All Chapters of วิวาห์ลวงบ่วงซาตาน : Chapter 21 - Chapter 30

22. An Honorable Duty: หน้าที่อันทรงเกียรติ - 1 ใบหน้านวลก้มลงมองดูใบทะเบียนสมรสในมือ มือบางลูบไล้บนกระดาษหนาเนื้อดีที่มีพันธะผูกมัดเธอกับเขาไว้ทางกฎหมายอย่างน้อยก็เป็นเวลาหนึ่งปี อนาคินลากเธอไปจดทะเบียนที่เขตตั้งแต่เช้าตรู่ เนื่องจากเมื่อวานเขายุ่งจนไม่สามารถปลีกตัวไปได้ และตอนนี้เธอได้กลายเป็นอัครศกุลไพศาลเต็มตัวแล้วเธอตอบตัวเองไม่ได้ว่ากำลังรู้สึกอย่างไร ไม่แน่ใจว่าคิดผิดหรือเปล่าที่ตัดสินใจตวัดเซ็นชื่อของตนคู่กับเขาลงบนกระดาษใบนี้แต่สิ่งที่เธอแน่ใจคือต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลระหว่างสามีและบิดาของเธอซ่อนอยู่ภายใต้ฉากหน้าของการจดทะเบียนสมรสกับเธอครั้งนี้แน่นอน แต่เธอก็ยังยอม...อยากจะลองเสี่ยงโดยใช้หัวใจทั้งดวงของเธอเป็นเดิมพัน...และหวังว่าเธอจะได้หัวใจของเขากลับมาด้วยในสักวันหนึ่งหลังจากนั้น ยศพัทธ์ก็พาเธอมาที่โรงแรม The Orchid Grand Plaza ซึ่งเป็นโรงแรมหรูระดับห้าดาวใจกลางเมืองหลวง ตัวโรงแรมสร้างติดกับห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ที่มีแต่สินค้าแบรนด์เนมดังมาเปิดร้านอยู่มากมาย แถมยังมีโรงหนังอยู่บนชั้นบนสุดของห้างด้วย และแน่นอนกิจการทั้งสองอย่างเป็นหนึ่งในกิจการของอัครศกุลไพศ

24. Over Possessive: ก็คนมันหวงของ - 1หลังเลิกงาน ร่างอิ่มที่อยู่ในชุดกระโปรงสั้นเหนือเข่าสีขาวกับเสื้อแขนในตัวสีชมพูขยับแข้งขยับขาไปมาไล่อาการเมื่อยขบขณะยืนรอผู้ช่วยหน้าตายให้มารับอยู่บริเวณประตูทางเข้าโรงแรมสำหรับพนักงาน บ่นพึมพำอยู่คนเดียวด้วยความเหนื่อยอ่อนเมื่อยล้านี่ขนาดช่วยทำกันสองคน ถ้าต้องทำคนเดียว เธอต้องแย่แน่ๆ จะล้มหมอนนอนเสื่อหรือเปล่าก็ไม่รู้ เพราะเธอยังไม่ชินกับงานหนักอย่างนี้นั่นเอง“สวัสดีครับ เพิ่งมาทำงานวันนี้หรือครับ” เสียงทุ้มถามขึ้นจากทางด้านหลังของหญิงสาว“คะ!! อ๋อ สวัสดีค่ะ มาทำวันนี้วันแรกค่ะ” ใบหน้านวลที่อิดโรยเพราะความเหนื่อยล้าแต่ยังดูสวยสดใส น่ารักในสายตาคนมองอย่างธีรภาพที่เดินตามมาสานสัมพันธ์ด้วยโดยเฉพาะ “ผมธีรภาพครับเป็นผู้จัดการทั่วไปอยู่ที่นี่ครับ” เขาแนะนำตัวเองด้วยน้ำเสียงออกแนวโอ้อวดกับตำแหน่งของตนเล็กน้อย สายตาคมมองสำรวจหุ่นสวยของลัลล์สลิตาอย่างพออกพอใจ ผู้หญิงคนนี้สวยไปทั้งตัว “ลูกตาลค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” เธอแนะนำตัวเองไปตามมารยาท ยิ้มให้ชายหนุ่มอย่างเป็นมิตร อย่างน้อยเขาก็คือหนึ่งในเจ้านายของเธอ“ผมเห็นคุณอยู่ในชุดยูนิฟอร์มแม่บ้าน แหม สวย

26 Over Possessive: ก็คนมันหวงของ -3“พี่กลางทำอย่างงี้ทำไมครับ” อนาวินท์เปิดฉากสอบปากคำคนเป็นพี่ทันที เมื่อพากันไปนั่งที่ศาลากลางสวนหย่อม ถ้าไม่ได้รับโทรศัพท์จากคุณหญิงอมราพรที่โทรไปเล่าเรื่องของอนาคินให้เขาฟังด้วยน้ำเสียงอันร้อนรนและเป็นกังวลใจ วันนี้เขาคงไม่ได้เข้ามาที่คฤหาสน์แห่งนี้ “แกหมายความว่ายังไงเล็ก” คนแกล้งโง่ไม่ตอบแต่กลับแกล้งยียวนถามกลับ มือหนาล้วงลงไปหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ เชื้อเชิญให้อีกฝ่ายสูบด้วยทั้งๆ ที่รู้ว่าน้องชายไม่สูบบุหรี่ และคนเป็นน้องก็ส่ายหัวปฏิเสธไป“พี่กลางก็รู้ว่าเล็กหมายความว่าไง” เขาไม่ต้องการผิดใจกับพี่ชาย แต่เรื่องใหญ่แบบนี้เขาทนไม่ไหวจริงๆ“เรื่องลัลล์สลิตานะหรือ ก็อย่างที่แกรู้มานั่นแหละ” อนาคินพ่นควันฉุยอย่างไม่สนใจกับคำถามคาดคั้นของน้องชาย ไม่จำเป็นต้องอธิบายเพราะลองถ้ารู้เรื่องเร็วขนาดนี้แสดงว่าผู้เป็นแม่คงเล่ารายละเอียดให้ฟังไปหมดแล้ว“พี่กลางทำอย่างนี้มันไม่ถูกนะครับ คุณลูกตาลไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องที่เกิดขึ้นเลยสักนิด ถ้าจะพูดให้ถูก เธอไม่รู้เรื่องอะไรเลยต่างหาก” อนาวินท์ต่อว่าพี่ชายอย่างไม่เกรงกลัวเขารู้ว่าพี่ชายโกรธแค้นนายเกรียงไกรอ

