Semua Bab วิวาห์ลวงบ่วงซาตาน : Bab 11 - Bab 20

11. Sexy, Naughty, and Flirty: เซ็กซี่ ซุกซน..ดันซุ่มซ่าม – 2“ขะ ขอบใจนะนาย แล้วนายไม่เข้าประชุมหรือ” เธอถามเมื่อมาถึงห้องทำแผล บังคับเสียงไม่ให้สั่น“พอดีผู้ถือหุ้นคนสำคัญเครื่องดีเลย์เลยมาไม่ทัน การประชุมเลยเลตไปครึ่งชั่วโมง” อนาวินท์เลยเดินออกมาตรวจเยี่ยมชมงานทั่วๆ ไป จึงได้เห็นเหตุการณ์เมื่อสักครู่“โห รู้แบบนี้ไม่วิ่งให้เมื่อยตุ้ม แถมยังเจ็บตัวอีก” คนเจ็บตัวบ่นอิดออด“ที่มันเมื่อยก็เพราะรองเท้าส้นสูงนั้นมากกว่าและที่เจ็บตัวก็เพราะไอ้รองเท้าพื้นแดงของคุณนั่นแหละ”อนาวินท์ยังไม่เลิกกัด เพราะเขาเห็นหญิงสาวกี่ครั้งๆ ก็ต้องยืนอยู่บนส้นสูงพื้นแดงนี้ทุกครั้ง และไม่ว่าเจอกันกี่ครั้งๆ ก็อยู่กับผู้ชายไม่ซ้ำหน้า นั้นจึงเป็นเหตุผลหนึ่งที่เขาไม่ชอบหน้าลูกสาวหุ้นส่วนใหญ่โรงพยาบาลเอาเลยทั้งๆ ที่เคยเป็นเพื่อนเรียนสมัยมัธยมปลายมาด้วยกัน“จะบอกอะไรให้ แบรนด์นี้ถึงจะสูงปรี๊ดแต่ใส่แล้วไม่เมื่อยย่ะ” คนรักรองเท้าแย้ง แทนที่เธอจะโดนรองเท้ากัดดันมาโดนเพื่อนเก่ากัดแทน“แบรนด์อะไรผมก็ไม่สนหรอก แล้วนี่จะใส่ได้อีกหรือเปล่าน่ะรองเท้า”“ใส่ได้สิ ไม่ได้เข้าเฝือกสักหน่อย แค่เคล็ดๆ เอง ไม่ใส่ฉันได้กลายเป็นคนแคร

13. Promiscuous Girls : สองสาวร้อน VS สองหนุ่มฮอต – 2ในขณะที่สองสาวกำลังคุยกันอย่างเมามันนั้น ฟากสองหนุ่มพี่น้องก็กำลังคุยกันอย่างออกรสไม่แพ้กัน หลังเสร็จจากอาหารค่ำพวกเขาย้ายลงมานั่งดื่มกันต่อที่ห้องวีไอพีชั้นสอง ซึ่งมีกระจกใสกั้นไว้ทำให้มองเห็นวิวและความเป็นไปของชั้นล่างได้อย่างชัดเจน“วันนี้พี่กลางดูไม่ค่อยเครียดนะครับ มีอะไรดีๆ หรือเปล่าครับ” อนาวินท์ถามพี่ชายที่อายุมากกว่า 4 ปี รู้สึกว่าอนาคินอยู่ในขั้นอารมณ์ดีเลยทีเดียว เพราะหลังจากที่พวกเขาสูญเสียพี่สาวไป พี่ชายที่อ่อนโยน ยิ้มง่ายก็กลายเป็นคนเคร่งขรึม ไม่พูดเล่นกับใครยกเว้นกับหลานสาวตัวน้อยเท่านั้น วันๆ เอาแต่ทุ่มเทให้กับธุรกิจของตระกูล“พี่กำลังจะแต่งงาน” เขาตอบแบบไม่อ้อมค้อม นั่งไขว่ห้างดื่มยกแก้วมาร์ตินี่รสชาติเลิศขึ้นมาจิบอย่างสุขใจ“อะไรนะครับ!!”“พี่จะแต่งงาน...อาทิตย์หน้า” อนาคินตอบไปอีกครั้งช้าๆ อย่างชัดเจน“กับคุณโรสินาน่ะหรือครับ” อนาวินท์ถามถึงคู่ควงสุดสวยและเปรี้ยวเข็ดฟันของพี่ชายซึ่งควงกันมาเป็นเวลานาน จนเขาคิดว่าจะไม่ได้ลงเอยกันเสียแล้ว ถึงแม้ว่าจะเลิกรากันไปหลายครั้งแต่แม่คุณก็ยังสามารถกลับมาเป็นคู่ควงเบอร์หนึ่ง

