All Chapters of HIDDEN LOVE ไม่ควรรัก: Chapter 101 - Chapter 110

MAWNUM Talks.ตึกตัก... ตึกตัก... ว่ากันว่าหากคนเรามีความรัก จะทำให้หัวใจของเราพองโตจนรู้สึกเหมือนจะลอยขึ้นสู่ที่สูง ฉันคิดว่าคำพูดเหล่านั้นมันดูเกินจริงไปหน่อย แต่กับเวลานี้... ตอนนี้... ผู้ชายตัวสูงตรงหน้ากลับทำให้ฉันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ แค่คำว่า ‘รัก’ สั้นๆที่เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยออกมา มันกลับช่วยให้ฉันมีแรงเผชิญหน้ากับปัญหามากขึ้นเลยทีเดียว “มาแล้วๆ” เคทวิ่งกลับเข้ามาด้วยสภาพหอบเหนื่อย ในมือของเธอถือกล้องถ่ายรูปมาด้วยหนึ่งตัว “โชคดีนะที่เอาติดมาด้วย ไม่งั้นซวยแน่” เคทพึมพำเสียงอ่อน ก่อนจะยื่นตัวกล้องไปให้พี่คินทร์ “พี่ไม่เคยผิดหวังในตัวแกเลยเคท” พี่คินทร์ยิ้มรับอย่างดีใจ พร้อมกับรับกล้องจากมือเคทไป เขาถอดเมมโมรี่การ์ดออก ก่อนจะเดินไปค้นอุปกรณ์ในลิ้นชักที่โต๊ะข้างเตียง จากนั้นก็ยัดเจ้าเมมโมรี่การ์ดอันนั้นใส่เข้าไป และเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อจะอัพโหลดรูปจากเมมโมรี่ลงตามที่เขาพูด“วางใจเหอะไอ้น้ำ หลังจากนี้ก็น่าจะมีเรื่องวุ่นวายอยู่แค่เรื่องเดียวเท่านั้นแหละ” “เรื่องอะไรอ่ะเคท” ฉันขมวดคิ้วถามเธออย่างนึกสงสัย ในเมื่อพี่คินทร์กำลังจะประกาศตัวแล้วว่าฉันเป็นคู่หมั้นเขา เรื่องราวมันก็ควรจะค

ตึกตัก... ตึกตัก... เสียงหัวใจฉันเต้นระส่ำไม่เป็นท่า ในขณะที่ทั้งหน้าร้อนผ่าวไปหมดแล้ว รอยยิ้มร้ายกาจของคนตัวสูงที่ส่งมา พร้อมกับร่างกายของเราที่แนบชิดกันจนรู้สึกอุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลงภายใน ทำให้ฉันก้มหน้างุดด้วยความเขินอาย “รีบอาบน้ำไวๆ เดี๋ยวเป็นหวัด” พี่คินทร์บอก เขาเอื้อมมือไปปิดฝักบัวให้ ก่อนจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่แขวนอยู่บนราวด้านข้างมาพันรอบเอวตัวเอง พี่คินทร์ยกยิ้มที่มุมปาก จากนั้นก็ก้มลงถอดกางเกงบ็อกเซอร์ออก ทำให้ฉันรีบปิดตาของตัวเองทันที จะถอดทำไมตรงนี้ก็ไม่รู้! เมื่อไร้เสียงใดๆ ฉันถึงได้เอามือออกและมองดู พบว่าพี่คินทร์เดินออกไปเอาผ้าขนหนูอีกผืนมาแขวนไว้ให้ฉันพร้อมกับปิดประตูล็อกห้องน้ำให้เสร็จสรรพเรียบร้อย ให้ตายเถอะ... นับวันเขาชักจะทำให้ใจฉันเต้นแรงมากขึ้นทุกที ฉันตกหลุมรักเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบถอนตัวไม่ขึ้นเลยจริงๆ เขาอ่อนโยนขึ้นทุกวัน เป็นสุภาพบุรุษมากขึ้นด้วย ผ่านไปสี่สิบนาที ฉันก็อาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่... ฉันลืมไปว่าเขาเอาแค่ผ้าขนหนูเข้ามาให้ฉันไม่ใช่เหรอ แล้วจะให้ฉันนุ่งอะไรออกจากห้องน้ำล่ะ! “ทำไมไม่ฉุกคิดก่อนนะน้ำ ทำไงดีล่ะทีนี้” ฉันยกมือขึ้นเคาะสม

MAWNUM Talks. “เร็วๆเคท...” เสียงทุ้มต่ำแกมดุดันของพี่คินทร์เร่งเร้าเคทที่กำลังเก็บของใส่กระเป๋าเดินทางอย่างทุลักทุเล “โอ๊ยพี่คินทร์! นี่เคทก็เร่งจนไม่รู้จะเร่งยังไงแล้วนะ” เจ้าตัวที่ถูกเร่งถึงกับวางของทั้งหมดลง และหันกลับมาขึ้นเสียงหงุดหงิดใส่คนเป็นพี่ชายอย่างหมั่นไส้ วันนี้เป็นวันที่ฉัน พี่คินทร์ และเคท เตรียมตัวกลับกรุงเทพกันแล้ว เนื่องจากใกล้ครบกำหนดเวลาสามเดือนที่แม่ของพี่คินทร์ตั้งเอาไว้ และอีกอย่างคือพี่คินทร์ต้องกลับไปบอกแม่กับพ่อของเขาด้วยว่าจะไม่ถอนหมั้นกับฉัน เพราะเราสองคนตกหลุมรักกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว “ที่พี่เร่งเพราะไม่อยากให้มันมืดซะก่อน ดึกแล้วขับรถทางไกลมันอันตราย แกไม่รู้เหรอ” “ก็รู้... ก็เร่งอยู่นี่ไงเล่า!” เคทตอบกลับ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “แล้วลูกชิ้นกับหมูปิ้งจะเอากลับยังไงล่ะคะพี่คินทร์” ฉันหันไปถามพี่คินทร์ พลางก้มลงมองเจ้าสองตัวที่นอนกระดิกหางอยู่ข้างๆ “เดี๋ยวเอาไปฝากไอ้เฟียตไว้ก่อนก็แล้วกัน เพราะเดี๋ยวฉันต้องกลับมาเรียนอีก” พี่คินทร์ว่า ก่อนจะจูงเจ้าสองตัวตรงไปยังห้องพี่เฟียต ส่วนฉันก็เดินเข้าห้องเคทไปช่วยเธอเก็บของอีกแรง เคทเอาเสื้อผ้าและสัมภ

