All Chapters of Rock &Delicious ปรุงรัก เสิร์ฟร้อน: Chapter 41 - Chapter 50

“ขอบคุณค่ะ”เมื่อครั้งที่เธอมาทำรีวิวให้คาเฟ่แห่งนี้ทั้งสองคนก็ได้คุยกันบ้าง เพราะอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน พะพายเรียนที่มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังในสาขาอุตสาหกรรมอาหาร เพื่อที่ในอนาคตจะได้ช่วยอาที่ประกอบธุรกิจนี้ทำงานได้ ซึ่งก็คือพ่อของเมฆนั่นเอง“กินเยอะๆ ลูก ให้ตาเมฆพามาบ่อยๆ ก็ได้ แล้วก็ไม่ต้องกลัวป้าจะคิดเงินนะ สำหรับหนูจัสมินกินไม่อั้นอยู่แล้ว” ป้านิ่มพูดอย่างเอาใจ พร้อมกับเลื่อนจานขนมเข้าไปใกล้ๆ“ขอบคุณค่ะ แต่แบบนั้นหนูก็อ้วนแย่สิคะ” เธอพูดติดตลกด้วยน้ำเสียงสดใส“ไม่อ้วนหรอก อ้วนอีกนิดนึงกำลังดี ผอมมากเดี๋ยวลมพัดปลิวจะทำยังไง”“ฮ่าๆ ๆ” แล้วเสียงหัวเราะของทุกคนก็ดังขึ้นจัสมินรู้สึกอบอุ่นใจที่ได้คุยกับป้านิ่ม ท่านมีหลายอย่างที่คล้ายกับแม่ของเธอจึงทำให้จัสมินรู้สึกสบายใจ และไม่เกร็งเวลาคุยกับท่าน ..หากแม่ของเธอยังอยู่ก็คงเหมือนบ้านนิ่มในตอนนี้.19 : 00 น.@ PUB Xหลังจากทานขนมและอาหารตรงหน้าจนหมดเกลี้ยงแล้วเมฆก็พาคนตัวเล็กมาที่ผับ เขามีนัดซ้อมดนตรีก่อนขึ้นไลฟ์ของวันนี้ จัสมินนั่งดูวง Poison ซ้อมดนตรีไปเรื่อยๆ และมีบางช่วงที่มิลเล่เข้ามาอยู่เป็นเพื่อนก่อนจะออกไปทำงานของเธอ ซึ่งมิลเล่เ

“มะ ไม่ไหวแล้ว อ้า..”“ซี้ด อย่าตอดแน่น มันจะเสร็จ อ้า อ้า”“หนูจะเสร็จ.. อ้ะ อ๊า!”สิ้นเสียงหวานเธอกระตุกถี่ตอดรัดแท่งร้อนสามสี่ครั้ง ทำให้เมฆรู้ว่าตอนนี้เธอได้แตะขอบสวรรค์แล้ว เหลือเพียงเขาเองที่ใกล้ถึงเต็มที เขาสาวเอวด้วยจังหวะที่หนักหน่วงไม่นานเกินรอ“ซี้ด.. อ้า อ้า..”เสียงคำรามสุดท้ายของคนหื่นสิ้นสุดลงพร้อมกับปล่อยน้ำขาวขุ่นอุ่นร้อนใส่รูถ้ำคับแคบ และมันอาจจะชอบใจก็ได้ถึงได้กระตุกตอดเขาแน่นเสียอย่างนี้ เมฆทาบทับตัวจัสมินที่หอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ขาของเธอตอนนี้ไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออยู่เลย“อีกสักยกได้ไหม?” เสือหื่นเจ้าเล่ห์เรื่องเชิญชวน“ไม่เอาแล้วค่ะ พรุ่งนี้มีเรียนเช้านะคะ”“เสียบคาเอาไว้แบบนี้ก็ได้”เขากระซิบที่ริมฝีปากอิ่มที่เจอบวมเพราะเขาเป็นตัวการ แล้วพลิกร่างบางให้นอนตะแคงไม่ยอมให้ช่วงกลางกายหลุดออกจากกัน จัสมินเองก็ไม่ได้ว่าอะไร ตอนนี้เธอไม่มีแรงจะทะเลาะกับคนเอาแต่ใจหรอกเมฆมองคนตัวเล็กที่หลับอยู่ในอ้อมกอดของเขา แก่นกายที่มุดอยู่ในร่างของเธอมันโดนผนังเนื้อนุ่มบีบนวดเล็กน้อยทำให้เขาไม่อาจอยู่เฉยได้ เมื่อเป็นเช่นนั้นสะโพกสอบจึงค่อยๆ โยกด้วยจังหวะเนิบช้า“พี่ชาย! อยู่นิ่งๆ สิ

