“กินนี่หรือกลับบ้านคะ” พนักงานเอ่ยถามเมื่อกำลังจะเช็คบิล“กลับบ้านค่ะ” พี่ปลื้มคงไม่อยากมานั่งกินที่นี่หรอก มีโปรเจกต์ที่ต้องทำด้วยนี่“199บาทค่ะ” ฉันรีบยื่นเงินให้พนักงานและรับใบเสร็จมา ยืนรออยู่สักพัก ชุดไก่ได้ใจก็ถูกห่อออกมาให้โดยพนักงานฉันยื่นถุงเคเอฟซีไปให้พี่ปลื้ม ถลึงตาให้เขาไปด้วย พร้อมกับมองเงินที่เหลืออยู่เพียงแบงก์หนึ่งร้อยบาทใบเดียวในกระเป๋าสตางค์ ข้าวเที่ยงก็ยังไม่ได้กิน“เราเอากลับไปกินที่หอเถอะ” พี่ปลื้มไม่รับถุงเคเอฟซีไป แต่กลับบอกให้ฉันเอากลับไปกินที่หอตัวเองแทนอะไรของเขา แล้วมาบอกให้ฉันซื้อทำไม“แล้วให้วาฬซื้อทำไม” ฉันขมวดคิ้วถามอย่างสงสัย“ก็แค่อยากแกล้งเล่น” เสียงทุ้มเอ่ยตอบ พร้อมกับรอยยิ้มร้ายกาจของเขาที่ยกขึ้นที่มุมปาก“…” ไม่มีเหตุผล พี่ระเบียบทำไมถึงไม่มีเหตุผลแบบนี้นะ“พี่ไปทำโปรเจกต์ก่อนนะ” พี่ปลื้มบอก ก่อนที่ฝ่ามือข้างหนึ่งของเขาจะยกขึ้นมายีผมฉันนิดๆ จากนั้นก็เดินออกไปโดยไม่ปริปากพูดอะไรอีก“…”ตึกตัก... ตึกตัก...ฉันมองตามแผ่นหลังกว้างของพี่ปลื้มนิ่งๆ หัวใจของตัวเองเต้นรัวมาก ฉันยกมือขึ้นมาจับตรงหน้าอกด้านซ้ายของตัวเองเอาไว้ ก่อนจะส่ายหน้าและพูดพึมพำกับตั
Terakhir Diperbarui : 2026-07-26 Baca selengkapnya