Alle Kapitel von รักลวงใจ นายแสนเลว: Kapitel 161 – Kapitel 170

ทั้งที่บอกว่า จะดูบัญชีแค่แป๊บเดียว แต่ความจริงเขานั่งทำงานอื่น ต่อจนดึกดื่น พอรู้สึกว่า ไม่ไหวแล้วคนตัวโตจึงปิดคอม และลุกขึ้นบิดขี้เกียจ จากนั้นก็กดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นที่เป็นโซนของตนเอง...ดูเหมือนวันนี้จะเหนื่อยกว่าเมื่อวานอีกแฮะโรมเดินเข้ามาในห้องก็ต้องแปลกใจ เมื่อไฟบางหลอดที่ห้องโถงเปิดอยู่ หรือจะเป็นไอซ์? แต่ปกติไอซ์จะไม่เข้ามาในห้องเขาเด็ดขาดถ้าเจ้าของห้องไม่อยู่ ก็เหมือนกับเขาที่ไม่วุ่นวายกับโซนส่วนตัวของไอซ์เวลาเจ้าของไม่อยู่ในขณะที่สมองครุ่นคิดหาเหตุผลเขาก็เข้ามายืนที่ห้องนอนแล้ว และภาพตรงหน้ามันก็ทำให้เขาแปลกใจไม่น้อย ทว่านั่นก็เป็นการตอบคำถามก่อนหน้าได้อย่างชัดเจน“หึ ๆ”โรมหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมมองไปที่ร่างเล็ก ซึ่งซุกตัวอยู่ในผ้าห่มผืนหนาบนเตียงใหญ่ ชายหนุ่มละสายตาจากภาพตรงหน้าแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำชำระความเมื่อยล้าออกจากร่างกาย จากนั้นก็เช็ดตัวลวก ๆ แล้วค่อย ๆ แทรกตัวเข้ามาในผ้าห่มผืนหนา...คืนนี้มีหมอนข้างให้กอดคงหลับสบายกว่าทุกวันสินะดวงตาคมมองใบหน้าอ่อนใสไร้เครื่องสำอางอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง และมุมปากหยักก็ปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ หัวใจดวงโตเต้นผิดจังหวะเมื่อได้กลิ่นกายจากร

คนตัวโตละเลงลิ้นอย่างไม่คิดปราณีวีว่า ยิ่งหยอกเย้าน้ำหวานที่เขาชอบมันก็ยิ่งทะลักออกมาเรื่อย ๆ ปลายจมูกโด่งก็ปัดป่ายไปกับติ่งเล็กสีแดงระเรื่ออย่างพะดิบพอดี“โรม... หนูจะตายอยู่แล้ว”“ดึงแรง ๆ ฮึ่ม ...เมียหวานมาก”วีว่าระบายความเสียวซ่านด้วยการจิกทึ้งกลุ่มผมสั้นอย่างแรง และมันก็กระตุ้นอารมณ์สวาทของโรมได้เป็นอย่างดี แต่เขายังไม่อยากเข้าไปในตัวเธอตอนนี้ เขาอยากสั่งสอนเด็กขี้ยั่วเสียก่อน อีกอย่างวีว่าก็ยังไม่ได้ทานข้าวด้วย โรมก็กลัวว่า เธอจะหมดแรงคาอกเอาได้“อื้อ... ใส่เข้ามาได้ไหม?”วีว่าถามเสียงกระเส่า เพราะนิ้วของโรมมัวแต่บดคลึงรอบ ๆ ปากรูแคบ เขาไม่ส่งนิ้วนั้นเข้ามาในตัวเธอสักที แบบนี้มันทรมานกันชัด ๆ“ลองยั่วเหมือนตอนนั้นสิ” โรมแสยะยิ้มร้ายกาจวีว่าเม้มปากเข้าหากันด้วยความเสียว “อ้า... ผัวขา ...วีว่าเสียวจัง อยากให้ผัวเอาหนูแรง ๆ ซี้ด...”“หึ ๆ”ถ้อยคำหยาบโลนที่ออกจากริมฝีปากอิ่มมันทำให้คนตัวเล็กได้รับรางวัล โรมทั้งดูดทั้งเม้มไปทั่วกลีบงาม และส่งนิ้วเรียวยาวสองนิ้วเข้าไปในรูแคบทำเอาหน้าท้องแบนราบเกร็งด้วยความเสียวถึงกระนั้นวีว่าก็ยังแอ่นสะโพกสู้สุดใจ“เสียวไหมเมีย? ชอบไหม?”“อ้า... ชอบ

“อยากมุดแล้วที่รัก”มือหนาเอื้อมมาบีบขย้ำทุมถันเต่งตึงที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าความนิ่มทำให้เขาไม่อาจถอนใจจากมันได้ อีกข้างก็ใช้ปลายลิ้นก็ไล้วนที่ปลายยอดทับทิม และดูดดึงมันอย่างมันเขี้ยวเพราะการกระทำของตนตัวโตสร้างกระแสไฟฟ้าที่แล่นไปทั่วร่าง ความเสียวกระสันนี้ทำให้เธอเคลื่อนสะโพกขึ้นเล็กน้อยให้ปลายหัวป้านจ่อกับรูรักแสนคับแคบอย่างพอดี จากนั้นวีว่าจึงยกตัวขึ้นจนแท่งร้อนเกือบตั้งตรงแล้วทิ้งตัวลงกระแทกอย่างแรงปึก“อื้อ!”“อ้า... เบา ๆ สิเมีย ลึกว่ะ”หน้าท้องแกร่งหดเกร็ง ขนอ่อนทั้งตัวพร้อมใจกันลุกชูชัน เพราะความเสียวสะท้านที่เธอมอบให้“ชอบไหมคะ?”วีว่ากระซิบขณะที่ก้มลงแตะลิ้นลงไปบนหน้าอกแกร่ง เธอรู้ว่าควรทำยังไงให้สามีสุดที่รักซาบซ่านจึงเบนความสนใจมาที่ปลายยอดสีชมพูของเขา แก่นกายที่อยู่ในโพรงเนื้ออุ่นกระตุกเบา ๆ แช่ไว้แบบนี้เขาก็แย่น่ะสิ“ซี้ด... ขยับหน่อย”เพี๊ยะมือหนาพาดลงที่ก้นเด้งแรง ๆ ทำวีว่าสะดุ้ง และขมิบช่องทางรักด้วยความตกใจ“อ๊ะ”“ซี้ด... จะรัดให้ของผัวขาดเลยหรือไง”“ผัวอ่ะ ตีเมีย เมียเจ็บนะ”ใบหน้ากระเง้ากระงอดซบลงที่อกแกร่งอย่างออดอ้อนพรางร่อนสะโพกเบา ๆ ด้วยความอึดอัดที่เอ็นแข็งแ

