جميع فصول : الفصل -الفصل 32

“กินอะไรอุ่นๆ หน่อยดีกว่ามั้ย เอาโก้โก้ร้อนก็แล้วนะ” เขาถามแต่ไม่รอคำตอบ ปล่อยให้เอื้องคำเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาเดินลงมาที่ครัว เปิดเตาแก็สต้มน้ำร้อน เขาควรจะหาอะไรให้เธอกินดีไหม? แต่เวลานี้เธอจะอยากกินอะไรหรือเปล่าล่ะ เสียงกาน้ำร้อนร้องเตือน เขารีบจัดแจ้งชงกาแฟร้อนสำหรับตัวเองและโกโก้ร้อนสำหรับเอื้องคำ เขาเดินประคองแก้วสองใบกลับเข้ามาในห้อง ด้วยเพราะมือไม่วางจึงใช้เท้าเตะประตูเข้าไป“ว้าย!”“พี่ขอโทษ พี่ลืมไปน่ะ” พศินหัวเราะแก้เก้อ แต่แล้วก็ลืมหายใจไปชั่วขณะเมื่อเห็นร่างเกือบเปลือยยืนอยู่ตรงหน้า“พี่พศิน” เอื้องคำยกมือขึ้นปิดหน้าอกแล้วเรียกเขาด้วยน้ำเสียงดุๆ“ขอโทษๆ” เขาหันหลังให้ ได้แต่ก้มมองแก้วกาแฟในมือของตัวเอง“พี่พศิน ช่วยเอื้องหน่อยค่ะ”“ครับๆ” เขาหันกลับมาก็เห็นเอื้องคำเอาเสื้อปิดท่อนบนอยู่“เอื้องยกแขนไม่ขึ้น สงสัยไหล่จะเจ็บ พี่พศินช่วยใส่เสื้อให้เอื้องหน่อยนะคะ” เธอพูดซื่อๆ ไม่มีจริตจะก้านอันใดพศินพยักหน้ารับ เขาวางถ้วยกาแฟและโกโก้ที่โต๊ะว่างใกล้ๆ เตียงนอน เขาเดินไปใกล้แล้วด้วยลมหายใจติดขัด นึกโทษตัวเองที่ไม่หาเสื้อมีกระดุมให้เธอใส่ แต่ก็แน่ล่ะ ปกติเขามีแต่เสื้อย