جميع فصول : الفصل -الفصل 90

หลังจากฮั่วเสี่ยวถงออกจากวังมาได้ นางหันซ้ายแลขวาก็พบว่าองครักษ์พวกนั้นไม่ได้ติดตามนางออกมาด้วย นางจึงรีบไปหาคนรักของตนตามที่นัดหมายกันเอาไว้ก่อนหน้านี้คราแรกนางคิดจะกลับไปที่บ้านตระกูลฮั่ว แต่นางกลัวว่าหากกลับไปที่บ้านในเวลานี้และเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้กับพี่ชายของตนได้รับรู้ พี่ชายของตนจะทำการบุ่มบ่าม รีบเข้าวังไปกล่าวกราบทูลเรื่องนี้ให้ฮ่องเต้ทรงทราบ นางจึงคิดว่าควรปรึกษากับหยางตวนตวนก่อนว่าจะทำเยี่ยงไรดี เพราะอย่างไรเสียหยางตวนตวนก็ใจเย็นและรอบคอบกว่าพี่ชายของนางนางรู้ดีว่าอย่างไรเสียนางก็ต้องเอ่ยเรื่องนี้ให้พี่ชายของตนได้รับรู้ แต่หากมีหยางตวนตวนอยู่ด้วย จะได้มีคนคอยช่วยห้ามพี่ชายของตนอีกแรง เพราะเพียงนางและพี่สะใภ้คงยากที่จะรั้งพี่ชายของนางเอาไว้อยู่ นางจึงรีบไปหาหยางตวนตวนในทันทีหยางตวนตวนที่นั่งรอสตรีที่ตนรักอยู่ในร้านน้ำชาเมื่อเห็นสีหน้าตื่นตระหนกของสตรีอันเป็นที่รัก จากใบหน้าที่เปื้อนยิ้มด้วยความดีใจก็ผันเปลี่ยนไป เขารู้ได้ทันทีว่านางคงประสบพบเจอเรื่องอันใดมาเป็นแน่ เขาพานางไปที่ลับสายตาคนเพื่อสอบถามเรื่องราวทั้งหมดที่นางนั้นได้พบเจอ แต่เพียงเขารับรู้เรื่องทั้งหมดจากปากนา

หยางเมิ่งหยวนปะติดปะต่อเรื่องราวได้คร่าว ๆ เขาแน่ใจว่าคนตระกูลกู้ต้องมีส่วนในการตายของตระกูลฮั่วอย่างแน่นอน แต่หากคนตระกูลกู้ทำเพียงเพราะต้องการแย่งตำแหน่งหัวหน้าองครักษ์นั้นก็คงมิใช่ เพราะถึงกู้อวิ๋นจะไม่ได้เป็นหัวหน้าองครักษ์แต่ตระกูลกู้เป็นตระกูลที่มีอำนาจมากพอตัวจึงทำให้กู้อวิ๋นมีลูกน้องที่นับถือพอ ๆ กับหัวหน้าองครักษ์ฮั่ว และอำนาจในหน่วยองครักษ์ก็ไม่น้อยไปกว่าหัวหน้าองครักษ์ฮั่วเลย เช่นนั้นแล้วเขาไม่มีความจำเป็นที่ต้องขึ้นเป็นหัวหน้ามากขนาดถึงขั้นที่ต้องฆ่าล้างตระกูลเช่นนี้ และที่สำคัญฮั่วเสี่ยวถงไม่จำเป็นต้องถึงขั้นร้องขอให้บุตรชายของเขาเก็บเป็นความลับเพราะถึงตระกูลกู้จะมีอำนาจมากแต่ถึงขั้นฆ่าล้างตระกูลเช่นนั้นตระกูลหยางของเขาก็ไม่จำเป็นต้องกลัวถึงขั้นปิดปากเงียบเพราะกลัวว่าภัยจะมาถึงตัว ยกเว้นแต่ว่าเรื่องที่บุตรชายของเขาได้พบเห็นและรู้เรื่องมาจะไม่ได้มีเพียงเรื่องของคนตระกูลกู้ แต่ยังเกี่ยวกับคนตระกูลอวี๋อีกด้วยเพราะเขาดูจากที่อวี๋รั่วฟูลูกพี่ลูกน้องของอวี๋ฮองเฮาที่รีบจัดการสรุปคดีการฆ่าล้างตระกูลฮั่วว่าเป็นเพียงแค่ถูกปล้นฆ่าชิงทรัพย์เท่านั้น ทั้งที่ฝีมือของโจรพวกนั้นไม่ธรรมด

ในตอนที่หยางตวนตวนออกตามหาคนตระกูลหลี่และหลานสาวทั้งสองของฮั่วเสี่ยวถง ในช่วงแรก ๆ เขาเคยเจอคนตระกูลหลี่ที่เป็นนายพรานอยู่บนเขา แต่บุรุษผู้นั้นก็ไม่ใช่สหายหลี่ที่เขาเคยพบเจอ และเมื่อถามไถ่ถึงญาติพี่น้องของนายพรานผู้นั้น เขากลับบอกว่าส่วนมากคนตระกูลหลี่ได้ตายไปเสียส่วนใหญ่ในสนามรบ คนที่มีชีวิตต่างแยกย้ายกันไปไม่เคยพบหน้าจึงไม่รู้แน่ชัดว่าคนที่หยางตวนตวนตามหาอยู่คือผู้ใดถึงนายพรานผู้นั้นจะบอกกับเขาเช่นนั้น แต่เขาก็ไม่ลดละตามหา เขาออกตามหานานอยู่เกือบสองปี จนในที่สุดท่านพ่อของเขาก็ส่งคนมาตามเขาให้กลับไปยังจวนเพื่อทำตามคำสัญญาที่เขาเคยให้ไว้ความจริงหยางเมิ่งหยวนมิได้คิดจะให้หยางตวนตวนเลิกตามหา เพียงแต่เขาอยากให้บุตรชายกลับมาเยี่ยมเยือนบ้านบ้างก็เท่านั้น เพราะจากที่เขาได้ข่าวคราวของบุตรชายนั้น ก็สร้างความเป็นกังวลให้เขาเป็นอย่างมาก เพราะบุตรชายของเขาปล่อยเนื้อปล่อยตัวไม่สนใจตนเอง กลางวันออกตามหาคน กลางคืนร่ำสุราจนเมามาย ข้าวปลาแทบไม่ตกถึงท้องหยางเมิ่งหยวนกลัวว่าไม่ทันทีเขาจะตายบุตรชายของเขาจะชิงตายไปเสียก่อน จึงได้เอาเรื่องที่บุตรชายของเขาเคยให้คำมั่นเอาไว้มาเป็นข้ออ้างเรียกบุตรชายกลับม

