All Chapters of Sa Piling Mo, Señorito Maximo : Chapter 11 - Chapter 19

19 Chapters

Chapter 11

Ysabel Trinidad’s point of view "Huwag mo na lang silang pansinin, Ysabel." Mahina ang boses ni Amaris, pero halata ang inis na pilit niyang pinipigilan. Habang nagsasalita siya, masama ang tingin niya sa grupo ng mga katulong na ilang araw nang walang ginawa kundi pagtulungan ako. May mga pabulong na pang-iinsulto, may mga mapanghusgang tingin, at kung minsan ay sinasadya pa nilang iparamdam na hindi ako kabilang sa mansyong ito. "Inggit lang 'yang mga 'yan kasi obvious naman na pinapaboran ka ni Señorito." Napairap siya at napapamewang pa. "Isusumbong ko talaga sila isa-isa kay Señorito. Tingnan lang natin kung hindi sila tumahimik." Napailing lang ako at marahan kong hinawakan ang braso niya para pakalmahin siya. "Huwag ka nang magalit, Amaris. At huwag ka na ring magsumbong." Bahagya akong napangiti kahit alam kong hindi maganda ang sitwasyon. "Gusto mo bang lalo pa silang magalit sa atin?" Napabuntong-hininga siya bago tuluyang napailing. "Hay... nakakainis l

Last Updated : 2026-07-15

Chapter 12

Ysabel Trinidad’s point of viewSa halip na kumalma, mas lalo lamang tumigas ang ekspresyon niya. Kitang-kita ko ang pag-ipit ng panga niya at ang malamig na titig na unti-unting nawawalan ng pasensya. "If no one admits it..." Dahan-dahan siyang humakbang pasulong, sapat lang upang mas maramdaman ng lahat ang presensya niya. "I'll fire every single one of you." His voice remained calm, almost emotionless, pero iyon ang mas nakakatakot. Hindi niya kailangang sumigaw para maramdaman naming lahat ang bigat ng galit niya. Bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay parang hatol na hindi na mababawi. "And I'll make sure none of you will ever work again." Halos sabay-sabay na napalunok ang mga katulong. Ang iba ay napapikit na lang, habang ang iba naman ay nagsimulang maiyak. Ramdam ko ang pagbigat ng tensyon sa buong hall na tila wala nang sinumang makahihinga nang maayos. "One." Mahina niyang sambit, ngunit parang malakas na kampanang umalingawngaw sa buong mansyon. Lalong bumilis an

Last Updated : 2026-07-16

Chapter 13

Ysabel Trinidad’s point of view“Ysabel.” Napalingon ako nang marinig ang pamilyar na boses ni Agnes. Bahagya kong itinigil ang pagpupunas sa mahabang lamesa sa hallway at humarap sa kanya. Nakangiti siya habang papalapit, at sa kamay niya ay may hawak na puting sobre na tila bagong-abot pa lang sa kanya. “Ano 'yon?” takang tanong ko habang pinupunasan ang mga kamay ko sa uniperme namin na suot. Hindi agad siya sumagot. Inilahad lang niya ang sobre sa harapan ko. “May nagpapaabot ng sulat para sa'yo.” Napakunot agad ang noo ko. “Para sa'kin?” Tumango siya. “Kanino raw galing?” “Hindi ko alam.” Nagkibit-balikat siya bago bahagyang ngumuso. “Ipinadaan lang sa'kin ni Ate Leonor. Sabi niya, ibigay ko raw agad sa'yo.” Marahan kong tinanggap ang sobre. Wala man lang nakasulat na pangalan ng nagpadala sa harapan nito, dahilan para mas lalo akong magtaka. “Okay... salamat.” “Walang anuman.” Napangiti siya bago yumuko nang kaunti para silipin ang hawak kong sobre. “Buksan mo na. Cur

