KABANATA 21

Sa halip na sumagot, ngumiti lamang siya at bahagyang inilapit ang sarili sa akin....., "Mas nag-eenjoy akong panuorin kang masaya habang namimitas ka ng ubas." Napangiti ako. "Corny mo ha." "pero mahal muna ako."biglang naging seryoso siya. "Rex!" "Sandara!" Nagtama ang mga mata namin.Ang bilis ng tibok ng puso ko.Parang lalabas na sa sobrang lakas. Mas lalo siyang lumapit sa akin.Iyong sobrang lapit. "Sandara!Mahal kita!Alam kong maraming dahilan para magduda ka sa nararamdaman ko.."Huminga siya ng malalim."Hindi awa ang nararamdaman ko para sayo,hindi dahil gusto kitang tulongan.Kundi ikaw ang itinitibok ngayon ng puso ko.Ikaw ang nagpapasaya sa buhay ko araw-araw.Ikaw ang kinabukasan ko." "Sandara,alam kong natatakot kang baka maging tulad ako sa una mong pag-ibig"pagpapatuloy niya. Natigilan ako.Hindi ko alam kung alin sa mga sinabi niya ang mas malakas na tumama sa akin—ang "mahal kita" o ang paraan ng pagkakasabi niya nito na para bang wala na siyang ib

Last Updated : 2026-09-08

KABANATA 22

Kabanata 22 Masaya ang naging araw namin ni Rex habang nasa La Union kami.At lalong sumaya ng sabihin ko sa kanya ang nararamdaman ko.Tatlong araw kaming nanatili roon, at masasabi kong talagang nag-enjoy ako. Hindi ko akalain na magiging ganoon kasaya ang simpleng pagpunta namin doon. Sa unang araw, halos buong oras naming ginugol sa taniman ni Mang Ernesto. Bukod sa pamimitas ko ng ubas, ipinakita rin niya sa amin ang iba't ibang bahagi ng sakahan at kung paano nila inaalagaan ang mga pananim. Pero ang pinakanagustuhan ko ay iyong maliit na kubo sa dulo ng taniman. Mula roon, tanaw ang malawak na lupain at ang mga punong ubas na tila walang katapusan. Doon kami naupo ni Rex, nagpalipas ng ilang sandali habang kinakain ang pinitas naming ubas. Naging mas malambing siya sa akin.Mas malapit. At mas naging komportable naman akong ipakita sa kanya ang nararamdaman ko. Hindi na ako gaya ng dati na umiiwas kapag masyadong malapit siya sa akin.Ngayon ,kusa ko nang hinahanap ang ka

Last Updated : 2026-09-09

KABANATA 23

Kabanata 23 Pag-uwi namin ni Rex ng Capatan, tila nagbago ang lahat.Ngunit ang pinaka-kakaibang pakiramdam,kung paano maging maalaga at maingat si Rex, parang dumoble pa ang pag-aalaga niya sa akin at pag-iingat. Isang hapon, nasa bakuran ako habang nagdidilig ng mga halaman. Lumapit siya at kinuha ang timba mula sa kamay ko. “Ako na,honey.” sabi niya nang hindi tumitingin, pero alam kong nakangiti siya. “Pagod kana,Rex. Ako na lang.” sabi ko, pero hindi niya ibinigay pabalik ang timba. “Mas pagod ako kapag nakikita kitang nagtatrabaho nang mag-isa."sagot niya. Tumabi ako sa kanya habang nagdidilig siya. Pinanood ko ang bawat kilos niya—puno ng pag-iingat, may lambing, parang mga halaman din ang inaalagaan niya nang buong puso. “Rex,” tawag ko sa kanya nang mahina. “Hm?” “Salamat. Sa lahat-lahat.” sambit ko. Tumigil siya at lumingon sa akin. Inabot niya ang kamay ko at marahang pinisil ito. “Huwag kang magpasalamat, Sandara.Pinapatunayan ko lang ang pagmamaha

