Semua Bab รักลวงใจ นายแสนเลว: Bab 111 - Bab 120

สุดท้ายก็ต้องระบายความเจ็บทั้งกายและใจนั้นด้วยน้ำตา เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กร้องไห้ออกมาอีกครั้งหัวใจดวงโตก็อ่อนยวบทันทีความโมโหที่วีว่าคิดเองเออเองไม่ยอมฟังที่เขาพูดก็ค่อย ๆ จางลง เขาอุ้มคนตัวเล็กมานั่งบนโซฟาอีกครั้ง“หยุดคิดเองสักที ฟังกันบ้างสิ”โรมใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยน้ำตาออกจากใบหน้าสวยมันไม่เหมาะกับยัยเด็กดื้อของเขาเลยสักนิด ให้เธอดื้อกว่านี้เป็นร้อยเท่ายังดีเสียกว่าให้เธอร้องไห้ ทันที่นิ้วอุ่นสัมผัสที่แก้มนุ่มวีว่าก็เบือนหน้าหลบทันที“เฮ้อ... ไม่ต้องเชื่อก็ได้ แต่ฟังโรมสักนิด”เขาแนบแก้มเนียนกับต้นแขนของวีว่า ซึ่งเธอก็ไม่ยอมให้เขาใช้วิธีนี้อ้อนเธอจึงร่นแขนหนี“ฟังโรมหน่อยนะ รู้ไหมว่าโรมเหนื่อยแค่ไหนกว่าทุกอย่างมันจะลงตัวแบบนี้”ดวงตารูปสวยมองอย่างขอความเห็นใจ วีว่าชั่งใจอยู่สักพัก พอได้ระบายด้วยน้ำตามันก็ทำให้เธอกลับมานิ่งได้เหมือนเดิมได้... ถ้าเขาอยากจะพูด“จะโกหกอะไรก็รีบพูดมาเถอะ จบแล้วฉันจะได้กลับ”จริงอยู่ที่ว่าเธอยังรักผู้ชายคนนี้แต่ความรู้สึกที่มันพังไปแล้วทำยังไงก็คงกู่ไม่กลับอยู่ดี ถึงเขาจะพูดยังไงวีว่าก็ไม่มีทางเชื่อเขา ความเจ็บปวดที่เธอได้รับมันมากพอที่จะเป็นเกราะคุ้

“ได้ไหม... วีว่า”เขาประทับจูบลงบนเนินอกนุ่มที่โผล่พ้นเสื้อกล้ามคอลึกออกมา ตอนแรกเขาหัวเสียมากที่เธอใส่เสื้อแบบนี้ แต่ตอนนี้กลับรู้สึกชอบเสียนี่“พะ พี่โรม...”มือหนาดึงคอเสื้อให้กว้างกว่าเดิมก่อนจะดูดดึงเนื้อเนินอกเขาใช้ฟันครูดตามจนมันเกิดรอยแดงเป็นวงกว้าง ความรู้สึกทั้งหมดกระจุกตัวอยู่ที่นี่ทำให้วีว่าต้องจิกเล็บลงบนไหล่กว้างเพื่อเป็นการระบายอารมณ์“อาหารมาแล้วครับ”เสียงของโจ้ดังขึ้นขัดจังหวะวีว่าสะดุ้งราวกับมีคนปลุกให้ตื่นจากห้วงแห่งความฝัน โรมรีบจัดเสื้อผ้าของคนตัวเล็กให้เข้าที่ แม้ว่าพนักพิงจะบังเอาไว้แต่ความสูงมันก็แค่นั้นโรมไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าโจ้จะเห็นอะไรมากน้อยแค่ไหน“ไอ้เชี่ยโจ้ มึงไม่เคาะประตูวะ” เขาหันไปดุลูกน้องแต่ยังใช้ร่างกายสูงใหญ่บังคนตัวเล็กเอาไว้“ปกติผมก็ไม่เคยเคาะนี่ครับ อีกอย่างผมก็ถือถาดอาหารอยู่” โจ้ยิ้มอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวพร้อมกับยกถาดอาหารขึ้นเล็กน้อยเป็นการยืนยันความบริสุทธิ์“รีบวางแล้วออกไปเลยมึง ช้ากูหักเงินเดือน” เขาบอกอย่างหงุดหงิด“รีบเลยครับ”โจ้สาวเท้าไปที่โต๊ะอาหารก่อนจะวางถาดนั้นลงแล้วรีบเดินออกไปพร้อมกับปิดประตูห้องให้เสร็จสรรพโรมหันกลับมาหาคนตั

“กรี๊ด พี่โรม! ทำอะไร!”ร่างบางสั่นเทาพร้อมกับหัวใจที่เต้นอย่างบ้าระห่ำ แม้จะรู้ว่าเขาทำอะไรแต่ตรงนั้นมันไม่ใช่ที่ที่เขาจะละเลงลิ้นมั่วซั่วได้ ที่สำคัญเธอยังไม่ได้อาบน้ำด้วยซ้ำ“ระ โรม พอแล้ว มะ มันสกปรก”วีว่าพยายามบังคับเสียงให้เป็นประโยคมากที่สุด ตอนนี้เธอไร้ซึ่งเรี่ยวแรงแถมรู้สึกเหมือนจะขาดใจตายเสียให้ได้“หวานจะตาย”“ระ โรม...”“จะเสร็จแล้วเหรอ?”น้ำเสียงของวีว่าเว้าวอนสิ่งที่โรมทำกับร่างกายเธอมันทำให้วีว่าเสียวซ่านจนตอดรัดเขาแน่น โรมเร่งมือขึ้นอีกจังหวะพร้อมกับรัวลิ้นที่ติ่งเล็ก ด้วยรู้ว่าอาการตอดหนักขึ้นเรื่อย ๆ แบบนี้เป็นเพราะวีว่าใกล้ถึงจุดสุดยอด แล้วไม่นานร่างกายของเธอก็กระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำหวานออกมามากมายอาจเป็นเพราะว่าเธอไม่ได้มีเพศสัมพันธ์นานแล้วมันเลยทำให้วีว่าถึงจุดสุดยอดอย่างรวดเร็ว ความสบายที่ได้ปลดปล่อย และสมองที่ขาวโพลนทำให้วีว่ารู้สึกราวกับล่องลอยอยู่บนอากาศ“ดีไหม?”เขาจูบลงบนปากที่เผยออย่างเย้ายวน แม้จะสูดออกซิเจนเข้าไปมากแค่ไหนแต่เธอก็ยังรู้สึกว่ามันไม่พอ โรมเกือบทำให้เธอขาดใจตาย และตอนนี้เธอก็ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง“ขอโรมบ้างนะ”ชายหนุ่มบอกก่อนจะหยัดตัวขึ้นแล้วใช้ห

