All Chapters of เมียรักผู้กองร้าย: Chapter 21 - Chapter 30

จอมขวัญพึมพำเดินตามมาถึงรถ ผู้กองหนุ่มขึ้นไปนั่งคร่อมรอท่า เธอแบมือของหมวกแต่เขาจับกุมดึงไปใกล้จูบเบา ๆ แต่หนักสามวินาที แสงเฟรชสว่างวาบ“อือ...” เธอประท้วงเขาถอนจูบสวมหมวกกันน็อกรัดปลายคางจนแน่ใจว่าแน่นหนา “ขึ้นรถ”เขาสตาร์ทเร่งเสียงแต่ยังดังไม่เท่าเสียงของคนในร้านเริ่มดังขรม เธอจึงรีบพาตัวเองขึ้นรถอย่างว่าง่าย ล้อหมุนออกจากร้านทันทีทิ้งแต่เสียงบรื้นรำคาญหู ภาพคลิปจูบเบา ๆ หน้าร้านข้าวต้มแพร่ลงกลุ่มไลน์หมู่บ้าน อำเภอ ดังไม่หยุดลมในคืนนี้เริ่มแรงขึ้นคงเพราะพยากรณ์อากาศบอกจะมีพายุเข้าพรุ่งนี้ กลิ่นน้ำฝนอวลเป็นมวลชื้นแทรกตามผิวหนัง ผิดไปจากกลิ่นน้ำหอมภายในรถเบนซ์หรู นิ่งสงบด้วยเสียงเพลงซิมโฟนี่ออเครสตร้าขณะที่เลี้ยวเข้าเขตเมืองปลาชุกทว่ารถดูคาติที่ปาดหน้าแซงเมื่อเข้าโค้งตลาดผ่านเข้านัยน์ตา มือนุ่มกำพวงมาลัยแน่นก่อนจะคลาย ชะลอล้อชิดทางเท้ามองคนทั้งคู่เข้าไปในร้านสะดวกซื้อ กัดกรามด้วยแค้นจุกในอกหยิบโทรศัพท์ส่งข้อความหานกต่อ“แค่นี้มึงก็ทำไม่สำเร็จ ระวังตัว” สส.หนุ่มดับเครื่องรอ มองเข้าไปในร้านสองหนุ

ร่างสูงใหญ่สะท้านเฮือกเมื่อสัมผัสเนื้อนิ่มพรั่งพร้อม กลิ่นคาวคลุ้งเบา ๆ จากน้ำที่เอ่อล้นปลายหัวป้าน เขาเอื้อมมือหยิบกล่องถุงยางในถุงบนโต๊ะเตี้ย คุกเข่าแกะลวก ๆ อย่างใจร้อน หยิบมาหนึ่งอันโยนที่เหลือทิ้งใช้ฟันฉีกถุงฟลอยด์ซ่า... เสียงฝนยังชุกนอกบ้านคล้ายเสียงหนึ่งที่แทรกดังซ่า... วิทยุตำรวจ !เตชินทร์ชะงักพ่นเศษถุงฟลอยด์ลงด้านข้าง มองไปทางตู้เก็บของที่ซึ่งวิทยุตำรวจวางอยู่‘ศูนย์บางปลาม้า เรียก ว.2 ผู้กองเตชินทร์... ว.2 แล้วเปลี่ยน’ “เวรเอ้ย !”เขาสบถเบา ๆ อกแกร่งหอบอยู่สองจังหวะเต็ม กลิ่นความสาวยังหอมฟุ้งและแกนแกร่งของเขาเต้นตุบต้องการเธอยิ่งกว่าผู้หญิงคนไหน หากไม่ได้วันนี้...ก่อนจะฝืนถอนสายตาจากเธอ ทั้งที่ร่างกายยังตะโกนให้ทำต่อ แต่หน้าที่จากปลายวิทยุกลับดังกว่า‘ว.20[1] ชายคลุ้มคลั่งถืออาวุธมีด ว.15[2] บริเวณบ้านเลขที่ 122 หมู่ 18 ตำบลโคกคราม... ว.2 แล้วเปลี่ยน’ ‘ว.60