Last Updated : 2026-07-17

Chapter 14

Ysabel Trinidad’s point of view“Mamaya.” Mabilis niya akong tinapik sa balikat, pilit na ngumiti kahit halatang hindi na iyon natural, bago siya halos patakbong umalis sa hallway. “Agnes!” Hindi na siya lumingon. Tahimik akong naiwan doon, hawak pa rin ang papel habang pinagmamasdan siyang mawala sa dulo ng pasilyo. Mas lalo lang akong naguluhan. Kung kanina ay ako lang ang kinakabahan... Ngayon, pati si Agnes. At sa paraan ng reaksyon niya, pakiramdam ko ay may alam siya tungkol sa sulat na ito. Napababa ako ng tingin sa papel. Muli kong binasa ang nakasulat. "You're brave. Ikaw na ang susunod." Hindi ko alam kung bakit... Pero sa unang pagkakataon simula nang tumira ako sa Montenegro Mansion, nakaramdam ako ng kakaibang takot. Parang may mga bagay na nangyayari sa paligid ko na hindi ko pa nauunawaan. At pakiramdam ko... Unti-unti na akong hinihila ng mga sikreto ng mansyon na ito. Tahimik akong nanatiling nakaupo habang mahigpit pa ring hawak ang sulat. Hindi ko na

Last Updated : 2026-07-18

Chapter 15

Ysabel Trinidad’s point of view“Nasa second floor.” “Nasa pagitan ng office ko at ng kwarto ko.” Hindi ko napigilang mapatingin kay Agnes. Maging siya rin ay halatang nagulat. “May isa pang room na nakakonekta roon,” dagdag niya. “Separate ang pinto.” “Naka-lock iyon.” “I'm the only one who has the key.” Bahagya siyang tumigil bago muling nagsalita. “Don't worry.” “Wala akong tinatago roon.” Hindi ko alam kung bakit... Pero imbes na mawala ang kaba ko, lalo lang iyong lumalim. Pakiramdam ko ay may mas malaki pang dahilan kung bakit niya ginagawa ang lahat ng ito. “For now,” pagpapatuloy niya, “bumalik na kayo sa room n'yo.” “Alam na rin ni Manang Carlotta ang bagong assignment n'yo.” “Mula ngayon... sa akin lang kayo magtatrabaho.” “At sa mga lugar kung saan ako naroon.” Tahimik kaming dalawa. Wala ni isa sa amin ang nagsalita. “Malinaw ba?” “Opo,” sabay naming sagot. Kahit puno ng tanong ang isip ko, alam kong wala akong mapapala kung pipilitin ko pa siyang magsalita

Last Updated : 2026-07-19

Chapter 16

Ysabel Trinidad’s point of view“Ganito.” Dahan dahan siyang humarap sa akin hanggang sa tuluyan kaming magkatapat. Wala na ang kanina niyang pilyang ngiti. Seryoso ang ekspresyon niya habang diretso ang tingin sa mga mata ko, na para bang sinisigurado niyang bawat salitang sasabihin niya ay maiintindihan ko. Mahinahon siyang huminga bago marahang pinisil ang kamay kong hawak niya. “Magpapaliwanag ako. You don't need to process everything in one day, okay?” malumanay niyang sabi. “We have plenty of time to do that. Just hear me out… and accept me. Accept what we've both been doing.” Hindi ko alam kung bakit, pero kusa akong tumango. Ang dami ko nang nalaman ngayong araw at pakiramdam ko ay sasabog na ang utak ko sa dami ng impormasyon, pero mas nanaig ang tiwala ko kay Agnes. Kung may isang tao sa mansion na ito na sigurado akong walang balak saktan ako, siya iyon. “Kaya nga sinabi kanina na kay Maximo lang tayo magtatrabaho, diba?” “Oo.” Mahina kong sagot. Bahagya siyang napangu

