Alle Kapitel von รักลวงใจ นายแสนเลว: Kapitel 131 – Kapitel 140

“ถ้าแกเลือกแล้วก็ไม่เห็นต้องคิดมากเลยนี่ มันคงไม่เป็นไรหรอก...มั้ง”น้ำเสียงหวานปนเศร้าของหลินทำให้วีว่า อดเป็นห่วงไม่ได้ เหมือนกับว่า หลินมีเรื่องไม่สบายใจหรือมีปัญหาบางอย่าง ...จะว่าอินกับซีรีย์ที่ดูมันก็คงไม่ใช่ แม้วีว่าจะรู้ว่า เพื่อนของเธอมีอารมณ์ร่วมกับซีรีย์ทุกเรื่องที่ดูก็ตาม“หลิน ...แกมีเรื่องไม่สบายใจใช่ไหม? เล่าให้ฉันฟังได้นะ อย่างน้อย ๆ การได้ระบายออกมามันก็ช่วยให้เราอึดอัดน้อยลงนะ”“ฉันไม่ได้เป็นอะไร”หลินรู้ว่าวีว่าเป็นห่วงเธอ แต่เรื่องนั้นเธอจะเล่าให้ใครฟังไม่ได้เด็ดขาด ขอเก็บเอาไว้คนเดียวแบบนี้ดีกว่า อีกอย่าง... มันไม่ใช่เรื่องที่จะเล่าได้หรอกถึงวีว่าจะเป็นเพื่อนสนิทก็ตาม“ถ้าแกบอกว่าไม่เป็นอะไรฉันก็จะไม่เซ้าซี้ กินต่อเถอะ”วีว่ายื่นกุ้งเผาที่พึ่งแคะออกจากเปลือกวางที่จานของหลินอย่างเอาใจ ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องอะไรถ้าหลินอยากเล่าก็คงเล่าแล้ว ทว่าใจกลับเป็นห่วงหลินมาก นั่นเพราะหลินเป็นเพื่อนผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม และการที่หลินมาเรียนไกลขนาดนี้ก็เหมือนกับเธออยู่ตัวคนเดียว อะไรที่ช่วยได้วีว่าก็อยากช่วย“ฉันว่า... จะสอบชิงทุนของญี่ปุ่นแกว่าดีไหม?”เงียบไปครู่ใหญ่หลินก

“ระ โรม... อ้า...”“หืม?”นิ้วร้ายเคลื่อนเข้าออกโพรงนุ่มที่ตอดรัดมันแน่น โรมดึงผ้าขนหนูผืนบางออกจากร่างเล็กก่อนจะหยอกล้อกับทุมถันใหญ่ของเธอ...แบบนี้มันมากเกินไป แม้จะอยากทักท้วงแต่สัมผัสที่คนตัวโตคอยป้อนให้มันทำให้วีว่าชอบใจจนเก็บคำห้ามเหล่านั้นใส่หีบไปเรียบร้อย“อ๊ะ อืม... ซี้ด...”มีเพียงเสียงกระเส่าที่เป็นดั่งคำชมเชยให้ชายหนุ่ม โรมพาดแขนเรียวของวีว่ากับคอของตนเองก่อนจะก้มลงมาดูดดึงทุมถันที่ล่อตาล่อใจเขา เขาเองก็หิวเหมือนกันนะ“อ๊ะ อ๊ะ โรม... เร็วอีก...”“ฮึ่ม... อือ...”วีว่าบดเอวกับแท่งร้อนที่อยู่ภายใต้กางเกงยีนราคาแพงจนคนตัวโตครางฮึมฮำในลำคอ ความกระสันเสียวที่ก่อนตัวขึ้นนานแล้วทำให้โรมอยากกระแทกร่างเล็กที่เป็นตัวต้นเหตุแรง ๆเพราะเธอมีกลิ่นหอมที่เขาหลงใหล เพราะเธอหวานเกินที่เขาจะห้ามใจได้ และเพราะเป็นเธอ... โรมถึงครั่งทุกครั้งเขากัดจุกสีชมพูที่แข็งเป็นไตแล้วดูดดึงมันอย่างพร้อมกับนิ้วเรียวยาวที่เพิ่มเป็นสองนิ้ว เขาจงใจงอนิ้วเล็กน้อยพร้อมกับแทงนิ้วเข้าออกจนสุดท้ายวีว่าต้องยอมแพ้“หนูจะเสร็จ... อ๊ะ อ้า!”สิ้นเสียงหวานเธอกระตุกถี่ตอดรัดนิ้วเรียวสามสี่ครั้ง ทำให้โรมรู้ว่า ตอนนี้เธอไ

