออกมาก็มีเสียงตะคอกแหวกอากาศดังลอยมาแต

“นายน่าจะเกิดมาเป็นพ่อของยัยควีนมากกว่าที่จะเป็นแค่พี่นะไอ้คิงส์”คำแซวหน้าตายของวาคินทำเอาสมาชิกทั้งหมดต่างหลุดยิ้มขำกันเป็นแถว คนโดนแซวเองยังกระตุกยิ้มน้อยๆ อย่างอดขำไม่ได้ ก่อนที่คีรินทร์จะหันไปคุยกับเพื่อนบ้าง“แล้วแกจะเอายังไงไอ้ใหญ่”“ฉันต่างหากที่ควรจะถามแกว่าจะเอายังไงไอคิงส์ ตอนนี้น่ะน้องสาวของแกเป็นเมียฉัน จะเอายังไงก็ว่ามา แต่บอกเอาไว้ก่อนเลย ถ้าแกขัดข้องฉันพาวิวาห์เหาะแน่”‘นี่มันขอแต่งงานหรือขู่แต่งงานกันแน่วะเนี่ย’คีรินทร์แขวะเพื่อนอยู่ในใจ หากก็ไม่อยากจะต่อความยาวสาวความยืด เพราะรู้จักนิสัยใจคอเพื่อนรักอย่างเซบาสเตียนดี ถ้ามันไม่รักน้องสาวของเขาก็คงไม่เอาตัวมายุ่งเกี่ยวด้วยหรอก ทั้งที่มันรู้อยู่เต็มอกว่ามีดงตีนของบรรดาพี่ชายรออยู่ตั้งสามคู่ ขืนมาทำเล่นๆ กับคีรดา รับรองมันไม่ได้ตายดีแน่ ทว่าก็ไม่เห็นมันจะกลัวเกรงเลยสักนิด แถมยังประกาศอยู่ปาวๆ ว่าถ้าถูกขวางมันจะพาน้องสาวเขาหนี งานนี้มันเอาจริงแน่นอน คีรินทร์จึงสรุปสั้นๆ และให้เข้าใจง่ายที่สุด“ให้คุณป้าอันนาจัดการแล้วกัน ฉันยังไงก็ได้ ถ้ามันเป็นความสุขของยัยควีน ฉันไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”เซบาสเตียนถึงกับคลี่ยิ้มกว้าง อยากจะ

“ฮะ! ว่าไงนะ ถูกยิงที่ไหน แล้วพี่ชายนายเป็นอะไรหรือเปล่า”“ที่บ้านพักสัตหีบ พี่หมวดเจ๋งเพิ่งโทรมาบอกเมื่อกี้ อย่าเพิ่งถามอะไรตอนนี้ เพราะเล็กก็ไม่รู้เหมือนกัน เราไปที่โน่นกันก่อนเร็ว”เซมิรอนเอ่ยบอกพร้อมลากเพื่อนสาวก้าวลิ่วๆ ไปขึ้นรถตรงหน้าบ้าน แล้วพาพาหนะคันหรูวิ่งฉิวออกไปจากหน้าบ้านราวกับติดจรวด ด้านพิริมาที่ได้ยินเต็มสองหูเช่นเดียวกันถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะวิ่งถลาไปขึ้นรถของตนเองขับตามสองหนุ่มสาวออกไปอย่างรวดเร็ว**********รถสปอร์ตแรงม้าเยี่ยมทั้งสองคันแล่นเข้ามาจอดเคียงกันอยู่ตรงลานกว้างหน้าบ้านพักที่สัตหีบ ซึ่งขณะนี้รอบบ้านมีตำรวจเดินกันให้ควั่ก แต่คีรดาไม่สนใจ เปิดประตูลงจากรถมาได้เธอก็รีบวิ่งตาลีตาลานขึ้นบันไดบ้านพักไปทันที ทว่าเซมิรอนกลับก้าวลงจากรถด้วยความใจเย็นพร้อมแย้มยิ้มในหน้าน้อยๆ หนุ่มน้อยไม่ได้ก้าวตามเพื่อนสาวขึ้นไปบนบ้าน แต่กลับเอาสองมือยัดใส่กระเป๋ากางเกงแล้วเดินเตร่ไปแถวชายหาดหลังบ้านพักแทนขณะเดียวกันทางด้านรถหรูอีกคัน ทันทีที่สาวสวยเรือนร่างระเหิดระหงในชุดเดรสสั้นรัดรูปเปิดประตูรถก้าวขาลงมา แต่ยังไม่ทันจะได้ขยับไปทางไหนก็ถูกตำรวจบุกเข้าชาร์จตัวอย่างว

“กลัวตอนนี้ไม่ทันแล้วละครับทูนหัว บอกแล้วว่าปล้ำพี่ต้องรับผิดชอบด้วย”“บ้า!”เธอแหวเข้าให้ และซบใบหน้าแดงๆ ลงกับแผงอกกระด้างซ่อนความอาย เซบาสเตียนก็จูบหน้าผากมนหนักๆ แล้วถึงเอ่ยชวน“ข้างนอกตำรวจคงสลายตัวกันหมดแล้ว เราไปเดินเล่นที่ชายหาดหลังบ้านกันดีกว่า ไป!”ว่าแล้วชายหนุ่มก็คว้าข้อมือเล็กฉุดออกจากโซฟาพาก้าวไปยังประตูหลังบ้านทันทีสองหนุ่มสาวจับจูงมือกันเดินเลียบหาดไปช้าๆ เท้าเปล่าเปลือยสองคู่ย่ำทรายขาวๆ เคียงกันไปเรื่อยเปื่อยอย่างไร้จุดหมาย ท่ามกลางลมโชยเย็นๆ พัดเอื่อยๆ และแสงสีส้มของตะวันที่กำลังจะลาลับขอบฟ้าฝ่ายชายอยู่ในชุดกางเกงยีนส์สีเข้มกับเชิ้ตขาวเนื้อดีที่ปล่อยชายเอาไว้สบายๆ กระดุมที่ถูกมือดีปลดออกทั้งแผงขณะนี้ก็ยังไม่ได้ติดกลับสักเม็ด อวดกล้ามท้องเป็นลูกคลื่นสวยๆ ให้น้ำทะเล สายลม ท้องฟ้าได้แทะโลมกันอย่างเต็มที่ ส่วนฝ่ายสาวเจ้าก็ยังอยู่ในชุดเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นอันแสนคิขุอาโนเนะชุดเดิม เดินเคียงกันมาครู่ใหญ่ฝ่ายชายก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้“อ้อ! มีผู้ชายคนหนึ่งเขาฝากจดหมายน้อยมาให้น้องควีน”เขาฉุดร่างเล็กให้หยุดแล้วหมุนให้มาประจันหน้า พอไม่ได้ต่อขาด้วยรองเท้าส้นสูงแบบนี้ ค