Todos os capítulos de คลั่งรักแม่ตัวแสบ: Capítulo 61 - Capítulo 70

มหาลัยโต๊ะหินอ่อนใต้อาคารของมหาลัย เป็นสถานที่ที่นั่งพักของพวกนักศึกษาหลังเลิกเรียนหรือบางคนก็มานั่งรอเพื่อที่จะขึ้นไปเรียนคาบต่อไป พะพายและเพื่อน ๆ วันนี้กำลังนั่งคุยเรื่องหาสถานที่ไปเที่ยวในคืนวันศุกร์นี่กันอยู่อย่างเคร่งเครียด“สรุปเอาไงกัน จะไปเที่ยวที่ไหนกันดี” ลูกไหนพูดขึ้น เมื่อกำลังหาที่เที่ยวว่าจะไปที่ไหนกันดี ถึงจะไม่ถูกพวกแฟนของตัวเองจับได้ ที่ทุกคนต้องมานั่งคิดหนักกันแบบนี้ เพราะกลุ่มแฟน ๆ ของพวกเธอแต่ละคน ต่างมีเส้นสายและรู้จักพวกเพื่อนที่เปิดผับกันเยอะมาก การจะไปเที่ยวสักครั้งเลยต้องดูให้ดีมาก ๆ ไม่งั้นแผนเที่ยวอาจจะพังไม่เป็นท่าก็ได้“ฉันไปแอบถามพี่พยัคฆ์มาแล้ว เอานี่” พริกไทยพูดจบ ก็วางกระดาษใบหนึ่งลงบนโต๊ะ มันคือรายชื่อผับที่พยัคฆ์ดูแลอยู่ และเป็นผับของเพื่อน ๆ เขาที่ชอบไปเที่ยวกัน หึ งานพวกเธอต้องรอดค่ะ“ฉันก็รองไปแอบถามพี่รามมาแล้ว แต่ลายนี้เขาเป็นพวกบ้างาน ที่ไปเที่ยวบ่อยสุดก็ผับพี่พยัคฆ์นั่นล่ะ” พะพายพูดเสริม“โห๊!…เยอะกว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะเนี่ย งานนี้จะรอดกันไหมวะ” นานาหยิบกระดาษที่พริกไทยเขียนชื่อผับขึ้นมาดู แล้วพูดออกมาอย่างเหนื่อยใจ กับความคิดที่จะหนีแฟนเท

สนามแข่งรถรามขับรถมาถึงสนามแข่งตามที่นัดกับพวกเพื่อน ๆ ของตัวเองเอาไว้ เขาขับรถมาจอดที่หน้าบล็อกข้าง ๆ รถของพยัคฆ์ที่ตอนนี่กำลังยืนคุยอยู่กับเคนและไซอยู่ข้าง ๆ รถของตัวเอง รามเดินลงมาจากรถก็มองออกไปรอบ ๆ ก็รู้สึกว่ามันแปลก ๆ เพราะเหมือนมีคนน้อยกว่าที่เขาคิดไว้ยังไงก็ไม่รู้ ไหนไอ้ไซมันบอกว่าพวกคนจัดงานจะมาคืนนี้กันไง แล้วนี่ไปอยู่ไหนกันหมด“มีอะไรกันหรือเปล่าวะ” รามเดินมาหยุดตรงหน้าพวกเพื่อน ๆ แล้วถามขึ้นด้วยความสงสัย เพราะเขารู้สึกว่ามันจะต้องมีเรื่องอะไรแน่นอน“จะอะไรล่ะ…ก็ไอ้ไซนะ มันบอกนัดพวกคนจัดงานผิดวันนะสิ” พยัคฆ์พูดบ่นออกมาอย่างหัวเสีย เสียเวลาเขาจริง ๆ “แหะ ๆ…กูขอโทษ ก็กูจำวันผิดนี่หว่า” ไซหัวเราะแห้ง ๆ แก้เขินออกมา แล้วพูดขอโทษพวกเพื่อน ๆ ออกไปอีกครั้ง ก็ตอนนั้นเขารีบนี่นาเลยบอกวันพวกคนจัดงานผิดไป “ให้มันได้อย่างนี้สิวะ…แล้วมึงบอกพวกเขาไปวันไหนล่ะ” รามถามขึ้นอย่างกังวล ให้มันได้อย่างนี้สิเสีย เวลาเขาจริง ๆ แล้วนี่จะจัดงานกันทันไหมวะเนี่ย“ตอนแรกกูบอกเขาไปว่าวันศุกร์หน้า แต่กูโทรไปบอกเปลี่ยนวันพวกเขาแล้ว เป็นเย็นพรุ่งนี้แทน” ไซพูดตอบรามไปตามตรง เขาแล้วกลัวใจมันซะจริง ๆ ยิ่