ช่วงเช้าวันต่อมา ลมเอื่อยพัดกลิ่นดินหลังพายุฝนเมื่อคืนอวลหอมเรี่ยทั่วแม่น้ำสุพรรณบุรี ไม่เว้นแม้แต่บ้านหลังใหญ่เก่าแก่ริมแม่น้ำ บ้านของนักการเมืองท้องถิ่นกุมอำนาจมาหลายชั่วอายุคนณ บ้าน สส.โภคินโภทรัพย์ เกษมสราญ ชายวัยหกสิบกว่า อ่านหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นเงียบขรึมกระทั่งบุตรชายพาร่างอ่อนละโหยจากเหล้าเมื่อคืนเข้ามาในห้องอาหาร เขาจึงพับเก็บดังพึ่บ !“มึงมาช้า” เสียงพร่าคนแก่เปรยดุ“ตื่นสาย”โภคินยักไหล่ตอบ มองไปทางแม่เลี้ยงวัยสาวอายุพอ ๆ กับเขาส่งยิ้มหวานมาให้ไม่ละอายใจ คนอย่างเขาอาจชั่วต่อแผ่นดินแต่ไม่ได้ชั่วต่อใจตัวเอง ไม่เคยคิดลงสะพานที่หล่อนทอดมาให้หลายปีเพราะสำหรับเขา การไม่แตะต้องของที่ไม่ใช่ของตัวเองคือเส้นเดียวที่เขายังเรียกตัวเองว่า ‘มีศักดิ์ศรี’ ยกเว้นของรักอริ“มีผู้กองมาใหม่”“เตชินทร์ ลูกบิ๊กต๊อบ” โภคินเอ่ยชื่อทันควัน ให้พ่อรู้ว่าแม้ทำงานในสภาแต่หูตายังกว้างมาถึงถิ่นตัวเอง“เมื่อคืนมีขี้ยาเมาอาละวาด” พ่อหยิบบุหรี่จุดสูบ ไม่เคยเกรงใ

ซ่า... ฝนด้านนอกสาดกระหน่ำแรงขึ้นจอมขวัญสะดุ้งยามเบียร์เหลืองทะลักพุ่งจากกระป๋องในมือเตชินทร์ เขาบีบก่อนกระแทกกระป๋องลงเคาน์เตอร์ดังตุบแล้วรวบตัวเธอเข้ามากอดแน่นทันที“คืนนี้”เขามองเธอนิ่งและลึกล้ำ มือกร้านเข้มจับหน้าเธอบังคับให้จ้องตอบ ทั้งที่ปลายนิ้วบนแก้มนวลสั่นเบา ๆ“เป็นของพี่คนเดียวได้ไหม”คำขอทุ้มกระซิบข้างแก้ม เสียงเจือความกระหายที่พาเธอหน้าเห่อร้อน เสียงเปรี้ยง ! จากฟ้าฟาดลงอีกครั้งไกลมุมนา“คืนนี้… ขวัญเป็นของพี่ ได้ไหม”ลมหายใจร้อนผ่าวที่รดรินและถ้อยแหบห้าวทำให้เธอรู้สึกอุ่นหนักอึ้งข้างในตัว หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบหลุดจากอก เขาเป็นฝ่ายให้เธอเลือก มือเล็กสั่นเบา ๆ จับข้อมือคนร่างสูงแน่น ศีรษะเล็กในแสงสลัวค่อย ๆ พยักรับพร้อมคำที่เขาต้องการได้ยิน“ค่ะ…” เสียงตอบผะแผ่วหลุดในคอเตชินทร์คำรามต่ำในอกที่พองโต ตวัดรวบร่างเล็กขึ้นด้วยแขนข้างเดียว ขาเรียวงามรัดเอวสอบเขาอย่างเป็นธรรมชาติแม้เธอไม่กล้าสบตาแต่ขยับปากไปใกล้ ไม่รู้สักนิดว่าต

ถุงยางสามกล่องทำฤทธิ์เตียงหักเลยเหรอ !!!ข้อความที่รัวไม่หยุดแต่เช้ามืดผสานเสียงปีเตอร์ขันดังปลุกคนทั้งบางหมู่ไสวจ้องตาถลนก่อนเงยหน้ามองดาบพิทักษ์ที่เพิ่งเดินออกจากบ้าน เตรียมไปส่งลูกที่โรงเรียน ดาบวัยดึกกว่าพาร่างท้วมนิด ๆ มาใกล้ชะโงกมองไลน์กลุ่ม มือที่ลูบพุงชะงัก“เฮ้ย ! รู้ได้ยังไง”ไสวยักไหล่ก่อนที่ทั้งคู่จะช้อนตาคล้ำอดนอนขึ้นไปทางหน้าต่างชั้นสองที่ปิดเงียบ โดยที่พวกเขาไม่ทันสังเกตว่ารถดูคาติไม่ได้จอดอยู่ในโรงรถ เพราะในเวลานี้ล้อหยุดสนิทที่หน้าร้านยาใกล้สุดก่อนเข้าตลาดและร้านยังไม่เปิด !“ขวัญบอกแล้วว่าไม่มาด้วย” เธอไม่ยอมถอดหมวก เบือนหน้าไปอีกทางหลบสายตายิ้มของชาวบ้านที่ขี่รถผ่าน“ทำด้วยกัน รับผิดชอบร่วมกัน” เสียงทุ้มจริงจัง เธอเขม่นตาทุบหลัง เขาจึงได้หัวเราะที่แกล้งสำเร็จ “เอาน่า... คนเราต้องมีครั้งแรก จริงไหม ?”เธออยากฟาดเขาอีกสักทีทว่าประตูเหล็กร้านยาอนันต์เภสัชเลื่อนขึ้นเสียก่อน เธอมองอย่างขลาด ๆ เตชินทร์กระทุ้งศอกเร่ง เธอจึงยอมลงจากรถ“ย