หลังจากแม่กลับออกไป ท่านก็บอกให้ฉันเตรียมอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อย เพราะวันนี้แม่บอกให้พี่คินทร์เชิญพ่อและแม่ของเขามาร่วมกินข้าวเย็นกับเราด้วย พออาบน้ำเสร็จเรียบร้อย ฉันก็ลงไปช่วยแม่ทำอาหารและจัดโต๊ะกินข้าว พอฟ้าเริ่มมืด พ่อแม่ของพี่คินทร์ รวมทั้งพี่คินทร์และเคทก็มาที่บ้าน ฉันยกมือขึ้นไหว้คุณอาทั้งสอง ก่อนจะเบนสายตาไปหาเคทและส่งยิ้มให้ จากนั้นก็หันมามองคนตัวสูงที่ยืนนิ่งเงียบอยู่ข้างเคท “เชิญค่ะพี่เวทย์ พี่แคท” แม่ฉันผายมือให้ทั้งสองคนเดินเข้าไปยังห้องอาหาร เมื่อมาถึงห้องอาหาร ทุกคนก็หาที่นั่งกันเรียบร้อย โดยเรียงลำดับให้พ่อฉันอยู่หัวโต๊ะ แม่นั่งอยู่ฝั่งขวาของพ่อ ส่วนพ่อและแม่ของพี่คินทร์นั่งอยู่ฝั่งซ้ายของพ่อฉัน พี่คินทร์นั่งตรงข้ามกับฉันที่นั่งติดกับแม่ และเคทนั่งข้างๆพี่คินทร์ “ต้องขอโทษจริงๆพี่มานพ...” พ่อของพี่คินทร์เอ่ยขึ้นท่ามกลางบรรยากาศเงียบเชียบ ในบรรดาผู้ใหญ่ทั้งสี่คนที่อยู่ในวงอาหาร แม่ของฉันอายุน้อยที่สุด และพ่อของฉันอายุมากที่สุด ดังนั้นพ่อและแม่ของพี่คินทร์จะให้ความเคารพพ่อฉันมากๆ “เอาเถอะๆ กินข้าวกันดีกว่าครับ” พ่อยกมือขึ้นห้ามเมื่ออาเวทย์กำลังจะพูดถึงเรื่อง

หลายวันผ่านไป มหาวิทยาลัย KUT เชียงใหม่ ในที่สุดวันนี้ฉันก็ต้องมายื่นเอกสารเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยเดียวกันกับพี่คินทร์ เขาทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองของฉันแทนพ่อกับแม่ เพราะพ่อกับแม่ของฉันติดงานมาไม่ได้ เลยฝากให้พี่คินทร์มาคุมฉันแทน ซึ่งวันที่ฉันยื่นเอกสารให้ทางมหาวิทยาลัยนั้นคนละวันกับของเคท คณะวิศวกรรมศาสตร์จะยื่นทีหลังคณะอักษรศาสตร์ ตอนนี้เคทก็เลยได้นอนตีพุงเล่นอยู่ที่ห้อง ในขณะที่ฉันวิ่งวุ่นส่งเอกสารอยู่ “มึงเห็นผู้ชายที่ใส่เสื้อเชิ้ตสีดำกับกางเกงยีนส์ที่ยืนอยู่หน้าตึกมั้ย อีเวร... ผัวกูในอนาคตชัดๆ” ในขณะที่กำลังยืนต่อคิวส่งเอกสาร ก็มีผู้หญิงในชุดนักเรียนมัธยมปลายที่ยืนอยู่ทางด้านหลังของฉันกำลังกระซิบกระซาบกันกับเพื่อนอีกคนในแถว “เออ โคตรหล่อ แต่กูว่ามีเมียแล้วชัวร์!” “แต่กูว่าไม่มั้ง... เขาก็ดูเป็นผู้ใหญ่นะ คงไม่มีรสนิยมชอบเด็กที่เพิ่งจบม.ปลายหรอก” “งั้นมึงลองไปขอเบอร์ดูดิ เผื่อได้” “ส่งเอกสารเสร็จเมื่อไหร่ กูจะรีบแจ้นไปขอเลยจ้า” และในที่สุดบทสนทนาอันสนิทสนมนั้นก็จบลง... ฉันส่ายหน้าพร้อมกับอมยิ้มให้พวกเธอ ทำให้นึกถึงเพื่อนๆของตัวเองเลย เพื่อนฉันหลายคนก็เป็นแบบนี้นะ ฉันว่าม