“พี่เมฆ.. เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?”“เป็นคนโง่ไง”“คนโง่?”นั่นยิ่งทำให้จัสมินแปลกใจ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยคำถาม ถ้อยคำประชดประชันแบบนี้ เมฆไม่เคยใช้กับเธอมาก่อน“เดี๋ยวสิคะ พี่เมฆ”จัสมินตะโกนไล่หลังคนที่ผลุนผลันออกไปจากห้องด้วยอารมณ์โมโหอย่างเห็นได้ชัด“เป็นอะไรของเขานะ?”จัสมินสลัดเรื่องนี้ออกจากใจชั่วคราว เอาไว้ตอนเย็นกลับมาค่อยถามให้รู้เรื่องแล้วกัน ตอนนี้ไม่มีเวลามากพอ เพราะอีกยี่สิบนาทีก็จะถึงเวลาเข้าคลาสแล้วเธอจึงรีบวิ่งมาที่ป้ายรถเมล์ใกล้ๆ คอนโด“โอ้ย สายแน่ๆ เลย จัสมินเอ้ย”ปกติรถเมล์ที่ผ่านมหาวิทยาลัยจะมาทุกสิบนาที แต่เมื่อครู่มีคันหนึ่งพึ่งออกจากท่ารถไป นั่นแสดงว่าจัสมินต้องรออีกสิบนาทีสาวน้อยร่างเล็กในชุดนักศึกษาพอดีตัวมองที่นาฬิกาข้อมือสลับกับถนน แม้รู้ว่าไม่ได้ช่วยให้รถเมล์มาเร็วขึ้น แต่หัวใจที่ร้อนรนก็ไม่สามารถทำให้เธอนิ่งสงบได้แต่ก็เหมือนสวรรค์จะเห็นใจเธออยู่ไม่น้อย รถช็อปเปอร์คันคุ้นตาเคลื่อนตัวมาจอดตรงหน้าจัสมินก่อนที่เจ้าของรถจะพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงที่ดุดัน“ขึ้นรถ”ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากัน ยอมรับตรงๆ ว่าตอนนี้จัสมินไม่กล้าเข้าใกล้เมฆแม้แต่ก้าวเ

..ตอนแรกฟีฟ่าจะเก็บเรื่องนี้เอาไว้คนเดียว แต่ Poison ไม่ใช่เขาเพียงคนเดียว ทุกคนต้องได้รับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อ 2 ปีที่แล้ว ..สาเหตุที่ทำให้ Poison ตกรอบแรกไปอย่างน่าเสียดาย“หรือเราจะถอนตัวดีวะ ถึงแข่งไปก็ไม่ชนะอยู่ดีถ้ายัยควีนพูดถึงขนาดนั้นแล้ว” โทนเสนอทางออก ซึ่งมันก็ไม่ดีเท่าไหร่ในความคิดของฟีฟ่า พวกเขาพยายามมาจนถึงขนาดนี้ จะให้ทิ้งไปง่ายๆ ได้อย่างไร..แต่มิลเล่ ก็สำคัญกับเขาเช่นกัน“กูอยากขออะไรพวกมึงหน่อยได้เปล่าวะ”“ว่ามา” ทั้งสี่หนุ่มพูดขึ้นพร้อมกันสิ่งที่ฟีฟ่าขอ พวกเขาทำได้แน่นอนอยู่แล้ว วง Poison ทำให้ฟีฟ่าเห็นว่าเพื่อนไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันในยามสุขเท่านั้น แต่เพื่อนที่ดีต้องอยู่ด้วยกันในยามมีปัญหา และช่วยกันหาทางออกในทุกอุปสรรค ..ที่สำคัญไม่ทอดทิ้งกันในยามที่เพื่อนทุกข์“เอาจริงหรอวะ” ยักษ์เอ่ยถามขึ้นอย่างจริงจังหลังจากได้ยินในสิ่งที่ฟีฟ่าขอ“อืม”“งั้นวันนี้แยกย้าย พรุ่งนี้ซ้อมเวลาเดิม” โทนสรุปเพื่อปิดการประชุมในครั้งนี้ก่อนที่หนุ่มๆ ทั้งห้าคนจะทยอยเดินออกจากห้อมซ้อมเพื่อกลับไปพักผ่อน(ติดตามเรื่องราวของ มิลเล่xฟีฟ่า ได้ใน Rock & Paramour ผู้ชายคนนี้ สามีฉัน อัพจบแล้ว

“...”ลมหายใจสม่ำเสมอของเธอทำให้เมฆยิ้มออกมาอย่างนึกเอ็นดู ..เด็กดีของเขาหลับไปเสียแล้วคนรู้สึกผิดนึกอยากเอาใจจัสมินจึงลุกขึ้นไปทำอาหาร และอบขนมง่ายๆ หวังว่าสิ่งนี้จะลบล้างความผิดที่เขาทำได้ ถึงแม้จัสมินจะไม่โกรธ แต่เขาก็อยากเอาใจอยู่ดีเมฆกลับมาในห้องของจัสมินอีกครั้งพร้อมกับอาหารที่เขาใช้เวลาปรุงไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง เขาวางถาดอาหารลงที่โต๊ะทานข้าว แล้วหยิบขนมที่พึ่งอบจากเตาร้อนๆ ติดมือมาด้วยหนึ่งชิ้นก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอน เปิดไฟที่หัวเตียงไม่ให้แสงแยงตาของจัสมินมากเกินไปเมฆยื่นช็อกโกแลตมัฟฟินไปใกล้กับจมูกของคนรักที่กำลังหลับอยู่ จมูกโด่งรั้นสูดดมกลิ่นหอมอบหวานของเนยกับช็อกโกแลตเข้าไป ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มบางๆ“หอมจาง..” จัสมินพูดราวกับคนละเมอเธอยังไม่ลืมตาเสียด้วยซ้ำ แต่กลิ่นขนมอบชิ้นนี้มันปลุกเธอให้ตื่นจากหลับไหล“กินไหม? พึ่งอบเสร็จเลยนะ มีสเต็กปลา กับซุปเห็ดด้วยนะ”เมฆพูดหลอกล่อ และมันก็ได้ผลคนตัวเล็กลืมตาขึ้นมองเขาก่อนจะเอ่ยถาม“อืม.. พี่ชายทำหรอคะ?”“ค่ะ ไปกินข้าวกัน”“แต่หนูง่วง อุ้มหนูหน่อย” จัสมินยื่นยกแขนขึ้นมาเป็นเชิงอ้อนให้คนตัวโตอุ้ม“หึๆ” ..นึกว่าจะไม่กินเสียอีกเมฆทำต