All Chapters of รักนี้สายไป คุณหนูเจียงไม่มีวันให้อภัย: Chapter 21 - Chapter 30

หลังจากพูดจบ อีกฝ่ายก็เฝ้ามองเจียงอวิ๋นซีอยู่เงียบๆทว่ากลับไม่เห็นความเปลี่ยนแปลงบนสีหน้าของเธอเลยสักนิด“พูดจบหรือยัง?”เจียงอวิ๋นซีตวัดสายตามองอย่างเย็นชา คร้านจะเสียเวลากับอีกฝ่ายอีกเธอเดินไปข้างหน้าแล้วส่งสัญญาณให้ผู้จัดการร้าน“เอาเค้กชิ้นเล็กแบบนี้ให้ฉันอีกชิ้นหนึ่งค่ะ”สายตาของผู้จัดการร้านมองสลับไปมาระหว่างคนทั้งสอง จากนั้นก็หยิบเค้กมาให้อีกชิ้นหนึ่งแววตาของอันซีหม่นลงเล็กน้อย “เจียงอวิ๋นซี จะเสียเงินซื้อใหม่อีกชิ้นให้เปล่าประโยชน์ทำไมกัน เค้กของเธอ ฉันคืนให้เธอก็สิ้นเรื่อง”พูดพลางยื่นถุงไปตรงหน้าเจียงอวิ๋นซีแล้วปล่อยมือลงต่อหน้าต่อตาเธอเค้กร่วงกระแทกพื้นเสียงดัง “แปะ” จนแตกกระจายเละเทะไม่มีชิ้นดีอันซียกมือปิดปากเผยสีหน้าเกินจริงออกมา “ขอโทษด้วยจริงๆ ตกเละหมดแล้ว แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก อีกเดี๋ยวร้านเค้กนี้ก็จะเป็นของฉันแล้ว ฉันจะสั่งให้คนส่งไปชดเชยให้เธอเพิ่มอีกสองสามชิ้นแล้วกันนะ”ในที่สุดเจียงอวิ๋นซีก็มีปฏิกิริยาเสียที“เธอจะเปิดร้านเค้กเหรอ?”“ใช่แล้วล่ะ”อันซียิ้มร่าอย่างมีความสุขเป็นพิเศษ “ฉันน่ะไม่มีหัวทางด้านการทำงานออฟฟิศหรอกค่ะ แต่อยากเปิดร

อันซีหน้าเจื่อนหุบยิ้มทันที “ทำไมล่ะคะ?”ฟู่เยี่ยนโจวขมวดคิ้วมุ่นแต่กลับไม่พูดจา ก่อนจะกดขยี้มวนบุหรี่ลงในที่เขี่ยบุหรี่“ร้านนี้ไม่มีชื่อเสียง แถมรสชาติเค้กก็ไม่ได้เรื่อง เปลี่ยนไปดูแบรนด์ใหญ่ๆ ดีกว่า เธอจะทำแบบซื้อแฟรนไชส์อะไรพวกนั้นก็ได้ เดี๋ยวฉันลงทุนให้ ดีกว่าร้านนี้ตั้งหลายเท่า”“แต่ฉันอยากได้ร้านนี้นี่นา”อันซีจิกเล็บเข้ากับฝ่ามือตัวเองแน่นจนแทบจะมีเลือดออกแล้ว แต่กระนั้นก็ยังต้องฝืนปั้นยิ้มออกมา “เยี่ยนโจวคะ คุณเคยบอกเองไม่ใช่เหรอว่าจะให้ฉันเป็นคนเลือกเอง?”“เปลี่ยนร้านซะ”น้ำเสียงของฟู่เยี่ยนโจวไม่มีการผ่อนปรนให้ต่อรองได้เลยเมื่อเห็นว่าเขาเริ่มจะไม่สบอารมณ์ อันซีจึงค่อยๆ ก้มหน้าลงภายใต้รูปลักษณ์ภายนอกที่ดูไร้พิษสง ดวงตาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความเคียดแค้นและไม่พอใจจังหวะนั้นเอง ประตูห้องทำงานก็ถูกคนเคาะสองสามที ลูกค้าเดินทางมาถึงแล้วฟู่เยี่ยนโจวจึงประคองอันซีให้ลุกขึ้นจากตัก “คุณกลับไปก่อนเถอะ ช่วงนี้ผมค่อนข้างยุ่ง”อันซีเดินออกไปเงียบๆฟู่เยี่ยนโจวคุยธุรกิจกับคู่ค้าเสร็จ ก็ไปทานข้าวด้วยกันต่อ ตอนบ่ายเขายังต้องเข้าประชุมอีกสองสามนัดกว่าทุกอย่างจะเสร็จสิ้น ท้องฟ