Last Updated : 2026-09-11

KABANATA 24

Kabanata 24 Kinabukasan nga ay pumunta kami ng clinic.Magkahawak ang kamay namin ni Rex habang naglalakad sa pathway ng building. Masaya ang puso ko at alam kung ganun din siya. Umupo kami sa waiting area habang hinihintay ang tawag sa pangalan ko. Tahimik lang kami sa unang ilang minuto. Paminsan-minsan ay napapatingin ako kay Rex na abala sa hawak niyang cellphone. Napansin yata niyang nakatingin ako kaya agad siyang napalingon. “Bakit?” tanong niya. Umiling ako. “Wala.” “Sure?” Tumango ako at napangiti. Bahagya siyang ngumiti bago muling hinawakan ang kamay ko. “Kinakabahan ka ba?” muli ay tanong niya. “Medyo.” “Bakit naman?” “Hindi ko alam. Siguro dahil may checkup na naman.” Pinisil niya ang kamay ko. “I'm here.” Dalawang salita lamang iyon, pero sapat na para gumaan ang pakiramdam ko. Ilang sandali pa ay may lumabas na nurse at tinawag ang pangalan ko. “Mrs. Sandara?” Agad naman akong tumayo. Sumunod naman si Rex. “Kasama ko siya,” sabi

Last Updated : 2026-09-20

KABANATA 25

Kabanata 25 Kasalukuyan akong nakaupo sa may veranda habang hinihintay ang paglubog ng araw. Tahimik ang paligid. Tanging huni ng mga ibon at mahinang pag-ihip ng hangin ang aking maririnig. Nakatanaw ako sa malawak na bukirin habang unti-unti ng nagiging kulay kahel ang langit. Napangiti ako. Ilang araw pa lamang ang lumipas mula nang aminin ko ang tungkol sa nararamdaman ko kay Rex,pero parang may nagbago na sa pagitan naming dalawa.ñ Hindi na ako nahihiyang hawakan ang kamay niya at hindi na rin ako nag-iisip nang sobra kapag tinatawag niya akong honey.At higit sa lahat, masaya ako sa piling niya—tuluyang nawala ang takot sa aking dibdib sa dati kong asawa. Napahawak ako sa aking tiyan at marahang hinaplos iyon. "Kamusta kaya ang baby ko?" bulong ko. "Siguro masaya rin siya." Nag-angat ako ng tingin ng marinig ko ang boses ni Rex. "ano?Tara."Bahagya akong napangiti pagkatapos ay tumango ako. Paglingon ko, nakita ko siyang nakatayo sa likuran ko. Nakasuot siya ng simpl

Last Updated : 2026-09-21

KABANATA 26

Kabanata 26 Sa mga sumunod na buwan, unti-unti kong natutunan na ang pagmamahal pala ay hindi laging tungkol sa matatamis na salita o ang mga pangako. Ito ay sa paggising mo sa umaga at alam mong may isang taong handa kang pahalagahan at maging mundo niya.At sa pagtulog mo sa gabi nang payapa ay dahil alam mong hindi ka niya iiwan. May mga araw na nahihirapan pa rin ako. May mga pagkakataong biglang babalik ang mga alaala ng nakaraan—ang sakit nang kung paano ang pakiramdam na hindi sapat. Pero sa tuwing dumarating ang mga araw na iyon, nandiyan si Rex sa tabi ko. Hindi niya sinasabing "huwag kang malungkot.' Sa halip, nandiyan lang siya—hawak ang kamay ko ng mahigpit ,hanggang sa muli kong makita na okay lang ang lahat. Ngunit sa tuwing maiisip kung hindi ako nababagay sa kanya,bigla akong nakakaramdam ng guilt. Minsan, naiisip ko kung bakit ako ang pinili niya. Si Rex ay may magandang buhay. May sariling negosyo, malaking bahay at mga taong handang sumuporta sa kanya. Sama

Last Updated : 2026-09-22