Todos los capítulos de Secretary of Mr. Caleb: Capítulo 711 - Capítulo 720

Ang hapon ay pumasok nang may gintong liwanag sa Sanctuary Florest. Ang mga ibabang landas ay nagningning, at ang ilog ay lalong luminaw.Ang Moonbridge, mula sa malayo, ay eksaktong katulad ng sinabi ni Kleo—arched stone, low carved rails, flowering reeds sa magkabilang tabi, at ang pilak na tubig sa ilalim na tumatama sa liwanag.Bago ang lakad, ang lahat ay kumilos ayon sa plano. Sina Kianna at Vivian ay nag-tsaa sa Founders Court kung saan kita sila mula sa maraming daan. Si Lucien ay nawala sa upper lines. Si Gavin ay naglakad patungong artisan quarter na may dalang paper bag, na mukhang walang kwentang mayaman, dahilan para hindi siya pansinin ng sinuman maliban sa mga dapat makakita. Si Steven naman ay kumuha ng pwesto sa lower line malapit sa reeds.At si Kleo—nakatayo sa ilalim ng eastern stair arch, suot ang dark fitted trousers, soft gray shirt, boots, at isang magaan na jacket.Bumaba si Vincent sa mga hakbang habang ibinubutones ang kanyang cuff. Walang tie, walang porma

Lumuhod si Kleo sa tabi niya. “A thing grown-ups say when they want to sound organized.”Tumango ang bata, satisfied. “Can I come?”“No,” sabi ni Vincent.“Yes,” sabi ni Kleo.Tinitigan siya ni Vincent.“What?” tanong ni Kleo. “You already promised her.”“That was before we found a watcher near the village.”Sumimangot ang bata. “Watcher?”Pumasok si Vivian sa usapan nang maayos. “Like a very rude bird.”“Oooh.” Pinag-isipan iyon ng bata. “Can I still ride?”Tumingin si Lucien kay Vincent. “Honestly, if we cancel everything, that tells them the notes worked.”Tumango si Vivian. “And she’ll know something is wrong.”“That’s because something is wrong,” sabi ni Vincent.Ipinatong ni Kleo ang kanyang siko sa mesa. “Then don’t cancel. Adjust.”Bumaling si Vincent sa kanya. “Meaning?”“Meaning you stop acting like the only choices are total control or total chaos.”Pabulong na sabi ni Gavin, “That was sexy and educational.”“No one asked you,” sabi ni Lucien.Itinap ni Kleo ang route sheet

She took one look and exhaled through her nose. “Ang unfair mo talaga.”“What now?”“You dress like trouble.”“That is nonsense.”“And yet, totoo.”He reached the last step and stopped in front of her. “Remember the route.”She made a face. “Wag mo akong briefing-an like I’m a bad intern.”“You forget things.”“I forget boring things.”“This matters.”“Fine,” sabi niya, then counted on her fingers with exaggerated patience. “We walk normal. We don’t look hunted. We don’t suddenly sprint into bushes like psychopaths. If something feels off, I tell you. If you get dramatic, I complain quietly.”“Last one won’t happen.”“Everything about me happens.”He opened his mouth to answer—then paused.His gaze had shifted past her shoulder.Kleo didn’t turn immediately. “Ano?”“You have a leaf in your hair.”She froze.“What?”He stepped closer once, reached up, and with maddening ease plucked out a pale little petal caught near her tie.For one second, neither moved.Because the distance betwee

Hindi pinansin ni Vincent ang terminong ginamit nito. “My rooms remain visibly occupied. Some routes stay active. But actual center shifts to the old observatory line.”Pinaningkitan ni Kleo ang kanyang mga mata. “You’re sleeping in the observatory?”“No.”“Aww. Sayang.”Tumingin si Gavin sa kanilang dalawa. “Why did that sound so disappointed?”“No reason,” mabilis na sagot ni Kleo.“Sure.”Itinuro ni Vincent ang maliit na copper-domed structure sa modelo. “Observatory rise becomes the command line. Steven rotates between there and the main ridge. Lucien covers the east uplink.”Kumunot ang noo ni Lucien. “You want me on the east?”“Yes.”“You trust me with your sister’s route?”Ang sagot ni Vincent ay mabilis at walang halong pag-aalinlangan. “Yes.”Mas mabigat ang dating niyon kaysa sa inaasahan marahil nito. Bahagyang nagbago ang mukha ni Lucien. Napansin iyon ni Vivian. At napansin din ni Kleo na napansin ni Vivian. Umiwas ng tingin si Gavin dahil sa sheer decency, na bihira mang

“List every Vanderbilt with access to legacy routes, private estate history, or historical staff rotations.”Pagkasabi ni Vincent niyon, tila biglang pumatak ang isang mabigat at malamig na timbang sa buong silid, na para bang lumiliit ang kwarto sa bawat segundo. Hindi iyon iyong literal na pagliit ng pader, kundi ang bigat at kasaysayan ng apelyidong Vanderbilt na sapat para maramdaman at tumayo ang balahibo ni Kleo sa mismong balat niya.Vanderbilt.Ibang-iba at mas delikadong klaseng problema na iyon. Hindi na ito simpleng outsider na naghahabol sa labas o sumusubok lang na pumasok sa bakod. Hindi na errand boy na inutusan lang para mag-abot ng nakatuping papel. Hindi na rin simpleng itim na token sa greenhouse o pormal na note na nakadikit sa pinto. Ito na iyong klase ng gulo na matagal nang gumagapang at nakatanim sa mismong loob ng apelyido. At base sa pormal at matigas na mukha ni Vincent, tila matagal na rin nitong pinaghahandaan ang araw na makakarating sila sa puntong ito—a