All Chapters of เมื่อวันวานเลือนหาย: Chapter 1 - Chapter 10

“เฉิงซือเยี่ยน เธอเลิกดื้อดึงกับเรื่องขี้ผงพวกนี้ได้ไหม!”ลู่เจวี๋ยกระแทกประตูแล้วเดินจากไปฉันนั่งอยู่บนโซฟาอย่างสงบนิ่ง ดึงผ้าพันแผลที่พันไว้หลายรอบออก แล้วเปลี่ยนมาแปะพลาสเตอร์ยาทับลงไปใหม่ควรจะรู้ตัวตั้งนานแล้วเขากับฉันไม่ใช่คนในโลกใบเดียวกันแต่แรกเลยด้วยซ้ำเขาทำแผลเบื้องต้นไม่เป็นเลยสักอย่างเห็นๆ อยู่ว่าแม้แต่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปก็ยังต้มได้รสชาติแย่แท้ๆแต่กลับเหมาดินเนอร์ใต้แสงเทียนครั้งนี้ทั้งหมด แถมยังบอกว่าจะทำของอร่อยๆ ให้ฉันเนื้อริบอายนำเข้าจากออสเตรเลีย ไวน์แดงชาโดเนย์ที่บ่มเก็บในห้องใต้ดินของไร่ไวน์ และเค้กที่สั่งทำพิเศษจากเชฟส่วนตัวคาดว่าทั้งหมดคงสั่งมาจากภัตตาคารไฮเอนด์แม้กระทั่งเทียนที่ไม่สะดุดตาที่สุด ก็ยังเป็นเทียนหอมอโรมาแบรนด์หรูลู่เจวี๋ยพลิกคว่ำโต๊ะตามอารมณ์ สิ่งของที่มากพอๆ กับเงินเดือนสามเดือนของฉันก็แหลกละเอียดอยู่บนพื้นอย่างไร้ค่าคราบไวน์แดงที่กระเซ็นไปทั่วทำให้ผนังสกปรกเลอะเทอะฉันถึงขั้นยังคิดอยู่เลยว่า คราวนี้เจ้าของบ้านเช่าคงไม่คืนเงินประกันให้ฉันแล้วแน่ๆท่ามกลางสภาพเละเทะกระจัดกระจาย ฉันก็เริ่มเก็บข้าวของพลางส่งข้อความติดต่อเจ้าของ

ฉันไม่รู้ว่าบ้านของลู่เจวี๋ยอยู่ที่ไหน จึงทำได้เพียงเข้าไปส่องบัญชีโซเชียลของอี้เหยาเธอหน้าตาสะสวยทั้งยังชาติตระกูลดี แถมยังมีผู้ติดตามในอินสตาแกรมอยู่ไม่น้อยที่ผ่านมาเธอมักจะโพสต์แต่เรื่องความสวยความงามจู่ๆ วันนี้กลับโพสต์คลิปวิดีโอจิกกัด“ทุกคนคะ ขำจะตายอยู่แล้วจริงๆ ไม่เคยเจอผู้หญิงที่ยอมพลีกายพลีใจวิ่งไล่ตามตื๊อผู้ชายขนาดนี้มาก่อนเลย!”“ถ้าไม่ใช่เพราะฉันยอมทุ่มเงินเพื่อให้ได้เวลาและขั้นตอนลำดับงานแต่งงานของหล่อนมา เพื่อนสมัยเด็กของฉันคงไม่เชื่อหรอกว่า หล่อนเริ่มเตรียมงานแต่งอยู่คนเดียวน่ะ!”ใบหน้าของเธอ ยิ่งมองนานเข้าก็ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกคลื่นไส้พะอืดพะอมฉันรีบค้นหาโลเคชันที่เธอเคยโพสต์ไว้แต่ก่อนอย่างเร่งรีบในที่สุดก็พบร่องรอยของลู่เจวี๋ยที่คลับที่พวกเขาไปเป็นประจำเพิ่งจะก้าวออกจากลิฟต์ ก็ได้ยินเสียงหัวเราะดัดจริตของอี้เหยาดังแว่วมา“ถึงเวลานั้น ฉันจะทำไลฟ์สดงานแต่งงานสักหน่อย ลู่เจวี๋ย นายห้ามไปนะ ปล่อยให้หล่อนเฝ้ารอไป เอาให้หน้าแตกยับเยินไปเลย”น้ำเสียงแผ่วเบาของหญิงสาวอีกคนเอ่ยขึ้นด้วยความลังเล“เรื่องนี้ไม่ค่อยดีมั้ง อี้เหยาบัญชีเธอน่ะมีผู้ติดตามตั้งหลายแสนคนเช