28 A Devastating Moment: ตัดใจจากคนใจร้าย - 1ลัลล์สลิตาเดินทางมาทำงานที่โรงแรมโดยรถยนต์ BMW ที่มียศพัทธ์เป็นคนขับ บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนก็ยังเงียบงันราวกับไม่มีผู้โดยสารอยู่ในรถอยู่เช่นทุกครั้ง จนหญิงสาวชักทนไม่ไหว ในเมื่อเธอกับยศพัทธ์จะต้องพบเจอกันทุกวันในฐานะที่เขาเป็นผู้ช่วยของอนาคิน เธอก็สมควรผูกมิตรพูดคุยกับผู้ช่วยหนุ่มไว้บ้าง ถึงแม้อีกฝ่ายไม่มีทีท่าที่จะให้ความร่วมมือกับเธอเลยแม้แต่น้อย“คุณยศพัทธ์ทำงานกับคุณอนาคินนานหรือยังค่ะ” ลัลล์สลิตาเริ่มต้นสานสัมพันธ์ ใบหน้าหวานยิ้มแย้มเพราะเธอไม่อยากนั่งตีหน้ายักษ์ใส่กันตลอดไป เจ้านายกับลูกน้องไม่แตกต่างกันสักนิด ถ้าจะให้เปรียบเทียบลูกน้องทั้งสองคนของสามี สมพลดูจะมีความเป็นมิตรมากกว่าชายหนุ่มตรงหน้า“ก็ตั้งแต่คุณอนาคินเรียนจบจากอเมริกากลับมา ประมาณ 5 ปีแล้วครับ” ผู้ช่วยหนุ่มตอบเสียงเรียบ สายตาคมยังมองตรงไปข้างหน้าทำหน้าที่ขับรถต่อไป ไม่ได้หันมามองหน้าคนถามแม้เพียงสักนิดเอ๋ ก็เวลาใกล้ๆ กับที่เธอเจอกับเขาคราวนั้นสิ “แล้วไม่ทราบว่าคุณอนาคินนี่ จริงๆ แล้วเขาเป็นคนยังไงคะ” หญิงสาวถามไปตรงๆ ก็เธอไม่รู้เรื่องของเขามากไปกว่าเรื่องภายนอกที่เ

30 A Guardian Angel: ไม้กันหมาหลังจากเหตุการณ์น่าอดสูซึ่งเธอโดนทำร้ายจิตใจที่ลานจอดรถ ลัลล์สลิตาก็ทำอย่างที่เธอตั้งปณิธานเอาไว้อย่างแน่วแน่ เธอพยายามรักษาระยะห่างจากสามีทางนิตินัยเอาไว้อย่างมากที่สุดเท่าที่จะทำได้อนาคินอยู่ทางซ้าย เธอจะไปอยู่ทางขวา แต่ถ้าเกิดหลีกหนีกันไม่ได้จริงๆ เธอก็จะฉลาดพอที่จะไม่เผชิญหน้ากับเขาในที่ลับตาคนเมื่อเขาถามมาหนึ่งคำ เธอจะไม่ตอบเลยสักคำ และถ้าเขาถามมาสิบคำ จะถือว่าเป็นโชคดีของเขาที่เธอจะตอบออกไปสักคำสองคำและแน่นอนคนอย่างอนาคินก็ทั้งไม่พอใจและโกรธหญิงสาวอย่างที่สุด แต่ก็ทำอะไรเธอไม่ได้เพราะที่ผ่านมาด้วยหน้าที่การงานอันมากมายในฐานะท่านประธานกรรมการใหญ่ทำให้ชายหนุ่มยุ่งจนไม่มีเวลามาชำระความกับเธอกอปรกับที่อนาคินต้องเดินทางไปประชุมที่ประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นเวลาสองอาทิตย์ นอกจากจะทำให้หญิงสาวหายใจหายคอขึ้นมามากเลยทีเดียว ยังทำให้ทริปไปพักผ่อนที่ทะเลต้องเลื่อนออกไปด้วยและถึงแม้ว่าร่างกายจะสั่งว่าให้ต่อต้านเขาได้มากเท่าใด แต่ทางจิตใจมันกลับแย่ลงเท่านั้นไม่มีคืนไหนที่ลัลล์สลิตาไม่นอนกอดเข่าร้องไห้คำพูดแนะนำหญิงสาวคนอื่นว่าเป็นคนรักของเขาในวันนั้นยังฝังแน่