15. Home Sweet Home: อ้อมกอดที่คิดถึง -1เสียงพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินประกาศว่าตอนนี้เครื่องบินได้ปรับลดระดับการบินลงสู่ท่าอากาศยานนานาชาติสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี เรียกสติของลัลล์สลิตาที่กำลังอยู่ในห้วงความคิดต่างๆ นานา ให้กลับมาสู่ความเป็นจริงอีกครั้ง มือบางอันแสนเย็นเฉียบจับประสานเข้ากันไว้บนหน้าตักใช่...เธอกำลังตื่นเต้นที่จะได้เห็นหน้าบิดาอีกครั้งดวงตาคู่สวยของลัลล์สลิตาจ้องมองผ่านกระจกใสไปยังท้องทะเลกว้างขวางสุดลูกหูลูกตาอย่างตื่นตาตื่นใจ เกาะน้อยใหญ่เรียงรายกันอยู่บนพื้นน้ำทะเลใสสีครามสวยงามจับใจยิ่งนักหาดทรายขาวกับคลื่นน้ำที่ถาโถมขึ้นมาเป็นจังหวะราวกับดนตรีชั้นเลิศไพเราะหู ตึกรามบ้านช่องที่ดูเล็กราวกับเป็นของเล่นอยู่ในเกมเศรษฐี รถที่วิ่งบนถนนสองเลนเส้นไม่ใหญ่นักนั้นไม่ต่างกับมดจำนวนมากที่กำลังเดินขบวนอยู่ลัลล์สลิตาสำรวจวิวของเกาะอย่างเพลิดเพลินจนกระทั่งเครื่องร่อนลงรันเวย์และจอดสนิทที่ลานจอดเครื่องซึ่งมีรถเวียนสีสันสวยงาม รอให้บริการขนส่งผู้โดยสารไปยังอาคารผู้โดยสาร ร่างอิ่มของลัลล์สลิตาเดินลงจากบันไดเครื่องอย่างอิ่มเอม สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ซึมซับกลิ่นอายของบรรยากาศบ้านเ

17. Home Sweet Home: อ้อมกอดที่คิดถึง - 3 “เมื่อสามปีก่อน อยู่ๆ รีสอร์ตของเราก็ประสบปัญหาขาดทุนอย่างหนัก เนื่องจากไม่มีแขกมาพักกับเราเหมือนอย่างปีก่อนๆ แขกหรือกรุปทัวร์ที่จองบุคกิ้งกับเรามาตลอด ก็ยกเลิกการจองไปอย่างไม่รู้สาเหตุ ทั้งๆ ที่รีสอร์ตของเราก็บริหารงานกันตามปกติอย่างที่เคยดำเนินการกันมา...แล้วช่วงก่อนหน้านั้น ก็เป็นช่วงที่พ่อกู้เงินจำนวนมากจากธนาคารเพื่อทำการต่อเติมซ่อมแซมในส่วนของตัวรีสอร์ตให้ทันสมัยสู้กับรีสอร์ที่เพิ่งเปิดตัวใหม่ๆ ที่เพิ่มมากขึ้นทุกวันอย่างกับดอกเห็ด แล้วพอมาประสบปัญหาไม่มีแขกมาพัก อย่าว่าแต่กำไรเลย ทุนก็หดหายไปหมด...จนพ่อพยุงกิจการไว้ไม่ไหว”คนเป็นพ่อเล่าให้ฟังยาวเหยียด รู้สึกสะเทือนใจทั้งคนเล่าและคนฟัง ลัลล์สลิตานั่งฟังผู้เป็นพ่อพูดอย่างตั้งใจ ในใจรู้สึกผู้เป็นบิดาที่ต้องแบกรับภาระทุกอย่างไว้คนเดียว“ถ้าไม่ได้เจ้าหนี้คนนี้ที่ยื่นมือเข้ามาช่วยพ่อได้ทัน รีสอร์ตของเราคงถูกธนาคารยึดไปแล้ว หลังจากที่พ่อเซ็นสัญญากู้ยืมเงินจากเขา เจ้าหนี้ก็ส่งคนของเขาเองเข้ามาบริหารงานรีสอร์ต ปรับเปลี่ยนอะไรหลายๆ อย่าง พ่อก็ไม่รู้ว่าเขาทำได้ยังไง แต่รีสอร์ตของเรามันดีขึ้นทันตา

19. A Journey to Hell: ก้าวย่างแรกไปตามเกม - 1หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ลัลล์สลิตาก้าวลงมาจากแท็กซี่ที่มาจอดส่งเธอหน้าตึกอัครศกุลไพศาลทาวเวอร์วัน ใบหน้านวลเงยมองยอดตึกที่มีอักษรเขียนชื่อตึกไว้ทั้งภาษาไทยและอังกฤษ ตัวตึกสูงใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างสวยงามด้วยดีไซน์อันสมัยใหม่ แสดงให้เห็นถึงแสนยานุภาพอันยิ่งใหญ่ของตระกูลนี้ได้เป็นอย่างดี...แล้วเธอก็ต้องกลับมาที่นี่อย่างที่เขาพูดเอาไว้จริงๆ...สองเท้าเดินไปยังตัวตึกอย่างมั่นคง ตรงเข้าไปยังโต๊ะประชาสัมพันธ์เพื่อแจ้งความประสงค์ขอเข้าพบเจ้าของตึกที่ชื่อ อนาคิน และไม่เป็นที่น่าแปลกใจเลยสักนิดที่ประชาสัมพันธ์สาวคนนั้นจะทราบล่วงหน้า ต่อการปรากฏตัวของหญิงสาว เพราะลัลล์สลิตาแทบไม่ต้องบอกกล่าวอะไร ก็ถูกเชิญให้ขึ้นไปพบท่านประธานกรรมการผู้ยิ่งใหญ่ของที่นี่ทันทีทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก ลัลล์ลลิตาก็เห็นผู้ช่วยคนเดิมของอนาคินยืนรอท่าเธออยู่แล้ว“เชิญครับ...คุณอนาคินรออยู่แล้วครับ” เสียงทุ้มกล่าวเรียบๆ ไม่เป็นที่น่าแปลกใจอีกตามเคยกับการกระทำราวกับมีตาทิพย์ของพนักงานที่นี่ลัลล์สลิตากล่าวขอบคุณก่อนเดิมตามร่างสูงไปยังห้องเดิม แค่เห็นประตูห้องใบหน้านวลก็ร้อนผ