ตอนเรียนมัธยมปลาย เขาอยู่ต่างประเทศได้แต่รับรู้จากปากของอี้เหยาว่า มีเพื่อนนักเรียนหญิงคนหนึ่งคอยจ้องเล่นงานเธออยู่ทุกเรื่องชื่อว่าเฉิงซือเยี่ยนจนกระทั่งในโครงการแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศ เขาถึงได้พบกับผู้หญิงคนนั้นเป็นครั้งแรกเธอใช้ภาษาได้อย่างฉะฉาน แสดงทรรศนะของตนเองออกมาได้อย่างไม่นอบน้อมถ่อมตนเกินไปและไม่เย่อหยิ่งเกินไปเขาชื่นชมเธอมาก พอการบรรยายจบลงจึงคิดจะเข้าไปพูดคุยด้วยสักสองสามประโยคทว่าสายตากลับไปสะดุดเข้ากับป้ายชื่อที่เขียนชื่อของเธอเอาไว้ที่แท้ก็เป็นผู้หญิงคนนี้เองที่แย่งโควตาของอี้เหยาไปหลังจากอี้เหยารู้เรื่องนี้เข้า ก็วางแผนด้วยความยินดีปรีดา“ลู่เจวี๋ย นายไปจีบหล่อนเลยนะ! วันก่อนให้ตายก็ไม่ยอมรับผิด เห็นแล้วสะอิดสะเอียนชะมัด”“ฉันอยากจะรู้นักว่าถ้าโดนแฟนหลอกปั่นหัวแล้ว หล่อนยังจะทำเป็นใจเย็นอยู่ได้อีกไหม”“เป็นไง? มาเดิมพันกันหน่อยไหมล่ะ”ราวกับมีผีสางเทวดาดลใจ เขาจึงตอบรับข้อตกลงเดิมพันนี้ไปทว่าตลอดเวลาหลายปีที่อยู่ด้วยกัน ในอกเขากลับยิ่งหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆเกมเดิมพันก็เหมือนกับระเบิดเวลาที่อยู่บนศีรษะของเขา นับถอยหลังทีละวินาทีๆโดยที่ไม่รู้เลยว่า

ตอนนั้นฉันเพิ่งเข้าทำงานที่บริษัทใหม่ แล้วเกิดแพ้เกสรดอกไม้จนต้องเข้าโรงพยาบาลฉันไม่รู้เลยว่า คนที่มาเยี่ยมที่โรงพยาบาลในวันนั้นความจริงแล้วมีสองคนนอกจากลู่เจวี๋ยแล้ว ยังมีอาเล็กของลู่เจวี๋ยอีกคนลู่เฉินเขาคือเจ้านายที่บริษัทใหม่ของฉันนี่คือบริษัทแรกที่เขาแยกตัวออกจากตระกูลลู่มาสร้างเองจนสำเร็จตอนที่ฉันแพ้จนหมดสติคาออฟฟิศ เขากำลังติดประชุมอยู่กำลังจะอ้าปากถามว่าเกิดอะไรขึ้น ก็เห็นหลานชายตัวเองอุ้มฉันบึ่งไปโรงพยาบาลแล้วเขารู้สันดานของลู่เจวี๋ยดีวันๆ เอาแต่วิ่งตามตามยัยเด็กตระกูลอี้ถึงขั้นเคยขโมยความลับบริษัทไปประเคนให้ฝั่งนั้น เพียงเพื่อช่วยระดมทุนให้บริษัทตระกูลอี้พ่อตัวดีที่ยอมสร้างเรื่องบ้าๆ ได้ทุกอย่างเพื่ออี้เหยาตอนนี้แฟนสาวที่อยู่ในอ้อมอกกลับเปลี่ยนเป็นคนอื่นไปได้ด้วยความสงสัยและระแวดระวังเขาจึงตามมาที่โรงพยาบาล เพื่อดูว่าฉันเป็นตายร้ายดียังไงกันแน่แต่กลับบังเอิญไปได้ยินบทสนทนาระหว่างลู่เจวี๋ยกับอี้เหยาเข้าเดิมทีเรื่องนี้เขาจะไม่ยุ่งก็ได้ แต่เพราะความสามารถในการทำงานของฉันมันโดดเด่นมากจริงๆเขาไม่อยากเห็นฉันสติแตกจนเสียงานเสียการ ยามที่รู้ความจริงกะ

ในที่สุดหมอที่รออยู่ก็มาถึงภายในวิลล่าหลังจากฉีดยาสลบให้ฉันเสร็จภาพเบื้องหน้าของฉันพร่าเลือน แต่กลับเห็นเธอกระชากหน้ากากอนามัยลงอย่างกะทันหันเผยให้เห็นใบหน้าที่คลุ้มคลั่งไร้สติอี้เหยาถือมีดผ่าตัด เงื้อง่าจะแทงลงบนคอของฉัน“เฉิงซือเยี่ยน นึกไม่ถึงล่ะสิ ต่อให้ชีวิตฉันพังพินาศ แกก็อย่าหวังว่าจะอยู่อย่างเป็นสุขเลย!”ฉันอยากจะร้องขอความช่วยเหลือ แต่กลับไม่มีเรี่ยวแรงเลยแม้แต่นิดเดียวในวินาทีที่กำลังจะถูกแทง เงาร่างของชายคนหนึ่งก็โผเข้ามาตรงหน้าฉันมีดแทงเข้าใส่ร่างของเขาอย่างจังเลือดอุ่นๆ หยดลงบนตัวฉัน แต่เขากลับใช้หลังมือเช็ดเลือดที่มุมปากออกอย่างระมัดระวังเอ่ยกับฉันด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาและอ่อนโยนว่า“อาเยี่ยน หากว่าสามารถย้อนกลับไปในอดีตได้จริงๆ ก็ดีสินะ”“ตอนที่เธอถูกพวกเขารังแก ฉันจะช่วยเธอไว้ เหมือนอย่างตอนนี้”ฉันหน้าซีดเผือด เรียกเขาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“ลู่เจวี๋ย...”อี้เหยายังคงเหมือนคนบ้า เงื้อมีดขึ้นแทงลงมาทีละครั้ง หมายจะแทงลงบนตัวฉันโชคดีที่บอดี้การ์ดมาถึงที่เกิดเหตุ และลากตัวเธอออกไปแล้วไม่นานนักรถตำรวจและรถพยาบาลก็มาถึงพร้อมกันลู่เจวี๋ยนอนอยู่บนพื้น พ