“ถ้าเกิดพลาดขึ้นมาจะทำยังไง?” เธอถามเสียงเครียด“โรมก็จะรับผิดชอบไง ดีซะอีกหนูจะได้หนีไปไหนไม่รอดไง เดี๋ยวให้พ่อแม่ไปคุยเรื่องแต่งงานไว้เลยดีกว่า” เขาตอบอย่างร่าเริง“ฉันไม่เอาพี่เป็นพ่อของลูกฉันหรอก ฉันกลัวติดโรคจากพี่ต่างหาก”“ไม่เอาโรมแล้วจะเอาใคร บอกไว้ก่อนว่าโรมไม่ยอมให้คนอื่นแย่งหนูไปหรอก” โรมพูดเสียงแข็ง“หรา...” วีว่าทำหน้าล้อเลียนคนที่หน้าบูดบึ้ง“เอ้อ!”เสียงของเขาดังจนเธอสะดุ้งตกใจ แบบนี้แสดงว่าเขาโกรธเธอแล้วจริง ๆ แต่ก่อนที่เธอจะพูดอะไรนั้นเขาก็อุ้มเธอเข้าไปในห้องน้ำเสียก่อน สองร่างนั่งแช่ตัวอยู่ในอ่างน้ำอุ่นโดยวีว่านั่งอยู่บนตักแกร่งของโรม และเขาก็กำลังถูตัวให้เธอทำให้วีว่าผ่อนคลาย และสบายมาก ๆตอนนี้วีว่าไม่มีเรี่ยวแรงจะทำอะไรใด ๆ ทั้งสิ้น เพราะโรมสูบพลังเธอไปหมดแล้ว“...”ตลอดการอาบน้ำไม่มีคำพูดใดหลุดออกจากปากของโรม ราวกับโกรธและต้องการให้วีว่าเป็นฝ่ายง้อเขา แม้แก่นกายที่เธอนั่งทับอยู่มันจะเรียกร้องให้เขามุดเข้าไปอีกรอบแต่โรมก็ต้องอดทนเอาไว้“...”สุดท้ายคนที่ทนความอึดอัดไม่ไหวก็เป็นวีว่าเอง เธอรู้ว่าเธอพูดแรง แต่สิ่งที่เขาทำเอาไว้มันควรเป็นเธอมากกว่าไหมที่จะโกรธ วีว่าห

...รุ่นลูก? โรมกระตุกยิ้มมองภาพเบลล่ากับหนุ่มใหญ่ที่ว่า มันก็น่าสนใจดีนี่“ใครวะ?”“เห็นว่าทำธุรกิจเกี่ยวกับการขนส่งอ่ะ ชื่อเสี่ยอาร์”โรมรู้ดีว่าตอนนี้สถานการณ์ของทางนู้นย่ำแย่แค่ไหน การหาหลักที่พึ่งมันย่อมสำคัญที่สุด และเรือลำใหญ่นี้ก็น่าจะช่วยคุณเกียรติได้เขาถึงได้ตัดสินใจทำแบบนั้น“แต่งเลยยิ่งดีดิ่”ถ้าเบลล่าหมั้นกับเสี่ยอาร์ และแต่งงานกันเร็ว ๆ เขาก็เบาใจได้ว่า เบลล่าจะไม่สามารถเข้ามาวุ่นวายในชีวิตเขาได้อีก แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีเรื่องให้กังวลหรอกนะ เพราะเขารู้นิสัยของเบลล่าดี“ดีอย่าง เสียอย่าง เพราะเสี่ยอาร์จะช่วยพ่อยัยเบลล์ให้หลุดจากแผนที่แกวางไว้”“มีอำนาจขนาดนั้นเชียว” โรมเลิกคิ้วถาม “คงไม่ใช่ขนส่งใต้ดินหรอกนะ”“ฮ่าๆ ฉลาด อยากได้ลูกสาวเขาก็ต้องทำงานให้พ่อแหล่ะ และน่าจะทำแบบถวายหัวด้วย”ไอซ์แสยะยิ้มอย่างร้ายกาจ พ่อของไอซ์มีธุรกิจอยู่ที่จีนย่อมคลุกคลีในวงสังคมนี้มากกว่าครอบครัวของโรม หลาย ๆ อย่างที่มันสำเร็จก็ได้รับความช่วยเหลือจากไอซ์นี่แหล่ะ“มิน่าล่ะ เรื่องที่จีนถึงได้ดูเงียบ ๆ ไป” พึมพำอย่างเคร่งเครียด“เออ ไม่รู้เวรอะไรเลยมึงเนี่ย”เขาอยากด่าเพื่อนสนิทมากกว่า ...มัวแต่นอนกกผู