จวนตระกูลหยางเมื่อหยางตวนตวนมาถึงจวนตระกูลหยางเขาก็รีบไปหาบิดาของเขาในทันที เพื่อที่จะขอร้องบิดาให้สนับสนุนและอยู่เคียงข้างหลี่เยว่เล่อในวันที่นางประกาศบอกตัวตนที่แท้จริงแก่เหล่าขุนนางแต่ในใจของหยางตวนตวนก็ยังหวั่น ๆ กลัวว่าบิดาของตนจะไม่เห็นด้วย เพราะอย่างไรเสียตอนนี้บุตรสาวของเขาที่มีตำแหน่งเป็นถึงกุ้ยเฟยก็มีอำนาจเพียงเป็นรองฮองเฮาเท่านั้น หากหลี่เยว่เล่อพ้นจากตำแหน่งฮองเฮา อำนาจในวังหลังก็จะตกเป็นของบุตรสาวของเขาในทันที เพราะเหตุนี้ในฐานะผู้นำตระกูลหยางอาจทำให้หยางเมิ่งหยวนบิดาของเขาไม่คิดที่จะสนับสนุนหลี่เยว่เล่อ และมิหนำซ้ำอาจจะวางแผนร่วมมือกับขุนนางคนอื่น ๆ เพื่อกำจัดหลี่เยว่เล่ออีกด้วยแต่มีหรือหยางตวนตวนจะไม่คิดวางแผนมาก่อนที่จะมาพูดคุยกับบิดาของเขา แต่หากไม่ถึงที่สุดจริง ๆ เขาก็คิดจะเก็บเรื่องที่สนมหยางกุ้ยเฟยไม่ใช่บุตรสาวแท้ ๆ เอาไว้เป็นความลับต่อไป เพราะเขาหวังว่าความลับนี้จะตายไปพร้อมกับเขา แต่หากว่าเขาขอร้องบิดาไม่สำเร็จ และบิดายืนกรานจะดึงหลี่เยว่เล่อลงมาจากตำแหน่งฮองเฮา เช่นนั้นเขาก็คงต้องเอ่ยเรื่องนี้ให้บิดารับรู้ และใช้เรื่องนี้ข่มขู่บิดาเพราะหากเขานำตระกูลไปยืนจุด

หยางเมิ่งหยวนถึงจะรู้สึกโกรธเคืองบุตรชายของตนอยู่เล็กน้อย แต่เขาก็ยินดีที่จะสนับสนุนหลี่เยว่เล่อและสวี่เยว่ซิน เพราะอย่างไรเสียตระกูลของเขาก็ติดค้างคนตระกูลฮั่วอยู่ไม่น้อย เพราะหากฮั่วเสี่ยวถงไม่ได้ขอร้องบุตรชายของเขาไว้ในวันนั้น เขาก็ไม่มั่นใจว่าบุตรชายของเขาจะมีชีวิตรอดมาถึงวันนี้หรือไม่ และเขาก็คาดเดาจิตใจของบุตรชายไม่ได้เลยว่าหยางตวนตวนบุตรชายของเขาจะยอมปล่อยให้กู้อวิ๋นและอวี๋ฮองเฮาเสพสุขมาจนพบจุดจบเช่นในวันนี้หรือไม่ เช่นนั้นเขาจึงคิดที่จะช่วยเหลือฝาแฝดตระกูลฮั่วเพื่อเป็นการชดเชยเมื่อหยางตวนตวนได้รับคำมั่นจากบิดาก็รีบมารายงานหนิงเฉิงฮ่องเต้ในทันที เฉิงหนิงเฉิงเมื่อได้ยินรายงานจากหยางตวนตวนแล้ว ก็เอ่ยถามหยางตวนตวนออกมาตรง ๆ“ท่านเสนาบดีกรมกลาโหมบิดาของท่านต้องการอันใดเป็นข้อแลกเปลี่ยนอย่างนั้นหรือ” เฉิงหนิงเฉิงรู้ดีว่าการที่หยางเมิ่งหยวนช่วยหลี่เยว่เล่อนั้นทำให้หยางเมิ่งหยวนพลาดอำนาจในวังหลังไป เช่นนั้นหยางเมิ่งหยวนย่อมต้องการผลประโยชน์อื่นที่มากพอมาแลกเปลี่ยนอย่างแน่นอน“ไม่มีพ่ะย่ะค่ะ” หยางตวนตวนตอบอย่างภาคภูมิใจในตัวบิดาเฉิงหนิงเฉิงถึงกับคิ้วขมวดติดกัน เพราะเขาไม่คิดว่าคนที่ท