“อยู่กับโรมนะ”เขาซบใบหน้าลงบนซอกคอหอมกรุ่นราวกับว่า กลัวอะไรบางอย่าง วีว่ายิ้มขำก่อนจะเอี่ยวตัวไปด้านหลังมองใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความกังวล และใบหน้าของทั้งคู่ก็อยู่ในระดับเดียวกัน“ก็อยู่นี่ไง ตัวจะติดกันแล้วมั้ง”วีว่าทาบมือลงบนแก้มเนียนทั้งสองข้างพร้อมกับยิ้มหวานให้โรมทำชายหนุ่มหัวใจพองโตขึ้นมาอีกครั้ง“หอมโรมหน่อย”“อะไร? อยู่ ๆ ก็อ้อน”“กลัวดื้อไม่รักนี่ หอมเร็ว”เขาเร่งเร้าด้วยใบหน้าของเด็กเอาแต่ใจ วีว่าจึงกดจมูกลงบนแก้มเนียนข้างซ้ายของโรมแล้วหอมฟอดใหญ่ฟอด“อีกข้าง”คนตัวเล็กขมวดคิ้วแต่ก็ยอมทำตามที่โรมต้องการฟอด“จุ๊บปากด้วย”ริมฝีปากหยักยื่นออกมาอย่างอ้อน ๆ ทำวีว่าหลุดขำก่อนจะจูบลงไปบนริมฝีปากของโรมดูดดึงริมฝีปากล่างก่อนจะผละออกมองใบหน้าหล่อเหลาที่มีสีชมพูระเรื่อ ...อย่าบอกนะว่าเขิน? ...น่ารัก“หึ ๆ”“ขำอะไรอ่ะ เค้าออกจะน่ารัก ไม่ใช่ตัวตลกสักหน่อย” พูดพร้อมกับซบลงบนเนินอกนุ่มนิ่มราวกับลูกน้อยกำลังออดอ้อนมารดา“เก็บของต่อเถอะ กว่าจะถึงบ้านโรมคงเย็นพอดี”“คร้าบ”โรมคลายอ้อมแขนออกวีว่าจึงเดินไปเก็บหนังสือที่โต๊ะส่วนเขาก็มีหน้าที่เอาเสื้อผ้าที่อยู่บนเตียงใส่ในกระเป๋า ในเมื่

“ทำไมต้องเต้นยั่วขนาดนั้นด้วยวะ”แขนแกร่งพาดที่ไหล่เล็กอย่างหวง ๆ พร้อมกับน้ำเสียงหงุดหงิดที่เธอไม่ค่อยจะเข้าใจสักเท่าไหร่“เอ้า ก็เต้นแบบนี้ตั้งแต่ไหนแต่ไร มันคือ การเอ็นเตอร์เทนค่ะคุณชาย แล้วทำไมพึ่งจะมาหวง”“ใครบอกพึ่งหวง” บ่นงึมงำก่อนจะถามเสียงดุ “แล้วไอ้นั่นมันพูดอะไรกับหนู”“ทำไมต้องทำเสียงดุขนาดนั้นด้วย”“มันเป็นเพื่อนกับเบลล่า”คำตอบของโรมทำให้วีว่ากัดฟันอย่างไม่ทราบสาเหตุ ...ไม่รู้สิ แค่ได้ยินชื่อก็รู้สึกเกลียด“ดีนะที่หนูไม่ตอบตกลง”“เรื่องอะไร?”“คือ...”วีว่าเล่าให้โรมฟังอย่างไม่ปิดบัง เธอไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินขนาดนั้นสักหน่อย ที่ทำอยู่ทุกวันนี้แค่ตอบสนองนีทของตัวเองเท่านั้น มันแก้เบื่อได้จริง ๆ นะ ไม่ได้ซีเรียทเรื่องเงินสักนิด“แผนน่ะสิ ดีแล้วแหล่ะที่ดื้อไม่ตกลงไม่งั้นยัยนั่นจะหาโอกาสทำร้ายดื้อได้ง่าย ๆ”“ก็เพราะใครล่ะคะ”“...ขอโทษนะ เป็นแบบนี้อีกแล้ว โรมไม่น่ายุ่งกับเบลล่าตั้งแต่แรก” โรมเอ่ยอย่างรู้สึกผิดพร้อมกับดึงคนตัวเล็กเข้ามากอด“สัญญาได้ไหมคะว่าจะปกป้องหนูจากยัยบ้านั่น” วีว่าเงยหน้าขึ้นสบตาโรม“ด้วยชีวิตครับ”“อืม...”เขาให้สัญญาด้วยจูบอันแสนหวานที่ทำเธอแทบละลายคาอก