ผับหรูกลางเมืองบรื้น! บรื้น! เอี๊ยด!!!เสียงของรถหรูของทั้งสามคันโค้งมาจอดที่หน้าผับแห่งหนึ่ง ราม พยัคฆ์ มาร์คเดินลงมาจากรถพร้อม ๆ กัน รามกำลังจะเดินเข้าไปในผับ แต่กลับถูกการ์ดที่คอยดูแลอยู่ที่หน้าประตูของผับขวางเอาไว้“ขอโทษนะครับ ตรงนี้เป็นที่ห้ามจอดครับ” การ์ดคนหนึ่งพูดบอก แล้วเอาตัวเข้ามาขวางพวกรามเอาไว้ เพราะคิดว่าอาจเป็นคนมาก่อกวนก็ได้“ไสหัวไป!” รามพูดออกมาเสียงเย็นยะเยือก บอกเลยว่าตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์จะคุยกับใครทั้งนั้น รามใช้มือข้างหนึ่งผลักการ์ดคนนั้นออกไปอยากแรง เขายิ่งรีบ ๆ อยู่ ยังจะมายุ่งกับเขาอยู่ได้“เดียวครับ…คุณ ๆ!!” พวกรามเดินเข้ามาในผับ โดยไม่สนใจเสียงของพวกการ์ดที่เรียกตามหลังมาพอเดินเข้ามาในผับได้ พวกรามก็หันมองซ้ายมองขวา เพื่อหาเพื่อนของตัวเองที่มากันก่อน ว่าพวกมันนั่งอยู่ตรงที่ไหน พอหาเจอแล้วก็รีบเดินเข้าไปหาทันที โดยมีพวกการ์ดวิ่งตามหลังมาติด ๆ ด้วยเช่นกัน“นายครับ…คือว่า” พวกการ์ดที่วิ่งตามพวกรามมา พอเห็นว่าพวกรามมาหยุดอยู่ที่โต๊ะของเจ้านายของตัวเอง ก็เริ่มทำตัวไม่ถูกกันขึ้นมา“ไม่เป็นไร…คนพวกนี้เป็นเพื่อนของเฮียไซเอง พวกนายกลับไปทำงานกันต่อเถอะ” ชายหนุ่ม

รามพาพะพายกลับมาถึงห้องได้ ก็จัดการลากเธอเข้าไปในห้องน้ำทันที บอกเลยว่าวันนี้เขาจะไม่ใจอ่อนปล่อยให้เธอได้นอนสบาย ๆ แน่นอน รามก้มมองพะพายตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วกัดฟันกรอดเขาไม่ชอบเลยจริง ๆ ที่เธอแต่งตัวแบบนี้ รามเอื้อมมือไปเปิดฝักบัวให้น้ำไหลออกมา ส่วนสายตาก็ยังจ้องมองร่างบางอยู่ที่เดิมไม่เปลี่ยนแปลง“พี่ราม…พี่ทำอะไรเนี่ย!” พะพายร้องโวยวายขึ้นมาเสียงดัง เมื่ออยู่ ๆ แฟนหนุ่มก็เปิดน้ำใส่เธอจนตัวเปียกไปหมด“ก็จัดการลงโทษ เด็กดื้อไงล่ะ” รามก้มกระซิบข้างหูของพะพายด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก มือข้างหนึ่งก็ลูบไล้ไปตามสะโพกสวยของเธอไม่หยุด“…” พอพะพายได้ยินสิ่งที่รามพูด เธอก็อดกลืนน้ำลายลงคอไม่ได้ ร่างกายขนลุกซู่ขึ้นมาทันที เมื่อเห็นสายตาของเขาตอนนี้บอกได้เลยว่า ไม่ต่างจากเสือร้ายที่จ้องจะตะครุบเหยื่อแม้แต่นิดเดียว“แล้วนี่มันชุดบ้าอะไรวะพะพาย…พี่บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่ให้แต่งตัวโป๊ไง” รามก้มมองดูชุดของคนตรงหน้า ที่พอถูกน้ำจนเปียกไปหมด มันทำให้เห็นสัดส่วนของเธอชัดขึ้น รามยิ่งมองยิ่งรู้สึกหงุดหงิด เขาไม่อยากคิดเลยจริง ๆ ว่ามีผู้ชายมากเท่าไหร่ที่เห็นหุ่นเมียของเขาไปบ้างแควก! แควก!“ว้าย!…พี่รามพะพา

งานประมูลเครื่องประดับงานประมูลในค่ำคืนนี้ถูกจัดขึ้นในเรือหรูลำหนึ่งตัวเรือถูกจัดแบ่งออกเป็นสามส่วน ส่วนที่หนึ่งจะเป็นส่วนของตัวเรือที่เอาไว้จัดงานเลี้ยงแบบมีโต๊ะอาหารสุดหรูคอยรองรับแขกที่มา จะได้นั่งรับประทานอาหารพูดคุยกันและชมการประมูลไปด้วยได้ ส่วนที่สองจะเป็นโซนของดาดฟ้าเรือจะที่นั่งและมีโต๊ะอาหารขนาดเล็กให้ได้นั่งชมบรรยากาศของยามค่ำคืนได้ดี และส่วนสุดท้ายจะเป็นห้องพักของแขกที่มาร่วมงานในคืนนี้ งานในวันนี้ถือว่าเป็นงานใหญ่งานหนึ่งเลยก็ว่าได้ เพราะเป็นงานประมูลเครื่องประดับที่ทำจากเพชรเกือบทั้งหมด เลยมีทั้งนักธุรกิจคุณหญิงคุณนาย แม้กะทั้งดารานางแบบคนในวงการก็มากันเต็มไปหมดรถเฟอรารี่สีน้ำเงินขับมาจอดที่หน้าทางเข้าของเรือ เป็นที่สนใจของเหล่าช่างภาพและนักข่าวทั้งหลายที่มายืนรอถ่ายภาพของผู้มาเข้าร่วมงานประมูลกันเป็นอย่างมาก เพราะพอประตูรถเปิดออก ก็มีร่างสูงโปร่งเดินออกมาทำให้ช่างภาพทุกคนหันมาสนใจอย่างซะไม่ได้ เพราะปกติเขาจะเป็นคนที่ไม่ชอบมาร่วมงานพวกนี้เสียเท่าไร เลยจะพบเห็นเขาได้ยากมาก แต่ในค่ำคืนนี้ชายหนุ่มกับไม่ได้มาเพียงลำพังเหมือนทุกครั้ง พอเขาลงรถได้ก็เดินอ้อมมาที่ประตูรถอีกฝั่