หลังจบการประมูลเครื่องประดับร้อยล้านไปแล้ว ก็ยังมีประมูลชิ้นอื่น ๆ ต่ออีกหลายชุด แต่ตอนนี้รามเริ่มเบื่อขึ้นมาเต็มทน เพราะมีแต่สายตาของผู้หญิงน้อยใหญ่ชอบหันมามองเขาอยู่ตลอดเวลา ถึงเขาจะพยายามทำเป็นไม่สนใจแล้วนะแต่มันก็อดรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาไม่ได้ จะมองอะไรกันนักหนาวะ“พะพายพวกเรากลับห้องกันเถอะ” รามหันไปคุยกับคนข้างกาย เพราะอยากจะกลับไปพักที่ห้องแล้ว เรือลำนี้จะมีห้องพักไว้รับรองแขกทุกคนด้วย พวกเขาจะลงเรือนี้ได้ก็คือตอนเช้าของอีกวัน“อ๋อค่ะ…นานางั้นฉันกลับห้องก่อนนะ นี่ก็ดึกมากแล้วด้วย” พะพายพูดกับรามเสร็จก็หันไปบอกกับเพื่อนสาวของตัวเอง“จ้า…ฉันก็จะกลับแล้วเหมือนกัน” พูดจบทุกคนก็ลุกออกจากโต๊ะเพื่อที่จะกลับห้องพักกัน ส่วนเคนนั้นไปคุยงานกับเพื่อนอีกคนที่โต๊ะอื่นได้สักพักแล้วพะพายกับรามพากันเดินไปลาคุณพ่อคุณแม่ที่นั่งกันอยู่อีกโต๊ะหนึ่ง แล้วกำลังจะเดินออกไปจากงานอยู่ ๆ ก็มีเสียงของผู้ชายคนหนึ่งเรียกชื่อของพะพายออกมา เลยทำให้พะพายกับรามต้องหยุดเดินแล้วหันหลังกลับมามองต้นเสียง“พะพาย!…ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”พอพะพายหันหลังกลับมามองเจ้าของเสียง มันเป็นเสียงที่เธอแสนจะคุ้นเคยแล้วเกลียดชัง พะพ
Última actualización : 2026-08-03 Leer más