BILLIONAIRE's SECRET ROMANCE のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 19

Isang linggo akong nagkukulong sa kwarto ko. Hindi ko kayang makita ang mga Arañez kaya umuwi muna ako sa bahay. Ngunit masakit rin palang makita ang nag-aalalang mukha ng nanay ko lalo pa't pinagbintangan siyang mang-aagaw. Masakit isipin na may taong galit sa kaniya kahit wala naman siyang ginawang masama.Hindi ako naniniwala sa sinasabi ni Madam Theresa. Gusto ko ngang tanungin si nanay tungkol dito ngunit may parte sa akin na natatakot marinig ang kaniyang sagot."Anak, labas ka na diyan kakain na tayo"Mabilis na rumagasa ang luha ko nang marinig ang boses ni nanay mula sa labas ng silid ko. Mabilis kong pinunasan ang aking mga luha ngunit patuloy lang ito sa pag-agos.Nakakainis. Hindi ako pwedeng makita ni nanay na umiiyak. Panigurado masasaktan siya kapag makikita niya akong ganito. Tumayo muna ako at huminga nang malalalim."Nay, mauna na ho kayo. Busog pa kasi ako" pinilit ko ang boses ko na maging normal. Ayokong mahalata niyang umiiyak ako."Kagabi ka pa hindi kumakain" s

Nagising ako sa narinig na mahihinang boses. Tila ba may nag-uusap sa tabi at ayaw nila akong magising. Dahan-dahan kong inilibot ang paningin sa buong silid at napagtanto kong nasa hospital ako.Bumalik sa isipan ko ang ginawa ng lalaki sa akin. Muntik na akong ma-kidnap. Natandaan ko rin na dumating si Maverick para iligtas ako. Biglang sumakit ang puso ko sa naisip. Totoo kayang niligtas niya ako? Baka sa isip ko lang iyon. "Anak?" Napatingin ako kay nanay na mahinang naglakad palapit sa'kin. Parang tinitimbang ang bawat hakbang. Napansin ko rin ang namumula niyang mata, halata umiiyak. Kasama niya si Shan na siyang kausap niya kanina. "Shan, tumawag ka ng doctor. Gising na ang ate mo" "Opo" Mabilis na tumalima si Shan. Naupo si nanay sa upuan na nasa tabi ng kama ko. Maingat niyang hinaplos ang mukha ko. Wala siyang ibang sinabi. Umiyak lang siya kaya napaiyak na din ako. Pinag-alala ko ang nanay ko. "Pasensya na, po. Hindi sana mangyayari ito kung hindi lang ako lumabas" ma

Nanginginig pa rin ang buo kong katawan habang nakasakay sa kotse ni Maverick. Kinakabahan ako baka may nangyari ng masama sa nanay ko. Sa likod nakaupo si Shan na pilit pino-proseso ang pangyayari.Nang dumating si Maverick sa bahay namin kanina ay mabilis niya akong hinalikan sa labi na ipinagtaka ng kapatid ko. Napilitan kaming sabihin sa kaniya ang lahat. Sinisisi niya ang sarili niya dahil kinailangan ko pa daw isakripisyo ang sarili kong kaligayahan para mabigyan lang siya ng maayos na buhay. Ngunit sinisiguro ko naman sa kaniya na masaya ako para hindi na siya mag-alala pa. Ngunit hindi yata ito tanggap no Shan.Napabuntong-hininga na lang ako. Matatanggap pa rin niya ito kalaunan. Sa ngayon ay hayaan ko muna siyang mag-isip. Unahin ko muna si nanay. Baka nagugutom na siya o di kaya ay nilalamig. Sana walang nanakit sa kaniya. Hindi ko maiwasang ipagdasal ang kalagayan ng nanay ko. Nasaan man siya ngayon sana ay ligtas na siya. At sana mahanap na namin siya."Huwag kang mag-ala

"Ate Lea, maraming salamat po talaga at pumayag kayong samahan si nanay dito. Nag-aalala na ho kasi kami kay nanay. Tahimik pa rin" Humiling ako sa kapitbahay naming si Ate Lea na bantayan muna si nanay habang nasa paaralan kami. Natatakot ako na kapag mag-isa lang siya dito ay may mangyayaring masama sa kaniya. "Ano ka ba. Wala iyon, Shaira. Nag-aalala na rin ako diyan kay Manang Sherly" mula sa akin ay inilipat niya ang kaniyang paningin kay Shan na tahimik lang sa tabi. "Malugod na pagbati sa'yo, iho" Tumango lang si Shan. Sinisisi niya pa rin ang sarili niya sa nangyari sa akin. Hindi naman ako nanunumbat. Sa katunayan nga, desisyon ko ito sa hangad na mapaganda ang aming buhay. Hindi ko naman alam na magiging ganito pala ang lahat. Hindi ko pa nga natatanong kay nanay ang gumugulo sa isipan ko. Wala akong puso na magtanong sa kaniya. Lalo pa ngayon na parang may dinaramdam siyang malaking problema. Gusto ko man siyang damayan ay hindi ko muna ginawa. Hihintayin kong siya

Matapos ang naging sagutan namin ni Eleanor ay mabilis siyang nag-martsa paalis ng bahay. Lumabas naman si Shan mula sa kusina at may bitbit na juice at sandwich. At talagang pumili pa ng mamahaling pagkain ang higad na iyon. "Nasaan na ang maarteng babae, ate? Nandito na ang hiniling niya. Umutang pa ako ng pera kay Ate Lea" Para akong nanggagalaiti sa narinig. Ang lakaw ng loob niyang humiling ng malaki gayong halos masuka na siya sa pandidiri sa aming bahay."Umuwi na. Sana hinayaan mo na lang siyang mamatay sa gutom"Nakakainis. Marahil siya ang gumawa ng paraan upang matanggal sa listahan ng mga honor ang kapatid ko."Sino siya, ate? Bakit sinabi niya kanina inagaw mo si Kuya Maverick? Totoo po ba iyon? Totoo din po ba na may relasyon din kayo ni Mr. Melchor? Kaya ba kayo nag-usap kanina?" sunud-sunod niyang tanong.Aba't! Iba din talaga ang tama ng babaeng iyon. Ginawa na nga akong mang-aagaw, ginawa pa akong kerida ng ama ng asawa ko. Anong paninira pa ba ang gagawin niya upa