ฟู่ม่านกลอกตาใส่เขาไปทีหนึ่ง“ยุ่งน่า”“ฉันน่ะพูดในฐานะผู้เสียหาย ขอเตือนสติเธอไว้คำหนึ่ง ฉินสือวั่งอันตรายยิ่งกว่าพี่โจวเสียอีก เธออย่าคิดจะเข้าไปใกล้เขาได้ง่ายๆ เชียว”“ขอแค่เขาไม่ได้ตาบอดเหมือนพี่ชายฉันก็พอแล้ว”ฟู่ม่านตวัดสายตามองอันซีที่อยู่ไม่ไกลนัก ความโกรธก็พุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง“ไม่เข้าใจพี่เลยจริงๆ เพื่อนสนิทฉันอย่างหลินมู่หย่าดีกว่ายัยผู้หญิงคนนี้ตั้งเยอะ แต่เขากลับไม่ยอมตกลง”“หลินมู่หย่าน่ะเหรอ?”เฉิงเจี่ยนขมวดคิ้วมุ่น “พอเถอะน่า คราวก่อนตอนไปงานเลี้ยง หล่อนยังพูดจาเหน็บแนมประชดประชันใส่เจียงอวิ๋นซีอยู่เลย ฉันล่ะไม่ชอบยัยนั่นเอาซะเลย”“หุบปากไปเลยนะ เธอชอบพี่ชายฉัน พอเห็นว่ามีผู้หญิงอื่นอยู่ข้างกายพี่ชายฉันแล้วจะรู้สึกไม่พอใจ มันก็เป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่หรือไง ผู้ชายอย่างพวกนายจะไปเข้าใจอะไร!”เฉิงเจี่ยนยักไหล่แล้วหุบปากเอาเถอะ เขาไม่เข้าใจก็แล้วกันแต่เขามีสามัญสำนึกปกติ แยกแยะดีชั่วออกก็พอหลังจากคุยกับเฉิงเย่ ฟู่เยี่ยนโจวก็แทบไม่ได้พูดอะไรอีกเลย เขาไม่สนใจอันซีที่นั่งอยู่มุมห้อง เอาแต่ดื่มเหล้าแก้วแล้วแก้วเล่าจนกระทั่งงานเลิก เขาก็เมามายจนแทบไม่ได้สติแล้

เช้าวันถัดมา เจียงอวิ๋นซีตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อเริ่มจัดเตรียมอาหารเช้าในตู้เย็นมีผักสดที่เธอเพิ่งซื้อมาเก็บไว้จำนวนไม่น้อย รวมถึงเนื้อหมูไร้มันชั้นดีด้วยเธอเตรียมวัตถุดิบจนพร้อม แล้วลงมือต้มโจ๊กหมูสับหม้อหนึ่ง หลังจากตักใส่กระติกเก็บความร้อนอย่างประณีตระมัดระวัง แล้วก็เดินทางไปบริษัททันทีที่มาถึงแถวบริษัทและกำลังจะเดินข้ามถนน จู่ๆ ก็มีรถแลนด์โรเวอร์คันหนึ่งพุ่งพรวดออกมาจากด้านข้าง แล้วแล่นเฉียดฉิวผ่านตัวเธอไปอย่างแรงเจียงอวิ๋นซีตกใจสะดุ้ง พลันก้าวถอยหลังไปก้าวหนึ่งตามสัญชาตญาณตัวเธอไม่ได้รับอันตรายอะไร ทว่ากระเป๋าในมือกลับกระแทกเข้ากับรถแลนด์โรเวอร์จนหลุดปลิวลอยไป ส่งผลให้โจ๊กในกระติกเก็บความร้อนหกเลอะเทอะกระจายเต็มพื้นรถแลนด์โรเวอร์เบรกกะทันหัน จากนั้นคนขับก็เลื่อนกระจกหน้าต่างรถลง แล้วหยิบเงินปึกหนึ่งโยนลงบนพื้น“พวกเรากำลังรีบ นี่เงินที่คุณชายของเราให้คุณ ถือว่าเป็นค่าชดเชยก็แล้วกัน!”เจียงอวิ๋นซีเดินเข้าไปหาช้าๆ ก้มลงเก็บเงินที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา ก่อนจะเดินตรงไปที่หน้ารถแลนด์โรเวอร์คันนั้นคนขับรถกำลังจะเหยียบคันเร่งออกไป ทว่าทันใดนั้นเจียงอวิ๋นซีก็ยกมือขึ้น แล้วฟาดเงิ

เจียงอวิ๋นซีแทบรักษาสีหน้าไว้ไม่อยู่หลังจากทั้งสองคนเดินออกมาไกลแล้ว เธอก็อดไม่ได้ที่จะพูดกระซิบ “ประธานฉิน ทำไมคุณไม่ปฏิเสธล่ะคะ?”“เธอกำลังโหยหาความรักที่สวยงามอยู่นี่นา ผมจะทำลายจินตนาการของเธอลงได้ยังไง”“ต่อจากนี้...คุณอย่าล้อเล่นแบบนี้อีกเลยนะคะ”ได้ยินแบบนั้น รอยยิ้มของฉินสือวั่งก็จางลง“ได้”เจียงอวิ๋นซีก้มหน้าอยู่ จึงไม่ทันสังเกตเห็นว่าความกดอากาศรอบตัวชายหนุ่มต่ำลงเธอเดินเข้าไปในห้องตรวจ พอตรวจเสร็จตามขั้นตอนทุกอย่างก็เป็นไปตามคาด คือเธอไม่เป็นอะไรเลยจากนั้นก็ไปตรวจแผนกอื่นๆ ต่อผลก็ออกมาปกติดีทุกอย่าง ไม่มีปัญหาอะไรตอนที่เธอออกมา ฉินสือวั่งกำลังพิงกำแพงดูใบตรวจร่างกายของเธอทีละใบปอยผมระหน้าผากทำให้ใบหน้าหล่อเหลานั้น ดูมีความเศร้าสร้อยบางอย่างคนรอบข้างจำนวนไม่น้อยต่างพากันแอบมองเขาเจียงอวิ๋นซีเดินเข้าไป “ประธานฉิน เห็นไหมคะ ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่เป็นอะไร”“อืม แข็งแรงดี อายุยืนเป็นร้อยปีแน่นอน”ฉินสือวั่งเก็บใบตรวจให้เธอ “ไปเถอะ”เจียงอวิ๋นซีเดินตามหลังเขาทั้งคู่เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็เห็นชายหญิงคู่หนึ่งเดินตรงเข้ามาฟู่เยี่ยนโจวขมวดคิ้วแน่น ท่าทางดูเจ็บป