All Chapters of Rock &Delicious ปรุงรัก เสิร์ฟร้อน: Chapter 91 - Chapter 96

“พวกมึงใส่อะไรลงไปในไวน์” เจ้าบ่าวถามเมื่อรู้สึกว่าร่างกายเขาเริ่มผิดปกติ“อยากให้น้องมีแรงทั้งคืนก็ต้องให้ดื่ม เบบี๋จะได้มาเร็วๆ” โทนบอกพวกเขารัก และหวังดีกับเพื่อนจะตาย อยากให้เมฆกับจัสมินมีหลานให้พวกเขาอุ้มเร็วๆ เมฆยังจะทำหน้าตึงใส่พวกเขาอีก แบบนี้เรียกว่า ไม่รู้จักบุญคุณใช่หรือไม่?“ไอ้เพื่อนเวร! พวกมึงนี่มัน!” เขาชี้หน้าเพื่อนๆ อย่างคาดโทษ ก่อนจะคว้าแก้วนมอุ่นๆ มาไว้ในมือ“ขอให้มีความสุขมากๆ นะ ฮ่าๆ” Poison พูดพร้อมๆ กันก่อนที่เมฆจะผลักประตูปิดเสียงดังปัง!“เมีย...” เสียงกระเส่าของสามีทำให้จัสมินโผล่หน้าออกมาจากผ้าห่ม“พี่ๆ ไปแล้วหรอคะ?” เธอถามแล้วรับแก้วนมที่เมฆยื่นมาให้“ดื่มนี่ก่อนนะคะ”ร่างกายของเมฆตอนนี้ร้อนรุ่มเหมือนมีไฟกำลังสุมอยู่ด้านใน แก่นกายโป่งพองปวดหนึบ เขายื่นมามาเค้นคลึงดอกบัวเต่งตึงเพื่อระบาย จัสมินยอมดื่มอย่างว่าง่าย นมอุ่นๆ ทำให้เธอสบายท้องขึ้น แต่หารู้ไม่นอกจากนมแล้ว ในนั้นยังมีบางอย่างที่ผสมลงไปด้วยเมฆวางแก้วเปล่าลงบนโต๊ะข้างหัวเตียงก่อนจะผลักร่างเล็กให้นอนราบไปกับเตียง แล้วกระซิบข้างหูบาง “วันนี้ยันเช้าแน่เบบี๋”“อ้ะ อื้ม...”ริมฝีปากของเขาประกบปิดริมฝีปาก

ตอนพิเศษ 1 : ไม่ได้ลืมหกปีที่ผ่านมามันเป็นช่วงเวลาที่ผ่านไปเร็วมาก สำหรับจัสมินเธอมีความสุขในทุกๆ วันที่เป็นอยู่ สามปีแรกจัสมินตกลงกับเมฆว่า อยากให้โรงงานเข้าที่เข้าทางก่อนแล้วค่อยมีเบบี๋กัน ยอมรับว่าเธอสงสารเมฆมาก ช่วงแรกๆ พวกเขาจะต้องบินไปๆ มาๆ ระหว่างไทยกันเบลเยี่ยม ไหนจะเรื่องวง Poison อีก ซึ่งเมฆก็ยอมรับข้อตกลงอย่างง่ายดาย เพราะเขาเองก็อยากมีเวลาสวีทกับจัสมินสองคนเหมือนกันหลังจากทุกอย่างเข้าที่เข้าทางเธอกับเมฆก็ได้รับข่าวดี เพราะมีเบบี๋ตัวน้อยเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ ของขวัญชิ้นนี้เติมเต็มชีวิตครอบครัวของจัสมินกับเมฆให้สมบูรณ์มากขึ้น เผลอแป๊บเดียวเด็กทารกจ้ำม้ำก็เข้าเนอสเซอรี่แล้วตอนนี้จัสมินทำแค่บล็อก ‘ของอร่อยมีไว้พุ่งชน’ และรับเขียนบทความเล็กๆ น้อยๆ ทำให้เธอมีเวลาทำหน้าที่แม่บ้านอย่างเต็มตัว ...แต่ยกเว้นการทำอาหารนะ เพราะเรื่องนั้นเมฆจะเป็นคนจัดการ ถ้าให้เธอทำมีหวัง...“พี่มิลเล่ สวัสดีค่ะ” จัสมินยิ้มทักทายภรรยาของฟีฟ่า ซึ่งลูกสาวคนที่สองของเธอก็อายุเท่ากันกับลูกสาวของจัสมิน“อ่าว จัสมิน มารับโรเซ่หรอ?”“ใช่ค่ะ”“น้องโรเซ่ น้องเฟย่าคุณแม่มารับแล้วค่ะ” เสียงครูเรียกเด็กๆ ทั้งสองท

หลังกลับจากดินเนอร์มื้อพิเศษสองสามีภรรยาก็เล่านิทานส่งนางฟ้าตัวน้อยไปยังดินแดนนิทรารมย์ เสียงทุ้มของเมฆเปลี่ยนโทนไปมาตามบทพูด และเหตุการณ์ของเรื่อง พิน็อคคิโอ้ ทว่าดูเหมือนแม่กับลูกจะหลับไปพร้อมๆ กันซะนี่“หึๆ” เมฆจุมพิตที่ริมฝีปากของจัสมินก่อนที่คนถูกกวนตัวท้วงขึ้น“อื้อ”“ชู่ว์... ลูกหลับแล้ว”เมฆกระซิบเบาๆ ทำให้จัสมินต้องค่อยๆ ลุกจากเตียงเล็กของโรเซ่เพราะกลัวลูกตื่น เมื่อภารกิจเลี้ยงลูกเสร็จสิ้นจึงกลับมาที่ห้องของตัวเองทันทีที่ประตูห้องนอนบานใหญ่ปิดลงร่างบอบบางของคุณแม่ก็ถูกคุณพ่อรวบกอดจากด้านหลัง“ยังไม่หายงอนพี่ชายอีกหรอคะ?” เมฆเกยคางบนไหล่เล็กพร้อมกับถามเสียงหวาน“จัสมินไม่ได้งอนสักหน่อย”“หืม? ...จริงหรอ ไม่ได้งอนพี่ชายจริงหรอคะ?”จมูกโด่งปัดป่ายที่แก้มนุ่มทำเอาคนในอ้อมกอดร่นคอหนีความรู้สึกขนลุกซู่ และพยายามเก็บอาการสุดๆ“...”“พี่ชายจะทำยังไงกับเด็กนี้งอนคนนี้ดีน้า...”พูดไปริมฝีปากหยักก็พรมจูบไปทั่วแก้มเนียนก่อนจะลากยาวมาตามลำคอระหงไหนจะมือหนาที่ทำงานประสานกันเป็นอย่างดีด้วยการแทรกเข้ามาใต้เสื้อยืดผ้าเรย่อนนั่นอีก ...พี่เมฆร้ายกาจไม่เปลี่ยนเลย!“อืม... ไม่เอาค่ะ จัสมินเหนียวต