Chapter 17หัวอกลูกผู้ชายโรมถือว่าเป็นนักวางแผนที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง วีว่าทึ่งกับความคิดซับซ้อนที่ทำให้โรมนอนกับเธอได้โดยไม่โดนไวน์จับได้ แม้ว่าไวน์จะกลับถึงบ้านก่อนที่วีว่าจะกลับจาก X PUB และนั่งดูทีวีอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ถ้าเดินเข้าประตูด้านหน้ายังไงพี่ชายสุดหล่อก็ต้องเห็นแน่ ๆแถมตอนเช้ายังทำทีโทรหาไวน์ขออนุญาตพาวีว่าออกไปเที่ยวอีกด้วย ทั้งที่ตัวเขานอนกอดวีว่าอยู่ในห้องแท้ ๆ ตอนแรกก็ดูเหมือนว่า ไวน์จะไม่ยอม แต่ด้วยวาทศิลป์ของโรมนั้นไม่เป็นรองใคร สุดท้ายไวน์ก็ต้องยอมด้วยประโยคยาวเหยียดที่ว่า‘พูดเหมือนพี่ไวน์ไม่เคยรอจะเจอใครอย่างนั้นแหล่ะ พี่ไวน์ก็น่าจะเข้าใจผมนี่ครับ อีกอย่างผมก็ขออนุญาตอย่างเปิดเผยดีกว่าผมแอบไปไม่ใช่เหรอ? คนมีเหตุผลอย่างรุ่นพี่ไม่น่าจะใจร้ายกับผมเลย’พอทานข้าวแล้วโรมก็บอกหญิงสาวว่า ...อยากเจอพ่อแม่ของเธอ ซึ่งตอนแรกวีว่าคัดค้านสุดตัว อยู่ ๆ จะพาโรมไปเจอพวกท่านมีหวังพ่อเธอได้ฆ่าโรมแน่ แม้ท่านจะเคยเจอโรมแล้วหลายหน ...แต่ครั้งนี้เหตุผลและสถานะมันไม่เหมือนทุกครั้งพ่อวีว่าพูดกรอกหูออกจะบ่อยว่า ... ‘ตอนนี้ยังเรียนอยู่ห้ามคิดที่จะมีความรัก เรียนจบแล้วค่อยว่ากัน’แต่โรมพูดแ

ชายร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตแขนสั้นกับกางเกมขาสามส่วนง่าย ๆ นั่งอยู่บนเก้าอี้บุนวมอย่างดี ตรงหน้าเขามีเอกสารงานวิจัย และเอกสารที่เป็นประโยชน์ต่อสิ่งที่เขากำลังจะทำอยู่สองตั้ง อีกทั้งยังมีวัสดุอีกจำนวนหนึ่งวางอยู่เต็มโต๊ะไปหมดจนแทบไม่เหลือพื้นที่ว่างอยู่เลยด้วยซ้ำ บรรยากาศรอบห้องมีแต่ความเคร่งเครียด นี่ก็เกือบครบสองสัปดาห์แล้วที่โรมปักหลักอยู่ในห้องวิจัยที่เขาสร้างขึ้นเฉพาะกิจแห่งนี้“แล้วถ้าเปลี่ยนแมททีเรียลคุณภาพจะยังเหมือนเดิมไหมนะ? จะระบายความร้อนได้ดีกว่าเดิมหรือเปล่า?”เขาพำพึมกับตัวเองพรางพิจารณาวัสดุสองอย่างที่อยู่ในมือก่อนจะลงมือร่างสิ่งที่อยู่ในสมองลงไปบนกระดาษ งานนี้เป็นการต่อยอดงานวิจัยที่เขาทำส่งอาจารย์ และคณะกรรมการทุกคนก็สนใจงานชิ้นนี้มาก แต่ด้วยความที่พ่อของวีว่ายื่นคำขาดเขาจึงอยากทำมันให้เป็นกิจจะลักษณะ ซึ่งมันถือเป็นสิ่งที่ชี้เป็นชี้ตายชายหนุ่มเลยก็ว่าได้...อยากได้ลูกสาวเขาก็ต้องทำให้พ่อแม่เขายอมรับให้ได้ โรมไม่โกรธที่พ่อแม่ของวีว่าทำแบบนี้ ยังคิดเข้าข้างตัวเองอีกว่า ดีแค่ไหนแล้วที่ท่านไม่เชือดทิ้งตั้งแต่รู้ความจริง และแน่นอนว่า ถ้าเขาทำสำเร็จท่านก็ต้องยอมให้เขากับวีว่า

“อยากกอดดื้อจัง อยากหอมดื้อจัง...”วีว่าสังเกตลูกกระเดือกที่เคลื่อนตัวตอนที่โรมกลืนน้ำลายราวกับว่าเขากำลังทรมาน เธอจึงลุกจากโต๊ะเครื่องแป้งแล้วหันหลังให้กล้องก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าที่ตั้งอยู่ไม่ไกล คนตัวเล็กปลดปมผ้าขนหนูออก และมันก็ร่วงลงบนพื้นแทบจะในทันที“หึ ๆ ซี้ด... น่าเอาว่ะ อ้า...”โรมมองร่างเล็กที่เขาเคยซุกไซร้อย่างหลงใหลพร้อมกับขยับจังหวะเคลื่อนมือขึ้นอีกนิด ...โดนวีว่ายั่วแบบนี้เขาแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว ก้นเด้ง ๆ นั้นมันน่าฟาดมือลงไปจริง ๆ...เห็น แต่ไม่อาจสัมผัส แบบนี่มันทรมานจะตาย‘…’ร่างบางเอียงข้างให้กล้องเผยสัดส่วนด้านข้างให้คนตัวโตเห็นได้ชัดขึ้น ดีที่เขาตัดสินใจซื้อมือถือรุ่นที่หน้าจอแสดงผลแบบ 4K จึงทำให้เห็นภาพคมชัดเหมือนจริง“อ้า... แม่งเสียวว่ะ”วีว่าหันหน้ามองคนตัวโตด้วยแววตาเซ็กซี่ด้วยรู้ว่า โรมกำลังทำอะไรกับตัวเอง เธอค่อย ๆ คลุมชุดนอนทรงเชิ้ตอย่างเชื่องช้าพร้อมกับย่างเท้าเขามาใกล้อย่างจงใจอ่อยคนตัวโต“ไม่ต้องติดกระดุม”‘ไม่ให้ติดเหรอ?’วีว่าส่งสายตาไร้เดียงสาพร้อมกับถามเขาราวกับว่า เธอต้องการคำตอบจริง ๆ“อยากดูดนมว่ะ”‘ดูดสิคะ’วีว่าแอ่นอกพร้อมกับเปิดเสื้อให้โ