Last Updated : 2026-07-20

Chapter 17

Ysabel Trinidad’s point of view“Si Maximo ba naman backer ko.” Pareho kaming natawa. Unti unti ring gumaan ang mabigat na usapan namin. “Pero higit sa lahat…” Mas naging seryoso ulit siya. “Gusto talaga kitang maging kaibigan, Ysabel.” “Una pa lang.” “At pagkatapos…” Napatingin siya sa akin na para bang may gusto siyang kumpirmahin. “Nakita ko kung paano ka tingnan ni Maximo.” Nanahimik ako. “Alam ko na agad.” “Sa lahat ng naging girlfriend, fling, o kahit talking stage niya…” Bahagya siyang ngumiti. “Ikaw lang ang tiningnan niya nang gano'n.” Pakiramdam ko ay biglang bumilis ang tibok ng puso ko. “Malamig ang mga mata no'n.” “Matigas ang puso.” “Palaging seryoso.” “Halos hindi nagpapakita ng emosyon.” Huminto siya sandali bago ako muling tiningnan. “Pero kapag ikaw ang kaharap niya…” “Lahat ng 'yon nawawala.” “Daig pa maamong tupa e.”Hindi ko alam kung ano ang isasagot. Parang gusto kong tanggihan ang bawat salitang naririnig ko, pero kasabay no'n ay unti unti ri

Last Updated : 2026-07-21

Chapter 18

Ysabel Trinidad’s point of viewUnti-unti ring humupa ang tawanan namin. Pareho kaming napaupo sa gilid ng kama habang inaayos ang magulong buhok at pinapakalma ang mabilis na paghinga. Sa unang pagkakataon simula nang makarating ako sa Montenegro Mansion, pakiramdam ko ay may normal akong sandali. Isang simpleng pagkakataong makatawa nang walang iniisip na panganib o mabibigat na sikreto. “Nga pala...” Napalingon ako kay Agnes. “Paano 'yung mga gamit natin sa lumang kwarto?” Napakurap siya bago bahagyang sinampal ang sariling noo. “Ay, oo nga!” “Buti pinaalala mo.” Tumayo siya agad sa kama at mabilis na inayos ang suot niyang damit. “Kukunin na natin ngayon. May lilipat na kasi sa dati mong kwarto.” “Huh?” Napataas agad ang kilay ko. “Ang bilis naman.” Napatawa siya. “Gano'n talaga.” “Nabawasan ng dalawa ang occupants, eh.” Napaisip ako sandali bago muling nagtanong. “Sino'ng lilipat doon?” “Si Nanay Carlotta.” “Ah...” Tumango na lang ako. Kung tutuusin, mas bagay nga s

Last Updated : 2026-07-24

Chapter 19

Ysabel Trinidad’s point of viewGalit at bahagyang gulat na mura ang unang narinig ko bago ko pa tuluyang maramdaman ang matibay na brasong mabilis na pumalibot sa bewang ko. Mahigpit niya akong hinila pabalik sa kanya bago pa ako tuluyang mawalan ng balanse at mahulog sa hagdan. Halos magdikit ang katawan namin sa lakas ng pagkakahawak niya, dahilan para mapasinghap ako at mapapikit nang mariin sa gulat. Nang unti-unti kong iminulat ang mga mata ko, agad kong nakita ang mukha ni Maximo na sobrang lapit sa mukha ko. Bahagyang magulo ang buhok niya, mabilis ang paghinga, at kitang kita sa mukha niya ang matinding kaba. Ngunit ilang segundo lang ang lumipas ay tila nilamon iyon ng pamilyar niyang malamig na ekspresyon. Nawala ang pag-aalala sa mga mata niya at napalitan iyon ng galit na pilit niyang pinipigilan. Hindi ko man lang napansin na nakasunod na pala siya sa akin. Muntik na naman. Isa na namang segundo ang pagitan bago ako mapahamak. Mabilis kong inalis ang tingin sa kanya

Last Updated : 2026-07-25

1 2

SCAN CODE TO READ ON APP