Ysabel’s point of viewHindi ko agad ginalaw ang kahon.Nakatayo lamang ako sa harap nito habang pilit kong inaayos ang mga alaala na biglang nagsisiksikan sa isip ko. Isang hallway. Ang boses ni Papa. Si Veronica na umiiyak. Isang kamay na mahigpit na nakahawak sa akin.At isang pinto na tuluyang nagsara.“Ysabel.”Napalingon ako kay Maximo.“Okay ka lang?”Tumango ako kahit hindi ako sigurado.“I remember something.”“About that night?”“Yes.”Lumapit siya nang kaunti.“Ano?”“Hindi ko pa alam kung totoong memory iyon o fragment lang.”“Then don't force yourself.”Napatingin ako sa kahon.“But I need to know.”Hindi na siya umangal.Sa halip, yumuko siya at maingat na kinuha ang kahon mula sa sahig. Inilapag niya iyon sa mesa.“Everyone stays back.”Napatayo si Veronica sa tabi ni Mercedes.“Maximo, be careful.”“I'm aware.”Sinuri muna niya ang kahon bago marahang binuksan ang takip.Walang nangyari.Walang ingay.Walang kung anong biglang lumitaw.Simple lamang na bumukas ang luma
Zuletzt aktualisiert : 2026-10-01
ANMELDEN
